Skoda Scala 1.0 TSI 115

Inleiding

Toen dit decennium nog jong was, introduceerde Skoda de Rapid. In Mlada Boleslav dacht men daar immers een gaatje te zien dat nodig opgevuld moest worden. Niet onlogisch, want terwijl de Fabia eerder compact was, was (en is) de daarboven gepositioneerde Octavia eerder aan de ruime kant. De Rapid werd geïntroduceerd. Een vierdeursversie die veeleer op ontluikende markten is afgestemd (daar zag men nog graag een echter kofferbak) en een vijfdeurs die naarstig probeerde hip te zijn. Vooral met z’n zwarte achterruit.

De Skoda Rapid vergeten

Wild waren we hier bij Auto55 niet van die Rapid. Hij was immers niet zo goedkoop als hij aanvoelde. Achteraf bekeken moet Skoda zich ook niet helemaal lekker gevoeld hebben bij wat het aanbod. Want z’n opvolger die we hier aan de tand voelen, heeft een andere naam. En het is nu weer wél een vijfdeurs met een conventioneler recept. Hij is ook meteen een stuk groter.

Eén en ander heeft ook consequenties voor de prijs. Staat een Rapid nu nog in de catalogus voor de naakte prijs van € 18.900, dan wordt de Scala meteen € 20.770 duur. Daarvoor heb je een handgeschakelde (nu met zesbak) 1.0 onder de kap. Maar je hebt ook meteen wat meer uitrusting, waaronder cruciale veiligheidsvoorzieningen. Een 1.5 TSI met 150pk (een motor die werd geïntroduceerd in de Golf) staat ook op het programma (vanaf € 26.100), naast één dieselversie. Dat is een 1.6 TDI die nooit minder dan € 25.490 kost.

Exterieur

De Scala meet van kop tot staart 4,37m. Flink meer dan de Rapid die hij moet doen vergeten. Hij dropt zichzelf ermee diep in het Golf-segment hoewel hij technisch veeleer vergelijkbaar is met een Polo. Trommelremmen achteraan bijvoorbeeld.

Saai, maar niet té saai

In het verleden bleef Skoda weg uit dit segment. De Octavia knabbelt hooguit wat aan de randen ervan. Deze Scala gaat voor de kern. De Tsjechen zijn niet van gisteren. Ze hebben in de smiezen dat hier bikkelhard wordt gevochten voor elke klant. Er is dan ook geen half werk geleverd. Je kan zo’n Scala krijgen met 18-duimers en een dak, spiegels en kofferklep in het zwart. In een stijlpakket. Maar ook zonder die saus, is het recept niet helemaal zouteloos. De lichtunits bieden een hoge designconcentratie en hij lijkt een beetje het midden te houden tussen een hatchback en een break, wat z’n profiel net dat tikkeltje anders maakt.

Het levert ook een flinke koffer op. Daar past standaard al 467l in. Maar de bank kan natuurlijk ook plat (al is dat niet helemaal vlak). Dan past er tot wel 1.410l.

Interieur

Op de buitenkant valt maar weinig aan te merken. De binnenzijde kan zelfs bekoren. In de eerste plaats omdat Skoda best goede materialen gebruikt. De bovenzijde van het dashboard en de deurpanelen bestaat uit zacht aanvoelende kunststof. De sierlijsten zijn plastic, ja, maar ook die ogen best goed. Het design is uitgepuurd, maar niet Spartaans.

Bovenaan de middenconsole staat een groot aanraakgevoelig scherm dat in ons geval gecombineerd wordt met een digitaal instrumentarium. Het is allemaal wat kleiner dan bij de recentste dure VW’s. Logisch, want het pakket waarin ze zitten is ook relatief zacht geprijsd. En het werk allemaal erg goed. Alleen een draaiknop voor het volume van de radio (die zelf geen bijster goede klank verspreidt) missen we. Meer en meer merken die daar van afstappen.

Niets mis mee

Een collega merkte op dat de rijhouding nogal, tja, erg klassiek was. Het is waar. Je zit zoals in eender welke andere auto. Niets mis mee. En een prettige houding vinden was makkelijk. De sportzetels steunen goed en ook achteraan is het best aangenaam toeven. Je hebt er een volwaardige deur (geen laag exemplaar zoals in een coupé-cabriolet bijvoorbeeld), meer dan voldoende hoofdruimte en je hoeft niet knullig te doen met voeten of knieën. Functioneel - tegenwoordig wordt er wel eens gedaan alsof dat een vies woord is, maar dat is het niet.

Skoda maakt er ook steevast een punt van om met kleine details te proberen je leven aangenamer te maken. Een ijskrabber in de tankdopopening, haken voor boodschappentassen in de koffer, een houder voor parkeertickets tegen de voorruit. Kleinigheden die wel degelijk verschil maken. Spijtig dat een handgreep boven de deuren er niet meer vanaf mag. Dat is nochtans ook handig.

Veiligheid

Het is nog even wachten op een EuroNCAP testscore. Maar dat worden vijf sterren. Gegarandeerd. We weten immers hoe de botsstructuur presteert, van de Polo bijvoorbeeld.

De gebruikelijk selectie veiligheidsvoorzieningen, met inbegrip van vier airbags tekenen altijd present. Wiedes want verplicht. Skoda spekt die echter met een rijstrookassistent. En de optielijst onthult een best grote selectie extra veiligheidsverhogende snufjes. Een knie-airbag voor de bestuurder bijvoorbeeld. Of een adaptieve cruise-control. Of dodehoekwaarschuwing. Je moet ze als extra nemen, maar de prijs (tussen € 200 en € 430 per item) is wel correct.

Rijgedrag

Gezien de tanende populariteit van dieselmotoren, kozen we een benzine voor deze test. Een 1-liter driecilinder met turbo in z’n versie met 115pk. Er is nog een zwakker broertje met 95pk, en je kan ook nog een 1,5l (met een extra cilinder) krijgen die meteen 150pk opwekt. Wie met een diesel rijdt is meer trekkracht gewend.

Toch is het met z’n 200Nm een gewillig motortje. En stil! Bij een stationair toerental hoor of voel je hem niet. En je moet al flink doortrekken wat weerbarstig gegrom op te wekken. Het pookje schakelt vlot en precies.

Voelt gesofisticeerder aan dan hij is

Omdat hij maar 1,2 ton weegt, gaat het best vlot. Z’n top ligt op 201km/u en hij rept zich naar 100 in minder dan 10 tellen. Niet dat hij daartoe aanzet - rustig ligt hem het best. Dan valt z’n milde neiging tot onderstuur minder op en z’n verfijnd afgestelde ophanging des te meer. 

We hadden er maar al te graag aan toegevoegd, dat hij ook erg zuinig was. Op papier is dat zo. Skoda heeft het over een gemiddelde van 5,0l/100km of 113g/CO2/km. Bij ons ging het kleine blokje met 7,3l/100km aan de haal - bijna de helft meer - en dat bij een gezapige rijstijl.

Conclusie

De Skoda Rapid was niet het verhoopte succes. Niet op productvlak. Evenmin wat verkopen betreft. Dan maar eens wat anders, zullen ze bij Skoda gedacht hebben. Een wat uitgerokken hatchback die in het C-segment potten wil breken. Golf-territorium. Opklimmen. Z’n naam Scala, stamt uit het Latijn, waar het ladder betekent.

Pottenbreker?

Niet alleen de naam is ambitieus. Deze Skoda is dat helemaal. Hij heeft een zelfverzekerd uiterlijk, biedt erg veel binnenruimte, heeft moderne motoren en kan uitgerust worden met de laatste veiligheidssnufjes. Grote steken laat deze vijfdeurs niet vallen, wel het tegendeel. Je kan, op persoonlijke voorkeuren na, hooguit wat opmerkingen in de marge verzinnen. Dat is natuurlijk ook wel wat een mes dat snijdt aan twee kanten. Begeesterend is de Scala bijvoorbeeld ook niet. Rationeel, met net genoeg prik om niet helemaal voor saai versleten te kunnen worden. En kijk, dat werkt.