Volkswagen Tiguan 2.0 TDI 4Motion DSG7

Inleiding

Volkswagen maakt heel wat van de lancering van z’n nieuwe Tiguan. En dat heeft natuurlijk alles met cijfertjes te maken. De eerste generatie moest het wat langer uitzingen dan gebruikelijk is omdat de Duitse gigant deze tweede uitvoering op het MQB-platform moest parkeren. Dat bleek overigens geen hindernis te zijn, want de Tiguan verkocht aan het eind van z’n carrière nog net zo goed als in het begin. In het totaal gingen er 2,64 miljoen van over de toonbank. Daarom beschouwt het merk de compacte SUV ook als z’n derde grote pijler - naast de Golf en de Passat.

Intussen worden er in Europa al elk jaar 1,3 miljoen van dit soort halfhoge asfaltvreters aan de man gebracht. Het merendeel sleept zich gewoon aan de voorpoten door het verkeer, maar wij opteerden hier voor de 4Motion-variant - gepaard aan de 150pk sterke 2-liter TDI-diesel. Een erg vertrouwde combinatie die ook nog eens een 7-traps-DSG-automaat ingeplant krijgt. Samen goed voor een vanafprijs van € 37.880 - € 4.000 meer dan de absolute instapper die nochtans dezelfde motor heeft (maar geen 4Motion of automaat).

Wil je wat anders dan een diesel, dan ben je er aan voor de moeite. Die komen het land niet in. Voorlopig, tenminste.

Exterieur

Van bij de eerste aanblik krijg je het gevoel dat de Tiguan er niet meer zo slank uitziet als voorheen. En dat heeft niet alleen met z’n wat gebloktere lijnenspel te maken. De voetafdruk werd wel degelijk groter. 6cm langer en 3cm breder. Hij werd ook 3,3cm lager, zonder overigens wat aan hoofdruimte in het interieur in te boeten, maar dat is voor straks.

Je kan er niet omheen dat de Tiguan een typisch VW-product is. Maar we zijn er tegenwoordig al blij mee als je hem niet meteen verwart met iets anders uit dezelfde stal. Goed gedaan dus, van VW. Door rijkelijk gebruik te maken van chroom krijg je een premium indruk die de assemblagekwaliteit nogmaals bevestigd. De Duitsers zelf zijn lyrisch over de plooilijnen die tot op de kofferklep boven de achterlichten doorlopen. Van ons had dat niet zo gemoeten, maar we geven ze niettemin een pluim omdat het technisch niet zo eenvoudig realiseerbaar is.

Net als bij generatie 1 heb je keuze uit twee smaken. Om te beginnen bedraagt de bodemvrijheid van de vierwielaandrijvers 1cm meer dan die van de voorwielkrabbers (om technische redenen). En daarnaast kan je ook nog voor een andere voorbumper kiezen. Die schraapt minder dicht tegen het asfalt en levert vooral een flink betere vertrekhoek op. Ruim 25 in plaats van krap 18°.

Interieur

Al die Volkswagen-componenten zijn degelijk en doordacht. Maar we hebben ze natuurlijk allemaal al eerder gezien. Mooi, zo’n (optioneel) grafisch display, helder, die ergonomie. Je voelt je meteen thuis, maar je hebt natuurlijk niet meteen het idee van je in een karakterwoning te bevinden. Maar als je niet constant van de ene VW in de andere hopt, is dat wellicht niet zo’n struikelblok.

We willen wel zeggen dat de materiaalkeuze en afwerking hier ook weer van een zelden geziene consistentie is, maar kijk, we hebben zowaar een opmerking. Maar liefst drie verschillende types sierlijst, zaten er in onze Tiguan. Dat is minder consequent dan we van het merk gewoon zijn.

Zitten doe je uitstekend en achteraan is er dankzij een 7,7cm toegenomen wielbasis gevoelig meer ruimte dan tevoren. Eigenlijk gaat de Tiguan in z’n geheel beter met ruimte om. Onder meer nieuwe zetels zorgen ervoor dat je geen millimeter hoofdruimte toegeeft, ondanks de lagere wagenhoogte. En in de koffer past nu minimaal 520 en maximaal 1.655l. Daarvan kon de vorige Tiguan alleen maar dromen. Bovendien is de achterbank nu over een afstand van 18cm verschuifbaar.

Veiligheid

De Tiguan is nog niet door de handen van de EuroNCAP-beulen gegaan. Een testscore kunnen we u daarom nog niet meegeven. Wel dat de Duitsers mikken op vijf sterren. En die Duitsers maken zelden een rekenfoutje. De wettelijke verplichte uitrusting (gordels, ABS, frontale airbags, stabiliteitscontrole, bandendrukcontrole) is uitgerust met onder meer gordijnairbags en zij-airbags (achteraan ook beschikbaar tegen een meerprijs) en vermoeidheidsherkenning. Meer elektronische snufjes vind je in packs.

Rijgedrag

We hebben altijd graag met de eerste Tiguan gereden. In het onderstel zat wat leven, een vleugje dartelheid zonder kwade inborst. Dat is de tweede generatie kwijt. Die verteert sommige oneffenheden zelfs wat minder goed dan we zouden verwachten, maar houdt de neus wel weer wat vlakker in de bochten. Daar zijn duidelijk keuzes gemaakt. De Tiguan haakt behoorlijk gretig naar de binnenkant van de bocht, maar daarvoor wordt ook elektronica ingeschakeld, en niet alleen grip. De Duitsers waken fanatiek over de stabiliteit. Dat wil nogal eens op het dynamisme wegen. Hier was er maar weinig van te merken. Daar heeft de 50kg gewichtsbesparing die de omschakeling naar het MQB-platform met zich meebrengt wellicht wat mee te maken. In casu zit hier identiek dezelfde achteras als bij de VW Passat, die geavanceerder is dan die van de standaard Golf. We hadden je graag verteld of ook de veerweg bij deze SUV groter is, maar hoewel er tot wel 5 Duitse ‘productspecialisten’ voor ons werden opgetrommeld, met een zelden geziene kennis van het kleurenpalet, de elektronische gadgets en de beoogde doelgroep (vroege twintigers, zo blijkt), wist niemand daar een antwoord op te geven.

Je hoeft het pedaal maar een stamp te geven om in 9,3 seconden naar de honderd te gaan en je kan door stomen tot de configureerbare digitale tellerpartij voor je neus 201km/u aangeeft. En dat kost je dan 5,7l/100km. Een cijfer dat je overigens behoorlijk dicht kan benaderen. Dat heeft VW altijd al gehad.

Volkswagen is lang een tikkeltje eigenwijs geweest. Een trend ging daarom wel eens aan de neus van de Duitsers voorbij. Soms was dat spijtig, soms is het goed. Deze Tiguan is wél trendgevoelig, en niet alleen omdat de infotainmentinstallatie de taal van Apple en Google spreek. Maar ook omdat er op de middentunnel een draaiknop zit met verschillende programma’s. Overdreven als je weet dat die eigenlijk alleen een andere instelling van de stabiliteitscontrole oplevert. Los daarvan, is de Tiguan een meer dan gemiddeld capabele SUV. Hindernissen worden met elektronische hocus pocus overwonnen, maar dat doet niets af aan het resultaat. Aan de trekhaak kan trouwens 1,6 ton. Ook het vermelden waard.

Conclusie

Het is al langer dan een normale autocarrière van zeven jaar geleden dat Volkswagen ons verraste met de Tiguan. Niet z’n komst zorgde voor de opgetrokken wenkbrauwen, want ook toen was al duidelijk dat de SUV een voorspoedige toekomst zou hebben. Maar wel z’n frisse uitwerking, met wat meer karakter en stuurpret dan we van de Duitsers gewend waren. En nu is er generatie twee. Die ziet er beter uit, is groter en lichter, heeft een grotere koffer en meer snufjes. Heel veel om vrolijk van te worden. Maar die stuurpret en die vergevingsgezinde ophanging - dat is wat minder.

De prestaties van de 2.0 TDI met 150pk (hier met DSG 7-bak en vierwielaandrijving) voldoen ruimschoots en het weggedrag is volwassen. Echte gebreken zijn er niet. Alleen wat detailkritiek. De mikmak van sierlijsten aan de binnenkant bijvoorbeeld. En als we dan écht streng zijn: de diesel mocht ook een decibel of twee stiller.