Seat Leon FR 2.0 TDI

Inleiding

Seat’s Leon FR (waarbij de laatste twee letters staan voor Formula Racing wat de sportieve oriëntatie van dit testmodel verraadt) zag het levenslicht op het Autosalon van Madrid eerder dit jaar. Met het model wil het merk dat emotie in het vaandel draagt, weerwerk bieden aan de zondvloed van snelle gezinswagens die de laatste tijd onze markt overspoelen. Een troef is alvast dat de Leon in de FR-uitvoering behalve een heerlijke direct ingespoten 2.0 benzine met Turbo – goed voor 200pk – ook een 170pk sterke 2.0 TDI tussen de voorwielen krijgt. De benzine toonde zich tijdens een eerste test wat lichtvoetiger dan de diesel die uiteraard een zwaarder blok in de neus heeft, maar heeft op de Belgische markt weinig kansen. Deze diesel des te meer.

Nog voor we de test goed en wel begonnen zijn, scoort de Seat alvast op één vlak: prijs. De benzine wisselt immers vanaf € 24.290 van eigenaar en ook de diesel – die € 500 meer kost – blijft veilig onder het miljoen oude Belgische frankjes. Laten we de Mégane RS’s, Focus ST’s en Astra’s OPC van deze wereld links liggen, dat moeten we nog steeds concluderen dat de Spanjaard € 1.000 minder kost dan de driedeurs Golf GTI – in wezen dezelfde auto – en dat je bij Skoda voor een RS benzine ook al minstens € 26.190 moet neertellen.

De belangrijkste basisuitrusting: sportmeubilair en een met leder bekleed stuurwiel en versnellingspook, 18-duims velgen, snelheidsregelaar, een MP3-compatibele audiosysteem met 8 luidsprekers en volautomatische airco.

Exterieur

Het sowieso al dynamische uiterlijk van de verassend hoge Leon wordt ter ere van de FR-uitvoering wat bijgekruid. De voorbumper krijgt grotere luchthappers en een sportief ogend honingraatmotief maakt bij de grille onderin de bumper de dienst uit. Op de flanken zijn het enerzijds de gigantische 18-duimsvelgen, die omwille van het materiaal waaruit ze vervaardigd zijn bijzonder moeilijk proper te houden zijn, en anderzijds de matte zilverkleurige spiegelhuizen die de dienst uitmaken. De kont wordt op een dubbele uitlaat, waarvan beide pijpjes dezelfde kant kiezen, getrakteerd. De dikkere achterbumper voorziet in een mat zwart onderdeel, dat niet de functie, maar op z’n minst de looks van een diffuser (een beetje) overneemt.

Interieur

In het interieur valt op dat de Leon een voorliefde heeft voor de bestuurder. De hele boordplank welft zich immers om die positie heen. Achter het stuurwiel valt dat weinig op, maar als passagier krijg je dan wel het gevoel dat je er niet echt bijhoort. Gelukkig zit er in het diepgesneden en uitstekend steunen sportmeubilair met stoffen bekleding geen verschil. Het kleine en dikke stuurwiel dat met geperforeerd leder is overtrokken, moet voor voldoende stuurgevoel zorgen en is aan de buitenzijde afgeplat. Trendy, zonder dat het daarom een functie heeft.

Achter het stuurwiel neemt de toerenteller de centrale plaats in het instrumentarium in. De verlichting is rood, de wijzerplaten grotendeels wit. De versnellingspook is een misser. De pookknop – uiteraard voorzien van een FR-logo – is immers aan de bovenzijde afgeplat. Hoewel dat goed oogt, moeten we nog de eerste ziel tegenkomen die ook vind dat het prettig in de hand ligt en dat zou toch prioriteit moeten krijgen.

Om de inzittenden achteraan enige houvast te geven, is het zitmeubilair er ook van enige welving voorzien. De voorzetels knibbelen wat aan de beschikbare ruimte voor de knieën, al is de Leon FR op deze details na net zo gerieflijk als de minder potige seriemodellen. De kofferklep (met een laaddrempel van 74cm) biedt toegang tot 341l bagagecapaciteit die door het neerklappen van de achterbank zonder dat er sprake is van een vlakke laadvloer kan uitgebreid worden naar 1166l.

Veiligheid

De Seat Leon werd in 2005 door de NCAP met een verdienstelijke score van vier sterren beloond. Daarnaast viel vooral de score van drie sterren voor voetgangersveiligheid op, wat te danken is aan de relatief hoge snuit van het model. Deze zomer vocht Seat nog even een robbertje uit met de Europese veiligheidsinstantie omdat het verklikkersignaal voor de gordel geschrapt zou worden. Dat vond de EuroNCAP ongehoord. Tot nader order zit het lampje nog wel in het dashboard. Daarnaast heb je uiteraard vijf driepuntsgordels, zes airbags, ABS en tractie- en stabiliteitscontrole.

Rijgedrag

Wie Formula Racing achterop z’n Leon wil hebben, is uiteraard bekommerd om de rijeigenschappen van het ding. En we kunnen hem of haar dan ook meteen geruststellen. Die zitten snor. Let wel, de 2.0 TDI met piëzo-injectoren maakt het de voortrein niet altijd even makkelijk. Het blok braakt immers 170pk uit bij 4.200t/min en stuurt al vanaf 1.800t/min 350Nm richting asfalt. Logisch dat onder al dat geweld het stuurtje uitslaat in de richting van de kortste aandrijfstang (links). Elke krachtige voorwielaandrijver is in datzelfde bedje ziek. Bij hernemingen en tussensprintjes is het koppel natuurlijk bijzonder prettig. Met een sprinttijd van 8,2 tellen en een top van 214km/u moet de diesel telkens de benzine laten voorgaan, maar op zowat elk ogenblik daartussenin zet de oliestoker de 200pk sterke turbomotor in z’n hemd. Toch heeft de benzine nog een voordeel; hij reageert namelijk wat lichtvoetiger. De diesel is grote maatjes met de buitenzijde van de bocht en je moet noodgedwongen van het gas af om de neus in de goede richting te laten wijzen.

De stuurinrichting, remmen en handbak voldoen zonder dat je over riante reserves spreekt. Dat is ook niet nodig bij een auto die slechts sporadisch het onderste uit de kan moet halen. Lof is er wel voor de ophanging. Die is nog wat stugger dan bij de Golf GTI en bijna net zo efficiënt. En het gevreesde achttienduims lichtmetaal met 225/40 laagprofielrubber gaat niet bij elke oneffenheid op het tandvlees. De Leon FR kan een pak beter overweg met het slechte Belgische wegdek dan we hadden durven hopen.

Conclusie

Seat heeft de afgelopen decennia behoorlijk wat watertjes doorzwommen. Het merk van Fiat-clonen en goedkope VW-derivaten lijkt nu z’n draai gevonden te hebben in de sportieve hoek van de markt. Dat is de vormgeving van de jongste generatie duidelijk aan te zien, maar het schept ook verwachtingen. Die zou de Leon FR (Formula Racing) moeten kunnen inlossen. Er is een 2.0 TFSI benzine met 200pk, maar die brengt in ons land z’n leven door in de schaduw van de 2.0 TDI met 170pk en 350Nm. De prijs is in elk geval een pluspunt; de diesel is er al voor € 24.790. Het gros van de concurrenten, inclusief die binnen de VAG-groep tikken hoger af. Nochtans is niet echt beknibbeld op uitrusting, waarvan ons enkel de geheel in stof uitgevoerde sportzetels – die overigens wel uitstekend steunen – bijblijven.

Na een eerste gesmaakte kennismaking was het vooral uitkijken naar de reacties van de ophanging en het gigantische 18-duims lichtmetaal op pokdalig Belgisch wegdek. En hoewel de demping geen duimbreed toegeeft, wordt het weggedrag zelden of nooit door schrikreacties gecompromitteerd. De demping is zelfs efficiënt en behalve op de limiet – waar toch weer onderstuur de kop op steekt – volgt de voortrein gedwee de stuurinput. Wie schokvrij wil rijden is natuurlijk niet aan het juiste adres…