Peugeot 3008 e-HDi

Inleiding

We hadden wel een beetje onze bedenkingen moeten we toegeven, toen Peugeot begin 2009 op het salon van Genève het doek van de 3008 haalde. Niet dat de vijfzitter zo verschrikkelijk onappetijtelijk was, welnee. En ook niet omdat het concept totaal van de pot was gerukt of helemaal niet leek aangepast aan de realiteit. In geen geval zelfs. We moesten gewoon nog wat wennen aan het idee dat de Franse autobouwer eigenhandig een cross-over had ontwikkeld. Een auto met offroad-ambities, geboren en getogen in de fabriek van het Franse Sochaux ... nou, dat zien we niet bepaald elke dag.

De recentste terreinverkenner van het merk met de leeuw is immers de 4007. En dat is niet meer of minder dan een Mitsubishi Outlander, die op obscure wijze aan een Frans paspoort is geraakt mits minutieus knip- en plakwerk en een stapeltje leeuwenbadges. Het leek dan ook een hele stap om nu maar meteen zelf met een eigen avonturier op de proppen te komen, zeker omdat de concurrentie in het recent geëxplodeerde segment der kleine SUV's niet heeft stilgezeten. Maar onze initiële terughoudendheid, en ook wel verwondering, werd al snel bijgesteld toen duidelijk werd dat de 3008 helemaal geen moddervreter bleek te zijn. Niet wat betreft zijn technische vaardigheden. En eigenlijk straalt de nieuweling dergelijke ambities ook helemaal niet uit. Een Franse wanhoopspoging om alsnog aansluiting te vinden in een lucratieve nichemarkt, of een mix van genres zo geniaal omdat niemand de cocktail eerder had aangedurfd? We gaan het graag voor je na.

Exterieur

Elke keer als we alweer een nieuwe wagen op de rooster leggen, doen we een (op ons niveau) toch wel indrukwekkend filosofische vaststelling. Het blijkt namelijk quasi onmogelijk te voorspellen te zijn, in welke mate een koetswerk bij een welbepaald iemand in de smaak zal vallen. Toegegeven: de eerste die een Ferrari 458 Italia een spuuglelijk misbaksel vindt, moeten we nog tegenkomen. En het verhaal dat iemand op slag verliefd werd op een SsangYong Actyon van de vorige generatie, wel, die legende catalogeren we al evengoed onder de rubriek broodje aap. Maar al wat daar tussenin zit, het soort automobielen dat dag in, dag uit over 's lands wegen tuft met andere woorden, daarover zijn de meningen vaak grondig verdeeld. En dat geldt dus ook voor deze 3008, waarvoor Peugeot naar eigen zeggen lustig aan het kokerellen ging met DNA van de SUV, de berline en de monovolume.

Er is weliswaar iets voor te zeggen. De 3008 staat op platform 2 van de PSA groep, net zoals de meer conventionele 308. Maar de 4,37m lange cross-over staat natuurlijk wel een beetje hoger (1,64m) op de poten, want precies dat aspect is een erg belangrijk verkoopargument in het segment. Dat, en de kofferklep waarvan het onderste stuk naar beneden openklapt, zijn in wezen de enige verwijzingen naar de klasse van pseudo-avonturiers en vrijetijdsbelevers, bevolkt door Nissan Qashqai's en konsoorten. Welja, de neus oogt met zijn slanke kijkers en gapende grille wat stoerder dan het geval is bij een doorsnee monovolume. En inderdaad, er werd wat kwistiger met zwart beschermplastiek omgesprongen dan op een klassieke berline. Maar alles goed en wel beschouwd, appelleert de 3008 niet meteen een terreinwaardige inborst. Niet in de zin dat Peugeot dat tevergeefs heeft geprobeerd, maar gewoon, alsof de Fransen het onterecht idee van terreinwaardigheid helemaal niet willen suggereren. Een eerlijke stellingname vinden we, en daar houden we wel van. Maakt de 3008 door die originele aanpak nu wel of niet indruk op de esthetische barometer? We denken er het onze over, maar aangezien de 3008 ondertussen de derde best verkopende Peugeot is in ons land, gunnen we de cross-over graag het voordeel van de twijfel.

Interieur

De 3008 biedt volgens Peugeot het beste van drie werelden: die van de berlines, de monovolumes en die van de SUV's. Voeg daar in één beweging maar een snuifje ... vliegtuig aan toe, en je hebt een aardig beeld van hoe de binnenkant eruit ziet. Van de terreinwagens erft de 3008 de hoge zitpositie, die geholpen door de ver naar voor stekende, 1,70m2 grote voorruit een puik zicht oplevert over het verkeer. Veel invallend licht was trouwens een belangrijk criterium in het lastenboek, wat ook de aanwezigheid van het reusachtige, 1,60m2 grote glazen dak op de optielijst verklaart (€ 500, standaard vanaf Premium Pack). Van de berline, meer bepaald de 308 uit de eigen gelederen, pikt de 3008 dan weer de rijhouding en het zitcomfort. En het moet gezegd, zowel de bestuurder als de maximaal vier passagiers hebben geen reden tot klagen. Uit de wereld van de monovolumes waaide het ruimtegevoel over, dat zich vooral manifesteert middels de uitstekende hoofdruimte, de vele handige opbergvakjes en een riante koffer die onder het bagagescherm tot 512 liter kan huisvesten. Met de achterzetels plat ontstaat een vlakke laadvloer die tot 1.604 liter slikt, en als je de voorste passagiersstoel eveneens in de tafelpositie kantelt, heb je een laadlengte van maar liefst 2,62m ter beschikking. Met het onderste kofferdeel in gesloten toestand weliswaar, want als je het ding met een draagvermogen tot 200kg verticaal plaatst, kan je met een gerust hart nog wel wat langere plankjes van de DHZ zaak om de hoek naar huis sleuren.

Aha, en waar zit dan die fameuze vliegtuigtouch verstopt? Niks verborgen, Peugeot legt de link naar het indrukwekkend nationaal aeronautisch verleden door middel van twee details. Ten eerste is een heus head-up display leverbaar vanaf de Premium uitvoering (€ 350) en wordt het zelfs standaard gemonteerd daarboven. Geinig, maar niet onmisbaar, vooral omdat het polycarbonaat scherm waarop al de interessante informatie geprojecteerd wordt, te ver naar voren is geplaatst om het beoogde doel te bereiken - de bestuurder toelaten zijn ogen op de weg te houden. Ten tweede gebeurt de aansturing van dit ongewoon tuig met behulp van een rijtje flipperknopjes die nadrukkelijk de middenconsole vormgeven. Een middenconsole die overigens de bestuurder letterlijk afzondert van de overige passagiers, alsof die positie bevoorrecht is. Het interieur oogt door die eigenzinnige aanpak best apart, en wat ons betreft ook wel smaakvol. Ook over de algemene bouwkwaliteit zijn we tevreden, behalve dan wat betreft de middentunnel rond de schakelpook, die meer meebewoog met onze schakelinputs dan de bedoeling kon zijn.

Veiligheid

In deze rubriek is het niet eenvoudig om telkens weer met interessante informatie op de proppen te komen. Want uiteraard verdiende de 3008 vijf sterretjes bij de dummyhaters van EuroNcap, en als vanzelfsprekend zijn alle beschikbare airbags, zes stuks in dit geval, gewoon standaard op elke versie. Hetzelfde geldt voor ABS met noodstopbekrachtiging, een elektronische remkrachtverdeler, stabiliteitscontrole en een automatische rem bij stilstand op hellingen. De optielijst vermeldt nog een Grip Control om het gemis aan terreinaspiraties enigszins te verdoezelen. En door in de uitvoeringstabel te stijgen, monteren ze in Sochaux nog wel een hindernisverklikker voor- dan wel achteraan (€ 400) of bi-xenonkijkers (€ 950), maar verwacht verder geen exotisch spul zoals rijstrookassistenten, automatische remhulpjes of parkeerassistenten. Peugeot vindt dat de bestuurder nog in staat moet zijn om als het even mag na te denken als hij achter het stuur zit. Kunnen we de Fransen ongelijk geven? Wij dachten van niet.

Rijgedrag

Eerst even iets verduidelijken: vierwielaandrijving is niet voorzien, tenzij je de Hybrid4 uitvoering met een elektromotor op de achteras als een volwaardig alternatief beschouwd. Nu dat ons van het hart is, kunnen we stellen dat we het twijfelachtige genoegen hadden om de 3008 aan de tand te voelen met de 1.6 e-HDi onder de aluminium motorkap. Het dieseltje levert 112pk voor een CO2 uitstoot van 122gr/km en slaagt er in om de rijklaar 1.498kg wegende cross-over in 12,6 seconden van 0 naar 100km te katapulteren. Een cijfer dat een eerste vlaag van ironie doet vermoeden, want het is daarmee de traagste van de bende. Het gemiddelde verbruik van 4,7l/100km is anderzijds wel het laagste, lager zelfs dan wanneer je ervoor kiest dezelfde eenheid zelf te schakelen.

Doe dat dan toch maar lekker zelf zouden we zeggen, want de op zich best aardige e-HDi krachtbron is uitgerust met een BMP, voluit een Boîte Manuelle Pilotéé. Wat erop neerkomt dat de manuele zesbak voor de gelegenheid door een computer wordt bediend. En die slimmerik heeft zo zijn kuren. Met het oog op een zo gunstig mogelijk verbruik, schakelt de BMP op de meest onverwachte momenten, en daarenboven duren de schakelwegen zo irriterend lang ... Peugeot gaat er prat op dat, mits een lichtjes aangepaste rijstijl, iedereen kan wennen aan het tuig dat nu toch al enkele jaren bij de vleet wordt geleverd binnen de PSA groep. Sta ons toch maar toe om hiervoor zeer beleefd doch kordaat te passen.

Genoeg nu over die duivelse BMP. De rest van het gamma verdient het negatieve aura dat dit ding over de vloot werpt niet, want de 3008 is zeker en vast plezierig over het wegdek te sturen. Niet dat de cross-over een snedig bochtenwonder is geworden, daarvoor ontbreekt het stuur aan scherpte en ligt het zwaartepunt te hoog. Maar wat de Peugeot van zijn - vooral visueel erg goed in het terrein scorende - SUV concurrenten gelukkig niét heeft overgenomen, is de vaak wat onbehouwen en logge wegligging. De 3008 stuurt correct, heeft weinig last van rolbewegingen in de bochten en blijft toch erg comfortabel voor alle inzittenden. Heerlijk op zijn Frans dus.

Conclusie

"Oh jee" ... dat vat kort samen wat we dachten toen Peugeot begin 2009 het doek van de 3008 haalde. Het idee dat de Franse autobouwer eigenhandig een cross-over had ontwikkeld, daar moesten we toch even voor gaan zitten. Nu interpreteerden de Fransen dat begrip erg ruim, want de cross-over mengt wel wat meer koetswerkstijlen in zijn recept dan die van een berline en een SUV. En de nieuweling is dus verre van een terreinmonster. Al helemaal niet wat betreft zijn terreintechnische vaardigheden. En eigenlijk straalt de 3008 dergelijke ambities ook helemaal niet uit.

Maar dat hoeft de pret niet te drukken, want langs de buitenkant ziet de 3008 er best origineel uit. Typisch Peugeot is dat dan met een uiterlijk dat niemand voor de borst stoot, en al evenmin valse hoop wekt wat de slaagkansen van een stevige modderrit zonder de onvermijdelijke hulp van een goedgezinde boer betreft. Van de SUV's erft de vijfzitter de hoge rijpositie, van de monovolume's graait hij de riante binnenruimte mee. En voor de rijhouding en het comfort aan boord, ging de cross-over in de leer bij de 308 uit eigen portefeuille. Die overigens ook zijn platform uitleende. Het totaalplaatje werkt, want de 3008 staat op het derde schavotje als Peugeot de prijzen uitdeelt aan zijn bestverkopende poulains in België.

Laat je de 3008 leveren met de 115pk sterke 1.6 e-HDi onder de aluminium motorkap, dan kies je voor de op papier zuinigste oplossing en krijg je voor een meerprijs van amper € 800 een automatisch schakelende zesbak mee. Die is evenwel niet onbesproken, want met zijn eigenzinnig schakelpatroon en erg lange schakelmomenten moet je bereid zijn je rijstijl - toch als die van het sportieve type is - enigszins aan te passen. In de instapversie Confort Pack heb je de 3008 op je oprit staan vanaf € 24.460, terwijl de absoluut goedkoopste versie voor € 21.010 de deur uitgaat met een 1.6 benzine in het vooronder. Wij testten deze 3008 in de op één na hoogste uitvoering Premium Pack, wat de prijs doet oplopen tot € 27.770. Voor metaalkleur komt daar nog eens € 570 bij. Een lederen interieur monteren de Fransen voor € 1.735. Ook voor het navigatiesysteem moet je dan nog tussen de € 960 en € 1.980 neertellen, afhankelijk van de gekozen versie.