Naar de inhoud
Terug

VW CC BlueTDI DSG6

Zoals de alchemist honderden jaren lang vruchteloos metaal trachtte om te vormen in zuiver goud, zo blijven autoconstructeurs onverrichter zake zoeken naar de perfecte combinatie van vorm en functie. Die queeste is voorlopig al even tevergeefs en uiteindelijk haast onrealiseerbaar; alleen al omdat i...

Tim Bosseloo

7 januari 2013

Deel via
Volkswagen CC

Volkswagen CC

VW CC BlueTDI DSG6

Score

Eindscore

8,0 /10

Interieur
8,2 /10
Exterieur
7,9 /10
Rijgedrag
7,9 /10
Veiligheid
8,0 /10

Pluspunten

  • de knappe broer van de Passat
  • zuinige diesel en superieure DSG bak
  • stil, ergonomisch en hoogwaardig interieur

Minpunten

  • kofferopening beperkt laadvermogen
  • lage daklijn bemoeilijkt instap
  • hoofdruimte achterin kantje boordje

Inleiding

Zoals de alchemist honderden jaren lang vruchteloos metaal trachtte om te vormen in zuiver goud, zo blijven autoconstructeurs onverrichter zake zoeken naar de perfecte combinatie van vorm en functie. Die queeste is voorlopig al even tevergeefs en uiteindelijk haast onrealiseerbaar; alleen al omdat ieder individu zo zijn eigen opvattingen heeft over hoe een perfecte vorm er uit moet zien. En dat er honderden mogelijke toepassingen bestaan voor een voertuig, die onmogelijk in één enkele wagen gebundeld kunnen worden, wil de zaak ook niet echt vooruit helpen. Autofabrikanten beseffen dat uiteraard zelf maar al te goed en bewandelen bijgevolg vooral het pad van het minste risico. Wat een autopopulatie oplevert die wat op een Gaussiaanse kromming lijkt, aan de linkerkant bevolkt door bijzonder functionele, doorgaans hondslelijke vehikels en uiterst rechts bezet door een select clubje bloedmooie, peperdure exoten waarmee je amper de straat uitdurft. En toch, ook binnen die omvangrijke middenmoot vol met alledaagse, niemand voor de borst stotende wagens is er soms ruimte voor een frivool zijstapje.

Dat illustreerde Volkswagen dik vijf jaar geleden al met de Passat CC, een wagen op basis van de ... Passat waarbij die toegevoegde afkorting staat voor Comfort Coupé. In essentie verpakte Volkswagen goede wijn in een fles met een spannender etiket, nadat eerder al Mercedes met succes had aangetoond dat de markt klaar was voor een dynamischer variant van de E-klasse. We maakten destijds meteen de kanttekening dat het voorvoegsel Passat verwarring schiep en de twee C's vooral deden denken aan een cabriolet. Volkswagen heeft onze opmerking ter harte genomen. Of toch de helft ervan, want voortaan gaat VW's vierdeurscoupé door het leven als CC tout court. Nog steeds zonder plooidak overigens.

De CC schuift ten opzichte van de Passat dus een tikkeltje meer naar rechts op de curve, en die schoonheidsoperatie heeft onvermijdelijk ook zijn prijs. Hij staat in de cataloog vanaf € 34.250: hiervoor krijg je de 136pk variant van de 2.0 TDI die ook in tal van andere VW modellen zijn diensten bewijst, en ditmaal wordt gekoppeld aan een manuele zesbak. De dieselmotor kan tot 177pk leveren en is voor die gelegenheid steeds gepaard aan een DSG automaat, desgewenst zelfs met 4motion vierwielaandrijving. Ook de 3.6 FSI V6 benzinemotor kan besteld worden, altijd met DSG-bak en vierwielaandrijving trouwens, voor het bedrag van € 45.530. De enige andere benzinemotor die VW bij ons aanbiedt is de 160pk krachtige 1.4 TFSI, een geblazen blok dat VW altijd aan een zeventraps DSG-bak koppelt en verkoopt voor € 35.850. De interessantste combinatie voor onze markt is echter de BlueTDI motor, een 140pk sterke variant van de 2.0 TDI eenheid die met een manuele versnellingsbak amper 125g CO2/km uitstoot. In combinatie met de DSG6 automaat wordt dat 137g/km en daarmee weet je dan ook hoeveel onze testwagen theoretisch uitpuft.

Exterieur

We zullen VW een plezier doen en niet (al te veel) meer verwijzen naar de Passat, het donormodel waarvan onderhuids zowat alle techniek wordt overgenomen. Zeker wat de koets betreft neemt de nieuwe CC nog wat meer afstand dan voorheen van zijn doordeweekse broer. Het basisidee veranderde evenwel niet. Door de CC wat lager en breder te maken dan de klassieke sedan, de daklijn optisch meer te laten bollen en de overhangen een beetje meer uit te rekken verkregen de Duitsers een auto die tegelijk statiger en dynamischer oogt. Terwijl de vier deuren gewoon werden behouden, waarmee de CC over een belangrijke troef beschikt ten opzichte van conventionele coupés, waarbij de instap naar achteren toe onhandig via het enige zijportier dient te gebeuren.

De vorige (Passat) CC kon al uitpakken met een fraaie lijn, gekenmerkt door een verfijnder front, sensuelere achterlichten en portieren zonder frame rond de ruiten, wat het altijd goed doet als de boel wat exclusiever mag ogen. De nieuweling gaat op krek hetzelfde elan verder. Ook nu sieren weloverwogen chromen biesjes verschillende kuipdelen en deurlijsten, zijn doordacht gekozen vouwlijnen verantwoordelijk voor een boeiend licht- en schaduwspel en zorgen de ver uit elkaar staande lichtunits zowel voor- als achteraan voor een bredere, en dus krachtdadiger aanblik. De nieuwe kijkers vooraan krijgen standaard led-dagrijverlichting mee, en achteraan ogen de eveneens altijd gemonteerde ledlichten mooier dan ooit. VW vindt de CC alvast haar optisch meest geslaagde telg van het huidige gamma, een uitspraak die we niet zullen tegenspreken.

Met een lengte van 4,9m is de CC bepaald geen kleine auto, maar praktischer dan de functionele Passat is hij natuurlijk niet. Vorm heeft hier duidelijk de bovenhand op functie, ofschoon het interieur nog steeds voldoende ruim blijkt. Maar daarover meer in volgende rubriek. De koffer is altijd uitgerust met een klep wat de laadmogelijkheden uiteraard sterk beperkt. Achter die kofferklep schuilt een in de lengte erg diepe laadruimte, waarin je een forse 532 liter kwijt kan. De achterbank kan in twee delen neer. In combinatie met een vijfde zitplaats kost die functionaliteit € 159.

Interieur

De boordplank van de CC kreeg in 2011 al een opgefrist uitzicht. VW kon het zich dan ook veroorloven om de zaken grotendeels te laten zoals ze waren; enkel een bruin kleurtje en de inlegplaatjes in gelakt hout zijn vermeldenswaardige (optionele) nieuwigheden. Het geheel doet sterk denken aan de binnenkant van de Passat (daar gaan we weer), met die uitzondering dat het allemaal wat luxueuzer mag zijn. Spannend, laat staan exclusief oogt de CC langs binnen niet, maar het is best interessant te zien hoe VW met een erg beperkt aantal aanpassingen en enkele goed doordachte keuzes inzake afwerkingsmaterialen de zakelijke boordplank van de Passat op een hoger niveau heeft weten tillen. Reken daarbij een ergonomie die als vanouds weinig opmerkingen behoeft en je kent meteen de reden waarom we nogal kort van stof zijn ter zake.

Standaard biedt de CC plaats aan vier, maar je kan ook voor vijf zitplaatsen kiezen. Dat is één van de vele opties in de lijst; al levert VW een behoorlijk complete basisuitrusting mee. In onze testwagen konden een alcantara interieur (€ 1.589) niet ontbreken, evenmin als een achteruitrijcamera (€ 379), iPod aansluiting (€ 190) en dergelijke meer. Klimaatregeling en een eenvoudige geluidsinstallatie zijn standaard; een lederen stuurwiel, panoramisch hefdak, snelheidsregelaar, parkeersensoren en navigatie zijn dat niet. Het gros van de courante opties kan je bestellen in voordeligere pakketten.

De fraaie coupélijn die de CC siert mag dan wel optisch versterkt zijn door de verchroomde, ten opzichte van het dak wat boller lopende deurlijn, toch kon VW enkele typische onhebbelijkheden eigen aan het concept niet helemaal vermijden. De relatief zwak klimmende deurlijn bemoeilijkt de instap vooraan, waar grotere medemensen vaker dan hen lief is onzacht in aanraking komen met het koetswerk. Achteraan kan het lage dak dan weer als hinderlijk ervaren worden door grote passagiers, al bleven de klaagzangen uit het achtercompartiment eerder gedempt tijdens onze intensieve testweek. Dat de vrede er bewaard bleef is wellicht vooral te wijten aan de lage zit en diep uitgesneden zetels. Deze bieden een voortreffelijk zitcomfort, maar evengoed is een dergelijke opstelling niet bepaald ideaal bij het in- en uitstappen voor diegenen die minder goed te been zijn.

Veiligheid

Het ongekroonde topmodel van de vloot mag natuurlijk de gebruikelijke veiligheidsvoorzieningen niet ontberen. Vijf sterren kreeg de Passat (en dus ook de CC) in 2010 van EuroNCAP, en niet alleen omdat de naakte structuur afdoende bescherming bood bij de geijkte aanrijdingen, maar ook omdat stabiliteitscontrole en een veiligheidsgordelverklikker standaard zijn. Zes plofkussens zijn dat eveneens.

Interessanter is de optielijst, want daarop staan een hoop snufjes die doorgaans nog voorbehouden blijven voor de hogere segmenten. Een blinde hoekverklikker en verkeersbordenherkenning geraken stilaan wel zowat in alle modellen ingeburgerd, maar een automatische afstandsregeling met radar voor de snelheidsregelaar en een aktieve rijstrookassistent zijn dat vooralsnog niet.

De dynamische snelheidsregelaar (€ 807) is in combinatie met de DSG bak een echte aanrader. Het ding zorgt ervoor dat de CC braaf een minimumafstand bewaart tot zijn voorganger, remt desnoods helemaal tot stilstand en gebiedt de wagen na een simpel commando opnieuw te accelereren naar de ingestelde snelheid. De rijstrookassistent daarentegen (€ 1.070 in combinatie met dode hoekverklikker) is een behoorlijk irritant ding. Het systeem stuurt voor jou als je een longitudinale wegmarkering overschrijdt zonder je richtingaanwijzer te gebruiken, maar is behoorlijk kieskeurig en werkt daarom niet altijd. En áls het al beslist te werken, doet het dat maar gedurende een aantal seconden, want VW wil niet dat je zonder handen rijdt. Als je ingedommeld bent, knal je dus evengoed in de zijberm. Nee, als het aan ons lag investeerden we dit budget liever in de intelligente lichtassistent (€ 441) en de bi-xenonkoplampen met dynamische regeling in de bochten (€ 764).

Rijgedrag

Van alle beschikbare krachtbronnen - twee benzines en een 2.0 TDI in verschillende gedaantes - is de BlueTDI de zuinigste. De tweeliter is tevreden met 5,2 liter van het kostbare vocht per honderd kilometer (4,7 bij de manuele versie) en jawel, dit cijfer blijkt niet ver van de waarheid te zitten. Mits je er een gematigde rijstijl op nahoudt, is het een koud kunstje om het gemiddeld verbruik onder zes liter te houden. En hoewel de DSG bak op papier een tikkeltje gulziger is dan de versie met een manuele versnellingsbak, durven we te stellen dat je al van goeden huize moet zijn om de akelig perfect schakelende automaat inzake zuinigheid te evenaren. Het helpt ook dat VW de TDI van stop&start-technologie en remenergierecuperatie voorzag, twee groene hulpmiddelen die trouwens op alle beschikbare diesels worden gemonteerd.

De laatste C in de naam staat voor coupé en de eerste voor comfort, wat het vermoeden kan doen rijzen dat liefhebbers van een sportief rijgedrag de CC beter links laten liggen. Onterecht, want er is helemaal geen reden waarom sportiviteit en comfort niet hand in hand zouden kunnen gaan. Mits het onderstel goed werd ontworpen - zoals hier het geval is, sluiten de twee elkaar namelijk niet uit; al is het wel duidelijk dat de CC eerder werd afgesteld met het oog op het laatste. Zeker met de optionele dynamische ophangingsregeling, dat automatisch de demping en de stuurinrichting in drie standen bijstuurt (€ 996) is er weinig aan te merken op het comfort aan boord. Het behaaglijke gevoel in een limousine te hebben plaatsgenomen wordt nog versterkt door een bijzonder goede filtering van alle externe geluiden.

Nu is het natuurlijk ook zo dat de 140pk van de BlueTDI motor de CC niet op dezelfde manier het vuur aan de schenen kan leggen als de eveneens verkrijgbare 3,6 V6. De diesel stelt de CC in staat om in 9,9 seconden de honderdspurt af te werken en kan dankzij een koppel van 320Nm onderhoudende hernemingen beloven, maar meer ook niet. Bij een actievere rijstijl valt het onderstel evenwel niet door de mand, en mits montage van het XDS elektronische 'sperdifferentieel' (wat in wezen gewoon een evolutie is van het ESP) voor € 209 wordt onderstuur effectief wat meer onderdrukt. Enige minpunt, en een zaak waar we jammer genoeg mee zullen moeten leren leven lijkt het, blijft het elektrisch bekrachtigde stuur dat amper feedback geeft aan de bestuurder. Nu goed, we zijn al tevreden dat VW de rechtuitstand niet verprutste door onder het mom van sportiviteit kunstmatige nervositeit in te programmeren, wat van de CC een prima metgezel maakt voor de lange baan.

Conclusie

In een ongezien tempo trok VW het afgelopen jaar het aanzicht van haar hele vloot glad, opdat ze allemaal netjes in regel zouden zijn met de nieuwe designtaal zoals die werd uitgestippeld door Walter Da Silva. Ook de CC ontsnapte niet aan deze grote opfrissingsoperatie en speelde en passant ook nog eens het voorvoegsel Passat kwijt. Onderhuids is de CC weliswaar nog steeds innig verwant met zijn meer doordeweekse broer; uitwendig wordt het verschil weer wat groter. En best geslaagd mogen we zeggen, want de goed gekozen vouwlijnen, de subtiel aangebrachte chromen biesjes en de knappe, herwerkte lichten verlenen de lagere en bredere CC een statige en dynamische pose.

De Comfort Coupé heeft vier deuren en ontleent het tweede stuk van zijn naam dan ook niet aan de strikte definitie, maar eerder aan een interpretatie van het concept. Net zoals een hoop andere merken heeft VW enkele stijltrucjes toegepast die de oorspronkelijk functionele koets wat meer schwung moeten geven, zoals het verder uit elkaar plaatsen van de lichtblokken en het accentueren van de bovenste, frameloze deurlijn die wat boller staat dan het dak. Ofschoon de nadelige gevolgen van die schoonheidsmiddeltjes beperkt blijven, verloopt de instap er wat moeilijker door en slinkt de hoofdruimte achterin. En dat zijn eigenlijk de enige vermeldenswaardige minpunten wat het interieur betreft, want de van de Passat overgenomen, mild opgewaardeerde binnenkant zit als gegoten en sluit perfect aan bij het luxueuzere gevoel dat de buitenkant oproept. Ook wat de ergonomie betreft zijn er - zoals bij zowat alle produkten van VW - haast geen opmerkingen te verzinnen.

Wat het eerste deel van zijn naam betreft ligt de zaak iets minder ingewikkeld. De Duitser trekt zoals beloofd de kaart van het comfort, eigenlijk een volstrekt subjectieve beleving van het rijgedrag die in de hand wordt gewerkt door een bovengemiddelde filtering van externe geluiden. En door een onderstel dat weliswaar een sportieve rijstijl niet uitsluit, maar toch vooral de rit zo aangenaam mogelijk wil maken. Zompig wordt het echter nooit en de limieten, als je beslist die op te zoeken, worden keurig aangekondigd. Kies je voor dynamic drive control dan past de demping zich automatisch (in drie standen) aan en vink je het elektronische sperdifferentieel aan, dan wordt onderstuur tot een minimum beperkt.

De CC staat in de prijslijst vanaf € 34.250. Hiervoor krijg je de 136pk variant van de 2.0 TDI die ook in tal van andere VW modellen zijn diensten bewijst, en ditmaal wordt gekoppeld aan een manuele zesbak. De dieselmotor kan desgewenst ook 177pk leveren en is voor die gelegenheid steeds gepaard aan een DSG automaat, eventueel zelfs met 4motion vierwielaandrijving. Ook de 3.6 FSI V6 benzinemotor kan besteld worden, altijd met DSG-bak en vierwielaandrijving trouwens, voor het bedrag van € 45.530. De enige andere benzinemotor die VW bij ons aanbiedt is de 160pk krachtige 1.4 TFSI, een geblazen blok dat VW altijd aan een zeventraps DSG-bak koppelt en verkoopt voor € 35.850. De interessantste combinatie voor onze markt is echter de BlueTDI motor, een 140pk sterke variant die met een manuele versnellingsbak amper 125g CO2/km uitstoot en met 4,7l/100km genoegen neemt. In combinatie met de DSG6 automaat kost hij € 38.360, wordt die uitstoot 137g/km en stijgt het gemiddelde verbruik naar 5,2l/100km. Die laatste waarde komt warempel zelfs binnen bereik in de praktijk. Een volledig visueel overzicht van de CC serveren we zoals altijd in de fotospecial.