Volvo V70 2.4D 130pk
De huidige V70, die in tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden technisch zo goed als niets gemeen heeft met de vorige modellen met dezelfde typenaam, werd van meet af aan gelanceerd met een 2.5l Audi-diesel met 140pk in het vooronder. Dat naast 2.4l benzinemotoren met 140 en 170pk, een 2.4T (me...
Volvo V70 2.4D 130pk
ScoreEindscore
8,0 /10
- Interieur
- 7,4 /10
- Exterieur
- 8,1 /10
- Rijgedrag
- 7,4 /10
- Veiligheid
- 9,0 /10
Inleiding
De huidige V70, die in tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden technisch zo goed als niets gemeen heeft met de vorige modellen met dezelfde typenaam, werd van meet af aan gelanceerd met een 2.5l Audi-diesel met 140pk in het vooronder. Dat naast 2.4l benzinemotoren met 140 en 170pk, een 2.4T (met lagedrukturbo) met 200pk en een T5 met 250pk. Volvo koos evenwel voor de ontwikkeling van een diesel in eigen beheer; een 2.4l met vijf cilinders, waardoor het gamma enige tijd gehandicapt dieselloos door het leven ging. De nieuwe krachtbron is intussen geïntroduceerd, eerst in een variant met 163pk die D5 noemt, en nu ook als 2.4D met 130pk. De motor is, op het vermogen en koppel na, hetzelfde maar de 2.4D wordt slechts met 13 fiscale pk’s een pak minder belast.De 2.4D staat in de prijslijst vanaf 29.400 € of 1.185.993 BEF. Je krijgt dan al een goed aangekleed exemplaar met o.a. airco met gescheiden links/rechts regeling, tweedelig veiligheidsnet in de bagageruimte, 60/40 neerklapbare achterbank, elektrisch bediende ruiten voor en achter, afdekhoes voor de bagageruimte, een zeer uitgebreide veiligheidsuitrusting en zelfs 15-duims lichtmetalen velgen. Je kan de V70 verder nog geheel naar smaak aankleden door gebruik te maken van de Volvo Lines (gegroepeerde opties tegen voordeligere tarieven) of individuele opties. De testwagen is voorzien van zowet elke denkbare optie; de Dynamic-line (met o.a. leder/textielbekleding, houtinleg en het 17-duimslichtmetaal) voor 2.630 €, de Comfort-line (met o.a. automatische Airco, cruise-controle, mistlichtjesij) voor 1.620 €, de Estate-line (met o.a. dakrails en niveauregeling op de achteras) voor 850 €, de Premium-line (met o.a. verlichting in de buitenspiegels en elektrische verstelling van de bestuurderszetel) voor 920 €, de Winter-line (met o.a. koplampsproeiers en Őwissers en verwarmde voorzetels) voor 720 € en de Mobility-line (met autotelefoon, GPS en radio-cd) voor niet minder dan 5.460 €. Uit de individuele optielijst komt dan ook nog eens de metaalkleur die 740 € kost en de meer geavanceerde ‘Dynamische’ stabiliteitscontrole die je 1.120 € afhandig maakt. Het veiligheidsglas maakt met 490 € het kostenplaatje compleet. De prijs van de break op de foto’s is bijgevolg 43.950 € of 1.772.938 BEF. Da’s zeker niet mals, maar toch zal je bij de andere luxemerken zeer lang moeten zoeken voor je evenveel ruimte en een vergelijkbare uitrusting vindt voor hetzelfde geld.
Exterieur
Ondanks de gelijkenis met de S80 en het feit dat beide modellen onderhuids identiek zijn, is elk koetswerkpaneel specifiek voor deze V70 ontworpen. De V70 heeft natuurlijk wel dezelfde styling die met de S80 geïntroduceerd werd en intussen ontegensprekelijk deel uitmaakt van alles wat typisch ‘Volvo’ is. De voorzijde heeft een uitgesproken welving van de motorkap, de vooruitgeschoven Volvo-grille en de lichten met zwarte omlijsting ( die niet bij iedereen evenzeer in de smaak vallen). Brede schoudertjes lopen in een enkele vloeiende lijn naar achter door en bepalen daar mee de vorm van de hoge lichtblokken. De break is 4,71m lang, 1,80m breed en (zonder dakrails) 1,45m hoog. De afwerking was foutloos.Interieur
Door de instellingmogelijkheden van het stuur (met hoogte- en diepteverstelling) en de zetel moet zowel groot als klein een perfecte rijhouding kunnen vinden. Door de uitgebreide verstelling kan dat wel even duren. Naast de meest gebruikelijke afstelling kan je bijv. ook de inclinatie van het zitvlak of de volledige zetel verstellen. Daardoor kan je je in de in principe op comfort afgestelde zetel ook een iets sportievere houding aanmeten. De ondersteuning van de rug en het zitvlak is perfect. Er is niet overdreven veel zijdelingse steun al heeft dat alles te maken met het feit dat de V70 niet gemaakt is om door de bochten te scheuren (hij kan dat overigens wel).De lay-out van het dashboard is duidelijk en goed afleesbaar. De centrale console is wat naar de bestuurder gericht en bevat nagenoeg alle bedieningsknoppen. Het is een groot plastic vlak, maar Volvo heeft wel door dat die grote draaiknoppen veel handiger zijn om alles te bedienen. De Zweden hebben goed nagedacht toen ze de functies groepeerden. Ondanks de karrenvracht opties en bijhorende knopjes hebben we nooit echt naar iets moeten zoeken. Al na een zeer korte tijd vonden we alle knopjes alsof ze nooit elders zaten en neem van ons aan dat dat uitzonderlijk is.
De bediening van de verschillende hulpsystemen aan het stuur is al even eenvoudig als de rest en het GPS-scherm zit op de enige goede plaats. Zo goed als onzichtbaar in het dashboard als je het niet nodig hebt en in het midden vlak voor de voorruit als het in gebruik is. Daardoor moet je je blik minder lang van de baan afwenden.
Achteraan hebben de passagiers ook niet over de ruimte te klagen. De voeten kunnen netjes onder de voorzetels en ter hoogte van hoofd en knieën is de plaats riant. Hier is ook aan comfort gedacht. De aparte verluchtingsroosters in de B-stijl zorgen voor een aangename (warme of koude) luchtstroom, en positie van de bank zorgt voor een ontspannen houding. Wie wil kan de break ook uitrusten met een achterbank met geïntegreerde kinderzitjes die zich in een tel laten op- of wegklappen. Toch niet onbelangrijk in een familiewagen als dit is. Een familiewagen, want deze break kan het vuile werk wel aan, maar verkiest het niet. De inhoud van de koffer is met 485l zelfs eerder beperkt als je rekening houdt met het koetswerk en de grootte van de wagen. De ruimte is aan de andere kant wel perfect rechthoekig en door de lage drempel gemakkelijk belaadbaar. De koffer moet het hebben van de lengte van de laadvloer want als je onder het afdekzeil wilt blijven kan je niet eens twee sporttassen op elkaar zetten. De achterbank kan in twee ongelijke delen plat gelegd worden. Dan kan je tot aan de onderste rand van de ruitjes al 745l kwijt op de 1,84m lange vlakke laadvloer. Stapel je tot aan het dak dan kan je ruimte voor 1641l. Bij onze testwagen, die voorzien was van automatische niveauregeling, hoef je dan niet eens concessies te doen op het vlak van comfort. Als je aan 1641l niet genoeg aan hebt, kan je aan deze break nog altijd een aanhangwagen kwijt. Een geremd exemplaar mag tot 1800 kg zwaar zijn.
Veiligheid
Zoals het Volvo betaamd, is de veiligheidsuitrusting zeer volledig. ABS met remkrachtverdeler, 5 driepuntsgordels met gordelspanners en ook al evenveel hoofdsteunen, anti-whiplash voorzetels (die vangen eerst het volledige gewicht van de bestuurder of passagier op, en klappen vervolgens naar achteren), een samendrukbare stuurkolom, een voorruit in High-Impact glasij en zo kunnen we nog wel even doorgaan. De V70 heeft natuurlijk ook nog een mooie collectie plofkussentjes: 5 of 6 stuks om exact te zijn. Naast zijdelingse airbags voor bestuurder en passagier, gordijnairbags en de airbag van de bestuurder kan je namelijk Őzonder dat je daarvoor in je buidel hoeft te tasten- zelf kiezen of je een passagiersairbag wil. De activering van die airbag kan zware gevolgen hebben als de zetel met een kinderzitje werd uitgerust. Als je een kinderzitje wil plaatsen, laat je die airbag dus best achterwege, neem je die airbag toch dan redeneer je juist andersom. Volvo gelooft dus nog steeds niet in een uitschakelbare passagiersairbag. De belangrijkste veiligheidsoptie is het DSTC (Dynamic Stability Control Systeem), een actievere versie van het ESP systeem (dat in zijn gewone variant eveneens tot de standaarduitrusting behoort). Aan de veiligheids uitrusting kunnen we derhalve, opo Xenonlampen die eigenaardig genoeg enkel op de topversie (benzine) en de XC70 te krijgen zijn na, niets toevoegen.Rijgedrag
Onder de kap van de 2.4D ligt een 2.401cc vijfcilinder turbodiesel met common-rail directe injectie. Die is 130pk bij 4.000t/min en 280Nm bij 1.750t/min sterk. Dat is niet alleen 33pk en 60Nm minder dan de D5, maar ook nog 10pk en 10Nm minder dan de 2.5l TDI van Audi-origine die aanvankelijk in de V70 werd aangeboden en dat is wel degelijk voelbaar. Niet zozeer tijdens het rijden of de tussensprintjes, maar vooral bij het vertrekken. Zeker als je vlot weg wil moet je het gaspedaal een stevige trap verkopen om te verhinderen dat het 1.691kg zware gevaarte niet stilvalt. Voor het overige laat de motor zich het best omschrijven als vlot en gewillig, niet snel. De cijfers zijn daar een perfecte weerspiegeling van. De spurt naar 100km/u kan in net geen 12sec en de topsnelheid bedraagt 200km/u. De goed gespreide versnellingsbak maakt schakellui rijden mogelijk. De ophanging met MCPhersons vooraan en een multilinksysteem achteraan is -net als de hele auto eigenlijk- voornamelijk op comfort afgesteld. Van de beschikbare veerweg wordt gretig gebruikgemaakt al is dat zelden storend. Voor de dynamische chauffeur geven ophanging en stuur waarschijnlijk net een tikkeltje te weinig feedback. Onze testwagen hield zich ook in de bochten uitstekend, maar met de uitstekende Pirelli P6000 banden met maatje 225 (195 is standaard) is dat geen verassing. De gripgrens ligt meer dan behoorlijk ver en als je erover gaat komt het ESP-systeem discreet tussenbeide maar zonder dat systeem heb je met een onvoorwaardelijk licht onderstuurd voertuig een gezond geheel in handen.De geluidsisolatie is uitstekend. Enkel tijdens het accelereren komt de typische diepe vijfcilinderbrom het interieur binnen. Aan de buitenkant is de zelfontbrander een stuk lawaaieriger, maar het meer dan een halve centimeter dikke (optionele) veiligheidsglas van onze V70 liet daar geen decibel van door.
Door de eerder bescheiden prestaties van de motor trap je het gaspedaal gemakkelijk wat dieper. Gelukkig hoeft dat niet meteen op het verbruik te wegen. Wij hadden voor de gemengde cyclus gemiddeld 8,1l/100km nodig. Op de autostrade moet je toch 1000km kunnen volmaken met de 70l in de tank.
Conclusie
Met de nieuwe dieselmotoren krijgt Volvo weer de troeven in handen die noodzakelijk zijn om door te breken in het marktsegment van de prestigebreaks, zeker in ons dieselminnend autoland. De 2.4D is de instapdiesel en gedraagt zich navenant. Hij is soepel genoeg om te passen bij zeer hoge comfortniveau van de V70, maar zet niet meteen de meest flitsende prestaties neer. Die taak is weggelegd voor de 163pk sterke D5.