Range Rover Evoque Convertible TD4 180pk

Inleiding

Terreinwagens waar je het dak af van kan knutselen zijn niet zo uitzonderlijk. Maar een SUV die de klus met een druk op een knop klaart? Dat hadden we nog niet gehad. Wij toch niet. De Amerikanen konden al eens zo'n Nissan Murano kopen, maar niemand bleek dat effectief te willen. Land Rover denkt met deze Evoque Convertible beter te kunnen. In ons land zal het eerste verkoopsjaar in elk geval een succes zijn, want het toegewezen quotum is eigenlijk al zo goed als de deur uit. Invoerder en fabrikant houden er rekening mee dat het succes van korte duur is. Een gezonde houding gezien het hoge trendgehalte van deze auto.

Een koopje kan je de Evoque niet noemen. De convertible zal je minstens € 52.500 kosten. De diesel - in deze auto de betere keuze - kost minstens € 55.500. Met minstens 180pk. De variant met 150pk wordt voorlopig niet bij ons aangeboden (maar bijvoorbeeld wel in Engeland). Dadelijk wordt wel duidelijk waarom…

Exterieur

De Convertible is gebaseerd op de driedeurs Evoque. Het amputeren van het dak heeft weinig gevolgen voor de lijnen van de dynamische SUV. Het elektrisch bediende dak van fabrikant Webasto heeft een vorm die behoorlijk dicht aanleunt bij die van een vast dak en het geheel verdwijnt netjes onder de gordellijn. Het blijft een beetje vreemd ogen, maar dat is door z’n concept en niet omdat er gekunsteld werd.

Van het dak kunnen we alvast stellen dat het door z’n meerlagige structuur (5 laagjes) een erg goede isolatie biedt. Reizen met het dak dicht stelt je aan nauwelijks meer decibels bloot dan onder een stalen hemel. Van dicht naar open en vice versa kan met de druk op de knop. 18 tellen en het ligt open, 21 en het is weer dicht. En je kan transformeren tot snelheden van 51km/u. Je hoeft alleen maar op een knop te drukken. De bediening is overigens net tegengesteld aan wat je zou denken. Grappig hoe de Britten altijd een beetje tegendraads zijn.

Interieur

Veel aanpassingen onderging de Evoque niet aan de binnenzijde. Er zijn bevestigingspunten voor het windscherm (een aanrader), het handschoenvakje is afsluitbaar en de achterbank heeft een meer verticaal opgestelde rugleuning. Kwestie van het dak opgeborgen te krijgen. Niet te extreem overigens, je kan er gerust nog enkele uren doorbrengen zonder veel reden tot morren te hebben. De voornaamste hindernis blijft op de achterbank geraken. Met het dak open een veel makkelijker onderneming dan met het dak gesloten. Dan is de doorkruipopening echt aan de krappe kant. Ook de gesloten variant is in dat bedje ziek.

Aan de binnenzijde noteren we een nieuw infotainmentsysteem sinds de recente facelift. Dat is beter dan voorheen, maar zeggen dat Land Rover nu alle achterstand op dat vlak heeft bijgewerkt? Dat is ook weer overdreven.

Verwarmd zitmeubilair en een krachtige verwarming moeten ervoor zorgen dat open rijden in bijna alle omstandigheden mogelijk is. Maar het slaagt er slechts ten dele in. De temperatuur was tijdens de eerste kennismaking behoorlijk laag - voor zover het witte decor u dat niet verklapt. Dat hoeft echter geen probleem te zijn. Maar een tochtje zorgde er gek genoeg voor dat het kouder was aan de benen dan aan de kruin.

Dat de koffer er bij zo’n verbouwbeurt niet handiger op wordt, is een vaststaand feit. De toegang is net zo min optimaal als bij eender welke andere cabrio. Er blijft echter nog 251l over. Het had dus erger gekund.

Veiligheid

Er is niets mis met het veiligheidsniveau van een gesloten Evoque. We concentreren ons daarom vooral op de aanpassingen die werden gedaan voor deze aparte koetswerkvorm. Dat zijn er nogal wat.

Laat ons beginnen bij de airbags. Gordijnairbags kan je vanzelfsprekend niet monteren. En daarom zijn de zetelairbags aangepast. Die moeten nu ook bescherming voor het hoofd bieden. Zelfs bij een koprol. Als je het zo gek zou maken om over de kop te gaan (wat de elektronica detecteert en ten koste van alles zal proberen voorkomen - desnoods door je rechtdoor ergens op te laten botsen) dan zitten er achter de passagierszitjes twee rolbeugels. Die hebben slechts 90 milliseconden nodig om uit hun schuilplaats tevoorschijn te komen.

Wat er dan nog is? Wel… de A-stijlen zijn verstevigd. Die moeten zonder hulp van het dak het gewicht van de auto kunnen houden. Om de gevolgen van de amputatie te beperken zijn er overigens aan het onderstel ook nog tal van verstevigingen doorgevoerd. Daar kruipt ruim 200kg in. De gevolgen daarvan brengen ons bij het weggedrag…

Rijgedrag

We kunnen er niet omheen: de Evoque Convertible is een zware jongen. Er komt zo maar eventjes 300kg bij ten aanzien van de variant met vast dak. 68kg daarvan kruipt in de dakconstructie, de rest is versteviging. Het resultaat is op sommige vlakken voorbeeldig. De Evoque Convertible kraakt of piept niet en verteert oneffenheden zonder de typische rilling door de structuur, het stuur en de voorruitomlijsting. Land Rover wou immers dat je er ook nog het terrein mee kon induiken, ook al doet wellicht niemand dat echt.

Dat gewicht heeft echter ook flinke nadelen. In de besturing valt het allemaal nog reuze mee. De Evoque Convertible stuurt verrassend strak en dynamisch, als je tenminste verdraagt dat je daar door de (fijn afgestelde) elektronica bij geholpen wordt. Maar als het op remmen en acceleratie aankomt, moet je leren leven met de beperkingen. 180pk, 420Nm en een negentrapsautomaat kunnen de dakloze SUV nog steeds niet naar 100km/u krijgen binnen de 10 tellen. Het duurt 3 tienden langer. Een dynamische rijstijl zorgt ook al snel voor een sponzig gevoel in het rempedaal. Dat de Evoque graag gebruikt maakt van z’n elektronica om van richting te veranderen (elektronische koppelverdeling heet dat) helpt daar niet bij. Met de topsnelheid van 195km/u hebben we minder problemen.

En dan is er het verbruik. Land-Rovers eigen nieuwe (Ingenium gedoopte) tweeliter common-rail diesel vraagt op papier 5,7l/100km (149g CO2), maar in de praktijk is het veel, veel meer. Hier kom je er niet met een litertje extra. En ook niet met twee. Met een pluim op het pedaal en meer discipline dan ons lief was haalden we 8,5l/100km.

Conclusie

Een SUV als cabrio. Dat moet iets voor het hart zijn, want op papier is zoiets een behoorlijk bedenkelijke zaak. Dat komt vooral omdat zo’n SUV nog tegen wat moet kunnen. Je kan er dus niet van uitgaan dat de klant zich tevreden stelt met een zwabberslappe structuur en zich tevreden stelt met korte ritjes over gladgestreken asfalt, ook al is dat exact wat de overgrote meerderheid doet.

Land Rover wilde de terreinvaardigheid niet compromitteren en dat betekent dat er verstevigd moest worden. Véél verstevigd. Voeg dan ook nog een dak toe en je hebt een auto die 1967kg weegt. En dat betekent dat zelfs een 180pk sterke diesel er hard aan moet sleuren zonder echt overtuigende resultaten. En het kost een flinke slok brandstof. Sta niet te kijken van 10l/100km of meer.

Dan het goede nieuws… het klapdak werkt snel, is goed geïsoleerd en verprutst de lijn niet. En door al die verstevigingen is de Evoque Convertible vrij van de gebruikelijke trillingen in zo’n cabrio. En hij is ook opvallend dynamisch te sturen. En ja, ook terrein kan hij nog aan.