VW Up 5d 60pk

Inleiding

De uitzondering bevestigt zoals altijd de regel, maar algemeen beschouwd kan je gerust stellen dat auto's generatie na generatie groeien. Die chronische uitzetting, erop gericht om meer comfort, plaats en luxe te bieden, brengt over verschillende jaren verspreid onvermijdelijk een hoger gewicht, een gulzigere motor en een forsere prijs met zich mee. De fabrikanten pogen weliswaar de schade te beperken via allerlei technologische hocusocus, maar uiteindelijk wint de fysica het van de inventiviteit. Segmenten duwen elkaar bijgevolg vrolijk naar rechts op de schaal van klein naar groot, tot wanneer het meest omvangrijke bouwsel zichzelf uiteindelijk zowat onverkoopbaar maakt bij het grote publiek. En dan beginnen we weer van voren af aan. Want die koetswerkinflatie wil niet zeggen dat de kleinsten onder de wagens hun aantrekkingskracht verliezen, wel integendeel.

Het moet nu dan ook het juiste moment zijn, zo moet VW gedacht hebben, om maar eens terug een kleine stadswagen aan het gamma toe te voegen. De twijfelachtige glorie van sub-Polo's Fox en Lupo mag dan wel enige terughoudendheid voor het genre hebben opgeleverd bij de leiders in Wolfsburg, doch vandaag zijn kleine wagentjes weer helemaal hip, niet in het minst door de vele individualiseringsmogelijkheden die de constructeurs hun klanten aanreiken. Waarmee ze eindelijk begrepen lijken te hebben dat een stadswagen geen synoniem is voor een van alle luxe ontdane metalen plooibak op wielen.

En dus vind je tegenwoordig de Up terug in de catalogus van de Duitse volumeproducent, een broer uit de eeneiige drieling waar ook de Skoda Citigo en de Seat Mii deel van uitmaken. Het is een leuk wagentje met behoorlijk wat ruimte, een zuinige maar plezierige driecilinder, een instapprijs onder de € 10.000 en opties zat. De verkoop is er dan ook naar. Om het marktaandeel nog wat te verhogen, biedt VW de wagen voortaan ook met twee achterdeuren aan voor een meerprijs van € 484. Volgens de autobouwer zal naar alle verwachtingen de helft van het koperspubliek die extra euro's op tafel leggen. Wij zoeken alvast uit of die dan goed zijn besteed.

Exterieur

In tegenstelling tot de eerder door ons geteste Ups - en dat zijn er behoorlijk wat, zoek het gerust eens op - heeft deze rode rakker twee deuren extra. In moederland Duitsland noemen ze deze variant een vierdeurs, bij ons hanteren de catalogusschrijvers het begrip vijfdeurs. Het is in wezen onbelangrijk of die achterklep nu een deur mag genoemd worden of niet: het ding is niet vrij te kiezen en we hebben ons al lang verzoend met de volledig glazen klep met zwarte achtergrond die volgens VW een verwantschap met slimme telefoons moet suggereren. Laten we ons dus vooral concentreren op die twee portieren achteraan.

De Up werd bij zijn voorstelling omschreven als een revolutionair ontwerp, maar omdat die taal van het behoudsgezinde VW komt moet je daar niet meteen al te gekke bijgedachten bij krijgen. Toegegeven, het opzet is geslaagd. Jawel, de Up is een fris voor de dag komend baasje met een dynamische snoet, de wielen lekker ver op de hoeken ingeplant en heeft een homogeen getekende flank. Bij de vierdeurs loopt de gordellijn niet naar boven toe als ze de achterkant nadert, maar loopt ze gewoon rechtdoor tot aan de deurrand van het extra portier. Het is de enige wijziging die het koetswerk ondergaat, want met een lengte van 3,54m en een breedte van 1,64m is deze Up geen sikkepit groter dan de tweedeurs. De zitruimte achterin - die we al eerder als verrassend comfortabel omschreven - blijft dan ook hetzelfde; net als de 251 liter slikkende koffer (met de zetels (bijna) neer kom je zelfs tot 951 liter).

Het grootste voordeel van de bijkomende portieren is natuurlijk dat de toegankelijkheid van de achterbank er stukken op vooruit gaat, een troef die wel degelijk zijn belang heeft aangezien die achterplek - voor zo'n kleine wagen - behoorlijk ruim blijkt te zijn. Een bijkomende aardigheid van die operatie is dat de voorste portieren logischerwijze wat korter uitvallen, en dat kunnen we bijzonder appreciëren wanneer de parkeerplaatsen aan de gierige kant uitvallen. Wat ze tegenwoordig meer en meer doen.

Interieur

Volkswagen wil de Up verkopen als een hippe vogel en sleutelt aan die stelling door binnenin onder meer de koetswerkkleur te herhalen. Dat wil zeggen, door sommige structuurpanelen die sowieso in dat kleurtje gespoten zijn, simpelweg niet te bedekken met de harde kunststof die elders in het interieur wel te bespeuren vallen. Al zeggen we er meteen bij dat het geheel er best mag zijn, die combinatie van best leuk op het netvlies vallende panelen, de glanzend zwarte boordplank en de blote metalen onderdelen. Ofschoon het interieur misschien wat frivoler, speelser oogt dan we van VW gewend zijn, voelt de Up nog altijd degelijk en kwaliteitsvol aan.

Daarnaast waarderen we ook de prima zitpositie. Niet alleen voor de chauffeur, die een goede houding kan aannemen en een prima overzicht heeft op de situatie rond hem heen, maar ook voor de achterste passagiers die getrakteerd worden op een ietsje hogere zit. Daardoor kunnen ze mee over de schouder naar voren kijken, of zijwaarts over de bij deze vijfdeurs vlak blijvende gordellijn. De Up biedt plaats aan vier en iedereen zit behoorlijk ruim, toch als je de buitenafmetingen in aanmerking neemt. Ook de koffer is met zijn 251 liter meer dan behoorlijk in dit segment.

Take Up doopte VW zijn basisversie, € 9.500 werd dit karretje geprijsd. Move Up heet onze testwagen, een niveau hoger en € 950 duurder is dat, en dan krijg je er naast wat esthetische bijkomstigheden centrale deurvergrendeling met afstandsbediening bij, maar ook elektrische ruiten vooraan, een 60:40 deelbare achterbank, een moduleerbare koffervloer, een handshoenenkastje, een make-up spiegeltje en een toerenteller. Niet bepaald decadente zaken dus.

Vind je net als ons dat een stadswagen niet noodzakelijk een kale boel hoeft te zijn zijn, dan dien je het nog een niveau hogerop te zoeken. De High Up begint aan € 12.314 maar heeft dan wel bijkomend lichtmetalen vijftienduimers in de kasten, mistlampen vooraan, elektrisch verstelbare en verwarmde buitenspiegels, heel wat chroom en andere verfraaiingen maar vooral een radio-cd met mp3, klimaatregeling en een lederen stuurwiel/handrem. En, niet onbelangrijk, hij heeft altijd de 75pk sterke variant van de driecilinder onder de kap. Klimaatregeling en audio zijn overigens ook in onze testwagen optioneel aanwezig, onder de optienoemer "Cool & Sound" aan € 750.

Veiligheid

Valt de basisuitrusting van de instapper nog een beetje mager uit, dan valt het in de levensreddende rubriek een stuk beter mee. Zonder rijhulpsystemen laat VW hem immers niet in België leveren: ABS, ESP en ASR zitten er standaard op en bij impact floepen ook de nodige frontale en zijdelingse luchtkussens tevoorschijn. Vooraan zien we de hoofdsteunen geïntegreerd, terwijl je ze achteraan in de hoogte kan regelen. Stopkracht wordt geboden door geventileerde schijfremmen vooraan en trommels in de achterwielen. Peuters zitten veilig achterin dankzij een Isofix-voorbereiding voor de kinderzitjes. Een maximale score op de EuroNCAP schaal is haast vanzelfsprekend.

Volkswagen heeft ook een heus noodremsysteem voorzien voor in de stad. Tot een snelheid van 30km/u kan de Up zichzelf tot stilstand brengen als de bestuurder dat nalaat te doen en een botsing dreigt. Daarmee is VW de eerste die een dergelijk snufje op een wagen in dit segment aanbiedt. Het staaltje techniek is meteen ook onze tweede optie, kost een zeer democratische € 300 en wordt vergezeld van een uitschakelbare passagiersairbag.

Rijgedrag

Dat de Up garant staat voor een prettige rijbeleving is oud nieuws. Zelfs al blaas je niemand van zijn sokken als je met het maximale vermogen van 60pk pocht, om de 929kg wegende koets met een aanvaardbare souplesse door het verkeer te loodsen heb je echt niet meer nodig. Bovendien produceert het blokje met 95Nm evenveel koppel als de versie met 75pk, in dit geval tussen 3.000 en 4.300 omwentelingen per minuut, dus mis je die extra 15pk eigenlijk alleen als je veelvuldig de topsnelheid najaagt of wil profiteren van de langere schakelwegen op de autosnelweg. Maar zelfs op de grote baan trekt de 60pk sterke driepitter zijn plan, al is dit natuurlijk niet zijn favoriete biotoop. En toch, het stuur is lekker neutraal in de rechtuitstand en rol- en windgeluiden worden relatief gezien prima geweerd, dus een karwei is zo'n lange rit niet bepaald.

Bij het opstarten van de kleine éénliter worden we onmiddellijk op een sympathieke roffel getrakteerd. Bij stationair toerental betrappen we de Up op trillingen eigen aan een driecilinder, maar storen doen die niet. Hij schiet snel uit z'n startblokken en stuurt licht, om dan uit te pakken met een draaicirkel van amper 9,8m. Het onderstel is weinig innoverend en bestaat uit McPherson's vooraan en een torsie-as achteraan. VW had oog voor comfort maar ook in snelle lastenwissels valt de Up niet door de mand, precies zoals je van een montere stadswagen mag verwachten. Alles peis en vree dus, en hou maar niet teveel rekening met wat de papierwinkel je vertelt. 0 naar 100km/u duurt 14,4 seconden en meer dan 160km/u gaat écht niet, maar het is het gevoel dat telt en dat zit goed.

In de brandstoftank kan je 35 liter kwijt, volgens VW goed voor minstens 800km als je het normverbruik van 4,5l/100km kan evenaren. De CO2 uitstoot die daarbij hoort bedraagt 105g/km. Beide waarden zakken respectievelijk naar 4,1 liter en 96gr/km wanneer je voor BlueMotion technologie opteert. De rijstijl is zoals steeds weer bepalend, want aan hogere toerentallen is deze rakker niet vies van een slokje meer.

Conclusie

Het was hoog tijd voor een flitsende stadsrakker in de VW portefeuille en kijk, de Up kwam, zag en ... is verdraaid goed bezig om steeds meer kopersharten voor zich te winnen. Om de laatste twijfelaars over de streep te trekken, biedt het huis diezelfde Up voortaan ook met twee achterportieren aan. Voor wie dat wil, en er € 484 voor veil heeft. Wij willen dat zeker, want de extra deuren doen geen afbreuk aan het frisse lijnenspel en maken de instap naar de achterbank een stuk eenvoudiger. En dat verdiende hij wel, want de twee achterste plaatsen aldaar blijken behoorlijk ruim en zelfs gerieflijk voor de gemiddelde volwassene. Omdat de Up geen haar groeit door die ingreep, maken ze bovendien de voorste deuren korter, en dat is een pluspunt in een wereld waarin een parkeerplaats smaller wordt terwijl je er om zeggens op staat te kijken.

De basisversie heeft niet veel om het lijf, wellicht de tol die betaald dient te worden om de prijs onder € 10.000 te houden. Kies je voor het middelste niveau zoals wij deden, dan moet je nog steeds bijbetalen voor klimaatregeling of een radio. Zaken die je wel op de topversies krijgt, al blijven de prijzen voor de opties en pakketten al bij al correct. ABS, ESP en ASR maar ook frontale- en zijdelingse airbags en een Isofix-bevestigingssysteem op de achterbank zijn wel altijd van de partij, en voor een redelijke € 300 monteert VW eveneens het noodremsysteem dat tot 30km/u een botsing stilstaand object kan vermijden.

Voorlopig blijft de motorkeuze eerder beperkt. Een diesel staat in de planning en de driecilinder benzine komt in een versie met 60 of 75pk. Die eerste doet al goed zijn best en eigenlijk kunnen we niet echt zeggen de ontbrekende 15pk te hebben gemist. De Up weegt dan ook betrekkelijk weinig, 929kg om precies te zijn. Dankzij een koppel van 95Nm - even veel als de 75pk trouwens - kom je vlug genoeg uit startblokken en valt de Up niet door de mand bij hernemingen op de snelweg. Ook al is de besturing bijzonder licht en staat het onderstel duidelijk afgesteld op de flitsende rijstijl van de stad, toch blijft de VW neutraal rechtdoor sturen en blijft de infiltratie van externe geluiden binnen de perken. Sommige 'groten' overtuigen een pak minder terzake. 

Volgens VW zal grofweg de helft van alle toekomstige kopers voor de vierdeurs kiezen. Logisch, want ze brengen verschillende voordelen met zich mee. Tenzij je absoluut geen achterportieren wil of er tenminste geen € 484 voor over hebt, is er volgens ons dan ook geen enkele reden om niet voor de extra deuren te gaan. Dat de extra deuren geen afbreuk doen aan het sympathieke lijnenspel van de kleine VW, kan je zelf in de uitgebreide fotospecial nakijken.