Subaru Outback 2.0D CVT

Inleiding

Klanten die weke knieën krijgen bij het aanschouwen van een Volvo XC70 of een Audi A4 Allroad Quattro zouden ook lichtjes opgewonden moeten raken van de Outback, zo vindt Subaru althans zelf. Deze break met bewezen terreinkwaliteiten op basis van de Legacy is er al van in 1996 bij, waardoor je zonder verpinken kan spreken van één van de grondleggers van de huidige crossover-manie. Ga je gelijkaardige uitrustingsniveau's vergelijken, dan maakt de aanschaf van een Outback je een pak minder arm dan eerstgenoemde Duitser of Zweed.

En toch is de Outback een eerder zeldzame verschijning op 's lands wegen, terwijl België toch wel een beetje het mekka is der grote gezinsbreak. Ligt het aan het wat fletse voorkomen? Of zijn alle toeters en bellen die Subaru vanaf het instapniveau mee levert, verantwoordelijk voor een hoogdrempelige instapprijs? Zoals altijd zijn we er om dergelijke fundamentele vragen tot op het bot uit te spitten.

Exterieur

De Outback is een grote auto. Daarmee weet je natuurlijk nog niet veel, maar als we je vertellen dat Subaru er een erezaak van maakt om haar voertuigen kleiner te doen lijken dan ze daadwerkelijk zijn enerzijds, en dat een parallel geparkeerde Volvo XC60 zelfs kleiner uitvalt dan deze Japanner anderzijds, dan weet je wel waar we op doelen. Ten opzichte van generatie vier die in 2009 verscheen, groeide de nieuweling met 1,5cm in de lengte (voortaan 4,79cm). Het dak kwam dan weer een halve centimeter lager tegen het asfalt te liggen, terwijl de bodemvrijheid onveranderd 20cm op laat meten.

Die beperkte groeispurt leverde dankzij nog een hoop andere aanpassingen aan het interieur wel flink wat meer ruimte op binnenin. De hoofdruimte gaat 4cm in de plus en tussen de twee zetelrijen is voortaan zelfs 6,2cm meer plaats. Ook de koffer wordt groter, voortaan huisvest hij maximaal 526 liter.

Uiterlijk werd eveneens één en ander aangepast: een nieuwe voorbumper, gewijzigde mistlampen en aangepaste grille en koplampen moeten de Outback een stoerder voorkomen geven. Subaru heeft geen benijdenswaardige geschiedenis als het op de creatie van oogstrelende automobielen aankomt, maar de laatste tijd stelden we met de BRZ, XV en de nieuwe Forester toch enige beterschap vast. Deze facelift van de Outback echter kan ons maar moeilijk bekoren: de vorige generatie was knapper, punt.

Interieur

Hoewel de Outback langs de buitenkant maar fractioneel groeide, werd langs de binnenkant duidelijk geen moeite gespaard om meer bruikbaar volume te vinden. Het resultaat mag er dan ook zijn: zowel als bestuurder als passagier geniet je een bovengemiddeld ruimtegevoel, een beetje alsof je in een grote Amerikaan mag zetelen. Het effect wordt nog wat vergroot door subtiele verplaatsingen van bedieningsinstrumenten op het stuur en van de elektronische handrem, alsook het gebruik van minder contrasterende materialen in de afwerking van de middenconsole.

De tellerpartij heeft voortaan een zwarte achtergrond en een informatieschermpje tussen de analoge klokken. Het navigatiesysteem kreeg eveneens een flinke update, maar we zijn nog steeds geen fan. Eens je de interface een beetje in de vingers hebt valt het vlot te bedienen, maar mooi vormgegeven zijn de verschillende menu's niet en de gebruikte kleuren in de navigatiemodule doen ons terugdenken aan een klein decennium geleden. Bovendien wordt het scherm niet afgeschermd van invallend zonlicht. De gebruikte materialen voor de boordplank, middenconsole en zijpanelen ogen en voelen weer een stuk beter en eleganter aan dan voorheen, maar echt op het niveau van een Audi of Volvo zit Subaru nog steeds niet.

Het zit op zich wel snor met het kwaliteitsgevoel, zeker als je de standaarduitrusting in aanmerking neemt. De Comfort krijgt binnenin al meteen automatische klimaatregeling met twee zones mee, een bluetooth car kit en een snelheidsregelaar. Een trapje hoger zorgt Luxury voornamelijk voor de toevoeging van xenon kijkers, maar het is pas de Executive uitvoering die het plaatje echt compleet maakt met lederen bekleding, het navigatiesysteem, een elektrisch schuifdak en sleuteloze toegang en dito startfunctionaliteit. Deze topversie met 2.0D krachtbron kost zonder CVT-bak € 39.995, precies € 5.000 meer dan de Comfort uitvoering.

Veiligheid

Het is altijd een beetje hetzelfde verhaal bij Subaru: alle verwachte veiligheidsmiddelen zijn standaard aanwezig. Stabiliteitscontrole dus, ABS uiteraard en tevens plofkussens, zes stuks in totaal. Zoek je naar dingen waarmee de Outback zich als pionier in dit domein zou kunnen profileren, dan zal je die niet vinden. Geen adaptieve snelheidsregelaar dus, een botsradar is er niet en verkeersbordenherkenning of een rijstrookassistent evenmin.

Anderzijds kan het merk zich natuurlijk wel beroepen op een voorspelbaar onderstel en aandrijfsysteem waarbij jij of de rijomstandigheden al bijzonder stevig moeten tegenwerken wil de Outback houvast verliezen. De kooi en het motorcompartiment zijn bovendien zo uitgewerkt dat de platte boxermotor onder de cabine doorschuift bij een frontale aanrijding. En dat zijn zaken die evenzeer kunnen tellen.

Rijgedrag

Het in- en exterieur bespreken van een Subaru is altijd een beetje zoals een dansoefening op een slappe koord. Links en rechts van de vaak nagestreefde gulden middenweg kiest Subaru vaak op een eigenzinnige manier voor alternatieve oplossingen voor soms heel banale problemen. En soms smaken we die, maar soms ook niet. Heel anders leest deze rubriek echter, want als het op rijgedrag aankomt heeft Subaru zelden van iemand lessen te krijgen. Dat komt in de eerste plaats door het altijd standaard gemonteerde symmetrische aandrijfsysteem dat alle vier de wielen bedient, maar ter gelegenheid van de introductie van deze nieuwe Outback is er nog ander nieuws te melden.

En dat is evenmin de beschikbaarheid van een boxerdiesel, want de horizontale tweeliter, uniek in zijn soort, werd al in 2008 gecommercialiseerd. De fantastische viercilinder staat nog steeds garant voor 150pk en een breed beschikbaar koppel van maximaal 350Nm. Het blok werd op verschillende plaatsen verbeterd met het oog op minder trillingen bij hoge toeren en een getemperde dorst. Maar het echte nieuws zit hem in de versnellingsbak: voortaan kan de dieselboxer eveneens gekoppeld worden aan een Lineartronic CVT-automaat.

Als liefhebbers van het rijden om het rijden, zijn we per definitie koele minnaars van Continu Variabele Transmissies. Want alhoewel ze (in theorie) traploos het ideale motortoerental selecteren in functie van de gevraagde prestaties en dit tegelijkertijd met het oog op een zo gunstig mogelijk verbruik, zorgen ze daarbij voor een wat vreemde rijbeleving en een monotoon, niet bij de acceleratie samengaand motorgeluid. Anders dan bij schreeuwerige benzines echter pikt het beresterke koppel van de boxerdiesel erg vroeg op en is het toerentalbereik eerder beperkt, waardoor de auditieve nadelen sterk verminderd worden. Als je er bovendien echt de zweep oplegt, kan de automaat ofwel zes ofwel acht versnellingen simuleren en dit in functie van de geselecteerde modus. Laat je de automaat zijn ding doen, blijft het meerverbruik verwaarloosbaar ten opzichte van een manuele bak en zoals vanouds zijn de cijfers die Subaru ter zake publiceert, niet afkomstig van één of andere ecologische droomfabriek maar daadwerkelijk realistisch.

Conclusie

Het blijft een haat-liefde verhouding, Subaru en Auto55. Aan de ene kant kan je niet anders dan bewondering opbrengen voor de rechtlijnige koers die de kleine Japanse constructeur aanhoudt, waarbij er geen enkele twijfel bestaat over het doel: wagens bouwen die hun polyvalente look in de praktijk waar weten te maken, en waarbij rijplezier en een symmetrische, quasi perfecte 4x4 architectuur duidelijk de prioriteit genieten in het lastenboek boven esthetiek. Aan de andere kant wil je weten wie er aan het hoofd van de afdeling Vormgeving staat en hem of haar prompt een C4 opsturen met je welgemeende groeten. Zouden het in- en exterieur met nog minder fantasie zijn uitgewerkt, dan kon je er wellicht zo doorheen kijken.

En die vooroordelen zien zich opnieuw bevestigd in deze nieuwe Outback. Een beetje groter en binnenin stukken ruimer dan de vorige, minstens even capabel, en uiteraard verkrijgbaar met Subaru's weergaloze boxerdiesel. Die vanaf nu zelfs te verkrijgen is met een volledig herziene cvt-bak, dewelke een geslaagde entree maakt omwille van zijn discretie, doeltreffendheid en zuinigheid. En natuurlijk staat de Outback ook nu weer op Subaru's bijzonder goed uitgebalanceerde onderstel, waarbij de constructeur als geen ander oog heeft voor het ideale zwaartepunt, standaard vierwielaandrijving levert waar je ook daadwerkelijk iets aan hebt en de bestuurder een rijgedrag schenkt dat een hoop hatchbacks het nakijken geeft.

Maar het koetswerk, en dan hebben we het over de stijl en de elegantie ervan, gaat er niet op vooruit. Lelijk is de Outback natuurlijk niet, maar parkeer hem naast de geviseerde Audi A4 Allroad Quattro, VW Passat Alltrack, Peugeot 508 RXH en diens soortgenoten en je begrijpt meteen wat we bedoelen. Dezelfde opmerking gaat op voor het interieur: ergonomisch is er weinig of niets verkeerd te bedenken, maar voor een hedendaagse portie Europese flair moet je elders winkelen. Zelfs met alle toeters en bellen gemonteerd - en gezien de royale standaarduitrusting heb je ook wat dat betreft niet te klagen - kan de Outback niet met eerdergenoemde concurrenten wedijveren.

Anderzijds eindigt de prijslijst van de Outback met € 41.795 waar die van een gelijkaardige premiumduitser begint. En zo wordt de keuze voor deze Subaru allicht eentje van het hoofd, en niet van het hart. Tot je de sleutel omdraait ... en ontdekt dat deze Outback eigenlijk alles kan en het nog leuk vindt ook. De grijns die deze ontdekking op je smoelwerk tovert, zet het misschien allemaal weer in perspectief.