Volkswagen Multivan 2.5TDI 4Motion

Inleiding

Wie een kroostrijk gezin heeft, vaak goederen moet vervoeren of z’n auto graag zo flexibel mogelijk gebruikt kan uitwijken naar de inmiddels klassieke monovolume. Toch moet je bij de Espaces, Sharans, Galaxy’s en Grand Voyagers van deze wereld concluderen dat je ofwel plaats hebt voor tot zeven inzittenden, ofwel voor hun bagage. De beiden samen laten zich maar zelden combineren. Een personenwagenversie op bestelwagenbasis doet dat wél. De markt van de alternatieven wordt bevolkt door Mercedes’ Viano, in mindere mate door de luxueuze versies van de Renault Traffic en Opel Vivaro, en de Volkswagen Multivan. Vooral Volkswagen biedt de klant daarbij een opgemerkt breed palet uitrustingsmogelijkheden en motorversies aan. Benzine, of dieselij handgeschakeld of automaat en zelfs vierwielaandrijving staat op de lijst. In 2004 hadden we een gesmaakte kennismaking met de 130pk sterke voorwielaangedreven versie. Dit maal opteerden we voor de krachtigste diesel uit het aanbod en voor de 4Motion aandrijflijn.

Het aanbod bestaat in België uit drie dieselmotoren. Een 1.9TDI met 105pk, een 2.5TDI met 130pk en een krachtigere versie van dezelfde motor met 177pk. VW bouwt de Multivan ook in combinatie met een zescilinder benzinemotor en een meer bescheiden 2-liter benzinekrachtbron. De basisprijs van de Multivan bedraagt € 34.545,0. Onze testwagen in Highline-uitvoering is te koop vanaf € 50.541,70. Dat lijkt buitenissig, maar een Renault Grand Espace Initiale met een even krachtige dieselkrachtbron kost ook € 50.200, zonder dat die over een permanente vierwielaandrijving beschikt. Mét opties Őo.m. metaalkleur, multifunctioneel stuurwiel, parkeerhulp en GPS-navigatiesysteem- dikt de prijs van de testwagen aan tot € 55.445,83.

Exterieur

De laatste generatiewissel van de Transporter hebben we inmiddels achter ons gelaten. Toch oogt deze 4,89m lange, 1,90m brede en 1,94m hoge monovolume niet alsof hij een opfrisbeurt kan gebruiken. Het lijnenspel van een dergelijk voertuig is een stuk minder modegevoelig dan dat van meer trendy concepten. Volkswagen introduceerde behoorlijk wat elementen die het verschil met de bestelwagenuitvoering moeten onderlijnen. Wie € 50.000 uitgeeft aan z’n vervoermiddel wil immers niet voor transporteur versleten worden. Vooral in de ons voorgeschotelde Highline-uitvoering oogt de Multivan zeer verzorgd. De koplampen hebben dubbele lenzen en zitten achter helder afdekglas, de bumpers en zijstrips zijn netjes in de lakkleur gespoten, de mistlichten in de voorschort ingewerkt, het glas getint en dan zijn er nog onder de massieve koets eerder klein ogende 16-duimers voor de montage van het rubber.

Het interieur is toegankelijk via twee conventionele voorportieren en twee reusachtige elektrisch bediende schuifdeuren achteraan. Wie afdaalt in het gamma ziet de tweede schuifdeur en de elektrische bediening op een gegeven punt wel sneuvelen. De reusachtige koffer is toegankelijk via een grote klep. Door de vijzels ervan nauwkeurig te caliberen, opent en sluit die met meer gemak dan je voor mogelijk houdt.

Interieur

De twee eerste passagiers worden schuin boven het motorblok geschikt, en dat merk je bij het instappen want je moet je aan boord hijsen. Daardoor heeft de sensatie iets van instappen in een bestelwagen en exclusieve dorpelverlichting (een voorrecht van de Highline-uitvoering) maakt dat niet goed. Eens je aan boord bent, schudt je dat gevoel snel weer af. VW heeft er alles aan gedaan om de sfeer aan de binnenzijde af te stemmen op die van de betere monovolumes en is daar goed in geslaagd. Een luxueuzere aankleding, met hoogwaardige kunststoffen en een moderne boordplank zijn daarvoor voldoende. Het zitmeubilair is behoorlijk hard, maar zelfs als je de kilometers bij honderden aan elkaar rijgt, blijft de steun ruimschoots voldoende en gaat het niet storen. Het stuurwiel staat uiteraard wat horizontaler opgesteld en de rijhouding benadert meer die van een stoel, dan van een lage zetel. Zaken die je eender welke concurrent ook in de schoenen kan schuiven. Omdat het pookje handig dicht bij het stuur op de middenconsole zit, blijft er tussen beide voorzetels voldoende ruimte om Őmits enig klimwerk- te verhuizen naar het passagierscompartiment.

De toegang tot de ruimte voor de achterpassagiers wordt verzekerd door twee schuifdeuren. Bij ons exemplaar gebeurde dat elektrisch op commando van een knop op de middenconsole of via de (onhandige) afstandsbediening. De twee individuele zetels op de tweede zitrij laten zich op rails verschuiven, draaien op hun sokkel en zijn steeds voorzien van twee armsteunen. De achterbank biedt plaats aan drie personen -wat de totale vervoerscapaciteit dus op zeven inzittenden brengt- is eveneens verschuifbaar of kan opgebouwd worden tot een slaapbank voor twee personen. Optioneel kan je de bank vervangen door twee extra individuele zitplaatsen. Tussen de zetels zit een multifunctionele box. Die is verschuifbaar en omvat twee paar bekerhouders, een asbak, opbergvakjes voor magazines en groter materiaal en kan tot een rond tafeltje omgevormd worden. Met een druk op de knop komt het uitklapbare tafelblad omhoog. Dat kan ook zijdelings naar één van de inzittenden gedraaid worden. Een picknick buiten zou ook kunnen omdat de box uitneembaar is.

Aan opbergruimte heeft de Multivan geen gebrek. Er zijn vakken in de deuren, tegen de rugleuning van de (niet verplaatsbare) voorzetels, er is een flessenhouder in het dashboard, een gekoeld handschoenvakje met een bruikbaar volume en er zijn schuiven onder zowat elke zetel. En dan is er nog de kofferinhoud. Een conventionele monovolume biedt je een beschamende laadcapaciteit als je géén van de zeven personen wil thuislaten. Maar de Multivan biedt zelfs in dat geval nog 657l. Het zitmeubilair klapt niet handig weg in de vloer, maar wie bereidt is het ergens achter te laten verhoogt z’n volume snel tot 2736l (met in het totaal twee zitrijen) of zelfs 4525l (enkel voorzetels).

Toch is er nog ruimte voor verbetering. De wat ongemanierde TDI dieselkrachtbron hoor je vooral bij een koudstart en tijdens acceleraties te veel decibels door het interieur strooien. De voorwielaangedreven versie die we vorig jaar aan de tand voelden had een achteras die in onbeladen toestand springerig op de oneffenheden reageerde, maar dat is bij deze vierwielaandrijver een pak beter. Je kan op het veercomfort weinig aanmerken.

Veiligheid

De Multivan is uitgerust met driepuntsgordels op alle zitplaatsen. Die zijn in de zetels en de bank ingewerkt zodat ze altijd werkzaam zijn, ongeacht de opstelling. Vooraan zijn er frontale en laterale airbags. De cabine zelf moet plofkussens ontberen. De individuele zitplaatsen en de buitenste plaatsen op de bank zijn voorzien van ISOFIX bevestigingspunten voor kinderzitjes. De elektronicawinkel bestaat uit ABS met remkrachtverdeler en een uitschakelbaar antispinsysteem. De testwagen beschikt standaard over ESP, maar dat is enkel het geval bij de krachtigste diesel- en benzinemotoren. Andere versies kunnen er niet eens van worden voorzien. En natuurlijk moeten we ook zeggen dat de aanwezigheid van de 4Motion aandrijflijn behoorlijke voordelen voor het weggedrag Ően dus de actieve veiligheid- oplevert.

Rijgedrag

Het dieselprogramma begint bij een 1.9 TDI die 105pk heeft, gevolgd door een 136pk sterke 2.5 TDI om ten slotte bovenaan af te ronden met de 174pk sterke variant van diezelfde 2460cc grote vijfcilinder. 174 dieselpaarden, een prettig en afgelijnd schakelende zesbak en een maximumkoppel van 400Nm zijn voldoende om deze ruim 2 ton zware bus vlot te doen presteren. Zelfs al verliest de vierwielaangedreven variant in de spurt 3 tienden ten opzichte van z’n voorwielaangedreven broers, dan nog staat 100km/u na 12,5 seconden op de teller. De topsnelheid bedraagt 184km/u. Cijfers die overigens maar het halve verhaal vertellen, want de Multivan is daarbovenop zeer prettig te sturen. De besturing is immers verassend direct en dankzij de reeds herhaaldelijk aangehaalde aandrijflijn horen tractieproblemen tot het verleden.

We waren reeds onder de indruk van het weggedrag na een vorige kennismaking, maar deze topversie doet toch nog beter. De ophanging met McPherson veerpoten en een wat conventionelere achteras heeft het niet begrepen op drempels, maar is verder nauwelijks in de fout te krijgen. Sterker nog, flukse tussenacceleraties en een gezonde dosis grip laten je zelfs toe om met flair door de verkeersstroom te laveren. Gedragingen die je niet associeert met dit type voertuig. En zolang je de Multivan niet van een halve ton cargo of een sleep van 3 ton voorziet, zijn ook de remmen niet moe te krijgen. Alleen het pedaalgevoel ervan is niet optimaal.

De vijfcilinder produceert niet meteen een romige klank, maar weet gelukkig wel zuinig met brandstof om te springen. De voorwielaandrijver vraagt 9,1l/100km en bij deze variant licht het normverbruik (geen cijfers vrijgegeven) wellicht een litertje hoger. We hebben ons door het enthousiasme van de Multivan laten verleiden, maar ook dan volstaan 12l. De brandstoftank slikt 80l.

Conclusie

VW mikt Őmeer dan voorheen het geval was- op zakelijke gebruikers en zelfs grote gezinnen met deze Multivan. Hoewel het model z’n bestaansrecht te danken heeft aan versies die als lastdier worden ingezet, weet het merk dat uitstekend te camoufleren. De geluidsisolatie vraagt nog wat extra aandacht, maar de materiaalkeuze en uitstraling zijn in dit nichesegment zelden gezien.

De versie met de 174pk sterke TDI en 4Motion vierwielaandrijving torent met z’n prijs van minstens € 50.541,70 al behoorlijk boven de basisprijs van € 34.545,50 uit, maar biedt in ruil voor de euro’s een rijplezier dat je niet associeert met dit voertuigtype. De TDI presteert zonder meer vlot, communiceert zijn intenties duidelijk en gaat zelfs verrassend zelfverzekerd door de bocht. Gezien het gewicht van 2,5 ton en de omvang van het koetswerk, mag een testverbruik van 12l zeer redelijk genoemd worden.

Als VW deze Multivan wil positioneren tegen meer gebruikelijke monovolumes Ődie niet eens veel goedkoper zijn- dan heeft het aan het plaatsaanbod een belangrijke troef. De indeling is modulair, het comfort is bij deze vierwielaangedreven versies (de voorwielaandrijvers hebben een achtertrein die houterig op oneffenheden reageert) voortreffelijk én zelfs met vier personen aan boord kan je in de koffer nog met gemak 657l bagage kwijt. Dàt lukt enkel als je opteert voor een ‘busje’.