Subaru Forester 2.0X

Inleiding

De Subaru Forester mag dan wel één van de stamvaders zijn van het SUV-segment en over een bewezen degelijkheid beschikken, het model is in ons land nooit meer dan een grijze mus geweest. Onbekend, dus onbemind en zelden gezien op de Belgische wegen. Dat zo’n in vele buitenlanden gelauwerd model zeldzamer is dan een roze Cadillac heeft onder meer te maken met het beperkte dealernetwerk en –vooral- de afwezigheid van een dieselmotor. Nochtans valt er heel wat te zeggen voor de boxer-architectuur die het Japanse merk gebruikt. De nieuwste evolutie die pas enkele weken geleden in Frankfurt debuteerde, krijgt niet enkel een nieuw jasje, maar ook een herschikt motorenaanbod. Dat gaat van drie motoren naar twee.

De tweeliter instapper ziet z’n vermogen groeien van 125 naar 158pk. De drukgevoede variant met 170pk ziet zich daardoor van z’n bestaansrecht beroofd. De 2,5 bovenin bleef wel en is 230 in plaats van 210pk sterk. In de uitrustingslijst staan vier versies, basis, Comfort, Luxe en Privilege (enkel op 2.5), waarvan er geen karig is uitgerust. Sober wel, zoals dat past bij een no-nonsense automobiel. Het prijskaartje voor de 2.0 begint bij een zeer redelijke € 22.295 en loopt op tot € 27.755 voor de automatische schakelende Luxury-uitvoering. Onze Luxury-uitvoering gaat voor € 26.255 over de toonbank. Voor die prijs levert Subaru het model met een elektrisch schuifdak, automatische airco, een lederen stuurwiel en versnellingspook, 16-duims lichtmetalen velgen, radio-cd, snelheidsregelaar en mistlichten. Enkel voor de metaalkleur wordt extra aangerekend.

Exterieur

Opfrissingsbeurten lijken een bedrijfssport bij Subaru. De Impreza is al aan z’n derde facelift toe en ook deze Forester werd eerder al onder handen genomen. Dit maal wordt bepaald niet subtiel met de neus omgesprongen. Die is immers helemaal nieuw. De grille is groter, de koplampen staan hoger en meer op de hoeken, de motorkap heeft hergedefinieerde vouwlijnen en er zijn natuurlijk andere mistlichten. Voortaan worden de koplampen gesproeid door intrekbare spuitkoppen en dat staat wat netter. Het nieuwe front maakt de Forester wat meer volwassen, een tikkeltje stoerder ook, maar nauwelijks meer karaktervol. Voor het overige wordt karig met nieuwigheden gestrooid. De velgenleverancier werd om nieuw lichtmetaal gevraagd en er zijn tenslote nog nieuwe achterlichtunits, voorzien van zilverkleurig plastic achter helder wit afdekglas en zichtbare lenzen. Trendy, maar beter? De nieuwe look kruipt hem nauwelijks in de centimeters; de Forester is 4,48m lang, 1,73m breed en (slechts) 1,59m hoog.

Interieur

De binnenzijde oogt niet bepaald exotisch, maar is des te functioneler. Het aanbod knoppen en hendels is eenduidig functioneel, logisch gegroepeerd, degelijk in uitvoering en probleemloos afleesbaar. Daar tegenover staat dat de materialen, degelijk als ze zijn, niet hoog scoren als het om tactiele en visuele verwennerij gaat. Gerieflijk is de Forester wel; de portiervakken slikken behoorlijk wat rommel, er is een bekerhouder vooraan en nog twee exemplaren achteraan. Cd’s kan je onder de instelbare centrale armsteun kwijt.

Het zitmeubilair levert uitstekend steun waar het moet. Daardoor kan je al eens wat sneller door de bocht en blijf je ook tijdens langere ritten fit als een hoentje. De instelbaarheid is goed, wat niet van het stuurwiel kan gezegd worden; de hoogteverstelling is beperkt en er is helemaal geen diepteregeling. Dat voor ons de rijhouding perfect was, zou dus toeval kunnen zijn. Vooraan is het plaatsaanbod verre van een reden tot klagen. Achteraan is het allemaal, met uitzondering van de hoofdruimte, wat nipter. Vooral in het midden, waar de forse transmissietunnel zit. Gelukkig kunnen de voeten wel probleemloos onder de voorzetels.

De kofferinhoud bleef (uiteraard) ongewijzigd. Het volume bedraagt nog steeds een comfortabele –niet riante- 387l. De vorm is gelijkmatig en de belaadbaarheid door de brede achterklep optimaal, op een conceptgebonden hoge laaddrempel na. De rugleuning van de voorzetels vouwt plat (60/40 verhouding). Op de bekomen vlakke laadvloer kan u 1.629l kwijt.

Veiligheid

Subaru legt sinds jaar en dag de nadruk op actieve veiligheid, onder het motto voorkomen is beter dan genezen. In die optiek verdienen de permanente vierwielaandrijving en de boxermotor met het lage zwaartepunt zeker hun eervolle vermelding. Voor het overige, de passieve systemen, biedt Subaru eigenlijk enkel het essentiële; twee frontale en laterale airbags vooraan, driepuntsgordels op alle zitplaatsen en ISOFIX bevestigingspunten voor kinderzitjes.

De Forester heeft z’n deugdelijkheid tijdens verscheidene internationale crashtests bewezen, maar officiële Europese gegevens (van de EuroNCAP) zijn er niet. De elektronica blijft beperkt tot een ABS-systeem –verre van paniekerig overigens- en daar blijft het bij. Tractiecontrole heeft omwille van de vierwielaandrijving geen zin en tractiecontrole is er enkel op de 2.5XT mét automaat. Een uitgebreidere veiligheidsuitrusting staat dus zeker op de verlanglijst. Niet omdat de Forester dat per se nodig heeft, maar omdat de markt dat vraagt.

Rijgedrag

We hebben het al eerder aangehaald; Subaru is een buitenbeentje omwille van wat je nièt ziet. De aandrijflijn bestaat uit een vlakke boxermotor met in z’n verlengde een middendifferentieel (met viscokoppeling), een cardanas en het achterdifferentieel. De aandrijfkracht wordt door het systeem permanent over de vier wielen verdeelt, wat van bijna geen enkele andere vierwielaangedreven SUV kan gezegd worden. Het motorblok is grondig herwerkt, voornamelijk om aan de emissienormen te voldoen. Dat levert de vlakke architectuur onder meer vier kleppen per cilinder en een variabele inlaat op. Het vermogen klimt daarbij van 125 naar 158 paarden die evenwel pas 800 toeren hoger vrijkomen. Daardoor is het vermogen bij een gelijkaardig toerental nauwelijks gestegen, maar de boxer laat zich nu wel gewillig naar omwentelingssnelheden tot 7.500t/min (!!) drijven. Het koppel steeg helemaal niet maar 186Nm is nu al vanaf 3.200t/min ter beschikking. Al bij al toont de krachtbron zich, zoals we gewend zijn van het merk, zeer beschaafd en lineair. Hij wordt in z’n werking wat gehinderd door de lange verhoudingen van de vijfbak (een zesversnellingsbak zou dat euvel adequaat verhelpen) waardoor je voor flukse acceleraties best even terugschakeld. De boxermotoren hadden steeds tot nadeel dat de dorst nauwelijks te tomen was, maar dat is dankzij de laatste evoluties fors verbeterd. Een verbruiksgemiddelde van exact 11l tegen een normverbruik van 9,3l/100km is voor dit wagentype volstrekt normaal.

Subaru rommelde wat met de ophanging, de instelling van het differentieel en monteert nu steeds 16-duims velgen. Daardoor groeit de bodemvrijheid met een centimeter tot 205mm. Desondanks lijkt het model wat minder te deinen en te rollen in de bochten. Door de geavanceerde vierwielaandrijving en het lage zwaartepunt (dat Subaru nogmaals cultiveert door zware koetswerkdelen als de motorkap in aluminium uit te voeren) blijft het model ook tijdens zeer snel genomen bochten stabiel en voelt het zich goed bij een sportievere rijstijl. Enkel in scherpe, traag genomen bochten steekt een uitgesproken onderstuur de kop op. We kunnen ons niet herinneren dat dat vroeger zo was. In normale omstandigheden blijft de Forester zeer lang neutraal. Op de limiet gaat het model ondersturen. Een controleerbaar overstuur krijg je als je het uitlokt. Ook lang niet gek; wie af en toe een niet verhardde ondergrond opzoekt zal graag horen dat de Forester doorgaat waar de andere ‘zachte’ SUV’s het voor bekeken houden. Het ophangingscompromis is uitstekend. De tandheugelstuurinrichting kreeg een sterke bekrachtiging, waardoor het sturen met een minimum aan inspanning gaat. Desondanks is de inrichting communicatief, wat zeker geen evidentie is.

Voor de remmen koos Subaru schijven voor de vooras en –eigenaardig- trommels achteraan. Het pedaalgevoel is eerder wazig, maar de remkracht is ruimschoots voldoende. De uithouding is daarentegen nog voor verbetering vatbaar. De versnellingsbak schakelt droog en direct en beschikt zelfs over een reductieversnelling. Die reduceert niet zo sterk als een echte terreinbak, maar creëert niettemin meer mogelijkheden voor terreinexcursies of het trekken van een zware sleep. Een hillholder zorgt er intussen voor dat je niet ongewenst achteruit bolt.

Conclusie

Toegegeven, de Subaru Forester is niet meteen een auto waarmee je bekijks of bewondering oogst. De grondige opfrisbeurt die hem aan de buitenzijde een stoerdere snuit maar nauwelijks meer karakter oplevert, verandert daar niets aan. Voor de complimenten van de buren, hoeft u hem dus niet te kopen. Nochtans heeft het model enkele sterke troeven, die zich vooral bij de rijeigenschappen laten gelden. De Forester heeft een verassend gebalanceerd en volwassen weggedrag voor een auto die meer dan 20cm boven het wegdek hangt. Dankzij de boxermotor, die ook nog eens oerdegelijk is en een meegaand karakter heeft. Hoog in de toeren is de krachtbron dynamisch en presteert de Forester goed; de top bedraagt 197km/u en 100 staat in net geen 10 tellen op de snelheidsmeter. Het verschil met de tamme tweeliter van voorheen is hemelsbreed.

Naast het weggedrag zijn ook de uitvoeringskwaliteit (niet te verwarren met de visuele aantrekkingskracht van de materialen), het gerieflijke interieur, de uitrusting en de prijs (vanaf € 22.295) verkoopsargumenten. Een wazig rempedaalgevoel en de sobere passieve veiligheidsuitrusting staan aan de verkeerde kant van de balans, maar kunnen het positieve eindoordeel niet laten omslaan. Wat de auto niet vraagt, wil de markt wel; aan een diesel wordt gewerkt, maar commercialisering is nog steeds geen zekerheid. Laat staan dat Subaru zich laat vastpinnen op een jaartal...