Skoda Octavia Scout 2.0 TDI 184

Inleiding

Tegenwoordig heeft Skoda la zo veel SUVs in z’n gamma - de Taroq, Karoq en Kodiaq - dat je zou kunnen vergeten dat je ook er ook voor een avontuurlijk product kan gaan aankloppen dat minder hoog de hemel in rijst. Er staat immers ook nog een ploeterbreak zichzelf aan te prijzen: de Octavia Scout.

Er bestond al een verhoogde variant van de eerste generatie van de Octavia, integraalaandrijving incluis, maar de naam Scout verscheen pas bij de introductie van de tweede generatie - in 2006.

De voornaamste concurrenten blijken vooral uit eigen huis te komen. Een Seat Leon ST X-Perience of VW Golf Variant Alltrack bijvoorbeeld. Maar die zijn een stuk korter. Het scheel zo’n 15cm. In de hogere segmenten zou je dan weer een Audi A4 Allroad kunnen aanwijzen. Die is meteen zo’n 10 à 15.000 euro duurder.

De Octavia Scout staat in de catalogus vanaf 33.285 euro, met een 1.8 TSI met 180pk in de neus. Een andere benzine is niet te krijgen. De almaar zeldzamer wordende dieselrijder kan wel kiezen: een 2.0 TDI met 150 of 184pk. De eerste kost 34.985 euro, de tweede 35.395. Onze testauto begint dus helemaal bovenaan het gamma en ziet z’n prijs door alle extra’s (LED-koplampen, elektrisch verstelbare bestuurderzetel, panoramisch glazen dak, velgen en metaalkleur…) nog aanzwellen tot ruim 42.000 euro. Dat doet toch al denken…

Exterieur

De Octavia werd onlangs nog opgefrist. En in plaats van het gebruikelijke gerommel met bumpers en velgen werd het een veelbesproken facelift. De reden? De dubbele koplampen vooraan. Die doen denken aan de smoel van de Mercedes E-Klasse (type 212). Tenminste, voor Mercedes oordeelde dat die te karaktervol was, en ermee stopte. Wil je erg in detail gaan, dan zou je nog kunnen opmerken dat de stootlijsten op de flanken verdwenen.

Aan de substantie veranderde echter niets. Geen micron. Hij is 4,69m lang, 1,81m breed en 1,53m hoog. Net als voor de opfrisser. Om te vergelijken: de gewone Combi is 2cm korter en 6cm lager. Dikkere bumpers, stootlijsten voor de wielbogen, namaak-aluminium beschermprofielen, dakstijlen en meer lucht onder de auto (de bodemvrijheid nam 3,1cm toe) maken het verschil. De Octavia Combi Scout ligt al bijna zo ver van het asfalt als de grote Kodiaq (17,1 tegen 18,7cm).

<Aan boord kan je vijf volwassenen combineren met 610l laadvolume. Of tot 1.740l wanneer je de achterbank offert. De verkregen laadruimte is niet vlak nee, helaas.

Interieur

Het is hetzelfde verhaal aan de binnenkant. Eigenlijk verandert er niets wezenlijks, op een grondige update van het infotainmentsysteem na. Een klein aanraakgevoelig scherm van 6,5” is nu standaard, er zijn twee schermen met een tussenmaat van 8” en het exemplaar op de foto’s is de topper met 9,2” diameter en een resolutie van 1280x640 pixels. Erachter zit een flash-geheugen van 64Gb, een DVD-speler en een internetmodule. Wie Skoda’s inspanning maar niets vindt, kan gebruik maken van Apple CarPlay of Android Auto.

Degelijk infotainment is natuurlijk meegenomen, maar het is z’n plaatsaanbod dat z’n sterke punt was en blijft. Vooraan en achteraan. Het comfort is van een hoog niveau en op vlak van afwerking en kwaliteit kan het Tsjechische merk stilaan mee met z’n Duitse broertjes. De ergonomie is uitstekend - alleen het scherm zou wat hoger in geplant mogen zijn. Er zijn hopen bergvakken, we ontdekten een 230V stopcontact en dan zijn er nog tal van praktische details. Skoda speelt dat graag uit. Een houder voor parkeerbonnetjes aan de voorruit, een ijskrabber in de benzinedopopening. Dat soort zaken.

Veiligheid

Heb je een standaard Octavia voor je staan, dan heb je op veiligheidsvlak eigenlijk al niet te klagen. Het meeste is tegenwoordig ook al verplicht. De Scout is vanzelfsprekend met net dezelfde systemen uitgerust. Wil je meer dan de standaardcollectie airbags en een dodehoekwaarschuwing, dan vind je dat in de optielijst. Meer plofkussens, een rijstrookassistent en een radargestuurde cruise-control bijvoorbeeld. Die drie alleen stuwen de prijs bijna 1.500 euro de hoogte in.

Rijgedrag

Het is natuurlijk niet de eerste keer dat Skoda zich waagt aan een polyvalente break. Dat zie je. En vooral: je voelt het. De assemblage is van een hoge kwaliteit, de koets is rigide (zelfs met het gigantische glasdak) en de isolatie is degelijk. Maar het is vooral de kwaliteit van de demping die we onthouden. De onderstelingenieurs hebben hun werk goed gedaan. Filtering was erg belangrijk - zo leiden we ook af uit de discretie die de tweeliter turbodiesel wordt opgelegd.

Deze topdiesel wordt gepaard aan een zestraps-DSG, terwijl de versie met 150pk een verzet extra krijgt. Maar er is 380Nm koppel voorhanden. Je zal die versnelling niet missen. Hij komt vlot van z’n plaats en ook tussenacceleraties zijn best pittig. Je ziet het ook aan z’n acceleratietijd: 7,8 tellen. En dat terwijl hij toch bijna 1,6 ton massa te verzetten heeft en vaak vier wielen van koppel voorziet. Voor die klus worden trouwens onderdelen uit Zweden overgebracht, van specialist Haldex. Het systeem is alert en port de achterwielen aan nog voor je zelf in de gaten hebt dat de voorwielen het moeilijk krijgen. Een terreinmonster wordt het niet, maar slechte wegen zijn toch echt geen probleem. Daarvoor heb je voldoende bodemvrijheid en aan- (16,6°) en afloophoeken (14,5°). Er is zelfs een speciale off-road-modus om je bij te staan wanneer het echt moeilijk wordt.

Ga je op de weg aan het stuur draaien, dan is al snel duidelijk dat de Octavia Scout wat zwaarder is. In bochten kiest hij snel voor onderstuur. Erg Duits. Door het gewicht mag je ook een mirakels verwachten van het verbruik. Dat is 5,1l/100km of 145g/CO2/km volgens de constructeur, maar wij haalden slechts een gemiddelde van 8,4l/100km.

Conclusie

Wie tegenwoordig op zoek is naar een voertuig met een avontuurlijk uiterlijk, kiest bijna altijd voor een SUV. De statistieken liegen er niet om. Nochtans verdient zo’n verhoogde break het om niet over het hoofd te worden gezien. Hij is immers minstens zo capabel (en alleszins sterker in slechte omstandigheden dan één van de talrijke SUVs die louter bij de voorwielen worden voortgesleurd).

Bovendien is een break efficiënter. Niet alleen op vlak van prestaties, verbruik en wegligging, maar ook wanneer het plaatsaanbod wordt gesproken. Je krijgt in verhouding meer bruikbare interieurruimte. Weinig mensen overwegen dit type nicheproduct en dat is, gezien z’n sterke punten, eigenlijk onterecht.