Volkswagen Polo 1.2 TSI 90pk

Inleiding

Volkswagen introduceerde de jongste generatie van de Polo, die nu als modellijn 40 jaar jong is, in 2009. Dat betekent dat de midlife-crisis inmiddels om de hoek loerde en een opfrisbeurt om de ouderdomstekenen te vermijden wenselijk was. Maar VW heeft niet alleen oog voor het uiterlijk. Het zorgde ook voor een innerlijke herbronning, waarvan een hele reeks nieuwe aandrijfsystemen het duidelijkste voorbeeld zijn.

De Polo is VW’s tweede meest belangrijke product. Na verkoopstopper Golf en voor de Passat. Zeker de jongste tijd, want de opvolger van de huidige generatie Passat wordt eind dit jaar voorgesteld op het Autosalon van Parijs om dan in 2016 in de verkoop te gaan. De verkoopstabellen in eigen land zijn op enkele procenten na gelijk aan die van de Europese mix. 22% van alle in ons land geleverde Volkswagen zijn Polo’s.

Sinds de overheid de gesubsidieerde aankoop van auto’s met een lage CO2-afschafte, zijn de meeste in ons land verkochte Polo’s benzinevarianten. Daarvoor lag de houding net andersom. We kiezen voor deze eerste kennismaking daarom voor een telg die middenin het gamma zit. Vier cilinders rijk, maar met 1.2l én een turbo ook nog bescheiden. In z’n handgeschakelde versie is die er vanaf € 15.440 (tegen 13.660 voor de goedkoopste Polo), maar de DSG kost je minimaal € 16.700.

Exterieur

Aan de buitenzijde lijken de Duitsers erg strikt het traditionele facelift-handboek te hebben gevolgd. De grootste nieuwigheden zijn de klassiekers: een nieuw front met andere lichtunits (optioneel met LED-koplampen: een primeur in het segment), grille en bumperschilden. Achteraan is het net hetzelfde: een andere bumper en opnieuw ontworpen achterlichten. De breedte van 1.682mm en hoogte van 1.453mm bleef gelijk, maar de lengte bedraagt nu 3.972mm. Twee miezerige millimetertjes meer dan voorheen. Afmetingen die overigens vergelijkbaar zijn met die van de Golf II en met een lengte die al 13cm verder doortikt dan bij de Golf I. Om maar even te illustreren dat de Polo inmiddels uit z’n klasse is gebroken. De rol die het model initieel vervulde in het segment is al overgenomen door (achtereenvolgens) de Lupo, Fox en Up.

Vooral de vijfdeursversie oogt weer helemaal bij de tijd, terwijl de driedeursvariant nog steeds met wat eigenaardiger proporties worstelt. Beiden hebben ze ook recht op nieuwe kleuren en velgendesigns. Het smurfblauw van ons testexemplaar hoort daar overigens niet bij. Dat maakt deel uit van de uitrusting van een speciale reeks ‘Fresh’ die gedurende exact één jaar leverbaar zal zijn. Ook de donkere achterlichten en zwarte spiegelhuizen horen daarbij. De reeks komt ook naar België, maar de prijs ervan is nog niet bekend.

Interieur

Terwijl de buitenzijde zichzelf erg goed wapende tegen de invloed van tijd, had de binnenzijde het al een pak moeilijker. Daarom heeft de Polo nu een compleet vernieuwd dashboard. Dat bestaat op de juiste plaatsen uit zacht aanvoelende materialen, maar het gooit geen grote ogen als het op frivoliteit of originaliteit aankomt. Het is correct, zonder meer. Alles zit waar je het verwacht, de afleesbaarheid is boven kritiek verheven, ergonomisch worden alle valkuilen deskundig genavigeerd, maar je bent het vergeten zodra je weer bent uitgestapt. Dat VW niet helemaal ongevoelig is voor dergelijke kritiek merk je aan het feit dat deze Fresh editie bij wijze van experiment is uitgevoerd in twee kleuren en dat de deurpanelen en onderzijde van de boorplank in een andere, lichtere tint zijn uitgevoerd. Maar je merkt dat VW niet helemaal in z’n sas is. Erg geslaagd zullen we het niet noemen.

En nu we toch bezig zijn met minpunten aan te halen: het navigatiesysteem is niet van de beste, ofschoon het niet goedkoop is. Vooral omdat het nergens aangeeft welke borden je moet volgen. Iets wat de meest eenvoudige TomTom wel voor mekaar krijgt. Ook VW probeert je ter verleiden met Apps en een mirrorlink-functie die je (met een kabel) in staat stelt het scherm van je smartphone te dupliceren op het kleurenscherm dat op de beter uitgeruste versies bovenaan de middenconsole prijkt. Maar we zegden het reeds eerder in verschillende tests: voorlopig blijft dat een erg teleurstellende en enerverende belevenis. We adviseren je dan ook om die centen op zak te houden.

VW profileert de Polo als een instap-gezinswagen en daar hebben we dan weer alle begrip voor. Het koffervolume van 280l (met inbegrip van een bergvak onder de vloer) is voldoende voor de wekelijkse boodschappen en terwijl je je op de achterbank natuurlijk niet in een limousine waant, kan je er zelfs twee volwassenen en dus ongetwijfeld ook drie kinderen kwijt zonder tot de amputatie van ledematen over te moeten gaan. De rijhouding is dankzij een hoogte- en diepteverstelling van het stuurwiel en een voldoende verstelbare bestuurdersstoel ook erg goed. Daar hebben we alleen een wat langere zitting op de verlanglijst staan.

Veiligheid

Veiligheid is één van de aspecten waar VW aan sleutelde. Niet dat het aantal airbags, driepuntsgordels, hoofdsteunen of Isofix bevestigingspunten voor kinderzitjes werd opgedreven. Dat bedraagt nog steeds respectievelijk 6, 5, 5 en 3 stuks. Maar op vlak van elektronica gebeurde er wel wat. VW’s Multi Collision Braking System is nieuw, al is het lang niet zo speciaal als de constructeur wil doen geloven. Het volstond om in de programmatie enkele regels code toe te voegen waardoor de remmen geactiveerd worden samen met de airbags.

Volkswagen introduceert ook de veiligheidssnufjes die door Importeur D’Ieteren standaard op de Golf geleverd worden. We hebben het dan over een systeem dat automatisch de remmen in duikt en een radargestuurde snelheidsregelaar. Hier is het systeem echter niet standaard, maar staat het in de optielijst en dat vinden we niet eens erg. Vooral zo’n radargestuurde cruise control is in ons land feitelijk toch onbruikbaar.

Rijgedrag

De Polo is op heel wat vlakken verfijnd en dat levert onder meer een gemiddelde verbruiksdaling van zo maar eventjes 18% op. Daarvoor zijn in de eerste plaats motor en transmissie op het vlak van interne weerstand geoptimaliseerd, werden de motoren nog efficiënter en wordt start/stop algemener toegepast in het gamma. Zo zie je dat de 1.2 TSI van onze testwagen weliswaar standaard gekoppeld is aan een handgeroerde vijfbak, maar in dit geval is uitgerust met een DSG-automaat die al zeven versnellingen telt. Die schakelt nog steeds bliksemsnel en foutloos en straft je tegenwoordig nauwelijks nog op vlak van CO2-uitstoot of verbruik. De handbak vraagt immers 4,7l/100km of 107 g/km, terwijl de automaat op een in de praktijk echt merkbare 109g/km eindigt.

Op papier lijkt de Polo 1.2 TSI niet zo’n zotte jongen. 90pk en 160Nm doen je hoofd niet meteen duizelen. De sprinttijd van 10,8 tellen of de top van 184km/u prikkelen de verbeelding evenmin. In de praktijk valt het echter allemaal beter mee dan je denkt. De Polo hangt alert aan de gas en de snelheidswijzer stoomt probleemloos door tot die 190km/u aanwijst. Het is duidelijk dat er niet eens 1,2 ton moet verplaatst worden.

De andere rijelementen kunnen we allemaal omschrijven als ‘correct’. Dan hebben we het over stuurinrichting, remmen, ophanging en demping. Volkswagen zoekt in de afstelling van het onderstel zeker geen extremen op, maar het belooft dat de Polo voortaan wat vlakker blijft in de bochten en tegelijk wat beter gedempt is. Stuur je dynamisch dan zijn de voorwielen gewillig tot op een bepaalde hoogte. Daarna is het onvermijdelijke onderstuur je deel.

Conclusie

Vijf jaar na z’n marktintroductie krijgt de Polo een facelift. Die omvat een strakgetrokken uiterlijk met alle gebruikelijke aanpassingen, een interieur dat mag pronken met opgewaardeerde materialen en technologie en een aandrijflijn die nog wat zuiniger is dan voorheen. De vanafprijs bedraagt € 13.660, maar deze 90pk en 160Nm sterke 1.2 TSI kost er minstens € 15.440. En nog eens € 1.300 meer als je de zeventraps DSG wil in plaats van de handbediende vijfbak. Het is ook meteen een aanrader want bliksemsnel en gevoelloos zonder merkbare nadelige gevolgen voor het verbruik (109g/km of 4,8l/100km).

Hoewel het vermogen op papier weinig reserve lijkt te bieden, is de praktijk anders. Met niet eens 1.2 ton op de weegschaal is deze kleine viercilinder naast beschaafd ook vlotter dan z’n sprinttijd van 10,8 seconden of topsnelheid van 184km/ doen vermoeden.

Volkswagen profileert de Polo (die nu toch alweer 13cm langer is dan de eerste generatie Golf) als een instap-gezinswagen. En die claim is voor één keer niet te ambitieus. Je hebt immers ook achteraan best veel plaats en in de koffer past een acceptabele 280 liter. Die rol gaat de Polo ook beter af dan die van funmobiel, want daarvoor is de afstelling te behouden, of instapwagen, want daarvoor is de prijs te steil. Een jong imago wil VW zich dan weer aanmeten door ook ‘apps’ en uitgebreide koppelfuncties met je smartphone aan te bieden. Het is niet goedkoop en het staat nog niet op punt, net als bij elke andere constructeur overigens. Die euro’s kan je je dus besparen.