Subaru Forester 2.0D AWD

Inleiding

Toen Subaru in 1997 wel wat zag in een hoger opgekrikte variant van de Impreza, was het niet meer of minder dan een pionier. De bedoeling was duidelijk: door een hogere bodemvrijheid en de sowieso aanwezige vierwielaandrijving moest de Forester zijn bestuurder toelaten occasioneel uitjes te plannen naast het asfalt. Vijf jaar later gaat de tweede generatie in première, in 2008 rijden we tot onze eigen goedkeuring alweer met generatie drie. De concurrentie staat al die tijd niet stil natuurlijk, dus vond Subaru het begin 2011 en veertien jaar nadat de eerste Forester het daglicht zag, hoog tijd om één en ander wat bij te vijlen. Geheel volgens de gebruiken van het merk, gebeurde dat ook dit keer met een erg fijne korrel.

De Forester die bij ons aan zijn onzekere lot werd overgelaten, komt met een boxer dieselstoker onder de met een weinig subtiele luchthapper uitgeruste motorkap. De volledig symmetrische, permanente vierwielaandrijving krijgt zijn vermogen van een wel heel unieke zelfontbrander. Want enkel Subaru heeft een dergelijke eenheid in de aanbieding. Twee cilinders die de hele tijd opboksen tegen de tweeling aan de andere kant van het podium, waarna al die animo permanent uitzaait naar de vier uithoeken van de keet: het is een feestje waarop we niet elke dag zijn uitgenodigd. Hoe anders het allemaal is? Dat ontdek je op de volgende pagina's.

De Comfort is de instapper in de reeks en staat voor € 28.890 in de prijslijst. Niet bepaald goedkoop, maar de boswachter is daarvoor al behoorlijk compleet uitgerust. Afgevinkt zijn dan reeds alle veiligheidsvoorzieningen, een lederen stuurwiel en ditto versnellingspook, elektrisch bedienbare en verwarmbare buitenspiegels, klimaatregeling, snelheidsregelaar, mistlampen, muziekinstallatie met Bluetooth, verwarmbare zetels vooraan ... en de symmetrische vierwielaandrijving natuurlijk, hét handelsmerk van deze Japanse autoschepper. Die informatie indachtig, blijkt de gevraagde som netjes in lijn te zijn met wat de concurrentie voor vergelijkbare waar vraagt. Verderop in de reeks biedt de Luxury voor € 31.490 voornamelijk xenon verlichting, elektronische klimaatregeling met twee zones, een handenvrije kit voor de Bluetooth, een achteruitrijsysteem toe. Voor nog eens € 1.000 meer krijg je er op die versie een elektrisch schuif- en kanteldak bij. Het is deze versie die wij reden, met toevoeging van een navigatiesysteem voor € 1.575 en metaalkleur aan € 460. Navigatie zit standaard in de Executive topversie aan € 35.990, inclusief sleutelloos startsysteem en een lederen interieur. De meeste opties zijn gelukkig ook afzonderlijk beschikbaar vanaf een lager niveau.

Exterieur

We zijn geen marketingexperts, maar we kunnen toch stellen dat een auto zichzelf om grofweg drie redenen verhandelt: een kandidaat-koper kijkt vooral naar de geboden kwaliteit, de prijs en of het oog krijgt wat het wil. Zitten alle drie de parameters in het groen, dan heb je een topper. In dit segment denken we dan spontaan aan een Kia Sportage of een Nissan Qashqai. Scoort een wagen twee op drie, dan is er nog steeds geen vuiltje aan de lucht. Een Dacia Duster wint geen schoonheidsprijzen, maar het goudhaantje is spotgoedkoop en doet alles wat je van hem vraagt. Dat de prijs minder een argument wordt in de verkoopstabellen zolang het geraffineerde lijnenspel en de naam maar blijven bevestigen, bewijzen een handvol premium-Duitsers elke dag. Maar zit je niet bij de goedkopere helft én is het smoelwerk bovendien wat gedateerd, dan heb je een probleem. Het is de tragedie die Subaru op het lijf is geschreven, want het merk blijft koppig weigeren een inspanning te doen om z'n technisch onderlegde borelingen wat hipper te kleden (tot nu?).

Onappetijtelijk is de Forester allerminst, hij is anno 2012 gewoon niet meer zo okselfris. De weinige aanpassingen die de Japanners vorig jaar aan de koets aanbrachten, moet je met een vergrootglas gaan zoeken. We besparen je het gebruik van onze tiplijn, want hierna zijn de vier verschillen exhaustief voor je opgesomd: een nieuwe, imposantere grille, nieuwe zeventienduimers, gestroomlijndere buitenspiegels en een Symmetrical AWD badge op de poep. Tot zover het mindere nieuws, want eens je je over het weinig imponerende plaatwerk hebt gezet, kom je tot de vaststelling dat het doosvorming ontwerp zo zijn voordelen heeft. De Forester is 4,56m lang, 1,78m breed en 1,7m hoog; afmetingen die de Subaru ten volle benut. Het interieur is dankzij de wielbasis van 2,61m best ruim, wat ook gezegd mag worden van de kofferruimte, die een correcte 450 liter slikt. Met de achterbank helemaal naar beneden, krijg je op de vlakke laadvloer 1.660 liter kwijt. De leuning van de achterbank buigt vanaf de Luxury afwerking overigens met één druk op de knop in twee stukken neer. Een ander gevolg van de conservatieve benadering bij het tekenwerk zijn de naar huidige maatstaven eerder grote ruiten. Niet zo trendy als op een Range Rover Evoque, maar in de Forester bieden ze wel een erg goed zicht op de omgeving. Niet hip, wel praktisch. Het lijkt de achterliggende filosofie in het hele Forester ontwerp.

Interieur

Binnenin ging het team van de Japanse fabrikant al even bedachtzaam te werk bij het heruitvinden van editie 2011. De kleurtjes werden wat anders en de materialen zijn wat minder plastiekerig, maar voor een wagen die makkelijk € 30.000 kost is het ons toch allemaal wat te mager. Het nieuwe instrumentenpaneel mag dan wel erg blits vormgegeven zijn, voor de rest van de stuurcabine hebben ze die insteek niet gevolgd. De materiaalkeuze blijft gespeend van originaliteit, enkel de echt belangrijke knopjes krijgen achtergrondverlichting en het gecombineerd navigatie/muzieksysteem die de twee DIN holtes vult is een Kenwood die je ook in de detailhandel kan bestellen.

Maar net zoals de eerste indruk langs de buitenkant niet alles zegt, slaagt de Forester er ook in het interieur in om het gebrek aan creativiteit van zijn scheppers te doen vergeten. Het begint wanneer je opmerkt hoe nauw alle panelen aan elkaar aansluiten, zonder dat ze een krimp durven geven als je de bokser weer eens al te enthousiast een pokdalige bocht doorjaagt. Het vertrouwen in de Japanners stijgt verder als je de Kenwood werkelijk het zuiverste geluid hoort toveren uit de heel schuchter weggewerkte luidsprekers, en bevestigt als je op datzelfde scherm een uitmuntend beeld ziet verschijnen bij het achteruitrijden. De stoelen zitten prima en over de bestuurderspositie is duidelijk goed nagedacht. Mooi wordt de binnenkant daar natuurlijk niet van, maar er valt wel prima mee te leven. Functionaliteit krijgt ook in het interieur voorrang op de vorm: de Forester trekt alleszins de lijn consequent door.

Veiligheid

Geen rijstrookassistenten, adaptieve snelheidsregelaars of automatische remsystemen in de Forester: Subaru stelt dat het in de eerste plaats ongevallen wil voorkomen, door gripverlies zo laat mogelijk te laten optreden dankzij zijn symmetrische vierwielaandrijving. Als die het niet meer ziet zitten, kan de uitschakelbare tractiecontrole nog altijd bijspringen. Uiteraard zijn de schijfremmen rondom voorzien van ABS plus een rembekrachtiger en remkrachtverdeler.

Als het toch tot een aanrijding komt, schieten de actieve hoofdsteunen vooraan in actie, samen met de acht plofkussens: twee frontale, twee zijdelingse vooraan en gordijnairbags voor- en achteraan. Subaru vertelt er ook bij dat de boxermotor door zijn platte architectuur lager ligt dan een gewone krachtbron en dat die daardoor bij een frontale aanrijding eerder onder de koets zal schuiven, dan de passagiersruimte binnen te dringen. We wensen niemand een praktijktest toe.

Rijgedrag

Onze Forester krijgt naast de symmetrische vierwielaandrijving die Subaru heeft gebracht tot waar het nu staat, ook diens unieke diesel boxermotor gemonteerd. Die diesel werd drie jaar geleden geïntroduceerd in de Legacy en Outback, en mag nu ook in de Impreza en de Forester de Europese verkoop dicteren. Subaru ontwikkelde de compacte krachtbron in eigen huis: dat leek de enige juiste manier om niet te raken aan de opstelling van de vierwielaandrijving. De Japanners leverden daarbij geen half werk. Dankzij directe inspuiting via common rail, vier kleppen per cilinder en een potente turbo levert het blok 147pk en 350Nm koppel. Voorwaar mooie cijfers, doch interessanter is het feit dat die waarden vroeger bereikt worden dan bij de klassieke lijnmotoren van de concurrentie, met name piekt het vermogen bij 3.600t/min en sleuren de vier wielen het hardst aan het asfalt tussen 1.800 en 2.400t/min. En dat voel je. Dankzij de unieke opstelling van de twee paar cilinders die lijnrecht tegenover elkaar moeten zwoegen, is een balansas overbodig. Er zijn dan ook zo goed als geen trillingen te bespeuren, wat nochtans zo typerend is voor een diesel. De boxer klinkt weliswaar niet zoals een benzine, aangenaam en uitnodigend is de aparte ronk alleszins wel.

158gr CO2/km is de uitstoot bij modeljaar 2012 volgens de statistici van Subaru, en daar zullen ze in de praktijk wel vrij dicht bij aanleunen denken we zo. Het opgegeven gemengd verbruik, met name 6,0l/100km, valt vrij dicht te benaderen en dat is uitzonderlijk. We klokten op onze testritten een globaal gemiddelde van 6,9l/100km en reken er maar op dat we tijdens die reizen de kwaliteiten van het onderstel en de - overigens adequate - geluidsisolatie op de snelweg plichtsgetrouw op de proef hebben gesteld. Helemaal geen onaardige cijfers dus, zeker als je niet uit het oog verliest dat de 1.550kg zware crossover permanent op de vier wielen wordt aangedreven.

Het zwaartepunt ligt bij de Forester dankzij de boxer lekker laag, wat uiteraard het hele uitgangspunt is van de constructie. Hoge koets of niet, de Forester blijft hierdoor trouw aan de hoge rijprestatievereisten van het merk en stuurt dan ook een pak preciezer en levendiger dan wat we van een middenklasser-crossover gewoon zijn. De wielen worden allemaal én permanent van de nodige pk's voorzien, wat niet alleen bijzonder amusant is in de betere bocht, maar ook ontegensprekelijk nuttig is op onverhard en glad wegdek. McPherson's vooraan en dubbele driehoeken achteraan houden de koets stabiel en werken feilloos samen met de herwerkte vering en demping, die eveneens afgesteld zijn met comfort én rijplezier indachtig.

Conclusie

Een op drie Subaru's die de invoerder tegenwoordig in België aan de man brengt, is een Forester. Crossovers blijven nog steeds waanzinnig populair en de Forester beschikt over de juiste papieren om een deel van de koek op te eisen. Geen groot deel weliswaar, want hoewel de Subaru met zijn potente boxerdiesel, een adequate bodemvrijheid en bovenal permanente vierwielaandrijving beslist recht heeft van spreken, mist de Forester een beetje sex appeal waarover het overgrote deel van de concurrentie wél beschikt. Het ontwerp van de koets is best kloek en evenwichtig, met wat goede wil zelfs als tijdloos te bestempelen, maar verre van verleidelijk of assertief. Dat heeft enerzijds met de leeftijd van het ontwerp te maken, dat ondanks enkele recente, miniscule bijwerkingen toch al gauw een viertal jaar meegaat, maar vooral met de koppige onverschilligheid van het merk ten opzichte van het belang der esthetiek. Begrip hebben we daar niet echt voor: als je dan toch platen moet plooien, kan je dat evengoed op een creatieve manier doen. Bij de compacte crossovers kost zo'n ingestelheid punten, zo eenvoudig is dat.

Het zelfde verhaal gaat op voor de binnenkant: De opfrissingsoperatie anno 2011 is ook hier erg beperkt gebleven. De stoffering van de stuurcabine mist duidelijk wat afkruiding en oogt een tikkeltje gedateerd. Daarentegen is de Forester best ruim en vooral erg comfortabel. Gespeend van onnodige gadgets doch voorzien van alle te verwachten luxe, maakt de lauwe eerste indruk al snel plaats voor een groeiend respect. De bouwkwaliteit is prima, het zicht rondom in orde en het infotainmentsysteem mag dan niet zo gelikt ingebouwd zijn als de geïntegreerde exemplaren van de concurrenten, het speelt ze wel allemaal naar huis.

Geen verliefdheid op het eerste zicht dus, deze Subaru. Maar wel prima materiaal om een lange, voldoening brengende relatie mee uit te bouwen. De Forester krijgt immers een bijzonder prettig rijdend onderstel mee, dat dankzij de permanente, symmetrische vierwielaandrijving moeilijk uit het lood te slagen is. Ook de unieke zelfontbrander in boxeropstelling is een juweeltje. Hij overtuigt met een mooi reëel verbruik van net geen 7l/100km, een aangename brom en een erg gretig koppel. Een koppel dat zo stijl en lineair klimt dat het telkens weer eventjes sneu aanvoelt wanneer de elektronica bij 4.500t/min beslist dat het welletjes is geweest. Een perfecter huwelijk tussen onderstel, aandrijving en krachtbron is in dit segment haast niet te vinden.

De Comfort is de instapper in de reeks en staat voor € 28.890 in de prijslijst. Niet bepaald goedkoop, maar de boswachter is daarvoor al behoorlijk compleet uitgerust. Afgevinkt zijn dan reeds alle veiligheidsvoorzieningen, een lederen stuurwiel en ditto versnellingspook, elektrisch bedienbare en verwarmbare buitenspiegels, klimaatregeling, snelheidsregelaar, mistlampen, muziekinstallatie met Bluetooth, verwarmbare zetels vooraan ... en de symmetrische vierwielaandrijving natuurlijk, hét handelsmerk van deze Japanse autoschepper. Die informatie indachtig, is de prijs netjes gepositioneerd naast wat de concurrentie voor vergelijkbare waar vraagt. Verderop in de reeks biedt de Luxury voor € 31.490 voornamelijk xenon verlichting, elektronische klimaatregeling met twee zones, een handenvrije kit voor de Bluetooth, een achteruitrijsysteem toe. Voor nog eens € 1.000 meer krijg je er op die versie een elektrisch schuif- en kanteldak bij. Het is deze versie die wij reden, met toevoeging van een navigatiesysteem voor € 1.575 en metaalkleur aan € 460. Navigatie zit standaard in de Executive topversie aan € 35.990, inclusief sleutelloos startsysteem en een lederen interieur. De meeste opties zijn gelukkig ook afzonderlijk beschikbaar vanaf een lager niveau.