Range Rover Sport TDV6 / 4.2l V8 kompr.

Inleiding

Land-Rover’s Range Rover mag gelden als één van de voorlopers van het ganse SUV-segment. Niet in de strikte “soft-road”-zin van de term -er zijn weinig 4x4’s die doorgaan waar de Range het voor bekeken houdt- maar omdat het één van de eerste was die luxe en comfort in het recept mengde. De aanhoudende opmars van de luxueuze SUV geeft het Britse merk dan ook de wind in de zeilen. Verre van blind voor deze evolutie, maakt Land Rover z’n producten niet alleen toegankelijker, maar introduceert het ook nieuwe voertuigen. De kleine Freelander is binnenkort aan z’n tweede generatie toe, maar intussen schoof het merk ook al de Range Rover Sport naar voor. Het model Őgebaseerd op de Stormer Concept Car- figureert intussen in de natte dromen van elke zichzelf respecterende stads-yuppie. Wij gingen op zoek naar de “Sport” in deze Range Rover en reden daarvoor zowel met de diesel (die zoals steeds nagenoeg alle in België verkochte exemplaren vertegenwoordigt) én de geblazen 4,2l V8 die de ultieme sensatie hoort te bieden.

De diesel is er vanaf € 51.600 en kost in de HSE testuitvoering € 62.600, terwijl de Supercharged 4,2l V8 er minstens € 80.900 kost. Er tussenin parkeert Land Rover ook nog een atmosferische 4,4 V8 die u voor € 65.400 op naam mag schrijven. Een Range Sport is ruwweg € 10.000 duurder dan een Discovery, maar komt toch nog gauw € 10.000 à 20.000 goedkoper uit dan een vergelijkbare ‘echte’ Range Rover.

Exterieur

Het zal in deze test nog ter sprake komen; de Range Rover Sport is gebaseerd op de Discovery 3. De uiterlijke overeenkomsten met de Range Rover zijn dan ook geheel artificieel. Dat blijkt ook uit het feit dat beide modellen niet één koetswerkpaneel gemeenschappelijk hebben. De proporties van de 4,80m lange, 1,98m brede en 1,82m hoge mastodont lijken overeen te komen, maar dat is vooral aan kunstgrepen te danken. Zo zit er een zwarte boord onderaan de voorruit om het hoogteverschil tussen motorkap en boordplank te maskeren. De “dikke look” van de Sport is te danken aan de lagere lichtblokken, grotere luchthappers en behoorlijk wat opsmuk. Een opvallende grille, luchtdoorstroomopeningen achter de voorste wielkasten en natuurlijk ruim bemeten lichtmetaal. Bij de V8 Kompressor (die omwille van z’n fotogenieke kwaliteiten onderwerp is van het bij deze test horende beeldmateriaal) meet dat wel 20 duim.

Desondanks beschikt de Range Sport over volwaardige terreineigenschappen. Om die te kunnen garanderen is zelfs het onderste deel van de voorspoiler afneembaar. Het nieuwe onderstel is een stuk stijver dan dat van de originele Range Rover, die op leeftijd begint te komen. Daardoor konden kleinere toleranties gehanteerd worden bij de assemblage. De naden zijn Ővoor een terreinwagen- fijn.

Interieur

Ook in het interieur werpt Land Rover een brug richting Range. De vormgeving, hoekig maar trendy dankzij veelvuldig in zilverkleur uitgevoerde stijlelementen, mist het fijne dat we in de meeste concurrenten Ővan een Audi Q7, over een BMW X5 tot de Porsche Cayenne toe- terugvinden. De knoppen en bedieningselementen zijn eerder grof, maar daardoor alvast ook op terrein te bedienen. Over de gehanteerde kunststoffen zijn we ook niet in de wolken. Land Rover heeft op dat vlak een eerder kwalijke traditie. De boordplank heeft nog als voordeel dat ze nauwelijks of niet reflecteert, maar sommige plastics ogen goedkoop in verhouding tot het prijskaartje. En bij onze testwagens was ook de afwerking niet onberispelijk, met flink wat parasitaire geluiden tot gevolg. Anderzijds verkiezen we het typische karakter van dit interieur graag boven de haast generische inrichting van z’n concurrenten.

Het zitmeubilair kan dan weer van bij de eerste sensatie overtuigen door z’n goede steun. Tenzij je natuurlijk een echte sportzetel verwacht, maar dat zou niet redelijk zijn. Typisch Land Rover is ook de opstelling van het zitmeubilair dicht tegen de flanken; je kan daardoor op terrein eens je hoofd buiten steken om een beter zicht te verkrijgen. Achteraan is er ruimte zat. Je kan de Range Sport ook uitrusten met snufjes als een ijskast, of een heus entertainmentsysteem voor de achterbank. Ook dat speelt in dit segment.

De koffer slikt tussen 958 en 2013l. Dat is behoorlijk ruim, nochtans heeft de constructeur bij de aankleding niet op een centimeter gekeken. Zo zit de DVD-wisselaar doodleuk ingewerkt in de bekleding: dwars! De kofferklep opent conventioneel en is tweeledig; ofwel gaat ze volledig open ofwel enkel de achterruit. Volstrekt nutteloos, maar ook een domper omdat een goede combinatie tussen ontgrendelingsknop en handgreep niet voorzien is. Een ergonomisch foutje.

Veiligheid

Mensen lijken te vallen voor de hoge zitpositie van de SUV’s en monovolumes omdat dat een Ősubjectief en onjuist- gevoel van veiligheid opwekt. Wél terecht wordt door de fabrikanten van dit rollend materieel uitvoerig gewezen op het betere verkeersoverzicht, maar dat verwatert. De populariteit van deze nichesegmenten fnuikt de rijhouding als veiligheidsverhogende factor omdat je gezichtsveld de helft van de tijd toch weer gehinderd wordt door een vervoersmiddel dat net zo hoog is. Wat overblijft in de argumentering zijn de traditionele veiligheidsvoorzieningen. Terreinwagens met een conventioneel ladderchassis hebben vaak moeite om de botsenergie te absorberen, maar deze Range Rover Sport heeft een geïntegreerd chassis dat naast een stijve koets ook voldoende flexibiliteit biedt om kreukelzone’s te integreren. De EuroNCAP heeft nog niet de kans gehad dit model of de technisch nagenoeg identieke Discovery tot schroot te rijden. De conventionele Range Rover werd eerder wel al tegen de vervormbare barrière gekwakt en weerstond de test met een score van vier sterren. De vooruitzichten voor dit meer geavanceerde onderstel zijn dus bemoedigend. Als u als zwakke weggebruiker door een dergelijk product gegrepen wordt, blijven uw kansen evenwel gering.

Op vlak van veiligheidsuitrusting is de Range Sport correct uitgerust. Acht airbags, waarvan zes vooraan, verstevigingsbalken in de portieren, een geavanceerde stabiliteits- en tractiecontrole, ISOFIX vasthechtingshaken voor kinderzitjes en natuurlijk driepuntsgordels op alle zitplaatsen. Twee extra zijdelingse thorax-airbags voor de achterste inzittenden waren leuk geweestij

Rijgedrag

Zoals gezegd leent de Range Rover Sport z’n onderstel van de Discovery 3. Dat is een gezonde, maar nauwelijks een sportieve basis. Met een specifieke configuratie voor de luchtophanging en actieve koppelstangen, grotere wielen en bredere banden heeft Land Rover getracht daar een mouw aan te passen. De grote SUV reageert daardoor stukken stugger op oneffenheden en houdt de koets in de bochten mooi vlak. Toch vinden we het nut van de ingrepen beperkt, want ze kunnen de immense conceptuele problemen niet verdoezelen. Als je de bredere bandenmaat uit de formule filtert betwijfelen we of de Range Sport ook maar één kilometer sneller dan de Discovery 3 de hoek om raakt. Omdat sportiviteit Őook relatieve- in wezen niets te maken heeft met uiterlijk opsmuk, en al helemaal niet met de aanwezigheid van het woord op het kofferdeksel, kon Land Rover niet anders dan opboksen tegen de wetten van de fysica. Dat de Range Rover Sport nog eens ruim 200kg méér weegt dan de Discovery is dan een slecht begin.

De dieselmotor is soepel, betrekkelijk stil en vormt een mooi paar met de alerte zestrapsautomaat, maar levert tegenvallende prestaties. De 2.7l V6 heeft met 190pk en 440Nm simpelweg te weinig in huis om de 2,5 ton zware SUV te animeren. Al is de (begrensde) topsnelheid van 193km/u aardig, de acceleratietijd naar 100km/u van 12,7 tellen is dat niet. De geblazen tweeliter V8 heeft heel wat meer in huis; 390pk en 550Nm terwijl het aggregaat slechts 100kg extra in de weegschaal legt. Het is verreweg de betere motor, ook als je rekening houdt met het fikse prijsverschil. Een sprint kan in 7,6 seconden en aan 225km/u Őwanneer de krachtbron toch al geen overschot meer heeft- is het spelletje omwille van de elektronica uit. Vooral het gemak waarmee de V8 hogere snelheden aanhoudt, maakt indruk. Daarmee hebben we gedetermineerd dat de Range Rover Sport best snel kan zijn, voor een SUV. Dat maakt hem evenwel niet sportief. De besturing is te vaag, de remmen geven wat te weinig feedback en in het algemeen wordt de bestuurder veel te weinig bij het gebeuren betrokken. Al die valse sportiviteit laat zich overigens wel cash betalen aan de pomp. De Supercharged V8 neemt met een testverbruik van minder dan 25l/100km geen genoegen. De diesel doet beter, maar niet veel. Ook die vroeg elke 100km ruim 17l kostbaar vocht, zonder iets in de plaats te geven. Dat doet de V8 wel.

Conclusie

In januari 2004 stelde Land Rover de Stormer concept car voor op het Autosalon van Detroit. Het merk zei er meteen bij concrete productieplannen te koesteren. Dat werd de Range Rover Sport. Een model dat in tegenstelling tot wat z’n naam doet vermoeden onderhuids nagenoeg identiek is aan de nieuwe Discovery 3, en niet één vijs met de nog een stuk grotere Range Rover deelt. Om de “Sport” uit de naam te benadrukken, bekleedt Land Rover het model met een aantal opvallende stijlkenmerken. Dat levert een potig uitzicht op, al is dit niet meer de sobere terreinwagen die het merk doorgaans aflevert. Het resultaat is op het kantje van barok. In het interieur mist de Range Sport wat van de finesse die de meeste concurrenten in dit segment bieden, maar hij maakt dat ruimschoots goed met z’n typische, karaktervolle inrichting.

We reden zowel met de 190pk en 440Nm sterke 2.7l V6 diesel als met de geblazen 4,2l V8 benzine. De eerste is er vanaf € 51.600, de topmotor kost € 80.900 en is 390pk en 550Nm rijk. Die laatste is wat ons betreft Ően rekening houdend met het prijsverschil- ook de beste keuze. De diesel stelt immers teleur (0-100km/u in 12,6 tellen). De benzine is op z’n minst snel (7,6sec voor de sprint). Sportief zijn ze geen van beiden. Daarvoor is het gewicht (minstens 2,5 ton) te hoog en zijn de conceptuele beperkingen simpelweg te groot. Echt nefast hoeft dat niet te zijn, omdat directe concurrenten als de Audi Q7, de BMW X5 en de Porsche Cayenne zich aan exact dezelfde steen stoten. Maar wie op zoek is naar de “Sport” uit de type-aanduiding komt dus bedrogen uit.