Peugeot 2008 1.6 HDi

Inleiding

Net zoals de concurrentie komt Peugeot op de proppen met een crossover in het alsmaar populairdere B-segment. Je kan moeilijk stellen dat het Franse merk over veel ervaring ter zake beschikt, maar ze zijn in Sochaux duidelijk niet over één nacht ijs gaan. De nieuwe baby-suv komt de 3008 vervoegen - evenmin een moddervreter - net als de 4008 die op basis van een Mitsubishi wordt gebouwd. Hij mag in navolging van de nieuwe 208 ook meteen de nieuwe tekentaal van de Leeuw etaleren, wat enkele verrassende trekjes oplevert in zowel ex- als interieur. Maar daarover later meer.

In tegenstelling tot Renault, wil Peugeot met de 2008 mondiaal meespelen en bouwt het de nieuweling ook "lokaal" in drie fabrieken. Het Europese continent wordt bedient door Frankrijk zelf, Azië krijgt zijn bestellingen uit China geleverd en Zuid-Amerikaanse kopers zien hun 2008 in Brazilië geassembleerd. Wagens getekend om over de hele aardbol gesmaakt te worden kunnen zelden onze emoties beroeren, al doet de band met de leuke 208 alvast het beste vermoeden. En neen, net zoals bij Renault's Captur doet Peugeot weinig moeite om een zweem van geveinsde terreinwaardigheid mee te geven. De koets staat weliswaar wat hoger en de panelen wat boller, maar vier keer vier is op geen enkele motorisatie beschikbaar.

Exterieur

Die onbestaande terreincapaciteiten in acht genomen prijzen we ons gelukkig dat Peugeot niet overdreef met nutteloze kunststof beschermstukken of bodemplaten. Desondanks ziet de 2008 er behoorlijk stoer en stevig uit, mede dankzij de prominente grille, de grote glaspartijen en de gespierde flanken. De wagen ziet er bovendien stukken groter uit dan de 4,16m die hij lang is doen vermoeden. Iets wat we ook beamen in het interieur. Met dank aan de knapste leeuwenlichtblokken in jaren en de subtiele chromen strips in de voor- en achterpartij komt de 2008 bijzonder matuur voor de dag. Zonder, we benadrukken het nogmaals, de indruk te willen geven een modderlawine te kunnen bedwingen.

Bekijken we de 1,57m hoge 2008 wat meer in detail, dan vallen de vele plooien en holtes in het koetswerk op. Zowel door hun aanwezigheid, als door hun subtiliteit trouwens. Zowel de motorkap kreeg een knappe welving, eentje die ook in het dak terug te vinden is. Aldaar ontdekken we een tweede eigenaardigheid: de dakstijl klimt achter de voorste portieren enkele centimeters omhoog waardoor het dak er daadwerkelijk een stukje hoger van de grond komt dan vooraan. Dit komt de hoofdruimte voor de achterbank ten goede, en omdat Peugeot de knik als het ware verstopte door hem met een verchroomd biesje te accentueren, verstoort de geknakte lijn het zijprofiel in het geheel niet.

De grote kofferklep snijdt erg laag in, wat toeliet de laaddrempel naar beneden te halen. Je krijgt er tot 360 liter in weggestouwd met de achterbank rechtop, wat zonder meer correct te noemen valt. Bij ons testmodel tenslotte smaakten we het panoramische glazen dak met blauwe sfeerverlichting in de zijgeleiders, een optie die tussen € 480 en € 550 kost afhankelijk van het uitrustingsniveau.

Interieur

Je hoort wel eens zeggen dat er tegenwoordig geen slechte wagens meer zijn. Dat is voor een groot stuk de waarheid, en wel om volgende reden: vaak nemen autoconstructeurs niet meer het risico van de betreden paden af te wijken. Neem nu een standaard boordplank: hier en daar vind je wel een model met de tellers in het midden, maar de overgrote meerderheid vijst de klokken gewoon achter het stuur. Peugeot vond de tijd echter rijp voor een gokje, en plaatst voortaan de wijzerplaten boven het stuur. Om de boel overzichtelijk te houden, werd het stuur kleiner en wijzigde de volledige zitpositie subtiel. Het resultaat mag er net zoals bij de 208 zeker zijn en voelt verrassend snel vertrouwd aan, maar niet iedere lichaamsbouw laat toe een rijhouding te vinden die de tellerplaat volledig afleesbaar houdt. Altijd eerst even testrijden is ook hier de boodschap. Op de andere stoelen heb je evenmin te klagen: deze B-segmenter vervoert probleemloos een gemiddeld gezin.

Peugeot wil niet alleen mondiaal een beetje meer in de pap te brokken hebben, het wil ook een kaste of één, twee stijgen en dichter tegen de premiummerken aan gaan leunen. Die bedrijfsstrategie ziet zich vandaag al weerspiegelt in de aankleding van het interieur: sober, degelijk en elegant zijn de adjectieven die meteen op onze tong vallen. Het is een kunst je frivole insteken zodanig uit te werken dat ze stijlvol blijven, en dat is wat Peugeot deed. Van de aparte, scherp uitgelichte tellerplaat over het knappe infotainmentsysteem met rechtop staand scherm, het aangenaam aanvoelende stuurwiel en de fijne bekleding: het plaatje klopt helemaal.

Er is weinig negatiefs te verzinnen over de binnenkant van deze Fransoos, alleen zou je kunnen opperen dat er weinig te personaliseren valt terwijl dit vandaag stilaan de norm lijkt te worden bij compacte stadswagens. Je kan uit zes bekledingen kiezen, maar die zijn gelinkt aan het uitrustingsniveau wat de mogelijkheden sterk beperkt. Anderzijds is het evenwicht inzake materiaal- en kleurkeuze dusdanig goed uitgewerkt dat we vrezen dat te veel spielerei vanwege de klant de aantrekkelijkheid van het interieur alleen maar naar beneden zou kunnen halen.

Veiligheid

Geheel volgens verwachting kost de instapper nagenoeg evenveel als Renault's strijdwapen in hetzelfde segment, de Captur. Sterker nog, je hebt al een 2008 voor 600 zuurverdiende euro's minder. Het is een levenswerk om precies te bepalen of je daar weliswaar dezelfde zaken voor terugkrijgt, maar wat de veiligheidsattributen betreft liggen de zaken simpel. De Peugeot wint daarin namelijk het pleit. Met standaard acht airbags doet hij even goed als de fors duurdere Opel Mokka en zelfs twee keer zo goed als Renault's stadscross-over. Daar pakt de 2008 dus punten mee.

Een puntentotaal dat dan weer wordt ingedijkt - zij het licht - door het ontbreken van enkele assistenten die stilaan beschikbaar horen te zijn in dit segment. We denken aan een rijstrookassistent, een botsradar en diens meer. De optielijst blijft leeg in dit domein en dat is een heel klein beetje jammer.

Rijgedrag

Zoals bij de grotere broers in het C-segment wordt vierwielaandrijving hoe langer hoe meer een zelden overwogen optie. Het mag dan ook niet verwonderen dat de nieuwe lichting compacte suv's dergelijke aandrijving vaker wel dan niet simpelweg compleet links laat liggen. De 2008 heeft bijgevolg geen terreinambities; Alhoewel je met de aangepaste regeling van de stabiliteitscontrole, via een draaiwiel voorzien van pictogrammen op de middenconsole, en geschikt rubber rond de velgen allicht een aardig stuk verder vooruit kunt komen in mul terrein dan menig concurrent. We concentreren ons zuiver op de rij-ervaring op het verharde, en die valt ons erg goed mee.

Net als bij de 208 (waarop de 2008 is gebaseerd) vond Peugeot alweer een mooie balans in het onderstel en de stuureigenschappen zonder beroep te moeten doen op ingewikkelde en dure technologie. McPhersons maken de dienst uit voor- en een torsie-as achteraan, en het stuur is zoals dat vandaag hoort elektronisch bekrachtigd. Voorwaar geen recept om flink mee uit te halen als het traject de adrenaline prikkelt, maar de praktijk wijst enigszins anders uit. Het kleine stuurtje kan de steriliteit en het gebrek aan feedback die nog steeds eigen is aan dit type bekrachtiging immers voor een groot stuk doen vergeten dankzij een precieze aansturing van de voortrein en een mooie weerstandsopbouw. Het comfort aan boord is zoals verwacht nadrukkelijk aanwezig, terwijl een wat sportiever ingestelde bestuurder niet op zijn honger hoeft te blijven zitten. Mooi zo.

Peugeot biedt twee benzines aan, een 1.2 en een 1.6, naast drie zelfontbranders. De kleinste van die bende, een 1.4 Hdi, staat garant voor 68pk en is met een honderdspurt van 14,9s de traagste sprinter. Onze testwagen, de 1.6 e-HDi, kost net geen € 1.000 meer maar doet wel op alle vlakken beter. Niet alleen de topsnelheid en de sprint van 0 naar 100km zijn gevoelig beter (die laatste werkt hij af in 11,5s), hij doet dat zonder het normverbruik te doen stijgen (4,0l/100km) en de CO2 uitstoot blijft eveneens quasi onaangeroerd (103g CO2/km). Wij ervoeren de 1.6 als een prima maatje voor het onderstel, gelet ook op het relatief lage leeggewicht van 1,3 ton, en tekenden een reëel verbruik van 5,3l/100km. En dat is lang niet slecht voor een hoogpoter. Enkel de 1.6 e-HDi met gerobotiseerde zesbak doet (op papier) beter met een CO2 uitstoot van amper 98g CO2/km, maar we hebben op de redactie afgesproken dat we het over dat irritant onding van een automaat niet meer zouden hebben, dus bij deze. Er is ook een versie van dezelfde motor beschikbaar met 115pk, maar we hebben niet meteen het gevoel dat die nog eens een meerkost van € 1.100 verantwoordt.

Conclusie

De Fransen hebben begin aan het begin van dit decennium erg laat ingezien wat voor een enorm potentieel suv's in het C-segment in zich hadden, maar nu die trend zich ook doorzet in het kleinere B-segment zijn merken als Renault en Peugeot er wel als de kippen bij. De Leeuw stuurt de 2008 naar het front, een wagen getekend volgens dezelfde filosofie als de ronduit geslaagde 208 waarvan hij is afgeleid en tevens belast met de taak het mondiaal waar te maken. Want Peugeot biedt deze kleine cross-over quasi onveranderd in Europa, Azië en Zuid-Amerika aan, en bouwt de 'stadswagen met persoonlijkheid' ook in drie lokale fabrieken.

In navolging van Peugeot's voornemen om het inzake afwerking en stijl wat hogerop te gaan zoeken, stralen zowel de buitenkant als het interieur een zeker raffinement en een degelijkheid uit die de 2008 stukken volwassener doen voorkomen dan het cijferwerk doet vermoeden. Want met een lengte van 4,16m blijft hij netjes binnen de waarden die in het segment de norm uitmaken. We vinden de zelfde tekenstijl terug als bij de 208 in de lichtblokken, de neuspartij en de vele welvingen die nooit overdadig ingrijpen in het profiel. Diezelfde benadering zet zich verder in het interieur, dat naast soberheid en kwaliteit ook enkele verrassende keuzes herbergt. Zo vinden we de tellerpartij die net als bij de 208 onconventioneel boven het merkbaar verkleinde stuurwiel wordt ingebouwd nog steeds erg geslaagd, al slaagt niet iedereen er altijd in een correcte rijhouding te vinden met een vrij zicht op alle apparatuur.

Onder de kap valt weinig vooruitstrevends te ontdekken, maar hetgeen Peugeot monteert valt nooit door de mand. Het onderstel is comfortabel en laat in combinatie met een precies en prettig weerstand biedend stuurwiel tegelijkertijd best wat vertier toe vanop de bestuurdersstoel. De 1.6 e-HDi, als middelste van de drie beschikbare diesels die de Fransen onder de kap vijzen, beperkt zijn dorst tot 5,3l/100km in de praktijk. En als je de BIV aanvraagt kan je een uitstoot van 103g CO2/km doorgeven. Algemeen beschouwd maakt die geslaagde aandrijflijn de knappe en comfortabele 2008 tot een te duchten concurrent in een steeds drukker segment. Enkel wie vasthoudt aan de huidige hype om tot in het oneindige te kunnen personaliseren blijft wellicht wat op zijn honger zitten, maar dat zal Peugeot duidelijk een worst wezen. En kunnen we ze ongelijk geven?