Peugeot Partner Tepee Outdoor 1.6 BlueHDi

Inleiding

De Peugeot Partner is geen monovolume. En ook niet z’n rivalen, de Berlingo of Kangoo, om slechts de meest voor de hand liggende voorbeelden te geven. Het is een ludospace. Dat is een segment dat ontstond in het kielzog van de monovolumes. Draai de klok een decennium terug en dat was wat iedereen hebben wou. Geen SUV. Inmiddels is diens populariteit tanende - de monovolume bleek uiteindelijk toch niet zo nodig. En neem maar van ons aan, over 10 jaar gaan al die SUV's dezelfde weg op. De ludospace,daarentegen, dat lijkt een blijver te zijn. Die zijn immers écht ruim, wat niet van elke monovolume kan gezegd worden. En al helemaal niet van een compacte SUV.

In 1996 was de Partner één van de grondleggers van het segment. Het ging om modellen die in de basis bestelwagens waren, maar net dat beetje aangekleed waren om ervoor te zorgen dat er dag in dag uit als gezin mee te leven was. En dat zijn ze eigenlijk nog altijd. In z’n huidige gedaante werd de partner gelanceerd in 2008. En nu zijn er een paar bouten aan veranderd, samen met een nieuwe 1.6l dieselmotor. Instappen kan vanaf € 15.925 met een 100pk sterke 1.6. En de diesel kost minimaal € 17.025. Net als bij alle andere auto’s dikt het aan als je in de uitrustingstabellen opklimt. Aan de 120pk sterke diesel op de testrollen hangt al een kaartje van € 23.065, maar dan heeft hij ook al de stoere outdoor-uitrusting. Sterker nog, er staat niets duurder in de prijslijst.

Exterieur

Geloof niet al te veel van de uitspraak dat het nu een nieuwe Partner is. Dat is een marketingsausje dat erg waterachtig aandoet. Er is nauwelijks iets verandert. Een grille en een bumper ja, en wat nieuwe kleurtjes. Details die er eigenlijk niets toe doen, maar die de verkoper in de showroom net dat beetje meer te vertellen geven.

Alles bij het oude

De Partner blijft dus vooral bij het oude. Dat klinkt wellicht wat negatief, maar dat hoeft het absoluut niet te zijn. De voetafdruk bleef identiek met 4,38 op 1,86m en zo ook bleef z’n grootste troef behouden: op die afmetingen kan je 1.350k kwijt. En als je de achterbank laat zitten, kan er nog altijd 675l in.

Interieur

Laat ons maar meteen de koe (die perfect in de Partner zou passen) bij de hoorns nemen: van de materiaalkeuze wordt je niet vrolijk. En ook niet van de hertekende middenconsole, de nieuwe GPS of de bijgestipte bekleding. Maar wat ons betreft hoeft dat ook niet. De Partner z’n verleidingskracht zit op andere vlakken. Dit is immers een auto voor mensen die dingen doen. En je kan er veel mee doen. Al helemaal in deze uitvoering - met opbergkoffers tegen het dak, glazen paneeltjes die voor licht zorgen en een massa bergruimte die niet meteen bij het koffervolume geteld wordt. Het gaat om handigheid. Voor klussers, sporters, actieve gezinnen of hobbyisten die meer nodig hebben dan alleen maar een smartphone. En dat plastic overal is natuurlijk ook best robuust.

Zit je goed?

Tegelijk kan je absoluut niet zeggen dat je in zo’n Partner slecht zit. Wat verticaler dan in een normale auto, terwijl het stuur een tikkeltje horizontaler staat. Net als in een bestelwagen en je ziet natuurlijk hoe dat komt. Het overzicht is goed en zelfs achteraan valt daar niet over te klagen. Het zitvlak van de bank is er wat hoger. Een vaak gebruikt truukje dat het ruimtegevoel er versterkt. Op de achterbank van die Partner passen overigens ook gewoon 3 kinderzitjes naast elkaar (slechts 2 met Isofix-bevestiging) met voldoende ruimte om de ukjes er ook in- en uit te heisen. Probeer dat maar eens bij een gewone berline.

De praktische punten houden daar niet op. Twee zijdelingse schuifdeuren - handig. Achterzetels die je niet alleen kan neerklappen maar ook kan verwijderen - handig. Het hele ding is onmeetbaar handig. Er zijn koffers tegen het dak, de achterruit kan apart open en ja, daar zit nog maar eens een dakkoffer… Je kan er op zo veel verschillende plaatsen spullen wegsteken dat het niet ondenkbaar is dat je iets voor jaren kwijt bent. Maar - er moet altijd een maar zijn - nogal wat van die handigheidjes moet je uit de optielijst halen of kom je pas tegen als je de versietabel opklimt. Je kan niet alles hebben. Of net wel, als je de topversie neemt.

Veiligheid

Vorig jaar herleidde de onafhankelijke crashtestorganisatie EuroNCAP nog een Partner tot schroot. En het resultaat was maar zo-zo. Iets meer dan 50% voor de bescherming van de inzittenden en zelfs een buis voor de aanwezige elektronische gadgets. En - om volledig te zijn - wel een mooie score voor voetgangerveiligheid en de bescherming van de kleintjes achterin. De reden voor die middelmatige score is niet ver te zoeken. Deze Peugeot is immers niet meer van de jongste en de EuroNCAP scherpt z’n criteria jaar na jaar verder aan. Dit jaar zou het busje weer wat minder scoren.

Is hij daarom onveilig?

Je moet die EuroNCAP-resultaten natuurlijk met een korreltje zout nemen. Een auto waarin je vijf jaar geleden veilig zat, is dat nog steeds. Alleen zijn de nieuwe nog veiliger. In het segment van de Partner gaat dat eenvoudigweg hand in hand met de productgeneraties. Er zijn overigens nieuwe modellen die geen haar beter scoren. En natuurlijk voldoet deze Fransoos nog netjes aan de wettelijke norm. Dat betekent bijvoorbeeld dat hij beschikt over stabiliteitscontrole, ABS en bandenspanningsdetectie, net als frontale airbags. En zoals al aangestipt bij interieur, beschikt de achterbank over 2 Isofix-bevestigingspunten voor kinderzitjes - op de buitenste plaatsen.

Het is natuurlijk een beetje vervelend dat Peugeot laterale airbags vooraan slechts standaard aanbiedt op het hoogste uitrustingsniveau. Dat moet in een gezinsauto gewoon standaard zijn. En gordijnairbags horen er ook op. En daarom krijgt de Partner bij ons ook een slappe score.

Rijgedrag

We gingen aan de slag met de 120pk sterke 1.6 dieselcentrale. Die is nieuw en vertoont behoorlijk wat werkijver met z’n 300Nm. Het is ook erg duidelijk een moderne diesel - want onder 1.700t/min zit er weinig of geen leven in. Daarboven is hij echter discreet en voldoende vlot. We schrijven voldoende omdat zo’n Partner meeslepen nu eenmaal geen cadeau is. Het is hoog, breed en echt niet zo licht. Onze testversie - een Outdoor - weegt minstens anderhalve ton. Dat hij dus in 11,4 aan 100 geraakt en een top van 174km/u haalt, is dus erg puik. Er staat overigens geen snellere Partner in de catalogus. Maar zelfs dan - wie stoplichtsprintjes wil doen is hier vanzelfsprekend aan het verkeerde adres. Want zelfs al kan deze Partners behoorlijk levendig uit de hoek komen, hij wil eigenlijk niet. Gezapig naar de bestemming… ja, dat is zijn stijl. Dan blijf je ook het dichtst in de buurt bij z’n verbruik van 4,4l/100km en CO2-uitstoot van 115g/km. Nuja dicht… doe er voor de zekerheid toch maar een liter bij.

Dat hoef je ze niet te leren

Al van oudsher weten de heren bij Peugeot een onderstel af te stellen als de beste. En je kan deze Partner dan ook niet zo veel aansmeren. Hij is comfortabel, stuurt meer dan behoorlijk precies en ligt zelfs relatief strak in de bocht. Maar sta ons vooral toe dat laatste even te nuanceren, want wie dat bochtengedrag belangrijk vindt en absoluut een Partner wil, neemt dan toch best geen Outdoor-versie. Een beetje meer bodemvrijheid en een dakconsole met glas en opbergruimte… dat helpt natuurlijk niet. Zoals gezegd, de besturing is meer dan behoorlijk lineair. En wil je dan eens wat sneller gaan met je busje, dan kan je gerust zijn - hij wordt niet venijnig als het snel gaat. Zonder te snel rechtdoor te gaan of allergisch te zijn voor lastenwissels (links-rechts of omgekeerd), blijft hij wel perfect voorspelbaar. En met remschijven rondom is hij ook nog eens gezegend met voldoende trekkracht. Een onderstel afstellen, dat hoef je Peugeot niet te leren. Je zou bijna denken dat hij een volledig onafhankelijke ophanging heeft.

Conclusie

Een nieuwe Peugeot Partner, jaja. Daar is wel meer voor nodig dan een andere grille en een dashboard dat een beetje hertekend is. En laat ons maar meteen met dat laatste beginnen, want dat is nu niet meteen een stilistisch meesterwerkje. Het nieuwe infotainmentsysteem is hooguit functioneel. En het werkt ook niet zo goed als we zouden willen. Laat maar zitten die handel, en koop een TomTom of zo. De boordplank verraadt de leeftijd van de Partner - al zeven jaar nu. En dat doet ook z’n veiligheidsuitrusting. In een auto die bij uitstek aan gezinnen wordt verkocht, mag de constructeur wat meer z’n best doen.

Die nieuwe diesel daarentegen, mag er wel zijn. 1.6l groot, 120pk en 300Nm sterk in z’n sterkste vorm. De enige die ook een handbediende zesbak krijgt. Goed voor 4,4l/100km, maar dan moet je bovenmenselijke zelfbeheersing aan boord leggen en moet je alleen in je Partner gaan zitten. En dat is nu net waar deze Peugeot niet voor gemaakt is. Tot zeven personen ja, dat gaat erin. Of al meteen 1.350l koffervolume. En daarbij zijn we meteen bij z’n sterke punt aangekomen. Hij is ruim, comfortabel, veelzijdig en onvoorstelbaar praktisch. Werkelijk overal - tot tegen het dak toe - zijn gigantische opbergvakken. En daarmee tikt de Partner nog steeds net dezelfde vakjes aan als voor deze miniscule facelift.