Volvo C30 2.0D

Inleiding

Een compacte wagen met alle luxe van een grote of in hedendaags vakjargon de ‘premium-compactklasse', is een begrip dat goed 10 jaar geleden werd geïntroduceerd door Audi met de A3.

Volvo volgt daarin met de C30, een product uit de Belgische fabriek te Gent, die in het najaar van 2006 in de showrooms verscheen. Volvo legt het accent op ‘design' als belangrijkste verleider voor zijn meest compacte model. De Zweden promoten hun C30 als een ‘lifestyle-accessoire', veeleer dan een noodzakelijk transportmiddel. In de presentaties klonk het haast alsof de wagen meer bedoeld is om naar te kijken dan om mee te rijden... Een ander, zij het meer intern argument, is de rol die de C30 voor het merk kan spelen bij het terugdringen van de CO2-uitstoot van het totale gamma. Het is dan wel enigszins tegenstrijdig, dat overwegend ‘zware' motoren in de prijslijst verschijnen. De C30 is verkrijgbaar met niet minder dan drie dieselmotoren, allen voorzien van een roetpartikelfilter. Volvo verwacht in eigen land dan ook 81% van de C30's te slijten met zelfontbrander.

Het succes van een autoproduct in de ‘premium-compactklasse' is erg afhankelijk van de verschillende markten. Het valt ons telkens op bij een uitstapje naar Parijs, Rome of Barcelona, hoeveel kleine, maar erg volledig uitgeruste wagens daar rondrijden. Veelal uit noodzaak, want er is gewoon geen plaats voor grotere vierwielers, ook al heeft men de financiële middelen. Een ander fenomeen zijn de goed verdienende ‘alleenstaanden', die zich in dit soort wagens thuisvoelen. Maar iedereen die om welke reden ook liever wat discreter naar buiten komt, maar daarom niet wil inboeten aan luxe, kan zich aangetrokken voelen tot de ‘premium-compactklasse'.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat BMW als eerste concurrentie bood aan de Audi A3. De BMW 1-Reeks zal verder groeien met nieuwe varianten, waaronder een coupé (najaar 2007) en cabrio (2008), plannen die ook bij Audi in een ver gevorderd stadium zitten. Toch blijft het ‘premium compact'-segment veeleer een rariteit, met een zeer beperkt aanbod. Het Duitse duo biedt dan ook de enige echte rivalen voor de Volvo C30. Mercedes heeft uiteraard de A-Klasse, maar die kiest voor een monovolume-aanpak, terwijl Alfa ondanks alles er niet helemaal in slaagt om zijn 147 op gelijk imagoniveau te laten waarderen. Een Volvo C30 staat vanaf 18.950 euro voor de deur als 1.6 100 pk. Voor de 1.6 D (110 pk) betaalt men minstens 21.250 euro en de kroon op het gamma - de T5 ‘Momentum' (220 pk) staat met 30.950 euro genoteerd. Onze testwagen, een C30 2.0D (136 pk) heeft een basisprijs van 22.750 euro.

Exterieur

Toen de C30 zijn debuut vierde, was het precies dertig jaar geleden dat Volvo zijn 343 introduceerde, een compact 3-deurs model, dat enigszins als voorvader van de nieuwe C30 kan beschouwd worden. De C30 charmeert met een zeer geslaagd design, dat hem duidelijk onderscheidt in de massa. Alle proporties kloppen en hij staat stevig op de weg. In vooraanzicht toont hij de actuele stijlkenmerken van het merk, in zijaanzicht is er de aantrekkelijke coupé-daklijn en de achtersteven leert ons een lesje geschiedenis van het merk. De glazen achterklep voor de kofferruimte, roept herinneringen op aan de legendarische P1800 uit de zestiger jaren, terwijl de verticaal oplopende achterlichtblokken verwijzen naar de 480ES uit 1985.

Eén van de troeven die Volvo uitspeelt bij de C30 is de mogelijkheid dat de koper zelf ingrijpt op het uitzicht van het product. Volvo heeft het over een ‘personality car' wat vooral - letterlijk! - wordt ingekleurd door de optionele ‘bodykit' (1850 €). Het betreft een spoilerset die de wagen een nog meer uitgesproken sportieve uitstraling geeft. De stylingelementen kunnen in koetswerkkleur of in een contrasterende kleur gemonteerd worden. Eén van de opgemerkte suggesties is de combinatie van ‘Cosmic White' - alweer wit en dé lanceringkleur voor de C30 - met een chocoladekleurige bodykit. Op ons testexemplaar was gekozen voor een discrete aanpak, met zwarte ‘bodykit' op een zwart koetswerk.

De koffer heeft een hoge laaddrempel en smalle inlaadopening. Hij is aan de kleine kant (364 l) en de inhoud wordt tegen indiscrete blikken beschermd door een wat eigenaardig afdekzeil, dat in een hoek is gespannen.

Interieur

Het meest opvallende kenmerk zijn de vier fraai gevormde individuele zitplaatsen, eveneens een verwijzing naar de 480ES uit 1985. De C30 biedt een meer dan comfortabel onderkomen vooraan. De uitstekende zetels met een prima steunende rugleuning en talrijke goede regelmogelijkheden, zijn een zegen voor wie veel tijd in de wagen doorbrengt. Volvo liet ons in deze C30 testwagen een stoffen aankleding herontdekken, nadat we bijna ‘standaard' leder voorgeschoteld krijgen. Het was een aangename vaststelling en het Volvo-textiel moet zowel op esthetisch vlak als op gebied van aanvoelen de concurrentie met leder niet schuwen. De kleurstelling - zwart koetswerk met rood/zwarte stoffering - kon onze goedkeuring wegdragen. Ook hier speelt Volvo op het thema ‘personality car' en laat heel wat ruimte voor individuele kleurkeuzen.

De centrale armsteun vooraan is te kort uitgevallen. De instap naar achteren verloopt moeilijk, omdat de veiligheidsgordel steeds in de weg hangt en de toegang verspert. Struikelen is zelfs niet uitgesloten... Bovendien werkt ook het zetelmechanisme tegen. Dat mechanisme moet normaal de zetel vooruitschuiven om de instap te vergemakkelijken, waarna deze weer in zijn oorspronkelijke positie moet terugkeren. Dat lukt niet altijd en gaat zeker niet zo vlot als allicht de bedoeling van de designers zal geweest zijn. Zodra men achterin is geland, is het ook daar prima zitten. De flinke uitholling in de rugleuning van de voorzetels helpt om knieruimte te winnen, al zal het hoofdzakelijk van de goodwill van de voorste inzittenden afhangen of het een comfortabele reis wordt. De hoofdruimte is niet royaal, maar valt veel beter uit dan verwacht. Ook de voeten krijgen voldoende leefruimte onder de zitting van de voorzetels.Naast de achterbank vinden we een gecombineerde greep/berging ter hoogte van de luidsprekers en een laag ingezette bergbak naast de zitting.

Volvo monteert een zeer prettig aanvoelend stuur, met lekker dikke velg en goed geplaatste ‘duimpunten'. De geïntegreerde toetsen voor de muziekinstallatie en cruisecontrole zijn groot en handig te bedienen. Het dashboard is prima afgewerkt en zacht gecapitonneerd. Er is jammer genoeg onvoldoende en onpraktische berging te vinden voorin het interieur. De radio-ontvangst valt zwak uit.

Veiligheid

De Volvo C30 geniet dezelfde veiligheidsuitrusting als zijn grote broers. ABS, automatische remkrachtverdeler en noodstophulp zijn evenzeer standaard als frontale- zijdelingse en gordijnairbags. Verder vinden we dynamische stabiliteits- en tractiecontrole, speciale maatregelen tegen zijdelingse aanrijdingen (SIPS), bescherming tegen whiplash (WHIPS) en een waarschuwing voor het dragen van de veiligheidsgordel op alle vier zitplaatsen.

Andere bijdragen tot de veiligheid zijn het automatisch ontsteken van de kruislichten en de automatische vergrendeling van de portieren, wanneer de wagen sneller dan 7 km/u rijdt. Optioneel stelt Volvo ook BLIS voor op de C30 (600 euro), een waarschuwingssysteem dat ongevallen als gevolg van de ‘dode hoek' in het blikveld van de bestuurder moet helpen voorkomen en zich in de praktijk ook echt efficiënt toont.

Rijgedrag

Bij onze eerste kennismaking met de C30, stonden enkel de zwaarste motorisaties ter beschikking, wat desondanks geen al te vlotte indruk naliet. De C30 is immers niet van de lichtste: 1479 kg voor de 163 pk sterke D5, die vast verankerd zit aan een automatische schakelmechaniek. De 2.0D in onze testwagen levert 136 pk en de combinatie van deze dieselkrachtbron met de manuele 6-bak beviel veel beter dan wat we ons herinneren van de D5. De automaat fnuikt de potentie van de D5 en daar had onze handgeschakelde 2.0D helemaal geen last van.

De 2.0D is een goed op het gas reagerende diesel, die soepel herneemt vanuit zowat elk toerental. Deze motor geeft veel rijplezier, maar 136 pk is ook niet niks voor een auto van dit formaat. De Volvo C30 is dan ook een zwaargewicht en lijdt daarmee aan een kwaal die veel moderne wagens treft: veiligheids- en comfortuitrusting maken auto's groter en zwaarder, waardoor meer pk's nodig zijn om er nog een beetje vaart in te krijgen...

De manuele bak is jammer genoeg ook niet helemaal foutvrij, zonder dramatisch te zijn. Eerste en tweede laten zich niet heel precies inschakelen en de schakelbewegingen zouden in zijn geheel wat strakker en pittiger mogen uitvallen. Enigszins bizar is het feit dat juist de diesels - 1.6 D en 2.0 D - over de kleinste brandstoftank beschikken (52 l). Dat is 3 tot 10 liter minder dan de andere C30-varianten. Het rijbereik van de C30 2.0D bedraagt +/- 600 km, als men niet teveel van de snelweg afrijdt.

Op slecht wegdek komt de ophanging al snel aan het einde van haar latijn. De veerpoten gaan voelbaar en hoorbaar stampen, terwijl ook de veren brutaal het einde van hun veerweg aankondigen. Allicht zullen de 17" velgen deze reacties versterken. De remmen lijken aanvankelijk wat te zacht aan te grijpen, maar na enige gewenning tonen ze zich prima doseerbaar.

Conclusie

Onze testwagen was prettig ogend en degelijk afgewerkt. Volvo's kleinste kan de concurrentie perfect van natwoord dienen wanneer het gaat over karakter en uitstraling. Het is een verleidelijke wagen om naar te kijken en een aangename mobiliteitspartner. Op het vlak van sportiviteit kan hij echter niet tippen aan de A3 en BMW 1-Reeks, ondanks het aanbod van krachtige motoren.

De C30 laat algemeen gesproken een solide en degelijke indruk na, wat zijn kopers zou moeten verzekeren van vele zorgeloze kilometers. De weinig compacte optielijst spreekt tot de verbeelding, maar slaat ook hard toe bij de eindafrekening, al mag dat in deze ‘premium-compactklasse' geen handicap betekenen.