Peugeot 207CC 1.6 HDi

Inleiding

Op het Brusselse autosalon stond een weinig verhullend prototype van de 207cc, die zijn debuut echter uitstelde tot het veel meer internationaal prestige genietend salon van Genève. Daar werd in 2001 zijn voorganger - de 206cc - uitgeroepen tot ‘Cabrio of the Year', een titel die door een internationale jury, die 23 landen vertegenwoordigt, werd gestemd. Voor het echter zover kwam en de Peugeot 206 CC in een 30 seconden durende hocus-pocus-beweging de overstap maakte van coupé naar cabrio, gingen er heel wat pijnen vooraf.

De story begon in 1998, toen Peugeot - ook alweer in Genève - uitpakte met zijn ‘20-Coeur' - uit te spreken als ‘vainqueur' of te winnaar(!) - terwijl het hartje ook nog verwees naar verliefdheid, hartendief... Het prototype was gebaseerd op de pittige 206 en trok de aandacht met een in de koffer opvouwbaar stalen dak, zoals Mercedes-Benz dat al in 1996 had voorgedaan met de SLK. Alleen beloofde Peugeot dat genoegen voor bijna de helft van de prijs! Zo knap en verleidelijk de dakkunsten ook oogden, het productierijp maken van dat stalen vouwdak was helemaal geen sinecure. Het duurde dan ook tot de Parijse Mondial in 2000, voordat we de langverwachte definitieve versie te zien kregen. Het karretje had tot dan al heel wat verliefdheid veroorzaakt, doch kopen bleef onmogelijk. De oorspronkelijke, prozaïsche naam ‘20-coeur' moest plaats maken voor een meer nuchter schildje: 206cc (coupé/cabrio). Het werd een 2 + 2, al kregen zelfs kleine kinderen achteraan nauwelijks een aanvaardbare levensruimte toegemeten. Voor de aandrijving liet Peugeot keuze tussen een 1600 (110 pk) of 2000 (138 pk), beiden benzinemotoren wel te verstaan.

Het concept kende een overweldigend succes: na minder dan 3 jaar verkoop, scoorde de 206cc al een volume van ruim 200.000 stuks. In België koos 15% van alle 206-kopers voor een 206cc. Peugeot verdient dan ook een pluim voor het democratiseren van dit autoconcept, dat ook andere constructeurs inspireerde, zij het dat ze zich de tijd lieten. Zo verscheen de Opel Tigra TwinTop in 2004 op het salon van Genève 2004, waarna Nissan met zijn Micra c + c eind 2005 het gezelschap kwam vervoegen en ook Mitsubishi een Colt Coupé-Cabriolet - de CZC - liet aansluiten. Dat zijn vandaag ook de concurrenten voor de tweede generatie van Peugeots hartendief, die nu het logo 207cc draagt. Of toch niet helemaal: beide Japanners - de Nissan c + c alsook de Mitsubishi Colt CZC - moeten het zonder diesel redden. Peugeot nam ook afscheid van de leverancier voor het vouwdak en produceert het voortaan in eigen huis.

Exterieur

Het Peugeot designteam lijkt de huidige kenmerken voor de auto's van het merk extra uitvergroot te hebben bij de 207cc. Zo is er in eerste instantie de vervaarlijk wijd opengesperde ‘haaienmuil', hier getooid met een verchroomde kruisverdeling voor het radiatorrooster en chroom omrande ronde mistlichten. Naast de immense visogen kan men onmogelijk naast kijken. Ze zijn helder om de interne lichttechniek te ‘showen' en liggen om de hoek van het koetswerk geplooid, om diep en hoog door te lopen op de flanken. Het uiteinde van het koplampenblok raakt bijna de aanzet van de voorruit. Onze testwagens boden standaard bochtenlicht. Xenonlicht is echter ook optioneel niet verkrijgbaar. Centraal in de motorkap zit een flink uitvergroot merklogo: de leeuw schittert bij elke zonnestraal. In zijaanzicht valt op hoe de motorkaphelling haast lijnrecht doorloopt in de voorruit, die net als bij zijn voorganger (206cc) in een wijde boog over de voorste inzittenden uitmond. Dat is het gevolg van het feit dat Peugeot zijn stalen vouwdak net als voordien 2-delig houdt. Het interieur wordt zeer goed beschermd tegen windinslag, maar sommigen vinden het cabriogevoel net te weinig. Bij de Peugeot 207 hadden we al moeite met de esthetiek van de buitenspiegels, die als ‘flaporen' tegen de carrosserie plakken. Dat is niet beter voor de 207cc, maar we moeten toegeven dat de zichtbaarheid naar achter erg goed is en dat kan bij kleinere exemplaren wel eens behoorlijk tegenvallen. Zodra de contactsleutel wordt uitgenomen, zwaaien de buitenspiegels dicht, om beschadiging te voorkomen en dat kan ons wel bekoren.

De proporties tussen voorste en achterste deel van het koetswerk liggen nu veel evenwichtiger dan bij de 206cc. Dat is het gevolg van de doorlopende booglijn die vanuit de motorkap vertrekt en zich over het interieur spant om meer naar achter met de kofferklep te versmelten. Achteraan loopt een sierlijke ‘kraag' in mat chroom rond de achterruit. Die achterruit staat vrij verticaal opgesteld. Het ‘dikke kont'-effect dat de 206cc werd toegeschreven en waarop de 307cc echt wordt afgerekend, is gelukkig niet te bespeuren bij de 207cc. De tankvuldop zit bij de 207cc plots links, wat even gewenning vergt. De nieuwkomer zit veel harmonieuzer in elkaar en oogt ook degelijker dan zijn voorganger. Tegenover de 206 cc groeit de 207cc flink in alle richtingen: +202 mm in de lengte, + 77 mm in de breedte en + 98 mm voor wat de wielbasis betreft. Jammer genoeg vertaalt zich deze groei nauwelijks door naar passagiersruimte, maar daarover meer in een volgend hoofdstuk. Het stalen vouwdak werkt bij de 207cc volledig automatisch en moet dus niet langer eerst mechanisch ontgrendeld worden. Daardoor opent het ook alweer sneller, al is de eigenlijke bewegingsfase er niet korter op geworden.

Interieur

De meer ernstige en ook wat meer ‘imposante' uitstraling van het exterieur, herhaalt zich binnen, waar de stevigheid en verzorging van de afwerking er flink op vooruit gaan. Bovendien biedt Peugeot een reeks heel aantrekkelijk ogende aankledingformules - integraal leder (2200 €) - die echter ook de eindprijs stevig de hoogte injagen. De instap naar het interieur wordt verzekerd door een stel heel brede portieren, die mooi bekleed zijn - met leder in onze beide testwagens - en een ruime berging bieden: een groot breed vak voorin en een kleiner exemplaar achterin. Tegenover de 206cc zitten de knoppen voor de elektrische ruiten nu vooraan in de portieren, in het verlengde van de armsteun. De voorste zetels bieden hoogteregeling. Ze steunen prima en hebben een goede pasvorm, zodat ze ook over langere afstanden de pret niet gaan bederven. Tegenover de 206cc is er meer hoofdruimte, doch de ‘insteek' voor de benen is anders, waardoor men het gevoel mist dat de toegenomen buitenmaten in het voordeel spelen van de inzittenden.

Het achterbankje is ook gebleven wat het was, dus totaal onbruikbaar in de zin van het woord. Het blijft wel een erg welgekomen plaats voor het afleggen van jassen of voor het onderbrengen van een zorgvuldig uitgekozen bagagekoffer (tas) die de 207cc tot een prettige reiswagen maakt voor twee. We pleiten ervoor dat Peugeot eens gaat ‘spioneren' bij Porsche en de neerklappende rugleuningen van de 911 zou kopiëren, want de aldus ontstane ‘bagageplank' is veel handiger dan de zetelwelvingen van de achterbank die toch tot niets dienen. Het windscherm moet nog altijd worden bijbetaald (250 €) maar plooit nu in 4 delen samen, zodat het handiger in de koffer past. Het dashboard van onze testwagens was eveneens met leder afgewerkt. Het moet gezegd dat Peugeot er erg goed is in geslaagd om dit werkje keurig uit voeren - o.a. mooi gelijkmatig aangebrachte ‘naaisteek' - wat de 207cc een exclusief cachet verleent. Rond het centraal, hoog in het dashboard ingeplante multifunctioneel display (standaard boordcomputer, optionele navigatie en telefoon,...) en de daaronder liggen ventilatiemonden loopt een sierkader in mat-chroom. Er is gelukkig geen hinderlijke spiegeling zichtbaar in de voorruit, omdat de reflectie hoog buiten het gezichtsveld valt. Dat zit anders voor de chroomranden rond de instrumenten, die bij geopend dak ongevraagd sterretjes toveren... Soms best lastig. Peugeot behoudt de olietemperatuurmeter (onderaan rechts) en daar zijn we blij om. Het geeft de cockpit niet alleen een sportieve toets, maar is vooral bij de dieselmotor ook een echt nuttig instrument. Totaal overbodig vinden wij de parfumverstuiver die in de luchtwegen van de centrale ventilatiemonden kan worden gestopt. Wij vinden het ronduit stinken... Op de 207cc ‘Pack' is een automatische airco met actieve koolfilter standaard, al vonden we deze minder efficiënt werken dan bij de vroegere 206cc. Het lijkt alsof het toch niet zo royale interieur bij gesloten dak nooit helemaal gekoeld raakt.

Een belangrijke vooruitgang t.o.v. de 206cc is de hoogte- en diepteregeling op het stuur, dat nog steeds prettig in de hand ligt. Achter het stuur zitten 4 satellieten voor de lichten, wissers, cruise-control (optie 300 €) en audio. Wij vinden dat de muziekinstallatie net zo vlot rechtstreeks op het toestel te bedienen valt. Onze beide testwagens verschenen in ‘Pack'-uitvoering, wat o.a. een aluminium pedalenset, dito pookknop, maar ook een elektrochromatische binnenspiegel insluit. De zonnekleppen hebben allebei een verlicht spiegeltje. De middentunnel biedt achteraan 2 bekerhouders, een plat bergvak onder de handrem en vooraan een holte waarin heel wat GSM's veilig terecht kunnen. Behalve de knop voor het stalen vouwdak is er een knop voor de simultane bediening van de 4 zijruiten. Wij mochten kennismaken met het optionele navigatiesysteem (2850 €), dat door het Italiaanse Magneti-Marelli wordt toegeleverd en tevens een radio, CD-wisselaar (MP3-compatibel), autotelefoon en 7" kleurenscherm bundelt. In een tijdperk dat mobiele navigatiesystemen voor een habbekrats de deur uitvliegen, is het door Peugeot voorgestelde RT3-systeem hopeloos achterhaald. De kaartinformatie (Navteq) staat nog op CD-ROM's per land en de bediening is weinig vriendelijk te noemen. In andere modellen biedt Peugeot al een modernere RT4 aan, maar daar heeft de koper van een pas geïntroduceerde 207cc weinig boodschap aan. De radio-ontvangst is matig.

Veiligheid

Veiligheidsgordels met spanners en krachtbegrenzers vooraan zullen niemand verbazen. Ze worden aangevuld met veiligheidshoofdsteunen die zich gemakkelijk laten afstellen. Achteraan zijn er eveneens driepuntsexemplaren met krachtbegrenzers. Er is ook een detectiesysteem voor de aanwezigheid van passagiers op de 4 plaatsen. Dat is erg hinderlijk, want zodra je ook maar de minste bagage op de achterbank gooit, slaat het zaakje alarm. Gelukkig helpt volharden in de boosheid en stopt het alarm ook weer vanzelf. De voorste passagiersstoel is uitgerust met Isofix-bevestigingspunten.

Voorin zitten adaptieve airbags (uitschakelbaar voor de passagier) en zijdelingse airbags voor hoofd en borstkas. Daarnaast is er zelfs een stuurkolomairbag. De actieve rolbeugels achter de achterbank zijn nu standaard verchroomd, iets wat vroeger voor de 206cc vaak in de accessoirehandel werd opgezocht.
ABS, elektronische remkrachtverdeling, noodremhulp en automatische ontsteking van de 4 richtingaanwijzers bij een noodstop, zijn standaard voor elke 207cc. Wie een ‘Pack'-versie bestelt, heeft ook recht op ESP en antispinregeling, wat anders 500 € als optie kost.

Een praktische zaak is de automatische vergrendeling van de portieren bij het wegrijden en het inklappen van de spiegels wanneer men de wagen afsluit. Het handschoenenkastje is afsluitbaar. Een alarm is optioneel, maar wanneer de wagen ontgrendeld wordt en er toch geen portier opent om in te stappen, zal de vergrendeling kort nadien opnieuw activeren. Een elektronische parkeerhulp is eveneens op de optielijst terug te vinden.

Rijgedrag

Tijdens onze eerste testweek reden we de 1.6 HDI dieselversie, een motorisatie die allicht het best zal scoren in ons landje. De 206cc moest tot in mei 2005 wachten vooraleer hij met een dieselmotor kon besteld worden. In de 207cc zorgt de 1600 die het resultaat is van een samenwerking met Ford, voor 110 pk en 240 Nm koppel. Dat koppel kan tijdelijk oplopen tot 260 Nm dankzij de ‘overboost'-functie. De motor is standaard uitgerust met een partikelfilter en wordt gevolgd door een manuele 5-bak. De 1.6 HDI is een mooi vlot rijdende diesel, die van de 207cc echter geen snelle sportieveling maakt. Met een leeggewicht van 1413 kg kan dat ook moeilijk anders. Hij komt echter in alle omstandigheden vlot weg en laat zich lekker genieten, ook over lange trips. Men voelt dat het wagentje constructief meer power aankan, wat ook bevestigd wordt door het aanbod van een 150 pk turbo benzinemotor. Onze dieselaar was tevreden met een gemiddeld verbruik van 6,7 l/100 km, maar op een licht hellend en bochtig parcours piekten we tot 15,2 l/100 km voor het snellere werk. Met zijn 50 liter tank biedt de 1.6 HDI een rijbereik van +/- 700 km en daar kunnen we best tevreden mee zijn. De 207cc lijdt duidelijk minder onder allerhande torsiekrachten dan zijn voorganger. Het kraken en piepen van sommige carrosseriedelen blijft hier dan ook verregaand achterwege, ook als men er de zweep oplegt. Overigens charmeert de 207cc met een prettige wegligging, die uitnodigt om het gaspedaal wat dieper te duwen. De geluiddemping is goed voor zijn klasse en draagt ertoe bij dat de 207cc ook over langere afstanden niet gaat tegenvallen. Kortom, Peugeot boekt veel vooruitgang t.o.v. de 206cc.

We ruilden onze 1.6 HDI voor de 1.6 benzinemotor met automaat, een beslissing waar we al heel snel spijt van kregen. De 1.6 met 16 kleppen levert 120 pk (voorheen 110 pk in de 206cc) en 160 Nm, die 1391 kg in beweging moeten krijgen. De automaat is een volstrekt voorbijgestreefde 4-traps, zij het dat er ook nog een manuele schakelmogelijkheid is, en een ‘Sport'- en ‘Winter'-programma evenmin ontbreken. Er volgt nauwelijks enige reactie op het intrappen van het gaspedaal; en dat is gewoon frustrerend. Bovendien maakt de aandrijving een hels kabaal, terwijl er op de weg niets te beleven valt. Toch ontdekten we een aangenaam zacht bromgeluid vanaf 4000 tr/min, al werd dat teveel overstemd door het lawaai van de automaat. Ons verbruik bedroeg gemiddeld 8,6 l/100 km, zonder dat we konden spreken van enig rijplezier. Vergeet deze combinatie maar... lang leve de diesel!

Conclusie

Peugeot heeft zijn 206cc flink verbeterd en leverde goed werk - lees vooruitgang - met de 207cc. In vergelijking met zijn nochtans zeer gesmaakte voorganger is de 207cc een stuk steviger gebouwd, terwijl ook zijn afwerking een veel beter verzorgde indruk nalaat. Het cabriodak ‘made by Peugeot' werkt soepel en in alle stilte.

Toch liet Peugeot ook kansen liggen om de 207cc nog beter te maken. Zo is de groei aan de buitenzijde niet nadrukkelijk vertaald naar de interieur- en kofferruimte. De achterbank blijft onbruikbaar, wat we minder erg vinden dan dat ze door de vormgeving weinig praktisch is voor het plaatsen van bagage.

Peugeot heeft goed begrepen dat dit een ‘lifestyle-product' is en laat de klant dan ook keuze uit tal van opties en aankledingen. Dat heeft ook zo zijn weerslag op de prijs... Onze beide testwagens totaliseerden 29.800 € (HDI) en 28.600 € (benzine) onderaan hun bestelbon. Met dergelijke bedragen zit men boven de basis van een hoger segment coupé-cabrio's als de 307cc 2.0 HDI (28.850 €), de Ford Focus Coupé-Cabrio TDCI Trend (26.545 €) en de Opel Astra TwinTop 1.9 CDTI Enjoy (27.050 €), die bovendien wel echte 4-zitters zijn. Het maakt kiezen er niet makkelijker op...