Subaru XV 2.0 CVT

Inleiding

Je moet geen marketinggoeroe zijn om te begrijpen dat een goede merkslogan goud waard is. Succes lonkt om de hoek als de slagzin de essentie van het merk weet samen te vatten; eeuwige roem ligt zomaar voor het rapen als de kreet er zelfs in slaagt om de vooroordelen van het publiek te voeden. De auto rijdt zus en zo, omdat de kreet het zegt. Daarbij valt op dat zo'n binnenkomer idealiter uit twee woorden bestaat, en drie woorden nog altijd best oké is. Maar heb je er meer van nodig om je boodschap over te brengen ... tja, dat wil zelden aanslaan.

Subaru is niet vies van een flinke roeipartij stroomopwaarts, dus hadden we van hun niet meer of minder dan een gans epistel verwacht. Maar met "Confidence in Motion" kleuren ze verbazend braaf binnen het raamwerk van de publiciteitsventers. Misschien conformeren ze zich omdat er ook auto's moeten verkocht worden, maar het is even goed mogelijk dat het verhaal gewoon niet ingewikkelder hoeft. Veiligheid en rijplezier: het vat de prioriteiten van het Japanse buitenbeentje aardig samen. En beide kenmerken zijn al helemaal van toepassing op de nieuwe XV, in wezen een omhoog gekrikte Impreza. Met onderhuids dus ook de sublieme symmetrische vierwielaandrijving en de magistrale boxermotoren. Naar keuze zijn een 1.6, 2.0 benzine of een al even magistrale 2.0 zelfontbrander beschikbaar. Wij kiezen vandaag voor de twee liter benzine met een CVT versnellingsapparaat. En een erg onopvallende kleur.

Exterieur

Subaru was duidelijk op dreef, want het heeft naast een toepasselijke merkslogan ook een naam bedacht voor z'n designconcept. "Protren" slaat immers niet op één of ander in een deeltjesversnelller ontdekt partikel, maar is een samentrekking van "Professional Tool" en "Trendy Design". Nu moeten de Japanners ook niet overdrijven, denken we zo. Professioneel gereedschap? Welja, de knaloranje kleur en het bonkige lijf zetten wel aan tot vergelijkingen met Zwitserse boomzagen, Amerikaanse grondverzetters en klopboormachines uit Lichtenstein. De XV oogt duidelijk stoer en vooral capabel. En ook best knap, al zou je hem - net als zonet vermelde attributen trouwens - nu niet meteen in je living willen uitstallen. Maar wel het beste plaatsje geven in je werkkamer. Zoals in de inleiding al werd aangegeven, is de XV in essentie een verhoogde en met beschermend plastiek aangeklede vijfdeurs Impreza. Niet elke hatchback komt ongestraft weg met zo'n anabolenkuur, maar de crossover staat dat beetje kunstmatig toegevoegde patserigheid wonderwel. En het wérkt, als je het ons vraagt, een pak beter dan bij de kudde SUV's die vooral erg bedreven zijn in het zwaarder lijken dan ze zijn.

Geen typische SUV dus, die XV, maar dat vormt helemaal geen probleem. De relatief lage daklijn (1,57m) en hoge bodemvrijheid (220mm) zorgen ervoor dat Subaru's 4,45m lange crossover een stuk compacter voor de dag komt dan hij binnenin blijkt te zijn. In de koffer met hoge laadvloer past 380 liter, met de achterzetels plat zelfs 1.270. Dat de XV door zijn lage zwaartepunt - vooral met dank aan de laag ingebouwde boxermotor uiteraard - ook vrij compact en gefocust rijdt, verklappen we bij deze alvast; ook van achter het stuurwiel geeft de Japanner een erg overzichtelijke, handelbare, zelfs kleine indruk. Parkeersensoren werden dan ook resoluut naar de optielijst verwezen, in elk uitrustingsniveau. Een set je voor en achter kost je apart telkens € 395. Niet nodig, dus niet verplicht. Zoals het altijd zou moeten zijn.

Interieur

Naar aanleiding van onze test met de zelfontbrandende XV hadden we al een erg onderhoudend gesprek met Subaru's imaginaire interieuringenieur. Hij begreep onze verbolgenheid niet als het ging over het gebrek aan prik waarmee de bekerhouders - en bij uitbreiding het hele interieur eigenlijk - werd ontworpen. Die dingen zijn lang niet het enige meubelstuk dat best een extra sprankel fantasie had kunnen verdragen. De inlegstukken in het stuurwiel zien er even hol uit als ze klinken; al zal de ingenieur ons ongetwijfeld vertellen dat je aan een stuur hoort te draaien, en er niet op moet tikken. Het Multi Function Display doet een verdienstelijke poging om informatie zoals verbruik en reisinformatie op geheel Aziatische wijze aan de bestuurder over te brengen, maar de menu's en interface behoeven nog wat afwerking om het geheel mooi in de rest van het infotainment te integreren. En het ding staat daar wat verloren, bovenop de boordplank onder een gigantische zonneklep. Terwijl de aftermarket navigatiemodule die de Japanners in de dubbele DIN ruimte schuiven voor €1.575, vol in de zon moet staan ... Het is binnenin de XV dat het tweede deel van het Protren concept steken laat vallen. Niks Trendy binnenin, die XV: Functional Design had toepasselijker geweest. En geef toe: Profun. Het bekt ook gewoon beter.

Maar lang niet alles is kommer en kwel, oh neen. Dankzij de hoge zit en de ruim naar voren geplaatste A-stijl verloopt de instap bijzonder comfortabel. De zithouding is geweldig, met dank aan ruime, comfortabele stoelen die steun bieden op precies die plaatsen waar je het nodig hebt, zonder dat je je gewikkeld in een dwangbuis waant. Het zitmeubilair heeft geen honderdtachtig knopjes nodig om in een mum van een tijd een nagenoeg perfecte rijpositie te vinden. Het prettig in de hand vallende stuurwiel scoort eveneens bescheiden punten, en de uitstekende uitkijk over de omgeving roemden we al in het vorige hoofdstuk. En dan is er nog de ruimte. Vooraan alvast geen reden tot klagen, maar die uitdaging spelen tegenwoordig zelfs de kleinste rakkertjes van het A-segment klaar. Achteraan vallen de punten te rapen, en dat zijn er in het geval van de XV behoorlijk veel. Hoofdruimte, beenruimte ... de Subaru heeft hier alles voor mekaar. En zo kunnen we nog wel wat pluspunten aanhalen. Aantrekkelijk is het allemaal niet echt, maar wel functioneel en solide. Zoals ... professioneel gereedschap.

Veiligheid

Confidence in Motion: vertrouwen in beweging, letterlijk vertaald. Zolang je maar niet stilstaat, kan er je weinig gebeuren: dat lijken de Japanners te prediken met hun merkslogan. Net goed, want de XV zet met zijn symmetrische vierwielaandrijving en knappe boxerdiesel vooral aan net dát zoveel mogelijk te doen. Als je capriolen te gortig worden, is er altijd nog het Vehicle Dynamics Control die geholpen door een legertje sensoren de hele boel in het gareel houdt. Met de Lineartronic CVT automaat aan de boxerkrachtbron gekoppeld, verloopt de vierwielaandrijving wel ietsje anders dan bij de conventionele modellen. Het elektronisch gestuurde systeem maakt gebruik van een meerplatenkoppeling om het aandrijfvermogen naar de achterwielen te dirigeren. In tegenstelling tot de manuele XV, waar een vaste verhouding van 50:50 wordt gehanteerd, krijgt de CVT uitvoering standaard 60% van de kracht op de voor- en 40% op de achterwielen. Detecteert de regelunit doorslip, dan sluist het ogenblikkelijk de krachten naar daar waar de tractie nog kan afgezet worden op de ondergrond.

Een onderstel dat vertrouwen inboezemt is één ding, weten waar je naartoe gaat en vooral wat er onverwacht je pad kruist is iets anders. En ook hier gooit de XV hoge ogen: grote raamvlakken, dunne A-stijlen en een hoge zit garanderen een prima overzicht op de omgeving. De grote buitenspiegels, hier op de deurpanelen geplaatst, sluiten het ererondje af. Alle veiligheidsvoorzieningen zijn overigens standaard, behalve dan de xenon kijkers die enkel geleverd worden van het Luxury Plus niveau en niet apart beschikbaar zijn. 7 airbags staan paraat om lijf en leden te vrijwaren als het ergste gebeurt. EuroNCAP gaf de XV alvast een topscore van vijf sterren mee.

Rijgedrag

In de vorige rubriek haalden we het al aan: ook de uitvoering met CVT bak heeft, net zoals alle XV's trouwens, altijd recht op vierwielaandrijving. Zelfs op de Japanse thuismarkt, waar 2WD versies wél in de Impreza cataloog voorkomen, kiest meer dan 60% voor een vierwieltrekker. Het blijft een uniek verkoopsvoorstel dat het merk terecht blijft koesteren. En toch: tenzij het een dagje goed doorsneeuwt of de hemelsluizen weer eens overlopen, heb je er in alledaagse omstandigheden niet zo heel veel aan in ons Belgenland. Of je moet de XV flink de sporen willen geven, want dan komt het op de vier wielen onafhankelijk opgehangen onderstel pas helemaal tot zijn recht. Grip lijkt de XV nooit echt te verliezen, hoe zeer je de ideale rijlijn ook tormenteert. Zelfs al schuivend blijft de Sub voorspelbaar en controleerbaar. De goed gedoseerde, precieze en natuurlijk weerstand biedende elektrische stuurbekrachtiging ontneemt bovendien niets van onze XV's aangeboren wil om onverwijld te draaien. Zo hebben we ze graag.

Minder te spreken zijn we over de CVT zelf. Goed, hij doet discreet zijn ding en het verbruik valt met een testgemiddelde van 8,6 liter per 100km zeker mee voor een AWD benzine SUV die leeg toch 1.380kg op de weegschaal brengt. Ook het typische CVT gejengel, waarbij het toerental de acceleratie niet lijkt te willen volgen, blijft gelukkig enigszins achterwege. Subaru verving de riem tussen de poelies door een ketting en kon daardoor langere overbrengingsverhoudingen hanteren. De continu variabele transmissie brengt de XV in 10,7 seconden van nul naar honderd km/u, en is daarmee amper twee tienden trager dan de handgeschakelde versie. Maar door de typisch lineaire acceleratie voelt hij helemaal niet zo snel aan. Ook de karakteristieke hoogtoerigheid van het ongeblazen boxerblok gaat erdoor verloren. Vooraleer de boxer boven de 4.500t/min wil klimmen - waar zijn koppel piekt - moeten we in dit volgebouwde land al lang weer op de rem. Zelfs bij het gebruik van de schakelflippers achter het stuur trouwens. Ze zijn dan ook totaal nutteloos en dragen niets bij tot het rijplezier. Maar er zijn, geïnformeerd door bovenstaande randfenomenen, wel degelijk goede redenen om voor de benzine CVT te kiezen. Hij is zoals besproken best zuinig, de CO2 uitstoot ligt met 153gr/km zelfs 7 eenheden lager dan de manuele versie. En in het dagdagelijks verkeer vormt het boxer-CVT paar een zeemzoet en meegaand koppel. Zolang het er dus niet sportief aan toe hoeft te gaan.

Wijk je van het begane pad af, dan dringt het professionele gereedschap uit Subaru's designconcept alweer onze gedachten binnen. Want zo goed en accuraat als het onderstel de asfaltbochten rondt, zo pleziert het ons met evenveel gemak op minder verdichte bodem. Het comfort aan boord blijft altijd gevrijwaard en de XV komt dankzij z'n riante bodemvrijheid van 22cm, de vierwielaandrijving en lage gearing in de CVT al een heel eind. De standaard gemonteerde "half-en-half" Yokohama Geolandar's doen ook hun duit in het zakje uiteraard. Niet dat je onvoorbereid de Sahara of de Schotse Highlands in moet duiken, maar wat spielerei in een wei, een aanhanger brandhout het bos uittrekken of een quad naar een uitdagend terrein verslepen zien we de XV allemaal probleemloos doen.

Conclusie

Zowat alle SUV's in het C-segment hebben tegenwoordig een specifiek ontworpen koetswerk. Ze rusten meestal wel op het onderstel van een meer conventionele segmentbroer, maar uiterlijk en innerlijk zijn ze voor het grootste deel uniek. Subaru is met de Outback (op basis van de Legacy) één van de grondleggers in het segment van de verhoogde breaks en zo hebben ze het eigenlijk altijd blijven doen. De XV heeft als basis opnieuw de immer op de vier wielen aangedreven Impreza. De nieuwe, al is die bij ons nog niet verkrijgbaar. De aanpassingen zijn evenwel beperkt en klassiek: een grotere bodemvrijheid (identiek aan die van de Forester), zwart plastiek rond de wielkasten, wat ander (sier)beschermelementen rondom en dan hebben we het zo ongeveer wel gehad. En het volstaat, want de XV oogt best stoer en capabel maar gelukkig niet lomp. We zouden zelfs durven zeggen dat het plaatwerk de XV beter afgaat dan de gewone Impreza.

Binnenin gaat het er minder frivool al toe, al is het meeste - op enkele details na - wel functioneel en goed in elkaar gezet. Alles zit er op en aan en de meest interessante snufjes krijg je gewoon standaard. De instap is prima en het ruimteaanbod is onverwacht goed: niet alleen de 380 liter grote koffer draagt onze goedkeuring weg, ook alle vijf inzittenden genieten van voldoende ruimte op de goed steunende stoelen. Zelfs volwassenen achterin hebben geen reden tot klagen. Als vanouds heeft Subaru's uitrustingspolitiek niet veel om het lijf: Drie uitrustingsniveau's en een achttal lijntjes op de optielijst. Dat betekent dat het meeste fraais al in de drie lijnen werd ondergebracht, maar ook dat een hoop zaken enkel gemonteerd worden als je tot in het respectievelijke niveau bent gestegen. We beginnen met de Intro, die met de 1.6 benzine voor € 21.490 de deur uit gaat. Geen kleine som om mee van start te gaan, maar in tegenstelling tot de thuismarkt, levert Subaru de XV wel altijd met vierwielaandrijving, en gooit er in één beweging een forse standaarduitrusting tegenaan bovendien. Lichtmetalen velgen, klimaatregeling, mistlampen, alle veiligheidsvoorzieningen en ja, zelfs verwarmde voorzetels levert de fabriek er zomaar bij.

In de Luxury trim komen daar nog een acteruitrijcamera, snelheidsregelaar, premium audiosysteem en een licht- en regensensor bij als voornaamste snufjes. De Luxury Plus, de uitvoering van onze testwagen, krijgt daarbovenop een navigatiemodule en xenon kijkers. En wil je het helemaal af hebben dan opent de Executive trim het recht op een elektrisch schuifdak, een elektrisch verstelbare bestuurderszetel, sleutelloze toegang & start en lederen bekleding. Een diesel is beschikbaar, is een onvervalst pareltje en hebben we al uitvoerig getest. Met de CVT aan een 2.0 benzineboxer gekoppeld kost deze testwagen in Luxury Plus uitvoering € 29.390. Die CVT blijkt met een testgemiddelde van 8,6l/100km relatief zuinig, doet zijn ding discreet en accelereert netjes lineair maar fnuikt wel de sportieve inborst van het boxerblok. Met z'n laag zwaartepunt, symmetrische vierwielaandrijving en onafhankelijk opgehangen wielen blijft de XV wel een erg prettig sturende machine. In wezen is de Subaru een apart ogende, correct geprijsde en functionele SUV die aangenaam en zuinig het asfalt verslindt terwijl hij op het onverhard evenmin door de mand valt ... meer moet dat soms niet zijn. Onze fotospecial kan je hier bekijken.