Skoda Fabia 1.4 TDI

Inleiding

De Fabia is Skoda's grote succesnummer. Van de vorige generatie verkocht het Tsjechische merk liefst 1,5 miljoen exemplaren. De kleine gezinsauto mag dan ook gezien worden als de motor achter de toch wel spectaculaire opmars die het merk sinds z'n opname in de schoot van VAG laat optekenen. De filosofie achter de Fabia sloot reeds bij z'n eerste generatie goed aan bij het (in onze contreien) beperkte cliënteel dat het merk sinds het neerhalen van het ijzeren gordijn had opgebouwd. Skoda werkt ook rond solide thema's. Gebruiksgemak en budget zijn niet sexy, maar het verkoopt wel. Toch schuilt in al dat succes ook een gevaar, want tornen aan succesvolle formules houdt risico in. De nieuwe Fabia belooft daarom vooral meer van hetzelfde.

Onder het nieuwe kleed vinden we hoofdzakelijk motoren die we al uit de vorige generatie kennen. Bij de benzines omvat het totale aanbod twee 1.2l driecilinders (60 en 70pk sterk), een 1.4 met 86pk en een 1.6 met 106pk. Dieselen kan met een 70 of 80pk krachtige 1.4 TDI, of de 1.9 die 105pk levert. Tijdens onze eerste kennismaking hebben een aantal van die motoren belicht, ditmaal gaan we dieper in op de 1.4 TDI. Dat is in ons land immers de meest populaire versie. In z'n versie met 80pk staat die vanaf € 13.390 in de verkoopslijst. Dan krijgt u hem in Classic-uitvoering terwijl erboven ook nog de niveaus Ambiente en Elegance te vinden zijn.

Het testvoertuig wordt in Ambiente-uitvoering geleverd en zit dus een beetje rijkelijker in de uitrusting dan de Classic. Belangrijke verschillen bestaan uit een gesloten handschoenkastje, een hoogteverstelling voor de bestuurderszetel, de aanwezigheid van een neerklapbare achterbank en centrale deurvergrendeling met afstandsbediening. De basisprijs wordt erdoor tot € 15.390 opgetrokken. De optielijst begint meer en meer trekken te vertonen van Volkswagen en is bijgevolg vrij uitgebreid. Toch vallen er voor een bescheiden prijs interessante extra's te rapen. Zo kosten een halogeenverlichting en mistlichten met bochtenverlichting (samen) slechts € 200 en zijn hoofdairbags er voor € 265. De importeur rustte de Fabia uit met 13 opties, waardoor de totaalprijs op € 18.600 komt. Toch geen peulschil, denken we dan.

Exterieur

Het zal u niet verbazen dat de Fabia wat groter werd ten opzichte van de zeer succesvolle vorige generatie. Dat is immers de norm. Deze editie meet 3,99m in de lengte, is 1,5m hoog en 1,64m breed. Afmetingen waarmee hij aansluiting vindt met o.m de Peugeot 207 en Renault Clio. De extra centimeters zitten vooral in de neus, waar ze aangewend worden voor een grotere zachte zone die levens bij zwakke weggebruikers moet redden. De wielbasis blijft in vergelijking met z'n voorganger identiek.

Het smoelwerk wordt ondergedompeld in de nieuwe Skoda-stijl die heden het sterkst is op de Roomster, maar alle toekomstige modellen van het merk zal tekenen. Er zijn enkele scherpe lijntjes toegevoegd, maar een frivole jongen kan je de Fabia niet noemen. De vormgeving van de daklijn en de kont vertoont wat trekken van Suzuki's Swift, wat vooral een compliment voor die laatste is. Skoda probeert zelfs voor ronduit trendy te gaan, door bijvoorbeeld een dak in een constrasterende kleur aan te bieden. Heel natuurlijk komt dat evenwel niet over.

Het uiterlijk van de testwagen vaart wel bij opties als de mistlichten en het lichtmetaal. Opteert u daar niet voor, dan kan u zich troosten met de uitstekende assemblagekwaliteit van de Tsjechische productiefaciliteit van de constructeur.

Interieur

Hoewel de wielbasis van de Fabia niet toenam, vond men toch extra interieurruimte. In de hoogte. De zitting wordt immers met 3cm opgetrokken, met een positief gevolg voor de rijhouding, de toegankelijk en het plaatsgebruik in de lengte. Bovendien kan je nu achteraan probleemloos met je voeten onder de zitting, wat het comfort er ten goede komt. De aankleding is op z'n Skoda's; degelijk maar zeer saai. Het dashboard wordt letterlijk uit de Roomster overgenomen, maar daar is het in frivoler combinaties leverbaar.

Op de basisuitvoering is de uitrusting ronduit krenterig, en ook op dit € 18.600 dure model moet je nog met de hand de spiegels instellen. Maar de Ambiente heeft op z'n minst een gesloten handschoenvakje, wat de versie onderaan het gamma niet kan zeggen. Concludeer daaruit niet dat je een zee van opbergruimte hebt. Een tweedelig opbergvak lijkt veelbelovend, maar in de praktijk kan je in de Fabia niet eens 4 cd's van nieuwsgierige blikken afschermen. De koffer beschikt wel over praktische zijvakken die verhinderen dat kleine objecten al te veel gaan schuiven. En hij is ook groter. In vergelijking met z'n voorganger komt er 40l bij, wat de laadcapaciteit op 300l brengt. Binnen z'n segment is dat zeer respectabel. De achterbank is neerklapbaar (in delen van Ambiente), maar op een vlakke laadvloer moet u nog steeds niet hopen. De maximale laadcapaciteit (tot de achterzetels) beloopt 1.163l.

De ergonomie, opstellen en bediening van de elementen is vrij van kritiek, maar er valt ook weinig anders over te vertellen, behalve dan dat het verzorgd oogt. Het bespeelt veeleer de ratio dan de emotie.

Veiligheid

De veiligheidsuitrusting van de kleine Skoda bestaat uit twee frontale airbags en evenveel laterale plofkussens. Ze werken samen met de driepuntsgordels (alle zitplaatsen) die vooraan voorzien van voorspanners. De passagiersairbag is uitschakelbaar. Hoofdairbags zijn een optie die tegen de zeer redelijke prijs van € 265 wordt aangeboden op alle uitrustingsniveaus met inbegrip van de instapversie.

Onbegrijpelijk is dat het signaal voor de gordeldracht van de bestuurder niet leverbaar is op de basisversie en op de andere varianten in de optielijst staat voor de belachelijke prijs van € 30. Hetzelfde geldt voor de derde hoofdsteun achteraan, die op alle versies € 30 kost maar net als bovenstaande gewoon bij de standaarduitrusting moest zitten.

Een geavanceerd ABS-systeem, dus met remkrachtverdeler en noodremhulp, is uiteraard wel standaard. Een antispinsysteem kost € 80 en ESP zet je € 430 terug al is het weggedrag van de Fabia niet van die aard dat je er vaak wat aan hebt. Bandendrukcontrole is nog zo'n detail dat je € 50 kost.

Rijgedrag

De Fabia erft z'n architectuur met enkele milde wijzigingen van z'n voorganger en krijgt in elk geval in ons land bij een meerderheid van de leveringen de 1.4 TDI dieseleenheid onder de kap. In dit geval goed voor 80pk bij 4000t/min en 195Nm trekkracht bij 2.200t/min. Het geheel wordt gekoppeld aan een handgeschakelde vijfbak, die licht schakelt en dat gemak bekoopt met heel weinig betrokkenheid.

Eerst het goede nieuws; de dieseleenheid heeft een onvervalste mussendorst. Eender hoe hard je het gaspedaal geselt, het verbruik wil niet hoger dan 10 liter en tijdens onze test verstookte het blok zelfs maar 5,5l kostbaar vocht per 100km. En toch ontkennen we het bestaansrecht van het blok. Het vermogens- en koppelverloop is brutaal, de driecilinder trilt dat het een lieve lust en de geluidsproductie kan absoluut niet door de beugel. Het is een onbeschofte boer, die er bovendien slechts met moeite in slaagt de Fabia vlot door het verkeer te loodsen. De sprinttijd bedraagt 12,3 tellen.

En in tegenstelling tot pakweg de Skoda Roomster, die aan z'n breder achterspoor een inspirerend weggedrag dankt, kan de Fabia niet prat gaan op een overschot aan rijplezier. Skoda maakte van middelmaat de norm. Zo is de ophanging halfhard (of halfzacht zo u wil) gedempt en is het weggedrag zeer progressief onderstuurd met een onbeweeglijke achtertrein. Het is allemaal zeer voorspelbaar, maar onnoemelijk saai en het gebrek aan enig karakter gaat na verloop van tijd zelfs enerveren. Een vlotte rijstijl gaat net, maar wie wat sportief begint te sturen zal zich onvermijdelijk frustreren omdat de neus keer na keer de buitenkant van de bocht opzoekt. De viercilinders die we tijdens de eerste presentatie reden, scoren vooral op motoreigenschappen beter, maar daaraan hangt een prijskaartje waarvoor u bij de concurrentie nog makkelijker prettig rollend materieel vindt. Het remsysteem voldoet dan weer, ook al blinkt het met z'n trommelremmen voor de achteras niet uit in gevoel en vooruitstrevendheid.

Conclusie

De Fabia is met inmiddels meer dan 1,5 miljoen klanten achter z'n naam hét succesnummer van Skoda. En met een model waar de afgelopen jaren telkens nog meer exemplaren van aan de man werden gebracht, neem je geen risico's. De nieuweling werd dus wat groter en oogt een stuk frisser, bij een gelijke wielbasis. Dat het interieur wat ruimer werd, ligt aan een hogere zitpositie. Winst die je vooral achteraan kan appreciëren. Er zijn ook goede punten voor een grotere kofferinhoud, voortaan goed voor een respectabele 300l. Dit ter compensatie van een gebrekkige bergruimte in het passagierscompartiment.

De veiligheidsuitrusting is met ABS en 4 plofkussens voldoende, maar Skoda's keuze om enkele details voor belachelijke prijzen naar de optielijst te verwijzen kost hem punten. Nochtans zijn de opties in het algemeen en de veiligheidsopties in het bijzonder, aantrekkelijk geprijsd. De prijs wordt niettemin na een korte escapade door de optielijst snel een bittere pil om slikken omdat de basisprijs niet vlijmscherp (meer) is. Zo klimt onze testwagen al snel op tot € 18.600, zonder dat daarom enkele pijnlijke hiaten (als de handmatige instelling van de buitenspiegels) weggewerkt worden.

De motor blinkt vooral uit in zuinigheid. De betrouwbaarheid van het product is inmiddels ook bewezen. Erg aangenaam is de driecilinder niet omwille van de trillingen en de geluidsproductie. Beiden zijn op een niveau dat in eender welke moderne gezinsauto niet meer thuishoort. Het weggedrag is voorspelbaar, maar weinig inspirerend (lees: doodsaai). De Fabia moet mensen bekoren die op een rationele en weinig inspirerende manier van A naar B willen raken. Op voorwaarde dat die zich niet storen aan het karakter van de diesel en ermee kunnen leven dat Skoda in vergelijking met z'n directe concurrenten nog nauwelijks goedkoper is.