Subaru Forester 2.0D

Inleiding

De eerste keer dat Subaru met een SUV met de naam Forester op de proppen kwam, was in 1997. En sinds die tijd heeft het bedrijf er drie generaties doorgejaagd. Dat betekent dat de kleine Japanse autobouwer in een markt waarin tegenwoordig bijna elke constructeur tot de tanden bewapend de strijd aangaat, ook een hoger evolutieritme heeft gehanteerd dan het marktgemiddelde dicteert. En er is bij deze vierde editie zelfs nog meer aan de hand. Want terwijl je een SUV tegenwoordig eigenlijk nog als nauwelijks meer dan een koetswerkvorm moet beschouwen, met amper terreincapaciteiten en voor het merendeel van de in ons land geleverde modellen zelfs een hulpeloze voorwielaandrijving, heeft het eigenzinnige Japanse merk er vooral voor willen zorgen dat hun exemplaar nog meer capabel werd. Het is aandoenlijk dat Subaru tegen de stroom blijft in peddelen.

Het bedrijf trakteerde Europa eerder al op een zelfontbrander, maar stapte voor de adoptie van dieseltechnologie niet af van de boxermotorobsessie die in het nochtans rijk gevulde automobiellandschap alleen met Porsche wordt gedeeld. Permanente symmetrische vierwielaandrijving maakt eveneens deel uit van het recept, waardoor je in een vergelijking met de competitie natuurlijk steevast rekening moet houden met de meerprijs die de meeste merken voor die technologie aanrekenen.

Het aanbod omvat drie motoren - een tweeliter benzine in een atmosferische en geblazen uitvoering en een diesel die natuurlijk altijd een turbo in de maag krijgt en 147pk opwekt. Die laatste is er vanaf € 29.990 en stoomt naarmate de uitrusting wordt gespekt door tot € 41.490, waardoor we meteen bij de testversie zijn aanbeland. Benzines zijn 150 of 240pk sterk. De basisprijs ervan bedraagt respectievelijk € 26.490 en € 37.490. De marge tussen beiden wordt overigens ook opgeslorpt door de CVT-automaat die standaard is op de krachtigste versie en optioneel leverbaar is op de atmosferische benzine en de gespekte standaarduitrusting.

Exterieur

Een deel van de Forester z'n aantrekkingskracht voor ondertekende, en de oorzaak voor z'n onopvallende bestaan, ligt in het uiterlijk dat wars is van enige profileringsdrang. De Forester was altijd correct vormgegeven, zonder franjes maar met uitstekende functionele eigenschappen. En terwijl de nieuwe generatie z'n luchthapper op de motorkap voor turboversies verliest en er daarbij z'n enige uitgesproken karaktertrek bij inschiet, toont deze nieuwe editie zich wat meer van de uitbundige kant. Er zit wat ons betreft ook wat meer Amerikaanse pose in de lijnencompositie van bumper, licht en grille. Iets wat we eerder ook al op de Legacy zagen en ons niet meteen doet jubelen van plezier. Het kan evenwel over de continenten heen op bijval rekenen.

Wapen jezelf met een lintmeter en je komt algauw tot de conclusie dat Forester een groter stuk van de aarde in de schaduw zet. Er is geen afmeting die niet groter werd. Met 4,59m gaat de lengte er dik 3cm op vooruit. De hoogte van 1,69m is 2cm meer dan voorheen. Breedte? + 1,5cm. Wielbasis: + 2,5cm. Spoorbreedte: idem. Zelfs de bodemvrijheid stijgt met een halve centimeter tot een erg gezonder - en voor een SUV zelden geziene - 22cm.

Interieur

De totale lengte van het passagierscompartiment nam met 9,5cm toe. Maar daar profiteert de koffer niet van. Die heeft nu een laadvloer die zelfs 2cm korter is geworden. Maar er wordt wel één en ander in de hoogte goedgemaakt. Daardoor past er nu 505 liter in. Dat is 55 liter meer dan voorheen.

Waar Subaru nooit in uitblonk is in de materiaalkeuze aan de binnenkant. Verzorgd, sober en goed geassembleerd - dat wel. Maar zachte kunststoffen hebben er bijvoorbeeld nog nooit op veel populariteit kunnen rekenen. De Japanners lijken duurzaamheid hoger op het schavot te plaatsen. En hoewel de boordplank op tactiel en visueel vlak duidelijk hoger scoort dan z'n voorhanger, is duidelijk dat het principe niet geheel overboord werd gekeild. Vooral met de assemblage van het stuurwiel hebben we het moeilijk.

Eigenlijk biedt de Forester alle moderne snufjes. De verpakking is echter nooit die van je dromen en mensen kijken nu eenmaal ook naar de oppervlakte. Over de rest kan je echter nauwelijks een slecht woord verzinnen. Er is voldoende bergruimte, het meubilair is comfortabel, ergonomische valkuilen werden ontweken en het zicht uit de cabine is erg goed dankzij een lage boordplank en een wat grotere ruit. En hoewel je 3,5cm hoger zit dan in de vorige Forester om je uitzicht over de omgeving bij te spijkeren, merk je dat nauwelijks aan de instap.

Veiligheid

Subaru herwerkte onderstel en structuur en maakt daarbij gebruik van een grotere hoeveelheid staal met een hoge treksterkte. Met andere woorden: de koets is nauwelijks zwaarder maar wel steviger en beter dan voorheen in staat om botsenergie om de veiligheidskooi voor de inzittenden te leiden. Maar de verbeteringen houden daar natuurlijk niet op. Elk van de airbags is van een nieuwere, fijner afgestelde generatie dan voorheen, gordelspanners zijn er nu op alle zitplaatsen en de voorzetels vangen het effect van een whiplash op. In Europa pakt de Forester zelfs uit met een knie-airbag voor de bestuurder.

We kunnen een boom opzetten over de inherente veiligheidsvoordelen van een integraalaandrijving, maar dankzij de winterprik van de jongste weken kan ongeveer iedereen zich daar een voorstelling van maken. Wat wel de moeite is om even aan te stippen, is dat stabiliteitscontrole uiteraard standaard is, maar zichzelf weer met extra functies opnieuw uitvond. Op de beter uitgeruste edities (vanaf Luxury) met CVT-automaat krijgt die nu ook een ‘X-mode'. Dat systeem past actief de koppelverdeling over de voor- en achteras aan om de tractie in sommige gevallen te verbeteren en omvat onder meer ook een afdaalhulp voor hellingen.

De inspanningen van Subaru blijven niet zonder beloning; de EuroNCAP schatte de prestaties voldoende hoog in voor een vijf-sterren-quotering.

Rijgedrag

Het onderstel van de Forester is een regelrechte parel. De unieke boxer-dieselmotor, koppeling en versnellingsbak liggen in één lijn, perfect in het midden van de auto en distribueren de aandrijfkrachten via drie mechanische differentiëlen (in het geval van de handbak die we hier aan de tand voelen, de versies met automaat maken gebruik van een centrale plaatkoppeling) en aandrijfassen met een gelijke lengte naar de vier wielen. Dat geheel symmetrische systeem is specifiek voor Subaru, en het laat zich niet verwarren met een gimmick. Het zorgt er onder meer voor dat de wagens van de constructeur bijzonder onverschillig zijn voor spoorvorming en dat het weggedrag kan profiteren van een zwaartepunt dat zelfs menig sportwagenfabrikant jaloers maakt.

Daarbij komt nog een erg elegante ophangingslayout met onder meer een subframe en dubbele wishbones achteraan. Bovendien werd de wielgeleiding en de vervorming in alle chassis-onderdelen bij deze generatie gevoelig vermindert. Als alle bovenstaande technische meuk je niet interesseert, onthoudt dan dat de Forester er vanaf komt met een weggedrag dat oneffenheden erg genereus afvlakt, voldoende stijf is om de koets in de bochten vlak te houden en de nu 2,8cm dikke stabilisatorstang die daarvoor instaat niet betaalt met de gebrekkige demping van kleine oneffenheden. En dat terwijl nagenoeg elke nieuwe auto daar tegenwoordig een onvoldoende op scoort.

In de praktijk levert heel bovenstaande paragraaf je een comfortabel maar tegelijk opvallend scherp weggedrag op, ook al heeft de Forester tegelijk last van de typische kwaal van elektrische stuurbekrachtiging: te weinig stuurgevoel en een gebrekkige centreerfunctie. Gelukkig is de werking en bekrachtiging erg consistent en is de bediening ervan dus erg natuurlijk. Ook daarmee worstelen heel wat fabrikanten. Subaru verrichte dan wel duidelijk inspanningen om het geluid te beperken, maar hoewel de klank wat atypisch is, kan je hem moeilijk verwarren met iets anders dan een diesel.

De motor is weer opgewaardeerd, onder meer met andere injectoren, maar de diesel levert nog steeds 147pk en 350Nm. Onder 1.600t/min gebeurt er niet zo veel, maar de eenheid compenseert dat door erg gretig in de toeren te klimmen. Het heeft zelfs wat van een benzine. De handbediende zesbak waarvan de achteruitversnelling rechts naast de 6 ligt, onderging grote verbeteringen. Daardoor is de eenheid nu een stuk soepeler te bedienen, terwijl het schakelpatroon nog steeds erg strak geleidt.

De prestaties zijn zonder meer correct. Wie alles uit de kast haalt, rijdt met z'n Forester diesel 100km/u na 10,2 tellen en perst er in het beste geval een top van 190km/u uit. De instapversies doen het met een gecombineerd verbruik van 5,7l/100km of een CO2-emissie van 150gr/km. Spek de uitrusting bij en het kan gaan tot 5,9l/100km en 156gr/km. De Forester is daarmee niet de zuinigheidskampioen maar je kan wel zonder schroom zeggen dat je er vanaf komt zonder strafpunten voor de integraalaandrijving. Ook dat is een prestatie.

Conclusie

Eigenlijk kon je de nieuwe Subaru Forester al ontdekken op het vorige week afgelopen 91e Autosalon van Brussel. Als preview, want de officiële Europese première is er pas in maart op het Autosalon van Genève. Wat telt, is echter dat we er nu ook al mee gereden hebben. Met de tweeliter boxer dieselmotor die er is vanaf € 29.990 en tot wel € 41.490 kan kosten. Daarmee is deze Japanner alvast geen prijskampioen, temeer omdat hij evenmin uitpakt met uitzonderlijke garantievoorwaarden. De betrouwbaarheidsreputatie heeft het merk dan weer wel op zak, de uitrusting is al vanaf het instapniveau erg correct en permanente symmetrische vierwielaandrijving is er altijd. Bij nagenoeg elke andere autobouwer moet je stevig de buidel opentrekken om er een minder gesofisticeerd en elegant systeem voor in de plaats te krijgen.

Waar de Forester nog steeds lessen in te leren heeft, is in de aankleding en materiaalkeuze - het grotere aandeel zacht aanvoelende kunststoffen ten spijt. Op comfort valt dan weer geen letter krom te schrijven. De Forester groeide bij z'n vierde generatie in elke richting een paar centimeter en dat levert voelbaar meer interieurruimte op. De koffer is nu 505l groot (+55l) en er is geen gebrek aan bergruimte of portiervakken. De binnenruimte is correct en comfortabel, maar tegelijk ook wat fantasieloos.

Subaru's nieuwste pakt ook uit met een erg geavanceerde en verfijnde wielophanging. Beschouw het weggedrag en de combinatie tussen stabiliteit en comfort maar als de nieuwe referentie binnen het segment. En met 22cm bodemvrijheid is dit één van de tegenwoordig zeldzaam geworden SUV's die je ook nog eens door het veld kan jagen. De prestaties zijn met een sprinttijd van 10,2 seconden en een top van 190km/u ook correct, terwijl je met een verbruiksgemiddelde vanaf 5,7l/100km (gemengde cyclus, EU - CO2 150gr/km) evenmin kan stellen dat je liters verkwist aan de permanente vierwielaandrijving. Een erg positief eindrapport dus, al kan wat meer merkbekendheid of een uitgebreider dealernet er altijd nog voor zorgen dat meer mensen het merk in overweging nemen.