Seat Leon 1.9TDI 105 DSG

Inleiding

Bij z'n lancering veroorzaakte de DSG-automaat van de Volkswagen-groep beroering. Omdat het in weze een gerobotiseerde versnellingsbak is, zonder grote koppelomvormer. De versnellingen zijn over twee assen gespreid, waardoor -middels een dubbele koppeling- bliksemsnel tussen twee achtereenvolgende versnellingen geschakeld kan worden. Aan die techniek, Dual Sequential Gear, dankt de technologie ook z'n naam. Volkswagen, Audi, Seat en Skoda hebben de technologie druppelsgewijs op hun modellen gepresenteerd. Eerst met benzinemotoren, daarna ook met de zwaardere diesels. Intussen zijn ook de minder potente versies aan de beurt. Niet verwonderlijk, want de technologie wordt binnenkort ook voor andere merken beschikbaar. Onder meer Mitsubishi heeft al aangegeven ermee uit te zullen pakken. Hoe groter VW's tegenwicht, hoe beter.

De constructeur heeft daarom besloten ook de instapmotoren te koppelen aan een DSG-bak. In casu ligt de 105pk sterke 1.9 TDI in de neus van de Seat Leon, maar dat had net zo goed een VW Golf of Audi A3 kunnen zijn. De Leon heeft als voordeel dat hij al verkrijgbaar is vanaf € 20.690 (€ 22.090 in de geteste Stylance-versie) terwijl u voor producten met een VW, dan wel Audi-badge op de neus, telkens enkele duizenden euro's meer moet investeren.

Exterieur

De Leon is reeds meermaals de revue gepasseerd. Sinds z'n lancering heeft Seat het aanbod immers gestaag uitgebreid. Vooral de sportieve versies, eerst de FR met 200pk benzinemotor of 170pk sterke diesel, en later de Cupra die door een 240pk krachtig benzineaggregaat wordt aangedreven, springen daarbij in het oog. Maar het gamma omvat net zo goed democratisch presterende benzinemotoren met een inhoud van 1,4 of 1,6 liter en de 1.9 TDI met 90 of 105pk. De kenmerkende vormgeving die wordt gedomineerd door de aan de pen van Walter da Silva ontsproten Dynamic line die op de flanken de diepte in duikt.

De Leon kwijt zich van z'n taak om binnen de Audi-familie een budgetgeoriënteerde dynamische noot te leveren. Vanzelfsprekend zijn de looks gebaat bij een felle koetswerktint en tot de naad gevulde wielkasten, maar dankzij z'n goed gebalanceerd dynamisme en uitstekende afwerkingskwaliteit blijft de Leon ook zonder breed uitstekende bumpers en agressief smoelwerk overeind.

Interieur

Aan de binnenzijde doet de Leon vrij triest aan, en hoewel u in potiger versies op sportiever meubilair getrakteerd wordt, blijft die triestesse een constante. Grijs voert de boventoon, zowel wat kunststoffen als wat stoffen betreft. Het staat in schril contrast met de slogan ‘Auto Emocion', die de constructeur ons zo graag door de strot ramt. De keuze van de kunststoffen is zelfs teleurstellend. Het glanzend grijze plastic dat het centrale medaillon op de boordplank siert, hoort technologisch en modern over te komen, maar in de praktijk oogt het vooral goedkoop. Seat verontschuldigd zich door te stellen dat een andere keuze inderdaad op het budget zou wegen. Gelukkig valt er op ergonomisch vlak geen speld tussen te krijgen, een wat onhandige radiobediening nagelaten. Bij handgeschakelde versies valt op dat het dashboard te ver het passagierscompartiment binnendringt (waardoor je er bij het schakelen met je hand tegenaan kan slaan), maar bij deze automaat speelt dat niet.

Als bestuurder krijg je in de sportievere versies een rood verlicht instrumentarium voor je neus. Bij dit meer bescheiden gemotoriseerd exemplaar is het dashboard uitgevoerd in wit met rode accenten. En dat ziet er dan weer zeer smaakvol uit, terwijl de afleesbaarheid optimaal blijft. Bovendien valt op de afstelling van de sportief gelijnde voorzetels niets aan te merken en is het stuurwiel in de hoogte en diepte regelbaar. Het zit dan wel niet recht voor je, maar staat een beetje uit de haak, toch is de rijhouding binnen z'n klasse boven kritiek verheven.

De Leon ontpopt zich als een echte familiewagen. Niet alleen vooraan is er voldoende plaats, ook achteraan kan je probleemloos de kroost schikken. Ook twee volwassenen zullen er weinig reden tot klagen hebben, tenzij je vooraan dubbele meters parkeert die op elke beschikbare centimeter beenruimte staan. Maar dan heb je in elke auto van dit segment een probleem. De koffer is diep en met 341 liter ook voldoende ruim, maar miskijk je niet op de hoge laaddrempel. Dat is het offer dat voor Seats hoge achterbumper gebracht moet worden.

Veiligheid

Op veiligheidsvlak is de uitrusting van de Leon steeds bijzonder correct. Bij onheil houden driepuntsgordels op elke zitplaats de onfortuinlijke inzittenden op hun plaats. Vooraan wordt de schok bovendien gedempt door frontale airbags van het adaptieve type, terwijl zowel voor- als achteraan het hoofd door zijairbags van de harde structuur van de wagen wordt afgeschermd.

De actieve veiligheidsuitrusting omvat in alle gevallen een antiblokkeersysteem voor de remmen. Dat is er één met een remkrachtverdeler die zeer actief overstuurneigingen onderdrukt en daardoor ook een beetje het rijplezier voor dynamisch ingestelde chauffeurs beknot. De tractiecontrole houdt de voortrein in bedwang. Stabiliteitscontrole is niet standaard. Tot op heden is het alleen Hyundai dat in deze klasse die stap genomen heeft. Met een voorspelbaar weggedrag vinden we het ook niet strikt noodzakelijk, al zou het optioneel leverbaar moeten zijn. Ook dat laatste geldt niet voor de Leon. Alleen de FR en Cupra worden steeds met de levensreddende elektronische waakhond geleverd.

Rijgedrag

De diesel die in de neus van de Leon woont, is het overbekende blok met een cilinderinhoud van 1.9l. In deze configuratie levert het een vermogen van 105pk, wat bij 4000 t/min vrijkomt en een koppel van 250Nm dat bij 1.900t/min ter beschikking is. Dat zijn waarden die de meeste andere constructeurs uit het segment uit een lagere cilinderinhoud puren. Behalve dat dat fiscaal interessanter is, zijn ook de loopeigenschappen die moderne common-rail-dieselmotoren -en we kunnen dit niet genoeg benadrukken- veruit superieur aan die van de TDI met pompverstuivers. Dat de groep dat beseft mag blijken uit de voorstelling van common-rail-motoren op het Autosalon van Frankfurt, maar het duurt vanzelfsprekend nog even voor die leverbaar zijn. Tot die tijd moet u zich tevreden stellen met deze brutale vuilbek. Maar de DSG-automaat, die een absolute aanrader is, maakt wat punten goed. Z'n schakelovergangen zijn immers kort, haast onvoelbaar en supersnel. Dat er je als bestuurder ook zelf een versnelling mag kiezen, vinden we overbodig als Seat er niet meteen schakellepels aan het stuurwiel aan koppelt.

De krachtbron voorziet de Leon van aangename, maar niet meteen blitse prestaties. Opvallend; hoewel de DSG sneller schakelt dan een mens kan, is de printtijd van de DSG hier trager dan die van de handgeschakelde versie die het nochtans met vijf in plaats van zes versnellingen moet doen. Met 11,7 tellen geeft de automaat 4 tienden op z'n handgeroerde tegenhanger toe. In de tussensprintjes boekt de automaat dan weer voelbaar vooruitgang en loopt hij seconden op de handbak uit. De automaat kost je ook elke 100km wat extra deciliters. Seat geeft een gemiddelde van 5,8l/100km op, maar ons exemplaar wou niet onder 7,5l/100km zakken. Dat was nog zeer fris en met wat kilometers op de teller wil er wellicht nog een liter af.

Het weggedrag van de Leon is correct, zonder meer. Het onderstel is niet bepaald vlijmscherp afgesteld en neigt zeer uitdrukkelijk naar het pretdrukkende onderstuur. Een kwaal die alle merken van de VAG-groep hebben. De ophanging is een tikkeltje stugger gedempt dan bij de op comfort gerichte producten van het merkengenootschap.

Conclusie

We leerden de Seat Leon reeds eerder kennen als een wagen die degelijke familiewaarden koppelt aan een lijnenspel dat tot de meest dynamische in z'n segment behoort. Vanzelfsprekend zien we dat graag ondersteund door wat vermogen onder het rechterpedaal, maar de Leon laat zich net zo graag leveren met meer bescheiden motorisaties. Zoals deze 105pk sterke 1.9 TDI bijvoorbeeld, ook al komt die eerder brutaal uit de hoek. Hij is voortaan wel te combineren met de DSG-automaat met dubbele koppeling van de VAG-groep en dat is goed voor extra punten. Die automaat is immers bliksemsnel en levert bijzonder vlakke schakelovergangen. Hoewel de TDI normaliter een zuinigheidswonder is, stelt ons (toegegeven-amper ingereden) testexemplaar met een verbruiksgemiddelde van 7,5l/100 enigszins teleur.

Van meet af aan hadden we gewild dat Seat wat meer aandacht had besteed aan de interieuraankleding. Die oogt soms te goedkoop en te saai. Op ergonomisch- en comfortvlak kan je de Leon echter weinig verwijten. Hij is ruim en correct uitgerust. We vinden het enkel betreurenswaardig dat ESP niet op alle versies verkrijgbaar is. Hoewel de techniek gelijk is aan die van de VW Golf op Audi A3, is de Leon minder duur dan deze twee groepsgenoten. De 1.9 TDI is er in combinatie met de zestraps DSG-automaat al vanaf € 20.690.