VW Beetle Cabrio 2.0 TDI

Inleiding

De Beetle moet zowat de langst lopende cabriolijn op de markt zijn. Er waren al dakloze Kevertjes in het begin van de jaren vijftig (de voorstelling dateert al van 1949). Gelukkig blijft daar niets meer van over in de nieuwe Beetle die vanaf heden de prijslijsten siert. Gebaseerd op het platform van de Golf en voorzien van moderne drukgevoede motoren, een optionele automaat met dubbele koppeling en een geheel elektrische kap, is de Beetle de afgelopen zestig jaar omgeturnd van een eenvoudig en betrouwbaar transportmiddel tot een moderne rakker in een retro-outfit.

Het gamma omvat drie benzine- en twee dieselmotoren. In het eerste segment is er een 1.2 TSI met 105pk, een 1.4 waaruit inmiddels 160pk wordt geperst en een tweeliter die 200pk opwekt. De eerste vanaf € 21.600. De tweede voor minimaal € 24.870 en de laatste voor niet minder dan € 28.340. Dieselen kan met een 1.6 met 105- of een 2.0 met 140pk. Beiden met common-rail voor € 23.580 in het eerste- en € 26.180 in het tweede geval.

Tijdens de lanceerperiode zet VW vooral in op speciale edities die een kleurstelling en velgenpakket etaleren dat respectievelijk op de jaren vijftig, zestig of zeventig is geïnspireerd. Decennia waarin VW het mooie weer maakte met steeds weer nieuwe evoluties van het origineel. Ook de Beetle is inmiddels geïnfecteerd door het personaliseringsvirus. Dat betekent dat je meer kap-, koets- en interieurkleuren dan voorheen kan bestellen, dat er stripings te krijgen zijn en dat er zelfs ruimte is voor gizmo's als speciale badges of deurdorpels.

Exterieur

Cabrio's hebben het meer dan eens lastig om het stoffen dak in open toestand netjes op te bergen, en in gesloten vorm om een elegante vorm neer te zetten. Maar de Beetle doet de oefening alvast een stuk beter dan z'n voorganger. De drielagige kap steekt minder ver boven de gordellijn uit dan voorheen, en een aantal fijne details zorgen voor een geslaagd visueel effect. Zo loopt een chroomlijn rond de gordellijn en brengt een uit de kluiten gewassen spoiler wat balans in de achterzijde. VW beweert dat de Beetle dankzij wat scherpere lijnen en dikkere bumpers ook een meer mannelijk cliënteel aanspreekt dan voorheen, al zijn we er niet van overtuigd dat deze dakloze telg de evolutie doorzet.

De stoffen kap is geheel geautomatiseerd en dankzij het ontbreken van een harde afdekkap, kan je in een mum van tijd gesloten omtoveren in open. Minder dan 10 seconden duurt het, en het kan tot 50km/u. Opmerkelijk ook: het gebeurt in complete stilte.

Interieur

Op bevestigingspunten voor het (aan te raden) optionele windscherm na, zie je aan het interieur eigenlijk geen verschillen. We komen dadelijk nog even terug op de indrukken die de Beetle naliet, maar stippen eerst even aan wat wél anders is. En dat is de koffer. Die moet het omwille van de beweegbare dakconstructie niet alleen stellen met een veel kleinere klep, uiteraard gaat ook het volume erop achteruit. Van de 310 liter van de versie met stalen dak, schieten er nog slechts 250 over. Een reiswagen is het dus niet (als je tenminste ook nog iemand op de achterbank wil zetten), maar het totale volume is wel vergelijkbaar met de complete kofferinhoud van de vorige generatie.

We zegden het al in een eerdere detailtest: je kan de Beetle eigenlijk erg weinig aanwrijven. Akkoord, de tellerpartij - die VW nochtans specifiek voor de Beetle ontwikkelde - houdt niet stand naast die van andere ‘hippe' retroproducten, maar op vlak van ergonomie is er weinig om over te klagen. De zetels zitten uitstekend, een goede rijhouding is geen probleem en natuurlijk stoot je overal op de gekende VW-componenten. Daarbij zit overigens ook een navigatiesysteem dat ons in tegenstelling tot de rest nog steeds niet kan overtuigen. Je zou toch denken dat de toeleveranciers dat stilaan onder de knie krijgen.

In normale omstandigheden zouden we klagen over het gebruik van hard plastic voor de boordplank, maar in de Beetle past het (in de koetswerkkleur gelakte) item natuurlijk wel.

Verrassingen heeft de Beetle niet in petto, of je moest bij de bestelling vergeten zijn dat de auto slechts voor vier inzittenden is gehomologeerd. Achteraan zit je trouwens beter dan verwacht, in uitgeholde zetels. Die mikken je bips ook wat dichter tegen de bodemplaat aan, waardoor er onder de stoffen afdekkap nog behoorlijk wat hoofdruimte overblijft. De achterruit en de daklijn is wat verder over de oren getrokken, maar gelukkig is een grote zijruit genoeg om de claustrofobische plaaggeesten te verdrijven.

Veiligheid

Het is met groot jolijt dat we melden dat de veiligheidsvoorzieningen achterin de Beetle helemaal onzichtbaar zijn. Geen lelijke opstaande rolbeugels zoals Mini zich - onbegrijpelijk - achter de zetels permitteerde, noch een spoor van de opstaande B-stijl die in het verleden wel eens de cabrio's van het merk zelf ontsierde.

Wat de Beetle wel moest opgeven zijn twee van de zes airbags. Je kan nu eenmaal niets in het dak inbouwen. Maar voor de rest is natuurlijk ook alles standaard, met inbegrip van een hele hoop acroniemen die duidelijk moeten maken dat je als bestuurder hulp krijgt bij het remmen, insturen, vertrekken op een helling, dat over de stabiliteit gewaakt wordt. We stippen nog altijd enkele minpunten aan omdat die systemen niet geheel uitschakelbaar zijn (hoewel een lampje op het dashboard je van het tegendeel probeert te overtuigen).

Isofix bevestigingspunten voor kinderzitjes zijn er ook, en daarmee verklaren we de voorzieningen op de Beetle Cabrio dan ook als compleet.

Rijgedrag

Natuurlijk is ook de Beetle een deskundig gecamoufleerde Golf. En terwijl VW u en ons steevast probeert de overtuigen van het unieke karakter van elke incarnatie van het onderstel - dat is dus alles van een Seat Leon tot een Audi TT - kan je niet anders dan stellen dat ze allemaal erg gelijkaardig rijden. Dat betekent dat elke stuurbeweging op mild onderstuur wordt onthaald (dat de elektronica er dan weer probeert uit te filteren) en dat de ophanging sinds deze generatie z'n halfzachte attitude heeft geruild voor een erg goed beheerste wieluit- en inslag. De Beetle gedraagt zich dus efficiënt en laat ondanks de afwezigheid van een verstevigend dak alleen op echt slecht wegdek de immer aanwezige trillingen aanzwellen tot een voor de inzittenden merkbaar niveau. Het is nooit storend, wat van de flink uit de kluiten gewassen draaicirkel overigens niet kan gezegd worden.

Erg vaak moeten we concluderen dat de topmotor het moeilijk heeft om z'n meerprijs te verantwoorden, terwijl de instapversies vaak met gemak een goede verhouding tussen prijs en rijpret op laten tekenen. Niet zo bij deze Beetle, waar de dieselrijder er absoluut goed aan doet door te sparen voor de tweeliter. De zestienhonderd van VW is niet zoetgevoisd, bij lage toeren niet erg soepel, hoog in de toeren niet erg krachtig en ook de ophanging overtuigd niet. De tweeliter schrijft echter een ander verhaal, want die motor klinkt romiger en beschikt duidelijk over meer reserve. We beschouwen de Beetle Cabrio niet als een scheurijzer, maar zelfs als je het rustig aan doet, is het een wereld van verschil. Op papier verbruik je natuurlijk wel wat meer, maar in de praktijk maakt het dan weer nauwelijks verschil uit. En de eenheid wordt gepaard aan een erg correct schakelende zesbak.

Conclusie

De eerste dakloze Kever was er al in 1949. In de afgelopen zestig jaar is dat model van een eenvoudig en betrouwbaar transportmiddel omgeschoold tot een moderne rakker in retro-outfit. Hij is er nu vanaf € 21.600 en kost maximaal € 28.340.

Benzinemotoren zitten aan beide uiteinden van het gamma dat van 105 tot 200pk spant. De testdiesel is een tweeliter met 140pk die vanaf € 26.180 van eigenaar wisselt. Ondanks een prijsverschil van een kleine € 3.000 is die ook duidelijk de beste optie voor de dieselrijder, want de 1.6l met 105pk overtuigt niet, terwijl de tweeliter prettig veel werkijver en goede loopeigenschappen laat optekenen. Het weggedrag is niet zeer avontuurlijk, maar dat mag je van een VW ook niet verwachten.

Wie optimaal wil genieten van open rijden, stipt best het optionele windscherm aan. Vrij van turbulenties blijft het interieur niet. Dan kan er natuurlijk achteraan niemand meer in, terwijl je daar anders wel voor een tijdje twee volwassenen kan parkeren. De Beetle heeft minder last van VW's erg uniforme vormtaal, maar als je kickt op retrogadgets dan kan je elders beter vinden. De afwerking is dan weer wel erg degelijk. En er blijft met 250l koffervolume ook veel meer stouwcapaciteit over dan voorheen het geval is.

De Beetle kiest voor een stoffen dak, dat grotendeels onder de gordellijn verdwijnt, voor een vlakke spoiler die zowel de lijn als de luchtstroom een eindje verder helpt. Het dak zelf maakt indruk. Het opent niet alleen in 9 seconden, het gebeurt ook nog eens in complete stilte.