Volvo V40 D2

Inleiding

We weten natuurlijk wel dat alle Volvo's de Zweedse nationaliteit hebben en dat het gros ervan bij ons in Gent van de band loopt, maar toch is de nieuwe V40 Europeser dan alle andere modellen van het merk. Volvo wil er jaarlijks zo'n 90.000 stuks van bouwen en terwijl het bedrijf doorgaans de helft of meer uitvoert, blijft 85% van de C-segment-Volvo op het Oude Continent. En België is daarin zelfs de vijfde grootste afnemer. De ambities van de constructeur hebben er alvast voor gezorgd hebben dat er in Gent 750 extra arbeidsplaatsen zijn geschapen. En enig chauvinisme doet de economie natuurlijk geen kwaad.

Volvo beschouwt de weergave van cilinderinhoud of het aantal cilinders als passé. De letter T kleeft voortaan op elke benzinemotor terwijl de meer logische D voor de diesels staat. Het cijfer erachter geeft de vermogensklasse weer, in opgaande lijn. Zo is de T5 254pk en 360Nm sterk. Beste een leuk idee, dat helaas al meteen de mist in gaat, want een tweede versie met 2,0 in plaats van 2,5l slagvolume levert 213pk en 300Nm en krijgt dezelfde aanduiding. Idem bij de T4, die zowel door een 1.6 met 180pk en 240Nm kan aangedreven worden als door een 2.0 die exact even veel paarden aan de teugels houdt maar 300Nm draaimoment genereert. De T3 is dan weer steeds een zestienhonderd met 150pk en 240Nm.

Bij de diesels is alles wat logischer. Daar is de D2 een 1.6 met 115pk en 270Nm, is de D3 twee liter groot en 150pk en 400Nm sterk en topt de D4 af 177pk en 400Nm uit hetzelfde slagvolume.

De meest Europese variant in ons land wordt zonder twijfel de D2. De benzine is bij particulieren al wel aan een opmars begonnen, maar deze Volvo wordt ongetwijfeld een hit in het fleet-segment en daar is de diesel koning. Wie in dat opzicht graag rekent op een lage VAA komt bij de V40 alvast niet bedrogen uit want hij kwalificeert voor de mininumbijdrage. De instapprijs blijft met € 22.990 overigens ook erg redelijk, met name omdat de veiligheidsuitrusting - zoals het een Volvo betaamt - van huis uit al erg uitgebreid is.

Exterieur

De V40 met een voorganger vergelijken levert problemen op. De S40 was immers een sedan, terwijl hier voor het in Europa veel meer populaire vijfdeursconcept is gekozen, de V50 is een raszuivere break en de C30 is weer een maat kleiner en mankeert twee deuren. Dus nog voor we één letter aan het lijnenspel hebben verspilt, is duidelijk dat Volvo kiest voor een koerswijziging. De Zweden blaken van zelfvertrouwen en gaan nu voor het eerst rechtstreeks de strijd aan met andere premium C-segmenters. De Audi A3, BMW 1 en aanstormende nieuwe Mercedes A werpen zich dan op als gedoodverfde concurrenten.

In een tijd dat heel wat constructeurs moeite hebben met de evolutie van hun vormgeving (twee van drie bovenstaande concurrenten zijn nauwelijks verschillend van hun voorganger), weet Volvo duidelijk wél welke kant ze op moeten. Terwijl het model herkenbaar blijft, hult het zich in een ronduit wulpse klederdracht. De plooilijn die onder de ruit van de achterdeur opzwiept is een duidelijke verwijzing naar de iconische P1800 en we catalogeren ook de vorm van de achterruit bij de verwijzingen naar Volvo's geschiedenis. Het past allemaal in een spel van glooiende dynamische lijnen onder een daklijn die uitgesproken naar een coupé-vorm verwijst.

Nemen we de afmetingen erbij dan zien we in elk geval dat de V40 zich met een lengte van 4,37m comfortabel nestelt tussen zijn concurrenten, ook al is z'n wielbasis van 2,65m wat korter dan die van producten die op een fonkelnieuw platform worden gelanceerd.

Interieur

Van de relatief korte wielbasis van de V40 heb je eigenlijk alleen achteraan last. De knie- en voetruimte is meer dan voldoende groot, maar dat komt omdat de achterbank tegen de wielkasten is geparkeerd. Die zit dus wat hoger en dat betekent dat je al snel met je kruin richting dakhemel gaat. En omdat je offer er ook in de breedte behoorlijk wat op aan de dynamische proporties die ervoor zorgen dat de koets er zo gelikt uitziet. Het is er eerder knus. Echt gigantisch kan je de koffer evenmin noemen. 335l is niet dramatisch, maar dat is reeds met inbegrip van ruimte onder een (erg handige) opklapplank die de koffer in twee deelt.

De voorste inzittenden hebben nergens last van. De beenruimte is er 20cm groter dan achteraan en ze hebben in de V40 meer dan voldoende gadgets, snufjes en afleiding om zich tijdens lange ritten bezig te houden. De bestuurder kijkt op een volledig digitale boordplank en kan kiezen uit drie verschillende designs, waaronder een sportieve met rode verlichting en een eco-instelling die je helpt zo zuinig mogelijk te rijden (en je zelfs beloont met een e-icoon als je dat goed doet). Een klein beetje extra in je buidel tasten levert sfeerverlichting op die je naar keuze kan instellen in niet minder dan 8 tinten. En vanzelfsprekend kan je tegenwoordig ook al je moderne elektronische speelgoed koppelen aan de geluidsinstallatie. We vinden echter belangrijker dat Volvo z'n reputatie in het aanleveren van uitstekend zitmeubilair en het voorzien van een heldere ergonomie hoog houdt. De rijhouding is perfect en je veert na uren sturen weer net zo energiek uit de zetels als je erin kroop. Op de materiaalkeuze kunnen we niets aanmerken en bovendien heeft Volvo zich de moeite getroost om enkele normale zaken opnieuw te bekijken. Zo is de versnellingspook verlicht en heeft de binnenspiegel geen frame. Onnodig, maar wel leuk.

Veiligheid

In het C-segment is veiligheid een belangrijk verkoopsargument. En nu nagenoeg elke autoconstructeur zich ook op dat vlak wil profileren, is er sprake van een heus opbod in veiligheidsuitrusting. Maar Volvo heeft toch weer wat gevonden om de rest een stap voor te blijven. De V40 is standaard uitgerust met 8 airbags, waarvan er zich één aan de buitenzijde bevindt. Echt waar. Bij een aanrijding met een voetganger klapt de motorkap aan de voorruit omhoog en worden de harde A-stijlen door een plofkussen afgedekt. Voorts noteren we de gebruikelijke collectie van frontale-, zijdelingse- en gordijnairbags en een exemplaar dat de knieën van de bestuurder isoleert van de harde stuurkolom.

Als we naar actieve veiligheidsuitrusting uitwijken dan spreekt het voor zich dat ABS en een geavanceerde stabiliteitscontrole standaard zijn. Een systeem dat in de stad zelf de remmen dichtgooit als het de kans op een aanrijding detecteert is ook steeds aanwezig. En het werkt nu tot 50km/u, terwijl 30 voorheen de limiet was. Het is uitbreidbaar met een radargestuurde snelheidsregelaar die over het volledige snelheidsbereik (stilstand incluis) van de auto functioneert, maar daarvoor moet je bijbetalen. De optielijst omvat ook nog een rijstrookassistent en dodehoekwaarschuwing. En parkeren wordt eveneens makkelijker gemaakt. Niet alleen omdat je de auto desnoods zelf het manoeuvre kan laten invoeren, maar ook omdat sensoren nu bij het uitrijden van een parkeerplaats waaruit je geen zicht hebt, speuren naar verkeer dat tot 30m verder komt aanrijden.

Rijgedrag

Het onderstel hergebruikt Volvo van de actuele C30. Dat betekent dat het eigenlijk gebaseerd is op dat van de vorige Ford Focus. Da's alvast geen slecht begin. Het is wel geupdate, met de ophanging (volledig onafhankelijk) van de S60 en met het gebruik van meer staal met een hoge treksterkte. Een verstevigingsstang tussen de voorste veerpoten en een compleet nieuw stuurhuis zijn er in de eerste plaats om het elektrisch bekrachtigde stuurwiel een beter gevoel mee te geven. En het resultaat is in elk geval zowat het beste dat in het segment te vinden is. Maar concludeer er vooral niet uit dat het nu meekan met een conventionele hydraulische bekrachtiging.

We voelen hier in eerste instantie de combinatie van de D2, een 1.6l common-rail diesel (eveneens de vrucht van een eerdere samenwerking met Ford en PSA) aan de tand in combinatie met een handgeschakelde zesbak. Het blok wekt 115pk en 270Nm op, maar gezien de Volvo droog aan de haak al 1,4 ton weegt, mag je daar geen flitsende prestaties van verwachten. De sprint naar 100 duurt zo maar even 12,3 tellen terwijl je over de top van 185 dan weer weinig reden tot klagen hebt. De versnellingsbakverhoudingen zijn uitgesproken lang met vier, vijf én zes als overdrive. Voor tussensprintjes is dat ook geen goed nieuws. Bovendien heeft de kleine vierpitter een erg piekerige vermogens- en koppelcurve die pas bij 1.750t/min de hoogte in schiet. Roeren met de versnellingshendel is dus de boodschap. Gelukkig is dat geen straf. Volvo's reden voor het goochelen met de overbrenging is natuurlijk het reduceren van verbruik en CO2-uitstoot. En met succes - het gemiddelde bedraagt amper 3,6l/100km en de CO2-uitstoot blijft steken op amper 94gr/km. Momenteel doet niemand beter, en wie voor z'n leasingwagen VAA moet betalen kan daar de vrucht van plukken.

Volvo monteert in Europa standaard het dynamic-onderstel, maar we kunnen gelukkig melden dat je daarmee niet het gevaar loopt dat je vullingen uit je tanden trillen. Integendeel - de V40 is erg comfortabel ook al zou hij zoals het gros van de recente oogst baat hebben bij een wat grotere veerweg om te helpen bij het verteren van grote oneffenheden.

Conclusie

Sinds vorige maand bouwt de Volvo-fabriek in Gent de nieuwste telg van het Zweedse bedrijf. Dat is de V40, die in tegenstelling tot z'n voorgangers pal in het midden van het C-segment duikt. Tussen andere premium concurrenten als de Audi A3 en BMW 1. Daarin shopt één op vijf van de Belgische klanten (het tweede grootste segment van het land) maar je kan ook maar beter de mouwen opstropen voor een stevig partijtje knokken. De concurrentie is er bikkelhard. Maar in elk geval kunnen de Zweden al flink uithalen met de prijs. € 22.990 voor de D2 (1.6 diesel, 115pk) die we hier aan de tand voelen en die in ons land het populairst wordt, is zonder meer scherp.

Bovenop een evolutie van het onderstel van de C30 parkeert Volvo een koets die opvallend dynamisch is, helemaal bij de tijd oogt en tegelijk subtiel verwijst naar onder meer de P1800 uit Volvo's verleden. Eronder zit een interieur dat de concurrentie misschien wat moet prijsgeven op vlak van zitruimte achteraan of bagagecapaciteit (335l, met inbegrip van een bergvak onder de koffervloer), maar nog voldoende troeven in handen houdt. Zo is het zitmeubilair nog steeds uitstekend en mag je je verheugen op een hoop snufjes. Een compleet digitaal dashboard met drie verschillende designthema's bijvoorbeeld. Een instelbare stuurbekrachtiging, keuze uit de sfeerverlichting, een frameloze binnenspiegel of een oplichtende versnellingspook zijn enkel andere kaarten die de V40 uitspeelt.

Een racemachine is de 115pk en 270Nm sterke 1.6 diesel niet. De sprint naar 100 duurt zo maar even 12,3 seconden en met een steile koppelcurve en uitgesproken lange overbrengingsverhoudingen moet je stevig met de pook roeren om er vaart in te houden. Allemaal in het teken van een laag verbruik en daarin stelt de V40 D2 niet teleur. Het verbruiksgemiddelde tikt af op 3,6l en de CO2-emissie is amper 94gr/km. Dat is ‘best in class'.

Geen nieuwe Volvo zonder innovatieve veiligheidssnufjes. In dit geval zijn het de voetgangersairbag (die de voorruit afdekt aan de buitenkant) en de opgewaardeerde City Safety System (dat voortaan tot 50km/u zelf noodstops uitvoert) die de meeste aandacht daarin naar zich toe trekken.

De volledige test lees je hier, inclusief fotospecial.