Volkswagen T-Roc 4Motion 2.0 TSI

Inleiding

Wéér een SUV. Of toch minstens een crossover. Dat komt natuurlijk omdat die koetswerkvorm zo populair is. Wereldwijd is één op drie nieuwe auto’s een hoogpoter. De nieuwste van Volkswagen is ook de kleinste tot nog toe. Want je begint de markt doorgaans van bovenuit te veroveren. T-Roc heet hij. Technisch vertoont hij nogal wat verwantschap met de Polo. Dus ook met de Seat Arona en de Audi Q2. Toch deden de Duitsers hun best om er wat aparts van de maken. Meer dan soms in het verleden het geval was.

Aanbod

Het aanbod is erg breed. Zes motorversies, evenredig gespreid over benzine en diesel. Een 1.6 TDI en een 2.0 TDI nemen de honneurs waar in de klasse van de oliestokers. De eerste 115pk en 250Nm sterk. De tweede met naar keuze (en budget) 150pk en 240Nm of 190pk en 400Nm.

Bij de benzines net dezelfde vermogensspreiding. 115pk (en 200Nm) doe je er wel met een kleine 1.0 TSI. Erboven komt de 1.5 TSI (hier reeds in de VW Golf gereden). 150pk en 250Nm sterk. En dan is er de 2.0 TSI met 190pk en 320Nm.

Onderaan het aanbod zitten voorwielaandrijvers met een handgeschakelde zesbak. Bovenaan is dat vierwielaandrijving met 7-trapsautomaat met dubbele koppeling. In het middenveld krijg je de keuze. Kiezen moet je ook uit drie stijlen: T-Roc, T-Roc Sport en T-Roc Style. Met telkens specifieke kleurencombinaties, daktinten, velgen… etc.

Een halve GTI

Volkswagen ontscheepte niet de meest interessante (lees: volume-) motoren naar de eerste kennismaking. Alleen de toppers. We gingen op pad met de benzine. Daaraan hangt een vanafprijs van € 32.140. Flink wat hoger dan de € 21.500 waarmee je een kaartje voor de basisversie (1.0 TSI) koopt. Wil je niet bijbetalen, dan kan je slechts één tint krijgen. En VW rekent nu afleverkosten. Foei! Overigens zijn nog lang alle Belgische prijzen bekend. De 1.6 TDI en 1.5 TSI worden pas later aan het aanbod toegevoegd.

Exterieur

De T-Roc is een crossover voor het compacte segment. Maar tegelijk wil hij wat tegen de grenzen van dat aanbod boksen. Kijk maar naar z’n breedte van 1,82m. Amper een centimeter minder dan de Audi Q3. Of z’n hoogte van 1,57m. Drie centimeter meer dan de Seat Arona. En de lengte van 4,23m. Amper 2cm minder dan een Golf. Je krijgt dan ook veel eerder het gevoel dat de T-Roc een stoere Golf wil zijn en niet al te veel te maken wil hebben met een Polo. Hou gerust in je achterhoofd dat er een nog kleinere crossover uit Wolfsburg aan zit te komen…

Collectie 2017

Stijl, dat is waar je in dit segment mee moet uitpakken. De T-Roc heeft het niet te kort. Meer dan 30 combinaties van dak en koetswerk zijn er. Van best subtiel naar behoorlijk uitzinnig. De vormgeving is er één van een automerk dat de trends herkent zonder er zich in te verliezen. Natuurlijk zijn er frivoliteiten, maar niet veel. De vormgeving van de dagrijlichten vooraan is een voorbeeld. De raamomlijsting die doorloopt tot het einde van de C-stijl een ander. Maar eigenaardig smoelwerk als een Nissan Juke of een Hyundai Kona of dakstickers zoals de Kia Stonic? Nope, niet te vinden. Het zou niet verbazen mocht de T-Roc met z’n iets strengere lijnen beter bestand zijn tegen de tand des tijds. Mode is toch maar mode.

Interieur

Geen jubelgevoel wanneer we voor het eerst de deur openen. Eerder iets van ‘oei’. Harde plastics. Overal, eigenlijk. Dat helpt niet om de prijs (meer dan € 30.000!) in de eerste rubriek van deze test te verteren. En dan die felle kleuren. Opvallen ja. Subtiel nee. En natuurlijk ook weer plastic.

Goed zitten

Pas wat later beginnen we te ontdooien. Natuurlijk is de rijhouding erg goed (stuur verstelbaar in hoogte en diepte). En zitten de zetels goed. Achteraan plaats voor tieners? Ja, maar is dan ook bijna een Golf. Uitstekend afleesbare wijzerplaten, check. Voor wie wil, kan dat ook een digitale boordplank zijn. Niet dat er iets mis is met het ambachtelijk exemplaar. En natuurlijk de laatste gimmicks op vlak van infotainment (het scherm is 8” groot). Trendy luidsprekermerk Beats zorgt voor een aanslag op je trommelvliezen. Merkbaar beter klinken dan een gemiddelde installatie doet het niet. De GPS mocht wel wat nauwkeuriger zijn. Bij de Polo vonden we dat ook al, maar toen weten we het nog aan groeipijnen.

Veel meenemen

De vergelijking met de Golf viel eerder al. T-Roc kan ook overklassen. In koffervolume bijvoorbeeld. De Golf lust een perfect acceptabele 380l. Maar de T-Roc zwelgt 445l liter weg. Zonder over een merkbaar groter vloeroppervlak te bezitten, dus je moet in de hoogte werken. En je moet het ook allemaal over een hogere laaddrempel tillen. Dat laatste was een gebrek tot mode zich ermee kwam moeien. Natuurlijk kan de achterbank ook plat. 60:40 is de verhouding. En het resultaat is hier wel degelijk helemaal vlak. Capaciteit? 1290l.

Veiligheid

De T-Roc is een puzzel die samengesteld is met allerhande onderdelen uit het VW-arsenaal. Net als elke andere auto van de groep. Ook hier ligt de MQB-structuur aan de basis. Van belang voor deze rubriek is dat die nog nooit teleurstelde in een EuroNCAP crashtest. Vijf sterren, elke keer. Wellicht dus ook voor de T-Roc. En dat niet alleen omwille van inmiddels evidente zaken die we hier doorgaans niet meer oplijsten. Airbags, gordels met gordelspanners, hoofdsteunen…

Ook op elektronisch vlak paait VW de witte jassen bij het veiligheidsinstituut. Die zien immers al te graag snufjes als een camera met verkeersbordherkenning of afstandssensoren die desnoods zelf in de remmen gaan voor obstakels. Je kan ook nog wat veiligheidsextra’s aanstippen in de optielijst. Die hoeven niet allemaal even duur te zijn. Vermoeidheidsherkenning bijvoorbeeld. 25 euro. De T-Roc flirt ook met de eerste zelfrijfuncties. Wie de juiste combinaties aanstipt, krijgt een auto die al netjes z’n plan trekt in de file (tot 60km/u).

Rijgedrag

De lichtste T-Roc weegt niet eens 1300kg. Maar die z’n motor is half zo groot dan die waar wij mee op stap zijn. En die heeft geen automaat. Vierwielaandrijving evenmin. Daardoor zijn we met anderhalve ton op pad. Maar tractie is dan geen enkel probleem. Voldoende om in 7,2 seconden naar 100 te stomen en er pas bij 216km/u de brui aan te geven. 190pk hé. De automaat schakelt vanzelfsprekend foutloos. Jaren geleden dat we nog eens een DSG betrapt hebben op het wisselen van een verzet op een fout moment.

Zacht en streng tegelijk

Dynamic Chassis Control, met gestuurde dempers en een hoop elektronische hocus pocus (over gaspedaal- en stuurrespons), biedt VW aan als optie. Onze tester deed het zonder. Opvallend: de Duitsers kozen in een poging om een sportievere indruk op te wekken, voor uitgesproken assertieve verhoudingen in gasrespons en stuurinput. Dat werkt, zeggen ze. Ons lijkt het vooral wat nerveuzer dan zou moeten. De ophanging is dan weer erg aangenaam. Een tikkeltje wollig en vergevingsgezind wanneer kleine oneffenheden afgevlakt moeten worden. Tegelijk kordaat wanneer dat vereist is. Bij een verkeersdrempel bijvoorbeeld. Zoek je de limieten op dan verzandt je sportieve moed in elektronisch beteugeld onderstuur. Onvermijdelijk. Het was wel ooit veel minder subtiel.

Begeesterend klinkt de tweeliter niet. Echt teleurstellend evenmin. De luidsprekers moeien zich er niet mee. Dat is toch al iets. Het verbruik tenslotte. VW geeft 6,8l/100km op en 155g/CO2/km. Best zuinig in deze combinatie en… de nieuwe verbruikscyclus ten spijt… ook hier doe je het niet mee. Heb je discipline dan is 7,5l misschien wel mogelijk. Heb je dat niet…

Conclusie

Volkswagen mengt zich in het segment van de compacte SUV. Maar niet van harte. Tenminste, dat denk je wanneer je naar de afmetingen kijkt. In een klas vol kleintjes is dit één van de grootste. Dat reflecteert ook in z’n prijs. Hij is ook behoorlijk volwassen, met wat minder stilistische uitspattingen dan sommige anderen uit de groep. Verwar dat niet met personalisering, want op dat vlak kan je ook hier uit je dak gaan.

Echte gezinsauto

Als gezinswagen vraagt de T-Roc geen concessies. Het interieur is ruim, de koffer ruimer. En onder een fineer van nervositeit zit in de eerste plaats een comfortabele, capabele vijfzitter met een ruime veiligheidsuitrusting. De grootste tegenvaller? De materialen aan de binnenkant. Te veel plastics. De meevaller die we ons het langst bij blijft? Dat de T-Roc ook zonder de prestaties van deze potige tweeliter gewoon fijn rijdt.