Peugeot RCZ R

Inleiding

De Peugeot RCZ zag het levenslicht in 2009, na een zwangerschapsperiode van 2 jaar. Z’n komst werd immers al in 2007 aangekondigd op het Autosalon van Frankfurt door een concept car. De dynamisch ogende tweedeurs leent de ingewanden van de 308, die inmiddels aan een erg heilzame generatiewissel werd onderworpen. Over de toekomst van de RCZ hangen vooralsnog vraagtekens. Maar om de laatste jaren van deze generatie aangenamer te maken, heeft Peugeot enkele ingenieurs van z’n voormalige Le Mans racer de verantwoordelijkheid over de pittigste RCZ van allemaal gegeven. Daaraan kleeft het label R, naast een prijskaartje van minstens € 40.470.

De meest gepeperde RCZ uit het gewone gamma melkt 200pk uit z’n geblazen 1.6l. Deze nieuweling neemt hetzelfde blok als basis maar knijpt zo maar eventjes 35% meer vermogen uit. We proberen te achterhalen of dat wel goed gaat.

Exterieur

De RCZ is geen draak. Al van bij z’n voorstelling als concept car, weet hij het publiek te bekoren met z’n sterk geaccentueerde wielbogen, z’n hoge gordellijn en z’n dak en achterruit die twee bulten bevat. De proporties van het model kloppen gewoon. Peugeot kan profiteren van een evenwichtig design. Alleen de smoel werd in 2012 even bijgetimmerd.

De RCZ R mag zich als meest sportieve telg uit het gamma vanzelfsprekend niet al te bescheiden opstellen. Daarom rust de koets standaard al op tweekleurige 19-duimers, is er een koffervleugel, een dubbele uitlaat en worden de wielkasten nog beter gevuld door 10mm van de veerweg te kapen. Wie nog wat extra euro’s in de schuif heeft liggen kan zich daarna nog laten gaan in stickersets (tegenwoordig een must) of - zoals bij ons testexemplaar - een dak in mat of glanzend carbon.

Zonder daarom twijfel te laten over z’n ambities, blijft de RCZ er erg homogeen uitzien. Het vinden van die balans is een kunst. Lof dus, net als over de afwerking want die hebben we niet op fouten kunnen betrappen.

Interieur

Dat de RCZ niet meer dan de jongste is, merk je vooral aan de binnenkant. De boordelektronica is niet meer van de jongste soort en ook het bedieningsgemak en de werkingssnelheid zijn inmiddels een beetje achterhaald. Het is daarom des te meer bizar dat we behoorlijk geplaagd werden door elektronische gremlins. Niet iets wat we verwachten bij een ‘rijp’ product.

Met de sfeer aan boord zit het allemaal goed. De RCZ R slaagt erin erg sportief en tegelijk emotioneel over te komen. Daar zit de oranje boordverlichting en de donkerrode tint die het R-label ondersteund voor heel wat tussen. Vooral het sentiment wil bij de gedoodverfde Duitse concurrent Audi TT al eens genegeerd worden.

Dat je de achterbank best niet overschat, je de dakboog gegarandeerd eens tegen je kruin krijgt en er beter auto’s zijn om bakken bier in te hijsen (de koffer is wel 384l groot) kan je wel raden. Als je je daaraan ergert, shop je in de verkeerde klasse. Peugeot zou wel het vissen naar de autogordels wat eenvoudiger mogen maken. Gelukkig zitten de met leder en Alcantara getooide kuipjes erg goed en valt het stuurwiel - voor de gelegenheid een maatje kleiner - bijzonder goed in de hand.

Veiligheid

Laat het wel wezen: wie z’n zinnen heeft gezet op de RCZ R laat zich daar niet van afbrengen door de inhoud van deze rubriek. Maar we lijsten alle veiligheidsvoorzieningen toch op. Er is overigens niets mis mee. De RCZ moet de allerlaatste snufjes als dodehoekcontrole of een rijstrookassistent missen (elektronische bemoeienissen die wij in elk geval niet missen) maar is voor de rest erg keurig voorzien. Denk maar aan vier airbags, noodremhulp, de verplichte ABS, stabilteitscontrole en bandendrukcontrole. Maar er zijn ook twee Isofix-bevestigingspunten voor kinderzitjes op de achterbank. Als je tenminste in staat bent om het kinderzitje tot daar te puzzelen.

Rijgedrag

270pk en 330Nm uit een zestienhonderdje persen, dat lukt niet zomaar. Deze 1.6 heeft dan ook niet zo veel meer gemeen met het blok dat 200pk opwekt, ook al zijn cilinderinhoud en boring en slag identiek. Deze centrale heeft een aangepast onderblok, onderging een thermische behandeling voor meer stevigheid en wordt natuurlijk door een grotere turbo onder druk gebracht. Die produceert trouwens een net hoorbaar ventilatiegeluidje wanneer je abrupt van het gas afgaat, terwijl de aandrijflijn ervoor een diepe sonore toon uit de twee ruim bemeten eindpijpen laat ontsnappen. Discreet, niet mis te verstaan, maar naar onze smaak net iets te veel gespeend van gepruttel en geblaas.

Het onderstel, dat al profiteert van een tot 7cm toegenomen spoorbreedte ten aanzien van de vorige 308 die als basis diende, is nog eens grondig onder handen genomen. Het omvat nog steeds geen onafhankelijk opgehangen achterwielen, maar door dempers te monteren die stukken beter zijn, wordt dat gebrek afgevlakt in plaats van uitvergroot, ondanks het hogere vermogenspotentieel. En ja, de 308 RCZ sleept zich nog steeds uitsluitend aan de voorwielen door het verkeer. Gelukkig zorgt een mechanisch sperdifferentieel ertussen - en geen halfslachtige elektronische oplossing zoals tegenwoordig al te vaak het geval is - ervoor dat die twee wielen optimaal fungeren. In de bochten steekt het onvermijdelijk onderstuur daardoor gevoelig later de kop op. Een speelrakker wordt de RCZ R echter niet, daarvoor is de achtertrein onvoldoende levendig.

Wie de pook met iets te lange slag nauwkeurig door de verzetten jaagt, ziet de naald van snelheidswijzer 5,9 tellen na het begin van de oefening al voorbij de 100 lopen. Iets wat je in de praktijk overigens alleen kan als de omstandigheden echt ideaal zijn. De voorwielen gaan immers erg graag aan het spinnen als de ondergrond oneffen of nat is. Maar doorstomen tot 200km/u gaat altijd met de vingers in de neus. Het is zelfs opvallend dramaloos, alsof er helemaal niets aan de hand is. En dat laatste is onze grootste kritiek op de RCZ R. Die slaagt er immers niet helemaal in om z’n bestuurder mee te slepen. Daarvoor geeft het stuur te weinig gevoel, is de klank te gedempt, de motor te lineair…

Het papier leert ons nog dat de RCZ R genoegen neemt met 6,3l/100km of amper 145g/km aan CO2. Maar dat cijfer kan je toch echt op je buik schrijven. Veel vermogen uit een klein blokje wringen kost nu eenmaal brandstof. Dus tenzij je bereid bent om - tegen de roeping van de auto in - comateus door het verkeer te gaan, zal je eerder een liter of 10 moeten begroten.

Conclusie

Peugeot lanceerde de RCZ al in 2009. Het model onderging inmiddels al een facelift en terwijl de Fransen de lippen stijf op elkaar houden over een eventuele opvolger, werd er wel voldoende tijd gevonden om een extra pittige versie bij elkaar te vijzen. Met R op de kofferklep en grotere wielen, een dubbele uitlaat en een interieur in leder en Alcantara om wat onder de kap zit op passende wijze wereldkundig te maken.

Tegelijk begint de RCZ R last te hebben van z’n leeftijd. Vooral de boordelektronica wil niet meer mee. Het staat gelukkig niet in de weg van een positief rapport voor interieur en veiligheid, tenzij je dacht dat de achterbank voor meer dan louter academische doeleinden diende.

270pk uit een 1.6l is heel wat. En het moet dan ook nog alleen via de voorwielen naar het asfalt. Ondanks een mechanische sper - die stukken beter functioneert dan de elektronische schaamlapjes die tegenwoordig legio zijn - is dat een taak die het rubber te zwaar vinden zodra de omstandigheden afwijken van wat ideaal is. Doen ze dat niet, dan rij je al na 5,9 seconden 100km/u en haal je desnoods een top van 250km/u. Cijfers die meer sensatie beloven dan de RCZ R levert. Daarvoor is de achtertrein onvoldoende levendig, zijn de schakelwegen net te lang en geeft het stuur te weinig feedback. Als het een drug was, dan zou het nicotine zijn. Het voldoet aan alle kwalificaties, echt high wordt je er niet van, maar rokers verlangen er niettemin naar. Te koop vanaf € 40.470.