Peugeot 508 SW 2.0 HDi 180

Inleiding

Peugeot is nog maar net begonnen met uitleveren van de 508 Berline en daar is de break al. Tenminste, om naar te kijken en aan te snuffelen. Wie hem op de oprit wil moet nog wachten tot de vogels uit het ei komen. Maar wij gingen alvast op pad om uit te vlooien of hij net zo goed kan bekoren als de Berline (zie test hier).

Voor het zover is, eerst even preventieve ontnuchtering. Het was lang een publiek geheim dat een Peugeot lang niet voor de catalogusprijs de deur uitging. Maar in recente tijden veranderde dat omdat de Fransen hun modellen begeerlijker maakten. Deze 508 SW doet in navolging van z’n minder functionele broer lustig mee. De instapper kost al € 32.850. De duurste telg uit de catalogus € 53.400. Ertussen heb je keuze uit een 1.6 turbo op benzine die 180 of 225pk opwekt, een 1.5 diesel die 130pk levert of een 2.0 die 160, dan wel 180pk opwekt. Het was die laatste die de Fransen ons serveerden. Een marteling voor je portefeuille, want op een haar na de gammatopper. Maar wel erg riant uitgerust. Met onder meer Alcantara en leder en een hele hoop digitale snufjes en gadgets. De tijd dat we je moesten vertellen dat een auto in dit segment over vier elektrisch bediende zijruiten en verwarmde spiegels kon beschikken, ligt ook al even achter ons.

Exterieur

Dit segment… wat is dat eigenlijk? Ja, het is een break. In Europa goed voor één op drie auto’s het marktdeel van de ruime berlines. Het kalft wat af natuurlijk, want meer en meer mensen klimmen in een SUV. De vierdeurs werd door de Fransen daardoor wat radicaler gepositioneerd. En dat doen ze ook met de break. Lijkt de eerste wat weg te hebben van een Coupé, dan heeft deze veeleer trekken van een moderne shooting brake. Lager, met meer nadruk op de breedte en de aflopende daklijn.

Een zegen voor de zichtbaarheid rondom is dat allemaal niet. Vooral aan de hoeken wil wel eens iets uit het zicht verdwijnen. Maar het levert wel een 508 SW op die er stààt. Eentje waar mensen van kunnen dromen. Met een agressieve smoel, dagrijlichten als klauwen en achteraan een glanzend zwarte band die de nieuwe kontsignatuur van Peugeot bevat.

Interieur

Laat ons maar meteen stellen dat het interieur niet perfect is. Net als bij de Berline kunnen we opmerken dat de afleesbaarheid van sommige elementen beter kan. Het zit ook niet millimeterprecies in elkaar en door al die trendy nieuwe lijnen voelt het er ook wat benauwder dan voorheen. De gordellijn werd hoger getrokken, de daklijn lager. En dan is er dat kleine stuurtje. Daar zijn liefhebbers van, maar ook haters. Iedereen moet dat maar voor zichzelf uitmaken.

Er valt ook niet te beweren dat de 508 SW groter is dan voorheen. Je offert achteraan een beetje hoofdruimte en achter die knappe kofferklep past 30 liter minder dan voorheen. Je hoort ons natuurlijk niet beweren dat deze nieuwe koetswerkvorm daardoor meteen onpraktisch is. Je zal je wel moeten trainen op instappen zonder je hoofd tegen de dakboog te slaan. Daar bots je soms letterlijk tegen de beperkingen van het ranke profiel van de 508 SW aan. De laaddrempel is nog steeds laag, de achterbank kan plaats maken voor een volledig vlakke laadvloer en 530l koffervolume is nog steeds erg ‘riant’.

Er is niets dat we de 508 SW niet door de vingers willen zien. Dat het geen ergonomische topper is? Vergeten. Dat hij een beetje krapper is dan voorheen? Geen punt. Waarom? Wel, omdat hij in een segment dat bijna hoofdzakelijk op ratio speelt, een beetje emotie kan brengen. Het gevoel doet ons wat denken aan wat Alfa Romeo teweeg brengt.

Veiligheid

We laten ons in deze rubriek minder en minder verleiden tot een uitgebreide opsomming van alle veiligheidssnufjes. Bijna 20 jaar geleden, toen auto55.be in het leven werd geroepen, kon je nog eens wat kwijt over een gordelspanner of hoofdsteunen achteraan. Tegenwoordig is de veiligheidsuitrusting zo uitgebreid dat het relevanter is hoe de auto presteert wanneer onheil toeslaat. En volgens de EuroNCAP botsresultaten, die we daarbij steevast als leidraad nemen, is de 508 een erg veilige auto.

Als berline (breaks worden niet apart getest) haalde hij 5 sterren binnen. Vooral de bescherming van volwassenen bleek uitstekend. 96% was er de score op. Andere rubrieken: 86% voor de bescherming van kinderen in het voertuig, 71% voor voetgangers en 79% voor de aanwezige veiligheidsnufjes. We stippen even aan dat de 508 onder meer een actieve motorkap en een automatisch noodremsysteem standaard heeft en dat Isofix op de passagierszetel (achteraan is het standaard) een zeldzame optie is.

Rijgedrag

We zijn weerom op pad met de tweeliter diesel met 180pk in combinatie met een achttrapsautomaat. Veel hadden we daar in het verleden niet op aan te merken. En tot nieuwe inzichten daarover zijn we niet gekomen. Het is een soepele, krachtige en aangenaam klinkende dieselmotor. De Fransen waren daar altijd al goed in. Hij haalt er 100km/u mee in 8,4 seconden, kan tot 230 op de teller toveren en slurpt elke 100km 4,7l uit de tank. Op papier tenminste. In de praktijk kan het met een liter meer, maar je laat je gaan natuurlijk en dan wordt het snel een liter of zeven. Dat platform (eigenlijk een grotere, complexere variant van dat van de Peugeot 308) stuurt alleen vermogen naar de voorwielen. 500Nm. Een compliment voor de voorophanging, de boordelektronica en de achttrapsautomaat dat die zich niet vaker vergalloperen. Alleen kruipen (erg traag rijden, bijvoorbeeld bij het parkeren), is iets dat de combinatie niet behoorlijk onder de knie heeft.

De GT en de First Edition (een speciaal aangeklede lanceerversie) beschikken over gestuurde dempers. In Frankrijk krijg je ze niet zover dat ze in sportstand vullingen uit je kiezen rammelen. Wat ze erg goed kunnen, is een comfortstand programmeren. Daarin wiegt of leunt de 508 nog steeds niet, maar hij spreekt wel z’n ruime veerwegen aan. Op slecht wegdek is dat een zegen. De 508 SW verdraagt ook dat het wat harder gaat. De multilink-achteras lijkt wel aan het wegdek verlijmd. Er is als glitter een beetje rijplezier overheen gestrooid.

Conclusie

Peugeot zorgde met de 508 al voor een moderne interpretatie van de berline. Wat lager, wat dynamischer. Voor de klant die aan de lokroep van de SUV kan weerstaan. Nu doet het met de break precies hetzelfde. Shooting, werd die. Niet radicaal, maar genoeg om net even wat anders te zijn. Ook aan de binnenkant overigens. En het rijgedrag. De diesel zet weliswaar geen topprestaties neer - je zit echter nooit om werkijver verlegen. In comfort vinden we’m beter dan in sport, al is dat vanzelfsprekend een erg persoonlijk oordeel.

Perfect is de 508 SW niet. Zichtbaarheid rondom of ergonomie kan beter. Zaken waarover je sneller loopt te vitten als je er niets voor in de plaats krijgt. We sommen wel op wat beter zou kunnen, maar erg zwaar tillen we er niet aan. De Fransen compenseren dat met iets wat in de autowereld almaar zeldzamer wordt: een beetje eigenwijs karakter. Al bij al is het al lang geleden dat men in Sochaux nog eens zo’n overtuigende grote middenklasser in elkaar stak.