Volkswagen Up 60pk

Inleiding

Het is crisis en we hebben het geweten. Alles moet kleiner, zuiniger en liefst ook goedkoper: Voor de VW-groep een uitgekiend moment om een drieling op de markt te gooien: De Citigo voor Skoda, de Mii voor Seat en de Up voor Volkswagen. Aan inspiratie geen gebrek.

In principe hoort er een uitroepteken bij, want zo gaat dat tegenwoordig als het jong en fris moet klinken. En geef toe, voor de naam alleen al zou je bij VW gaan shoppen. Of je bankrekening dat even fijn vindt is nog een andere zaak, want de Up is duurder dan z'n twee ‘mindere' broers. Maar hij is wel de hipste van de familie en wordt niet voor niets de rijdende tablet genoemd.

Een iCar dus? Bijna. De Up teert op een minimalistisch, helder design en doet hier en daar zelfs hoofden draaien. Alleen jammer dat de neus te gewoontjes is gebleven. Of toch om de bekendste appel ter wereld te promoten. Wie toch in de buurt wil komen kiest best voor wit. De White Up bijvoorbeeld, één van twee lanceringsversies gebaseerd op het topmodel. Raad eens hoe de andere heet. De Black Up hebben we inmiddels al gereden en dat testverslag heb je nog van ons tegoed. Ditmaal houden we het op middenmoot Move Up ter waarde van € 11.500 (€ 10.450 zonder opties). Het basismodel heet gewoon Up zonder meer en plaatst zich op € 500 van de psychologische € 10.000-grens. Eronder welteverstaan.

Exterieur

Het standaardpack van de Move Up bevat stalen 14" velgen. Met wieldoppen dus, maar wel ver in de hoeken geduwd. En dat is goed nieuws; Voor de stabiliteit, maar ook voor het uitzicht. De up! heeft een sterke basis en daar houden we van.

Maar wie zoekt die vindt.. altijd een paar minpuntjes. De zijdeuren vallen erg breed uit, en al zeker in vergelijking met de rest van de amper 3,54m lange koekentrommel. Voor je het weet heb je een afspraak bij de koetsenmaker te pakken - na een iets te enthousiaste uitzwaaibeweging bijvoorbeeld. Vooraan dan mocht het VW-embleem iets kleiner naar onze smaak. Vrees voor verwarring is gegrond, maar laten we niet overdrijven. Om de pijn te verzachten: Volkswagen is lang niet de enige autobouwer die zoiets uitsteekt. En dan is er nog de glazen achterklep. Erg leuk en knap allemaal, maar uitkijken voor vingerplekken is een must. Nu dan, dat was grotendeels detailkritiek; We geven toe dat de functionaliteit, de knappe poep en het robuust profiel (bijna) alles goedmaken.

Het verdict: de Up is een leuk ding - compact vanbuiten en, zoals je zo meteen verneemt, verrassend ruim binnenin. Hij oogt schattig maar niet kinderachtig en neemt zichzelf serieuzer dan de gemiddelde concurrent - of misschien wel alle concurrenten. Niet dat we Volkswagen betichten van een gebrek aan emotioneel inzicht, maar hun aanbod loopt doorgaans niet bepaald over van fantasie. Toch slaagt het autootje grotendeels in z'n opzet, door simpliciteit en glans op een geslaagde manier te combineren.

Interieur

Binnenin komt de rode lak nog eens piepen - een slimme manier om de hip-factor boven te halen en plastic uit te sparen. Verder werd het interieur naar goede VW-normen ontworpen. De panelen voelen hard maar degelijk aan en verraden meteen het concept van dit wagentje. Hij is niet de goedkoopste in de budget-klasse, maar het is de gedachte dat telt. En ze zijn ruimdenkend daar in Wolfsburg. Zo moeten we de spiegels handmatig verstellen, met zo'n hendeltje ja, en kunnen we enkel het raam aan onze kant openen en sluiten. Dus je weet wat dat betekent: Strekken en sukkelen om de spiegels goed te richten - en idem dito om de ruit te openen aan de rechterkant. Elektrisch, gelukkig.

Het stuurwiel mocht iets dikker zijn en is alleen in de hoogte regelbaar. Wij zien echter nog steeds niet in waarom een afgeplat exemplaar zoveel meerwaarde biedt. Een modegrill allicht. Een armsteun in het midden blijft afwezig, maar compensatie wordt geboden door een uitgekiende bult in de deurpanelen. De stoelen zitten best goed maar zijn niet geschikt voor verre reizen. Of wat had je gedacht.

Aan plaats hebben we dan weer geen gebrek, zelfs achteraan niet - als je de buitenafmetingen in acht neemt tenminste. Er is plaats voor vier volwassen, en twee daarvan beschikken over een bekerhouder. De lage gordellijn en grote raamoppervlakken verzekeren een uitstekend zicht met een gezonde dosis lichtinval, en de hellende voorruit versterkt dat ruimtegevoel. De moduleerbare koffer kan 251 liter aan en met de zetels (bijna) neer kom je zelfs tot 951 liter. Niet mis voor zo'n kleintje. Skivakanties staan misschien niet bovenaan de lijst, maar het uitje naar de supermarkt lukt zonder al te veel problemen.
Ons testexemplaar kent welgeteld twee opties en eentje daarvan heet Cool&Sound (€ 750): Klimaatregeling, een radio/CD/MP3 met AUX-ingang en 6 luidsprekers. Het standaardpakket omvat onder meer elektrisch bediende ruiten vooraan, centrale vergrendeling met afstandsbediening en een 12V-stekker.

Veiligheid

De Up mag dan wel iets weg hebben van een rugzak op wielen, zonder rijhulpsystemen zou hij de fabriek nooit verlaten. ABS, ESP en ASR zitten er standaard op en bij impact floepen ook de nodige frontale- en zijdelingse luchtkussens tevoorschijn. Vooraan zien we de hoofdsteunen geïntegreerd, terwijl je ze achteraan in de hoogte kan regelen. Stopkracht wordt geboden door geventileerde schijfremmen vooraan en peuters zitten veilig achterin dankzij een Isofix-voorbereiding voor de kinderzitjes. Volkswagen heeft ook een heus noodstop-hulpsysteem voorzien voor in de stad, maar daarover lees je meer in onze kennismakingstest. Het staaltje techniek is meteen ook onze tweede optie, kost € 300 en wordt vergezeld van een uitschakelbare passagiersairbag.

Rijgedrag

Na de eerste meters beseffen we dat er ons een leuke testweek te wachten staat. 60pk lijkt niet veel, maar in een amper 929kg wegende koets moet dat vermogen volstaan. Bovendien produceert het blokje met 95Nm evenveel koppel als de topversie, in dit geval tussen 3.000 en 4.300tpm. Bekijk het wel in z'n context, want wie dagelijks autosnelwegen opzoekt is amper gebaat met deze motorkeuze. Maar niet getreurd, want Volkswagen heeft dus ook een Up met 75pk in de aanbieding; Eentje met langere schakelwegen, en dus geschikter voor het betere afstandswerk - al nemen we dat nog steeds met een korreltje zout.

Bij het opstarten van de kleine éénliter worden we onmiddellijk op een sympathieke roffel getrakteerd. Het doet even terugdenken aan de tijd dat we nog speelkaarten tussen onze fietsspaken staken. Bij stationair toerental betrappen we de Up op trillingen eigen aan een driecilinder -tot in de pedalen toe- maar ze lijken af te nemen van zodra er vaart in komt. Hij schiet snel uit z'n startblokken en stuurt licht, om dan uit te pakken met een draaicirkel van amper 9,8m. Eenmaal buiten de stad stelt hij zich al eens wispelturig op. De lichte besturing verkleint de link met de auto en neemt een deel van het vertrouwen weg. Gelukkig blijft hij wel op schema met McPherson's vooraan en een torsie-as achteraan. Bochtenduiken is een hobby, en de Up doet daar gezwind aan mee. Reken wel niet op kippenvelmomenten: 0 naar 100km/u duurt 14,4 seconden en meer dan 160km/u gaat écht niet.

In de brandstoftank kan je 35 liter kwijt, volgens VW goed voor minstens 800km. De rijstijl is zoals steeds weer bepalend, want aan hogere toerentallen is deze rakker niet vies van een slokje meer. Wij kwamen op een gemiddelde van 5,5l/100km, een litertje boven het normverbruik. Moet gezegd: De autostrades hebben er ook aan moeten geloven en dat staat niet letterlijk in z'n job-omschrijving.

Conclusie

In tijden van crisis is downsizing de boodschap. De Up past helemaal binnen die filosofie en probeert het grote publiek te overtuigen met een startprijs beneden € 10.000. Seat's Mii en Skoda's Citigo -in wezen dezelfde auto- zijn weliswaar goedkoper, maar die dragen nog steeds de ‘mindere' badge. De Up is een blikvanger, meer nog dan de concurrentie. De brede portieren en de ietwat saaie snoet temperen ons enthousiasme, maar het ingenieuze achterwerk en gepolijste profiel maken al veel goed. Ondanks z'n beperkte lengte (2,54m) is de binnenruimte royaal. VW houdt het eenvoudig, met enkelvoudige elektronische bediening voor de zijruiten en een manuele afstelling voor de buitenspiegels. Er is plaats voor vier volwassenen, die allen genieten van een uitstekend zicht rondom en een gezonde portie lichtinval.

De moduleerbare koffer lust 251 liter in normale configuratie en 951 liter als je de zetels omlegt. Standaard krijg je ABS, ESP en ASR; Maar ook frontale- en zijdelingse airbags en een Isofix-bevestigingssysteem op de achterbank. Onze up! draagt trommelremmen en een torsie-as achteraan - en geventileerde schijfremmen en McPherson's vooraan, die allen samen slechts 929kg en 60pk in bedwang moeten houden. De éénliter driecilinder levert met z'n 95Nm evenveel koppel als de 75pk-versie, zij het aan een lager maximum van 4.300tpm. Daarmee schiet hij snel uit de startblokken, zonder zich te profileren als een echte kilometervreter. De besturing is licht -soms te licht- waardoor de up! zich het liefst tot het stadsverkeer laat verleiden. Een beetje waar hij voor dient met andere woorden. 

Het verbruik bleef tijdens onze testweek binnen de perken: 5,5l/100km - een litertje meer dan opgegegeven. De Up voldoet uiteraard aan de EURO 5-norm en stoot gemiddeld 105g CO2 uit per kilometer. Onze knalrode Move Up draagt een prijskaartje van € 11.500 en € 10.450 zonder opties. Het basismodel heet gewoon Up zonder meer en wordt verkocht vanaf € 9.500.