Skoda Roomster 1.4 TDI

Inleiding

In juni hadden we met de nieuwe Skoda Roomster een gesmaakte eerste kennismaking op Tsjechische bodem. Intussen hebben we het model, dat het laatste weekend van september z’n feestelijke intrede maakte bij de Belgische dealers, ook uitgebreid op eigen bodem kunnen testen.

De Roomster zag het levenslicht in 2003 toen het origineel ogende concept als studie werd voorgesteld op het Autosalon van Frankfurt. Skoda toonde zich ermee van z’n meest originele en inventieve kant, want het was voor het eerst dat het de organenbank van VW gebruikte voor een concept waarvoor binnen het grote Volkswagen – Audi – concern geen directe concurrent te vinden was. Zoals bekend hanteert de groep zeer strikte ontwikkelingscriteria en moeten de constructeurs het rooien met de onderdelen die voor handen zijn. Skoda lijmt daarom de voortrein van de Fabia (lees : Polo) aan de achtertrein van de Octavia (Golf). De motoren tussen de voorwielen kennen we dan ook uit de kleine Skoda. Er is keuze uit een 1.2l benzine met 64pk, een 1.4 met 86pk en een 1.6 met 105pk. De diesels omvatten twee 1.4l driecilinderversies met een vermogen van 70 dan wel 80pk en een 105pk sterke 1.9TDI viercilinder. De beschikbare uitrustingsniveaus zijn Go (enkel voor de 1.2), Classic, Ambiente en Elegance.

Het prijskaartje start bij een zeer redelijke € 11.990 voor de instapper met benzinemotor. En de duurste benzine tikt af op € 17.990. De diesels zijn meteen een stuk duurder; de 70pk driecilinder is er vanaf € 14.440 terwijl de duurste telg op € 19.290 wordt afgerekend. We reden met een 80pk sterke 1.4 TDI in de rijk uitgeruste Elegance uitvoering. Die staat in de catalogus voor € 18.290 maar werkt zich in de optielijst op tot € 20.500.

Exterieur

De Roomster dankt z’n naam aan het originele lijnenspel dat de koets visueel opdeelt in twee volumes – kamers zeg maar. De twee voorzetels horen tot een cockpit die duidelijk verbonden is met de voorzijde en het passagierscompartiment erachter lijkt daar op het eerste zicht weinig uitstaans mee te hebben. Daarvoor zorgen een breuk in de oplopende gordellijn en de keuze voor een donkere B-stijl. De schuifdeuren van het eerste prototype sneuvelden om de kostprijs toegankelijk te houden en maakten plaats voor grote (en dus praktische) achterportieren die onder een hoek van haast 90° openzwaaien. De Roomster werd 4,20m lang, is 1,60m hoog en 1,68m breed.

Interieur

Skoda leverde ons een Roomster met een rijkelijke uitrusting, maar monotoon zwarte aankleding. Zonde, want in de catalogus prijken talrijke frivole kleurstellingen die bovendien het originele ontwerp van de deurpanelen en de boordplank beter doen uitkomen. Bij onze testwagen moeten we ons troosten met de Duitse degelijkheid waarmee alle panelen bij elkaar zijn gevezen. De zitpositie achter het stuurwiel is comfortabel, al is het vooral omwille van z’n ruimte achterin dat de Roomster opvalt. De koets plooit zich immers om een breder spoor achteraan dan vooraan – een zeldzaamheid – en groeit dus behalve in de hoogte, ook in de breedte. Daardoor kan je wel drie volwassenen op de achterbank schikken. Die hebben een goed zicht rondom en omdat de zetels een tikkeltje hoger staan dan op de eerste rij, ook vooruit. Ergonomische verassingen zijn er niet. Of liever; nauwelijks… het is bizar dat je (vooral als je niet groot bent) telkens bij het instappen de hendel van de hoogteverstelling raakt. Je moet de hoogte dus elke paar dagen weer bijstellen.

De drie achterste zitplaatsen zijn moduleerbaar. Ze zijn individueel over een afstand van 15cm verschuifbaar, de middelste doet op de meeste versies ook dienst als tafeltje, de rugleuning laat zich verstellen en wie wil kan de zetels zelfs helemaal thuislaten, al vereist dat een behoorlijke fysieke inspanning.

De koffer slikt maximaal 1780l. Een cijfer dat duidelijk maakt waarom Skoda denkt producten als de Opel Meriva, Ford Fusion en zelfs Renault Kangoo van klanten te kunnen beroven. Ook wanneer de achterste zitplaatsen in gebruik zijn, blijft het koffervolume riant. Het kan dan immers variëren van 450 tot 530l. In de rest van het interieur zijn er opbergruimtes voorzien in de armsteun, onder de zetels, in de vloer, deurpanelen en het handschoenkastje. Een aantal daarvan moet je – tegen een redelijke prijs, dat wel – uit de optielijst plukken.

Veiligheid

Skoda kondigt aan dat de nieuwe Roomster wanneer hij door de EuroNCAP tegen een muur gekwakt wordt een score van vijf sterren zal halen. Niet onwaarschijnlijk, gezien de laatste generatie reeds steevast vier sterren binnenhaalde, maar de proef is vooralsnog niet op de som genomen. Dan houden we het even op een opsomming van de voorzieningen aan boord. Vanzelfsprekend is elk exemplaar uitgerust met frontale en zijdelingse airbags. Gordijnairbags zijn enkel standaard op de topuitvoering, maar wel leverbaar (tegen een meerprijs) vanaf het Classic-niveau. Driepuntsgordels zijn er op alle zitplaatsen, net als ISOFIX bevestigingspunten voor kinderzitjes.

Elke Roomster is voorzien van een remsysteem met ABS en een remkrachtverdeler. Een antispin-systeem of stabiliteitscontrole pluk je steeds uit de optielijst. Een eervolle vermelding is er verder nog voor de adaptieve bochtenverlichting. Het –eveneens optionele- systeem met halogeenlampen adopteert de meest courante Xenon-technologie en betekent een flinke verbetering ten opzichte van de conventionele halogeenlampen. Aanrader...

Rijgedrag

Om tot het onderstel van de Roomster te komen, lijmt de constructeur de voortrein en motoren van de Fabia aan de achtertrein van Golf. Onder de kap van onze testwagen zit een 1.4 TDI met 80pk en driecilinders. Dat is een carnivoor die voor het minste aan het briesen gaat (waar blijven de compacte viercilinders bij VAG?) en al dat gebrul maar matig omzet in beweging. Je moet al stevig in de vijfbak roeren, wil je in de opgegeven 14,7 tellen naar 100 accelereren. De topsnelheid van 165km/u is wel puik, maar naast de kwestie. Dat we van frustratie niet het kunstleder van de stuurvelg vraten, heeft te maken met de sfeer die in de Roomster heerst. Om een moeilijk te duiden reden kan je de guitige kamerauto z’n tekortkomingen makkelijk door de vingers zien.

Daarenboven wist Skoda voor de Roomster niet alleen een ophangingscompromis te vinden dat in alle comfort ook nog voldoende communicatief is, maar stuurt de Tsjech ook prettig. Op de limiet is onderstuur onvermijdelijk, uiteraard. En toch gaat de koets wat snediger de voorwielen achterna dan we van het merk gewend zijn. Een hele opsteker. Van de remmen hoef je geen mirakels te verwachten; die doen hun job zonder meer. Zuinigheid is wel een troef van de kleine driepitter. In de gemengde cyclus jaag je er met een verderlichte voet slechts 5,1l/100km door. Je moet je al Schumacher wanen wil je ooit op 10l uitkomen.

Conclusie

De tijd dat de eens prestigieuze Tsjechische autobouwer Skoda het Sowjet-juk van zich afwierp, revalideerde onder de vleugels van VW en bezwaarlijke karaktervolle automobielen tot leven wekte, lijkt voorbij. Met de Roomster bouwt Skoda immers voor het eerst een product waarvoor binnen de groep geen kant-en-klare concurrent te vinden is, en gaat het merk op zoek naar een eigen identiteit. De nieuwe designtaal zal in de nieuwe producten van de constructeur nog verder evolueren. De Roomster onderscheidt zich door z’n stilistisch gescheiden bestuurdersgedeelte en het ruimtelijk opgevatte passagierscompartiment duidelijk van de massa.

De voortrein van de Fabia wordt gecombineerd met de achtertrein van de Golf, wat de Roomster een atypische voetdruk oplevert. De motoren zijn afkomstig van de Fabia en dat is in het geval van deze matig presterende maar vooral luidruchtige en niet bepaald trillingsarme driecilinder 1.4 TDI met 80pk niet de beste zaak. Gelukkig stuurt de Roomster prettig, waardoor we de eerdere tekortkoming willen wegzalven. Het interieur zelf blinkt uit in moduleerbaarheid. De achterbank is in drie delen aanpasbaar, de koffer is riant (minimaal 450l) en als je wat dieper in je buidel tast kan je het volumemodel met tal van leuke extra’s uitdossen. Hou wel je geldbeugel in de gaten want het prijskaartje kan aardig aandikken. Zo zit onze testwagen met € 20.500 al ver van de basisdiesel die voor € 14.440 van eigenaar wisselt.