Volvo V60 D4 / S60 T6
Volvo maakt zich hoe langer hoe meer los van voormalige eigenaar Ford. En de Zweden lijken zich goed te voelen onder Chinees bewind. Nagenoeg het ganse gamma kreeg een opfrisbeurt, waarover we even uitwijden in de rubriek exterieur, en ook motorisch wordt meer en meer afgerekend met het verleden. V...
Volvo V60 D4 / S60 T6
ScoreEindscore
7,9 /10
- Interieur
- 7,6 /10
- Exterieur
- 7,8 /10
- Rijgedrag
- 8,0 /10
- Veiligheid
- 8,2 /10
Pluspunten
- Groot fiscaal voordeel
- Verhouding kracht / zuinigheid
- Europese looks blijven behouden
Minpunten
- Ingewikkeld motorenpalet
- Klank bij T6
- Programmatie automaat kan beter
Inleiding
Volvo maakt zich hoe langer hoe meer los van voormalige eigenaar Ford. En de Zweden lijken zich goed te voelen onder Chinees bewind. Nagenoeg het ganse gamma kreeg een opfrisbeurt, waarover we even uitwijden in de rubriek exterieur, en ook motorisch wordt meer en meer afgerekend met het verleden.
Volvo volgt ook meteen de heersende donwsizing-trend, waarbij kleinere maar even performante motoren gebruikt worden. Ditmaal worden er meteen twee nieuwe motorenfamilies geïntroduceerd. Diesels en benzines met twee liter inhoud en drukvoeding en vier cilinders die de plaats innemen van de vijf- of zescilindermotoren die de Zweden vroeger gebruikten. De omschakeling gebeurt overigens gestaag. Dat zie je niet aan de cijfers op de kofferklep. Van de vier versies die D4 als typeaanduiding dragen is alleen de 181pk versie met voorwielaandrijving nu een nieuwe vierpitter.
Bij de benzines zijn de T5 en T6 met voorwielaandrijving van het nieuwe type, maar bijvoorbeeld de T6 met AWD is nog een zes-in-lijn met bijna een liter meer slagvolume. Volvo is er een regelrecht potje van aan het maken.
De vanafprijzen van de verschillende versies lichten we ook nog even toe. De S60 D4 181pk is er vanaf € 33.190 en kost dik € 2.000 meer in een variant met een automaat. De S60 T5 is er vanaf € 37.200 en de T6 kost € 43.040 maar deze benzines zijn steeds voorzien van een geautomatiseerde transmissie. Die telt voortaan overigens 8 verhoudingen. Wil je de ‘S' ruilen voor een ‘V' dan moet je een extra inspanning van € 1.500 verrichten.
Exterieur
Met de nieuwe motoren als voornaamste aandachtspunt, gaan we even in een drafje over het uiterlijk. Dat kwam in het verleden immers al uitgebreid aan bod, en Volvo deed geen grondige aanpassingen. Dat laatste staat overigens niet gelijk aan ‘weinig aanpassingen' want die claim zou ook weer geen steek houden. Deurdorpels, velgen, kleuren, grille, lichtunits en bumperschilden rondom - het werd allemaal bijgewerkt. En het dient gezegd dat de S60 en V60 daardoor nog steeds erg jong ogen. Ze zijn moderner dan voorheen, wat wulpser dan tevoren, maar de Zweden weten hun Chinese bewindsvoerders voldoende tegengas te geven om ervoor te zorgen dat de stijltaal niet te druk wordt en onstpoort. Het is per slot van rekening geen Mercedes E-Klasse.
Interieur
Ook aan de binnenzijde beperken we ons tot de nieuwigheden. En die vinden we nagenoeg allemaal in de boordplank. Zo zit er bovenaan de middentunnel een nieuw scherm waarachter een herwerkte infotainmentinstallatie schuilgaat (ja, ook hier zijn ‘apps' in ontwikkeling) terwijl je voor je neus een digitale tellerplaat ontwaart. Die is nagenoeg identiek aan die uit de V40, met een vormgeving die wijzigt afhankelijk de rijmodus. Tik ‘sport' aan en de boel wordt uiteraard rood, terwijl een ecomodus je dan weer uitvoerig op je verbruik wijst.
De algemene indruk die we hadden van het binnenruim van de Volvo's blijft. De koffer kon wat groter, het zitmeubilair is uitstekend en de afwerking en materiaalkeuze zijn perfect in overeenstemming met de net-niet-helemaal-premium-positionering van het merk. Maar het belangrijkste van al: zo'n Volvo voelt nog altijd een beetje apart aan, op een goede manier.
Veiligheid
Aan de basisveiligheidsvoorzieningen van de S- en V60 verandert nauwelijks wat. Onnodig overigens, want het model had eigenlijk alles al. In punten en komma's wordt er wel gewerkt. Zo herkent de voetgangercamera (die bij snelheden tot 50km/u densoods zelf de rem intrapt om een ongeluk te vermijden) voortaan ook fietsers.
Ergens achter je voeten zit nu een nieuwe, elektrische stuurbekrachtiging, die de ingenieurs weer een paar nieuwe speeltjes in handen geeft. Nu kunnen de Volvo's dus ook tegendruk geven op het stuur, als je zonder je richtingaanwijzers te gebruiken van je vak wil afwijken. En het stuur heeft nu drie verschillende weerstandsmodi, maar dat wil niet zeggen dat we het aangenamer vinden dan voorheen.
Rijgedrag
Zowel de diesel als de benzinemotor waarop het vlagje ‘nieuw' prijkt, pakken uit met een technische innovatie. De dieselmotor heeft het i-Art gedoopte systeem dat per cilinder de brandstofinjectie controleert en aanpast. De benzine heeft dan weer zowel een compressor (vooral actief bij lage toeren) als een turbo (die de drukvulling levert bij hogere omwentellingsnelheden). De diesel overklast op papier de vijfcilinder van het merk, terwijl de tweeliter vierpitter benzine net zo veel kracht opwekt als de zescilinder met een liter meer inhoud. Toch zal je liefhebbers niet spontaan zien jubelen bij de verandering. Karakter is de reden. Volvo's vijfcilinder diesel produceerde een diepe klank die van achter de pedalen leek te komen. De nieuwe klinkt overigens nog steeds goed en discreter. Maar het is niet hetzelfde. En de benzine gaat qua klankbeeld helemaal uit de bocht.
Volvo werkte aan de uitlaatlijn en speelt zelfs wat vals door klank te simuleren via de luidsprekers, maar doel raken doet het niet. Er zijn auto's die dankzij de aanwezigheid van een compressor ronduit briljant klinken (denken we onder meer aan de eerste generatie Mini Cooper S). Maar de T6 hoort er niet bij. We kunnen er de vinger niet meteen op leggen tot een collega opmerkt dat de klank lijkt op die van een oude automaat die stuk is. Niet meteen een compliment als je ruim 300pk onder je rechtervoet hebt zitten, maar het is niet anders.
Kijken we naar verbruik, uitstoot en prestaties, dan zie je waarom Volvo de omschakeling doet. Beide centrales voldoen nu aan de Euro 6 emissienorm. De diesel heeft vanaf 1.750tr/min ook nog eens 400Nm trekkracht ter beschikking. En dat zie je aan de prestatiecijfers. Zowel de manuele als de automatische variant haspelen de sprint af in 7,4 seconden. En hoewel de helft van alle beschikbare versnellingen een overdriveverhouding hebben, houdt deze motor voldoende trekkracht achter de hand om toch nog fluks op te schieten. Maar de formule wordt pas echt intoxicerend als je er ook het verbruik in mengt. De handbediende versie komt toe met 3,8l/100km. Dat is amper 99gr/km CO2. Dat zijn pluspunten voor de Vlaamse belastingadministratie - ook voor wie hem als leaser krijgt. De V60 zit 3 gram hoger.
De benzine speelt in een andere klasse. Met een sprinttijd van 5,9 seconden gaat die overigens net zo snel aan de honderd als de oude zes-in-lijn die nog steeds in de catalogus staat bij de vierwielaangedreven modellen. De topsnelheid gaat wel 20km/u in de min, naar 230km/u. Het verbruik maakt ook een duik. Gelukkig, want daar was het toch allemaal om te doen. En er ligt flink wat zalf op de amputatiewonde voor twee cilinders: nog slechts 6,4l/100km laat de viercilinder T6 nu optekenen. De zescilinder had meer dan 9 liter nodig. De CO2-uitstoot zakt van 231 naar 149 gram. Een automaat met 8 verhoudingen is voor de T6 standaard. En daarvoor voeren we toch nog een puntje van kritiek aan. Die zou wat alerter mogen zijn. Zo'n detail weegt echter nauwelijks op het goede rapport van beide modellen.
Conclusie
Eigenlijk heeft Volvo z'n complete gamma van een opfrisser voorzien. Daardoor ogen de modellen van het merk weer wat wulpser, maar ondanks de Chinese eigenaar, betekent dat niet z'n producten hun typische Scandinavische uitstraling verloren. Dat siert. Het interieur van z'n kant is voorzien van een nieuw infotainmentsysteem, een digitale tellerplaat en nieuwe, nog beter zittende sportzetels.
Maar daar gaat het eigenlijk niet om. De reden waarom we beide varianten van Volvo's 60-reeks onder de loep nemen zit onder de kap. Twee nieuwe viercilindermotoren, één op benzine en één op diesel. Pittig, want 304pk sterk in het eerste geval en 181pk krachtig in het tweede geval. Daarmee doen ze minstens even goed dan de centrales met meer cilinders die ze vervangen. Aan karakter moest wel ingeboet worden. En de door zowel een compressor als een turbo opgejaagde viercilinder klinkt niet bepaald lekker. Volvo hoopt dat de klant het allemaal vergeeft als het verbruik ter sprake komt. De twee centrales voldoen immers reeds aan de Euro 6 emissienorm, en de benzine vraagt al niet meer dan 6,4l/100km. De diesel doet uiteraard nog beter en is er al (als S60) vanaf 3,8l/100km of amper 99gr CO2/km. Een flinke fiscale opsteker.
Wie door het gamma van Volvo gaat, moet wel even wakker zijn. De motoren worden gelijk geïntroduceerd op verschillende modellen, maar tegelijk blijven ook de ‘oude' centrales voor sommige versies (zoals vierwielaandrijving, of lager vermogensvarianten) nog even op post. Volvo heeft er een stevig potje van gemaakt. Zoek lang genoeg en je vindt de nieuwe D4 vanaf € 33.190 en de T6 voor minimaal € 43.040. Bekijk de modellen in detail in onze fotospecial.