VW Beetle 1.2 TSI

Inleiding

Jawel, er is weer een Beetle. Na die uit 1998, die in onze contreien eigenlijk niet zo succesvol was, maar gered werd door de verkoopscijfers uit de VS. En die uit 1938, die tot 2003 in productie bleef (in Zuid-Amerika) en waarvan in 15 verschillende fabrieken zo maar eventjes 21 miljoen stuks werden gebouwd. De eerste exemplaren waren niet duurder dan een motorfiets en konden door de inwoners van het Derde Rijk gekocht worden voor 990 Mark, terwijl een topsnelheid van 100km/u en ruimte voor vijf inzittenden in het lastenboek stonden ingeschreven. Dat Ferdinant Porsche deze Volkswagen Type 1 naar productierijpheid bracht, is geweten. Dat het concept eerder al bij Zundapp (een Duitse motorfietsbouwer) en NSU (idem) bot ving, minder. Maar goed, we wijken af.

Anno 2012 is de Beetle verre van een socialistische droom, maar eerder een toonbeeld van het tegengestelde. Voor minder dan € 17.290 is er geen nieuwe exemplaar op de kop te tikken. En er evenmin ruimte voor vijf inzittenden. Maar, in een poging om het succes van het model wat aan te dikken, de nieuwe generatie is nu wel een tikkeltje goedkoper dan een vergelijkbare Golf. De New Beetle uit 1998 was in de vergelijking telkens wat duurder.

De 1197cc kleine driecilinder met turbo uit deze test is te koop vanaf € 18.200. Voor een exacte kopie betaal je echter € 23.935,40. Bijbetalen moet je immers onder meer voor de lichtmetalen velgen, verwarmbare voorzetels, GPS, snelheidsregelaar, elektronische airco het panoramisch dak en de JEANS-striping.

Exterieur

Met een lengte van 4,27m en een breedte van (inclusief buitenspiegels) net iets meer dan 2m, is de Beetle weer groter dan de New Beetle die hem voorafging. Die was immers maar 4,13m lang. Dat het model de evolutie van het Golf platform volgt, is logisch want hij is daar ook weer (grotendeels) op gebaseerd. Het lijnenspel is een tikkeltje hoekiger en meer uitgesproken dan voorheen en gebaseerd op de Beetle Ragster Concept car die ook al uit het vorige decennium dateert. Met retro kan je logischerwijs wat meer de tijd nemen. De meest in het oog springende aanpassing is de afgevlakte dakboog. Die is 2cm lager dan voorheen. Tegen de meter staat immers 1,48m af te lezen - exact hetzelfde als bij de Golf.

Als VW bij de vorige Beetle ergens kritiek over moest slikken, dan was het over de kofferinhoud. Daar is dan ook grote vooruitgang geboekt. Voorlopig past er zo maar eventjes 310l in. Geen recordwaarde natuurlijk, maar je kan er wel al wat mee aanvangen. En natuurlijk is de achterbank nog neerklapbaar in twee gelijke delen om maximaal 905l stouwruimte te bekomen. De derde deur levert zelfs een behoorlijk goede toegang op.

Interieur

Dat de Volkswagen-groep z'n interieur (en bij uitbreiding complete auto's) opbouwt als blokkendozen met steeds dezelfde componenten, is -daar gaan we tenminste van uit- inmiddels bekend. Zo vind je dezelfde aircomodule in alles van een Skoda Octavia tot een Audi A4. En dus ook in de Beetle. Maar VW heeft het ditmaal blijkbaar wel over z'n hart gekregen om een specifieke tellerplaat te ontwikkelen. Met een ronde snelheidsmeter en twee halfronde secundaire wijzers ernaast. Sober en minder retro dan de enkele ronde wijzer van de New Beetle, maar tegelijk ook beter afleesbaar dan voorheen. Voor het overige vind je natuurlijk gewoon dezelfde hendels, knopjes en schermen als in een andere VW en daarmee gaat VW in z'n retrovormgeving dus minder ver dan pakweg Fiat of Mini. Wat wel specifiek is en meteen voor een aparte sfeer zorgt is de gelakte boordplank en dito deurpanelen. Geslaagd, vinden we dat. In de boordplank is zelfs een (piepklein) extra handshoenvakje, net zoals bij de oer-Kever. Tast dieper in je buidel en je kan de Beetle meer dan behoorlijk personaliseren. Maar zo begeesterend of charmant als de eerder in deze paragraaf vermelde competitie gaat VW nooit.

Het plaatsaanbod aan de voorzijde is riant. Logisch, want natuurlijk perfect vergelijkbaar met dat van de Golf. Die laatste heeft ook een nagenoeg foutloze ergonomie, bouwkwaliteit en materiaalkeuze en hoewel beide producten aan andere kanten van de wereld bij elkaar gevezen worden, mag je al die positieve eigenschappen gewoon transplanteren.

Achteraan is plaats voor twee inzittenden, in uitgeholde zetels die er niet alleen goed uitzien, maar ook nog eens goed zitten. En door de aanpassingen aan de daklijn heb je ook over de hoofdruimte niet te klagen. En de klapzetels vooraan komen ook steeds weer in hun geheugenpositie terecht. Nee, er is echt weinig op de Beetle aan te merken.

Veiligheid

Zes airbags, ABS, remkrachtverdeler en stabiliteitscontrole. Het is allemaal standaard, en zo hoort dat ook. Net zoals die laatste elektronische waakhond uitschakelbaar hoort te zijn (als het sneeuwt wil je niet meteen door de eerste de beste afvoergoot geïmmobiliseerd geraken), maar dat niet is.

Hoofdsteunen en driepuntsgordels zijn op alle zitplaatsen voorzien en achteraan zijn er ISOFIX bevestigingspunten voor kinderzitjes. Alles puik en zoals het hoort dus. Niet innovatief, wel correct.

Rijgedrag

Bovenop de voorwielen van deze 1.2 TSI ligt een sympathiek roffelende 1197cc grote driecilinder die door een turbo wordt aangepord om niet alleen 105pk, maar ook 175Nm te leveren. En laat ons maar meteen met de deur in huis vallen - VW heeft hier een briljante krachtbron afgeleverd die gretig oppikt bij lage toeren en zich perfect laat paren aan de spreiding van de handbediende zesbak. De instapmotor doet 10,9 tellen over de spurt naar 100 maar voelt altijd wat alerter aan dan de cijfers doen vermoeden. Op papier heeft de eenheid overigens aan 5l/100km voldoende, maar zoals bij elke moderne motor - en zeker de kleintjes - moet je daarvoor op deellast rijden. Dat wil zeggen aan constante snelheid. Belgisch verkeer is dus nefast voor het verbruik, een start/stop-systeem ten spijt. Met wat goede wil tikken we af op goed 6 liter, maar aangepord door het enthousiasme van de driecilinder gaat er net zo vlot 8 liter door de cilinders.

Vooraan rust de Beetle op de Golf-voortrein, maar achteraan heeft alleen de topversie (de 2.0 TSI die we eerder testten) recht op een onafhankelijke ophanging. En dat is meteen de achillespees van het model. Deze versie heeft achteraan een vervormbare dwarstraverse die eigenlijk van de Polo afkomstig is en beduidend slechter presteert. Bovendien heeft VW, wellicht om een zo voorspelbaar mogelijk weggedrag te bekomen, voor een weinig soepele afstelling gekozen en de filtering van oneffenheden lijdt daar merkbaar onder.

De besturing is zoals tegenwoordig gebruikelijk is, in handen van een elektrisch bekrachtigde tandheugel. Gevoelloos, maar in dit geval wel voldoende natuurlijk bekrachtigd om die beperking zo goed als weg te vagen. VW's voorliefde voor onderstuur domineert ook hier de afstelling, al manifesteert zich dat eigenlijk zelden of nooit omdat de elektronica er op ingrijpt. Dat voel je weer minder dan voorheen en daarom stoort het ook alleen als je er echt op let.

Conclusie

In 1998 bracht VW al eens een op de originele VW Beetle (uit 1938) geïnspireerde retromobiel op de markt. Die werd in onze contreien eerder lauw ontvangen, maar deed het wel goed in de VS. Nu, ruim 13 jaar later is de "New Beetle" vervangen door kortweg "Beetle" en is het model gewapend met een scherpere lijn, extra centimeters én een scherpere prijs. De Beetle is nu telkens wat goedkoper dan een vergelijkbare Golf. Deze 1.2 TSI, 105pk en 175Nm sterk, is de instapper en staat vanaf € 17.290 in de catalogus. Hem uitdossen zoals op de foto kost € 23.953, maar er zitten dan ook een hoop extra's op.

VW heeft de pleister op de wonde gelegd en met een stevig toegenomen koffervolume van 310l meteen de grootste kritiek op de vorige generatie aangepakt. De interieurruimte nam ook nog eens toe. Zelfs als alle vier de inzittenden volwassenen zijn, heb je geen reden tot klagen. Binnenin kijk je op een specifieke boordplank en zijn de bovenzijde van de deurpanelen uitgevoerd in gelakt plastic voor de noodzakelijke retrotoets. Maar ertussen vind je natuurlijk alle gekende Volkswagen-bedieningselementen, zo gegroepeerd dat je van een nagenoeg perfecte ergonomie kan spreken.

Onderhuids is de Beetle verwant aan de Golf, maar alleen de topversies hebben recht op de volledige onafhankelijke achterophanging van die laatste. En daarmee leggen we meteen de achillespees van deze instapversie bloot. De achtertrein is immers alles behalve soepel en dat zet een domper op een anders zeer fijn weggedrag. De motor is een pareltje, zeker in combinatie met de handbediende zesbak. Hij voelt nooit aan als een instapper, realiseert een puike sprinttijd van 10,9 tellen en combineert enthousiasme met een gepaste, aanstekelijke motorklank. Als je je daardoor laat opzwepen blijf je natuurlijk ver van het opgegeven verbruiksgemiddelde van 5,0l/100km.