Volkswagen T-Roc Cabrio 1.5 TSI 150

Inleiding

Cabrio’s in de compactklasse. Ooit waren ze talrijk. Inmiddels is het een ernstig bedreigde soort. Van de Meganes, Focussen en Golfjes zonder dak schieten er in dat segment niet al te veel meer over. Vervangen door alweer een nieuwe mode. Bij Volkswagen wil men echter geen afscheid nemen van de cabrio.

Crossover + cabriolet

Met de T-Roc rijmen de Duitsers het cabriodak aan die andere trend - de crossover. Een boude zet. VW is immers niet de eerste met dat idee. Nissan probeerde het al eens met de aardslelijke Murano Cabrio. Land Rover deed het met de Evoque Cabriolet. Allebei flopten ze spectaculair. Maar de T-Roc zonder dak speelt niet in precies hetzelfde segment. Hij is met een vanafprijs van 31.000 euro een pak goedkoper zonder dat je kan stellen dat het alleen maar wat om klein geld gaat.

Hoeveel kost de VW T-Roc Cabriolet?

Er veel keuze biedt het gamma niet. Er zijn twee uitrustingsversies en twee motoren - een 1.0 TFSI met 115 en de 1.5 TFSI met 150pk waarbij je kan kiezen of je zelf schakelt of dat overlaat aan de auto. De voorlopig prijzigste variant is wat VW ons hier serveert, met een 1.5 TSI in combinatie met een zeventrapsautomaat en een R-Line koetswerkpakket voor een vleugje extra dynamisme. Die is er vanaf ruwweg 34.000 euro, maar in de door ons voorgeschotelde configuratie schatten we (VW leverde geen gedetailleerde uitrustingsfiche) hem op meer dan 40.000 euro. Een versie met vierwielaandrijving is er wel bij de gesloten variant, maar wordt hier niet weerhouden.

Exterieur

Volkswagen maakt bij de T-Cross Cabrio handig gebruik van de flexibiliteit van z’n MQB-onderstel. Het verlengt de wielbasis ten aanzien van de gesloten versie met 3,7cm. Dat betekent meteen ook dat de buitenafmetingen in dezelfde grootteorde toenemen. Door de hogere schouders en z’n twee grote portieren verdoezelt hij z’n maatvoering een beetje, maar hij is nu bijvoorbeeld langer dan een vijfdeurs Golf. Minder compact dan hij op het netvlies overkomt.

Met stoffen klapdak

Over een stoffen klapdak hoef je Volkswagen, dat zich in het verleden met de Eos ook even liet verleiden door de metalen klapdak-trend, niet veel te leren. Het bedrijf kocht jaren geleden specialist Karmann op. Daar hadden ze toen al bakken know-how over hoe je een stoffen dak deftig maakt. En dat is ook hier het geval. De achterruit is relatief groot en trilt nauwelijks (beter zicht), het dak opent in amper 9 tellen (tot 30km/u) en nestelt zich bovenop de bagageruimte.

Niet voor de verhuis

De koffer is bijna 300l groot. Helemaal onpraktisch is die niet, want hij beschikt over een (smalle) doorlaadopening. De achterbank kan zowaar plat. Maar wil je met z’n vieren met vakantie dan zal je je toch moeten beperken tot essentiële benodigdheden en leg je het dak pas open wanneer je op je bestemming bent. Met het dak open schiet er niet eens 150l bagagecapaciteit over.

Interieur

De T-Roc Cabriolet hinkt op twee benen. Enerzijds hebben we een plaatsaanbod dat dankzij de verlengde wielbasis achteraan best te verteren valt. De rugleuning is er niets eens overdreven recht - wat bij cabrio’s wel eens kan voorvallen. Het zitmeubilair is tegelijk stevig en comfortabel en op ergonomie valt niets aan te merken.

Streamen en bellen zonder problemen?

De toon verandert echter zodra we ons een beetje verdiepen in het infotainmentsysteem. Dat is nog steeds erg helder van layout, maar het is ook een beetje humeurig. In 2020 mag je toch verwachten dat muziek streamen van je smartphone zonder problemen verloopt?

Materiaalkeuze kan beter

Een minstens evens grote structurele opmerking is er voor de materiaalkeuze. Het ziet er allemaal vrolijk uit, maar de T-Roc is aan de binnenkant bijna hoofdzakelijk bekleed met harde plastics die niet te rijmen met z’n catalogusprijs. We zien hier wellicht de hand van VW-topman Diess, die eerder bij BMW een halt toeriep aan het ongebreidelde gebruik van (dure) soepele kunststoffen met schuimvulling.

Het dak en de bijhorende aerodynamica zijn dan weer goed uitgewerkt, alleen een functie om alle ramen tegelijk te openen en te sluiten zou welkom zijn. Met het dak dicht is het aan de binnenkant geluidsarm en omdat het huiswerk op vlak van aerodynamica goed werd gedaan is het met het dak open relatief tochtvrij.

Veiligheid

De T-Roc haalde in de onafhankelijke EuroNCAP crashtests een uitstekende score van 5 sterren. Maar die heeft natuurlijk een dak, wat cruciaal is voor de integriteit van de veiligheidskooi. Om het ontbreken daarvan op te vangen, heeft VW de gebruikelijke maatregelen genomen: de vloer werd versterkt, het voorruitframe verstevigd (om bij een eventuele koprol het gewicht van de auto te kunnen dragen) en ook achter het passagierscompartiment zit supplementaire versteviging. Daarin huizen ook de pyrotechnisch bediende rolbeugels. Ze komen alleen bij onheil tevoorschijn en respecteren de lijn van het model. Of de som van die ingrepen voldoende is om eenzelfde veiligheidsscore te bekomen, kan vermoed worden, maar zullen we misschien nooit weten.

Veiligheidsuitrusting VW T-Roc Cabrio

Op elektronisch vlak laat VW ook weinig liggen. Deze T-Roc Cabrio pakt altijd uit met snufjes als een camera met verkeersbordherkenning of afstandssensoren die desnoods zelfs in de remmen gaan voor obstakels. Net als bij de gesloten versie kan je nog een paar extra’s aanstippen. Zo zijn er al enkele zelfrijfuncties. Met de juiste extra’s trekt deze VW z’n plan in files (tot 60km/u).

Rijgedrag

Het scalperen van een auto zorgt, met name omdat de stevigheid gecompenseerd moet worden, voor wat meer obesitas. In dit geval is de T-Roc als Cabrio bijna 200kg zwaarder dan z’n gesloten versie. De gevolgen daarvan kleuren het oordeel voor wat rijgedrag betreft. Op papier is deze versie met zeventraps-DSG-automaat met z’n 9,6 seconden en 205km/u topsnelheid immers meer dan snel genoeg. Maar hij slaagt er niet om zo levendig over te komen. Het geheel is net te efficiënt, te soepel, te gedempt, te stil… sensaties vallen er niet mee te rapen. Z’n typische VW-veergedrag en stuurafstelling helpen evenmin om het sturen begeesterend te maken.

Correct rijgedrag

Dat de motor flirt met sportiviteit zal je bijgevolg niet aanzetten om ook wat meer bevlogen rond te rijden. Voor een serene rijervaring, vooral bij wat lagere snelheden, helpt dat natuurlijk allemaal wel. De T-Roc Cabrio lijkt zich dan ook het meest in z’n sas te voelen met een rustige bestuurder die z’n omgeving helemaal in zich op wil nemen. Ook daar valt in een cabrio natuurlijk wel wat voor te zeggen.

De structuur van de T-Roc-zonder-kruin verdient alle lof. De auto voelt ten allen tijde solide aan en trillingen van de voorruitframe of de zijruiten vallen vooral op door hun afwezigheid. Dat was ooit anders.

Conclusie

Nissan en Land Rover probeerden het crossover-cabrio-recept eerder al eens. Ze moesten concluderen dat het grote publiek daar niet van wilde smullen en schrapten de dakloze hoogpoter snel weer van het menu. Volkswagen probeert het nu toch nog eens met de T-Roc Cabrio. Die neigt in gesloten vorm weer wat meer naar een conventionele hatchback dan bovenstaande flops. Misschien maakt dat straks het verschil.

Geen half werk

De Duitsers houden niet van half werk en verlengden zelfs de wielbasis. Daardoor heb je achteraan voldoende plaats voor twee volwassenen. Z’n formaat is nu bijna identiek aan dat van de Golf. De dakconstructie die je laat genieten van het mooie weer, vreet natuurlijk ook bagageruimte. En het voegt enkele cruciale kilo’s toe. De ingenieurs bij VW verfijnden het model zover dat er nauwelijks nog sensatie te rapen valt. En dat met een motor die in andere toepassingen (zoals bij de VW Golf) echt kon overtuigen.

Dit kan beter bij de VW T-Roc Cabrio

Er zijn nog enkele tegenvallers: de prijs en de materiaalkeuze. Of meer bepaald: de combinatie van de twee. Voor z’n prijs had hij meer premium materialen mogen (moeten) inzetten. Of andersom: de VW T-Roc Cabrio is duur.