Volkswagen Passat CC 1.8 TSI

Inleiding

Volkswagen heeft het in de smiezen; coupé's zijn de nieuwste trend. Niet de onhandige sportieve tweedeurs-auto's, maar praktische sportieve berlines die vooral van zichzelf denken dat ze dynamisch zijn. Alfa Romeo wist al langer dat het loont om de achterste portieren te verstoppen. Het heeft dat immers bij de 147 en 156 gedaan. Maar het is Mercedes dat met de CLS de norm voor het segment zette. De op de E-Klasse gebaseerde dynamisch gelijnde vierdeurs sloeg immers in als een bom. Intussen heeft BMW het concept weer verder verruimd. De principes die Mercedes toepaste op de CLC, zijn door het merk geadopteerd voor de BMW X6. En ook daarvoor zijn de wachttijden inmiddels aanzienlijk.

Ook Volkswagen heeft het potentieel van het segment gespot. Het brengt nu immers de Passat CC op de markt. CC staat hier niet voor Coupé-Cabriolet zoals bij de Eos (en nagenoeg alle concurrenten ervan) maar voor Comfort Coupé. En dat is op z'n zachtst gezegd verwarrend. Bovendien is die dubbele C nergens op het koetswerk te bespeuren. Passat staat er echter wel op, waardoor je gauw aan je buren staat uit te leggen dat je niet gewoon een nieuw model Passat hebt gekocht, maar een veel hippere (en duurdere) afgeleide ervan. De marketingguru's bij VW hadden wellicht een lijntje achter de neusvleugels op het moment dat hen dit een goede strategie leek. Misschien had VW beter het voorbeeld van BMW en Mercedes gevolgd en een nieuwe naam voor het product verzonnen.

De CC is leverbaar met twee dieselmotoren. Het gaat om in beide gevallen om een 2.0 TDI in de versie met common-rail-technologie. De eerste is 140pk sterk, de tweede levert 170 paarden. Beiden krijgen standaard een handgeschakelde zesbak, maar DSG-automaat met zes verhoudingen is optioneel. Omdat die motoren inmiddels overbekend zijn, kozen we voor deze uitgebreide test de benzine-instapper. Dat is een 1.8l TSI met 160pk, eveneens met een handbediende zesbak, al is een DSG-bak (dan met zeven verhoudingen) optioneel leverbaar. De versie kost in z'n standaarduitvoering € 31.490. Ons testmodel was evenwel met opties aangedikt tot € 38.000. Erboven vinden we nog een 2.0 TSI met 200pk en een 3.6l V6 met 300pk. Leg je de prijslijsten van de CC naast die van een gewone Passat, dan betaal voor een gelijkaardige uitrusting telkens zo'n € 1.000 extra aan het nieuwe model.

Exterieur

Zoals gezegd, is de vorm van de Passat wel herkenbaar in de CC. Dat hoort overigens zo in een gelukkige familie. Toch heeft VW de moeite gedaan om de coupé een geheel nieuwe koets te geven. Die is niet alleen 5cm lager dan de berline, maar ook 3cm langer. Door de gordellijn wat meer over de oren te trekken en de nek in te trekken, krijg je een smalle glaspartij over de flank. Een dynamisch kenmerk dat door een oplopende vouwlijn nog eens extra in de verf gezet wordt. Bovendien zorgen die plooien op de flanken voor een boeiend spel van licht en schaduw en dat mist z'n effect niet. De chroomaccenten spelen een elegante noot. En in het geval van de bovenste raamomlijsting moeten ze ook de toeschouwer op het verkeerde been zetten. De daklijn is immers niet zo bol als de vorm van de zijruiten doet vermoeden.

VW tooit de neus met v-vormige vouwlijnen en geeft de grille wat meer zelfvertrouwen. Achteraan loopt de aflopende kofferklep uit in een discreet lipje. VW heeft zorg gedragen voor de stroomlijn van z'n nieuwste creatie. De CX zakt immers tot slechts 0,29 en dat is met die grote spiegels aan de flanken een prestatie. De CC krijgt van VW een tikkeltje breder spoor dan de reguliere Passat, maar z'n wielbasis van 2,71m bleef gelijk. De CC heeft dus nog meer dan de berline last van grote overhangen. Iets wat een stoere pose wat ondermijnt. VW heeft voor- en achteraan de raamomlijsting in de portieren geschrapt. Zulks ziet er steevast verzorgd uit, vooral als je de portieren opent.

Interieur

Open je de frameloze portieren van de CC, dan ontdek je steevast vier zitplaatsen. De achterbank biedt telkens plaats voor twee inzittenden, niet meer. Een opbergconsole en een uitklapbare armsteun maken dat er duidelijk. Overigens moet je bij het instappen achteraan rekening houden met de omlaag getrokken C-stijl. En je valt wat dieper in de uitgesneden achterste zitplaatsen. Je wordt er stevig verankerd, maar je moet je knieën wat meer optrekken dan gebruikelijk. Tot 1,85m is de hoofdruimte voldoende omdat het dak behoorlijk bol is. Er is voldoende ruimte voor voeten en kniën zonder dat ons de omschrijving ‘riant' te binnen schiet.

Vooraan is de CC op een lagere zitpositie na nagenoeg identiek aan de berline. De ganse boordplank wordt ervan overgenomen en VW heeft zich alleen tot een specifieke aankleding, een aangepast instrumentarium en een nieuw stuurwiel laten verleiden. Die sierlijsten en witte dashboardverlichtingen missen hun effect niet. En op de ergonomie en het gebruiksgemak van een Passat viel toch niet zo veel op te merken. We hebben ons enkel geërgerd aan VW's drang om een aantal zaken te ver door te ontwikkelen. Een elektronische parkeerrem bijvoorbeeld. Dat is handig. Spijtig dat VW denkt dat al z'n klanten te idioot zijn om met zo'n nieuwtje te kunnen omgaan en daarom absurd veel veiligheidsnormen inbouwt. Je kan ze alleen deactiveren met je voet op het rempedaal en de gordel aan. En dat is nadat je de koppeling hebt moeten induwen om de auto gestart te krijgen. Straks moeten we een hele checklist afwerken.

Het zitmeubilair is een schot in de roos. Zelfs zonder een dure optionele lederbekleding oogt het stijlvol, sportief en verzorgd. En dat geldt eigenlijk voor de hele afwerking. Bovendien zitten de diep uitgesneden kuipjes uitstekend. VW maakt handig gebruik van contrasterende kleuren om de eigenschappen ervan in de kijker te zetten. En het mist z'n effect niet. Onze enige kritiek gaat over het onderhoud. De stoffen bleken bijzonder gevoelig voor vuil.

De koffer is zeer regelmatig van vorm en een meer dan gezonde 532l groot. Bovendien kan je de achterbank nog neerklappen. Naar niet zo goede VW-gewoonte levert dat geen vlakke laadvloer op. Je kan niet overal rekening mee houden... Wil je grote voorwerpen laden, dan ben je hoedanook beter af met de gewone Passat; de CC heeft een wat compactere laadopening.

Veiligheid

De EuroNCAP vernielde de berlineversie van de Passat al op deskundige wijze in 2005. De onafhankelijke crashtestorganisatie kwam toen tot de conclusie dat z'n versterkte structuur, zes airbags, driepuntsgordels op alle zitplaatsen en hoofdsteunen met anti-whiplash-functie vooraan in combinatie met de nodige verklikkersystemen voor gordeldracht voldoende waren voor een score van vijf sterren. Omdat de CC dezelfde structuur en uitrusting heeft, biedt die uiteraard hetzelfde niveau van bescherming.

Alleen de elektronicawinkel is sindsdien uitgebreid. De ABS-centrale is van een nieuwer type en omvat behalve een antiblokkeerfunctie ook nog een fijn afgestelde remkrachtverdeler, noodremhulp, antispinsysteem en stabiliteitscontrole. Die laatste is bijzonder intelligent geworden en past in noodsitaties de instelling van de stuurbekrachtiging aan om bij de bestuurder de juiste reactie ‘uit te lokken'. Rotvervelend als u het ons vraagt. Het ESP laat zich uitschakelen. VW acht dat echter zo gevaarlijk dat het niet langer voldoende is om een verklikkerlichtje te laten branden op de boordplank. Voortaan knippert het.

Helemaal nieuw is het lane assist-systeem. Dat herkent middels een set sensoren waar de rand van de rijbaan is. Zou je die overschrijden zonder de richtingaanwijzer te gebruiken, dan stuurt de auto zelf bij. Desnoods heftig. Je vrienden zijn tijdens de demonstratierit gegarandeerd onder de indruk. Wij hebben echter nogal wat bedenkingen bij het systeem. Het werkt alleen in de juiste omstandigheden (o.a. op basis van wegmarkering en snelheid), dus zelden. En als het werkt is het irritant. Soms zelfs gevaarlijk, als je plots moet uitwijken en de auto werkt tegen. En als je achter het stuur in slaap valt, zal het je niet redden. De auto blijft 10 tellen op z'n rijstrook, dan schakelt het systeem zich met een zacht piepje uit en knal je nog doodleuk ergens tegenaan. Een trillend stuur of een vibrerende zetel maken je tenminste wakker, ook al hebben die een lager gadget-gehalte.

Rijgedrag

Het onderstel van de Passat werd voor de gelegenheid voorzien van bredere sporen en een aangepaste afstelling. En VW blijft daarin trouw aan de term Comfort Coupé. U hoeft zich dus niet aan een snoeiharde demping te verwachten. Integendeel, het comfort is van een goed allooi. Vooral grote oneffenheden worden goed afgevlakt. De demping van kleine putjes en bulten blijft wat achter, zoals bij alle producten uit de VW-stal. Het resultaat van de hardnekkige keuze van het Huis voor zachte veren, harde dempers en dikke stabilisatorstangen. Ideaal voor de biljartvlakke Duitse autostrades die we in ons land ontberen. Uiteraard blijft de CC in de bochten mooi vlak. Een wat lager zwaartepunt en het bredere spoor tillen de CC een niveau boven de Passat zonder dat toevoegsel. Op een slecht wegdek zet de relatief korte wielbasis een demper op de pret. De koets heeft dan vanzelfsprekend de neiging om voor- en achteraan hevig uit te slaan.

VW maakt voor de besturing gebruik van een elektromechanisch systeem. Hydraulische installaties verbruiken nu eenmaal meer, al voelt de nieuwe technologie nog zeer onthecht en kunstmatig aan. Op kleine autootjes, waar het al geheel is ingeburgerd, is dat toch minder storend. De 1.8l TFSI met 160pk en 250Nm is een pareltje. Die centrale is bijzonder lineair, soepel en alert. En de prestaties mogen er zijn; de instapper haalt een topsnelheid van 222km/u en accelereert naar 100km/u in 8,6 seconden. Een groot verschil met de brutale en slecht klinkende dieselcentrales (ja, ook mét common-rail) van de groep. We zijn er ook in geslaagd het normverbruik van 7,8l tijdens onze testcyclus te evenaren. En met 10 liter heb je al dolle pret. Een aanrader. De centrale drukt overigens niet zo zwaar op de neus als z'n alternatieven en dat maakt de CC een stukje lichtvoetiger. Het remsysteem voldoet ruimschoots, ook als je wat sportiever uit de hoek wil komen.

Conclusie

Volkswagen ziet brood in een dynamische afgeleide van z'n Passat. De vierdeurs coupé deelt de techniek met de berline, maar is door het merk uit Wolfsburg met een geheel specifiek koetswerk bedacht. Dat is 3cm langer en -vooral- 5cm lager dan dat van de berline. Lage zijruiten, een bolle daklijn en een hoog opgetrokken gordellijn zorgen voor een dynamische uitstraling. Het is evenwel geen sportieveling, maar veeleer op comfort gericht. De toevoeging CC bekent hier dan ook Comfort Coupé, en niet het courante Coupé Cabriolet. Verwarrend is dat wel. Aan de CC hangt -in vergelijking met een gelijkwaardig uitgeruste berline- een meerprijs van zowat € 1.000. Wij reden met de instapversie met een 160pk en 250Nm sterke 1.8l TSI turbo benzinemotor die vanaf € 31.490 in de catalogus staat.

Die motor zit de CC als gegoten. Hij is alert, soepel, vinnig en met een gerealiseerd testgemiddelde van niet eens 9l ook best zuinig. Een groot verschil met de onbeschaafde dieselcentrales van het merk. De CC toont zich comfortabel en tegelijk lichtvoetig, al heeft hij soms last van z'n relatief korte wielbasis en kan de demping van kleine oneffenheden beter. Het interieur biedt plaats voor vier volwassen inzittenden. Het laat zich opmerken door z'n uitstekende afwerking en doordachte ergonomie. En de koffer biedt plaats voor 532l. De veiligheidsuitrusting is compleet te noemen. Alleen heeft VW de neiging om overdreven voorzichtig te zijn met het inwerken van nieuwe technologiën. En die willen dan nogal eens tegenwerken.