Opel Signum 2.2 DTI

Inleiding

Met de Opel Signum wil Opel een heel nieuw segment aanboren. Een segment waarin ruimte en comfort centraal staan, net als bij een monovolume, maar met een koetswerk dat niet zo ver gaat en eigenlijk een middenweg zoekt tussen een monovolume en een break. Een auto ook die zich qua prijs, uitrusting en afmetingen situeert binnen dezelfde klasse als de grote monovolumes. Opel had eerder al zo’n monovolume, de Sintra op een chevrolet-basis, die flopte. Tegelijkertijd wil Opel met dit model een moderner alternatief bieden voor de huidige Omega-kopers. Het ziet er immers naar uit dat Opel’s grootste berline geen opvolging krijgt.

Opel biedt de Signum aan met vier benzinemotoren en drie diesels. Bij de benzines heb je keuze uit een 1.8l met 122pk, een 2.0 Turbo met 175pk, een direct ingespoten 2.2 met 155pk en een 3.2l V6 met 211pk. De prijzen ervan variëren van exact € 24.000 tot € 34.650. Bij de diesels bestaat het aanbod uit een 2.0 DTI met 100pk, een 2.2 DTI met 125pk en een nieuwe 3.0 V6 CDTI met 177pk. De prijzen van de dieselversies gaan van € 24.360 voor de basisuitvoering tot € 36.400 voor de meest luxueuze V6. Onze testwagen, met 2.2 DTI, zit daar voor een prijs vanaf € 25.330 tussenin. De Elegance-uitvoering kost € 27.230, maar Xenonlampen, verwarmde voor- en achterzetels, parkeerhulp, 17-duims lichtmetaal, navigatiesysteem met kleurenscherm, het lederen interieur en de Xenonlampen doen de prijs in dit geval stijgen tot meer dan € 32.500.

Exterieur

De Signum staat op een Vectra-bodemplaat met verlengde wielbasis. Die is met een lengte van 2.83m 13cm langer dan die van de Vectra-berline. Toch is de koets zelf slechts 4cm langer. Een korte overhang achteraan is het gevolg. De hoogte van 1,46cm is nauwelijks enkele millimeter meer dan bij de berline, wat duidelijk maakt dat Opel hier geen monovolume wilde neerzetten. Het geheel is 1,79m breed.

De Signum wordt boven de Vectra gepositioneerd, maar krijgt een duidelijk op de Vectra geënte koetswerkstijl. De snuit is nagenoeg identiek. Op de flank is het de licht oplopende schouderlijn, de sterk uitgewerkte plooilijn eronder en de krachtig getekende wielkasten die voor de gelijkenis zorgen. De echte verschillen blijken zich voornamelijk rond de achterzijde te situeren. De daklijn zakt nauwelijks om dan te eindigen in de vijfde deur die te schuin is afgesneden om te kunnen spreken van een break (de Vectra Break wordt overigens binnenkort gelanceerd) en te verticaal om het als een hatchback te bestempelen. De lengte van de portieren, met name achteraan, benadrukken de grootte van de wagen. De Signum mist een extra zijruitje ter hoogte van de C-stijl achteraan. Anders zou het uiterlijk te veel op dat van een break lijken. De stijl is daardoor wel heel omvangrijk geworden en dat zorgt voor een gevoelige beperking van het zicht. Over de afwerking hebben we geen opmerkingen, die is op niveau.

Interieur

Net als bij de recent gelanceerde Meriva trekt Opel de kaart van de beschikbare binnenruimte. En terecht, want je kan de ruimte vooraan zonder problemen omschrijven als ‘riant’; achteraan is ‘uitzonderlijk’ correcter. De achterzetels zijn door middel van Opel’s FlexSpace systeem individueel neerklapbaar of kunnen over een lengte van 13cm (de buitenste exemplaren) verschoven worden. Je kan ook de hellingshoek van de rugleuning laten variëren. Op die manier biedt de Signum je de keuze uit een maximale beenruimte en zitcomfort of meer bagageruimte. Over het middelste zitje, dat kan omgeklapt worden en dan wat bergvakjes tevoorschijn brengt, zijn we niet bijster enthousiast, maar de twee buitenste zitplaatsen bieden een uitstekende steun, met een beenruimte die in de meest achteruit geschoven positie groter is dan die van menig limousine in het topsegment.

De flexibele zetelopstelling maakt, zeker in combinatie met de optionele neerklapbare passagierszetel vooraan, een grote variatie in belading mogelijk. De koffer wordt nooit kleiner dan 365l, en ook dat is aanvaardbaar. Met de achterbank vooruit geschoven wordt dat een uitstekende 550l en ook dan kan je nog probleemloos twee volwassenen laten plaatsnemen. De achterbank en de centrale plaats zijn ook neerklapbaar, waardoor een bagageruimte van niet minder 1.140l en een volledig vlakke vloer ontstaat. De neerklapbare passagierszetels kan dan worden gebruikt om lange voorwerpen te laden.

De voorzetels zijn afgeleid van die van de nieuwe Vectra. Die zijn voorzien van voldoende instellingsmogelijkheden, maar konden ons desondanks niet overtuigen. Ook na een week rommelen en instellen bleken zelfs korte ritten belastend voor de rug, ook al was de positie ten opzichte van het in hoogte en diepte verstelbare stuurwiel perfect.

Opel bedacht het interieur hier met klassieke, duidelijk afleesbare, ronde wijzerplaten op de traditionele plaats voor de bestuurder. Het leder en de sierranden zorgen voor een stijlvolle toets terwijl de kunststoffen -gelijk aan die in de Vectra- degelijk aanvoelen. De ringen rond de instrumenten, deurklinken en de middenconsole zijn uitgevoerd in een trendy mat-zilveren bekleding. De vormgeving is simpel en sober zoals we van de Duitsers gewend zijn, ook al vinden we de stijl nog wat beter passen bij een compacte wagen als de Meriva.

Veiligheid

De Signum kan uitpakken met een voorbeeldige veiligheidsuitrusting. De passieve voorzieningen bestaan uit frontale en zijdelingse airbags vooraan en gordijnairbags voor de flankbescherming naast driepuntsgordels op alle zitplaatsen. Vooraan en op de buitenste plaatsen achteraan is die gordel uitgerust met een hoogteregeling en spanners met spankrachtbegrenzers. Actieve hoofdsteunen helpen de gevolgen van een whiplash beperken; ook achteraan en dat is een wereldprimeur. Het Pedal Release System van Opel koppelt bij zware aanrijdingen de rem- en koppelingspedaal los om letsels aan de onderbenen te beperken.

De actieve veiligheidsvoorzieningen bestaan uit een geavanceerd ABS-systeem met bochtenremcontrole (CBC), elektronische remkrachtverdeling (EBD), Tractiecontrole Plus (TCplus) en remassistentie. Een ESP-systeem bewaakt de wielsnelheid en grijpt in op maximum drie wielen om de Signum op koers te houden.

Rijgedrag

Onze testwagen wordt aangedreven door de 2.2l DTI diesel. Die beschikt niet over de laatste common-rail technologie en blijft dan ook wat achter in vermogen. Dat blijft beperkt tot 125pk bij 3.250t./min. terwijl het maximale koppel 280Nm bedraagt en tussen 1.500 en 3.000t/min ter beschikking is. Weinig, want de meeste constructeurs halen een vergelijkbaar vermogen uit een (fiscaal voordeliger) blok met een inhoud van 1.9 of 2.0l, maar er is beterschap op komst want nog dit jaar wordt gestart met de introductie van dieselmotoren met common-rail technologie van de tweede generatie, afkomstig van Fiat. Niet geheel onverwacht bleek de krachtbron, met name bij een koudstart wat te nukkig en te lawaaiig, en het dient gezegd dat ook de handgeschakelde vijfbak wat tijd nodig had vooraleer boterzacht schakelen tot de mogelijkheden behoorde. Toch kan je niet stellen dat de Singum met deze krachtbron ondergemotoriseerd is. De 1.610kg zware vijfdeurs haalt in deze combinatie immers 100km/u na 11,2sec en houdt het past bij een top van 201km/u voor bekeken en dat is Őgezien de afmetingen- zonder meer vlot. Het verbruik bedraagt 6,3l/100km voor de gemengde cyclus volgens de constructeur. Wij eindigde een liter of twee hoger en vinden dat gezien de afmetingen en de gevraagde prestaties perfect aanvaardbaar. De verbruikspiek lag op 11,2l/100km.

De bodemplaat en de ophanging zijn afkomstig van de Vectra en dat voel je. De op een hydroform subframe verankerde McPherson veerpoten vooraan en de achteras met vierpuntsgeleiding absorberen oneffenheden efficiënt en met een minimum aan koetswerkbewegingen. Dat zorgt vooraan voor een comfortabele rit, maar achteraan vreet die droge afstelling behoorlijk hard aan het comfort. De achterpassagiers betalen de prijs voor de ver achteruit geschoven positie van de achterbank (vlak bij de as).

De langere wielbasis zorgt voor een wat grotere rechtuitstabiliteit, maar voor het overige is het weggedrag nagenoeg identiek aan dat van de Vectra. Dat wil zeggen dat de koets in een snelle bocht met de snuit de buitenkant opzoekt. Een onderstuur dat voorspelbaar en progressief is, zolang je niet te snel gaat en niet te bruusk van het gas af wil. In dat laatste geval heeft de Signum immers -meer dan gemiddeld- de neiging om de achterkant naar buiten te zetten. De stabiliteitscontrole houdt natuurlijk wel alles in het gareel. De remmen zijn voldoende krachtig voor normaal gebruik. Fading en een verzwakt pedaalgevoel treedt enkel op bij intensief gebruik.

Conclusie

Met de Signum lanceert Opel een nieuw topmodel dat niet alleen een kloof slaat met de rest van de concurrentie, maar ook met de Opel Omega. De koetswerkstijl houdt het midden tussen een monovolume en een break, maar neigt omwille van de beperkte hoogte duidelijk meer naar dat laatste. De vormgeving is duidelijk herkenbaar als Vectra, ook al positioneert Opel dit model op de verlengde Vectra-bodemplaat, een klasse hoger. Omwille van die gelijkenis en de duidelijke verschillen met de Omega denken we dat Opel het vooral zal moeten hebben van nieuwe kopers, en klanten die hun Vectra zijn ‘ontgroeid’.

De grote troef van deze Signum is de interieurruimte. Die is functioneel, comfortabel, vooral achteraan uitzonderlijk ruim en moduleerbaar. De drie achterzetels kunnen immers wegklappen of verschoven worden. Zo kan de bagageruimte oplopen tot 1.140l. Spijtig wel dat het vinden van een goede houding in de voorzetels een lastige zaak is, en de droge ophanging knabbelt aan het zitcomfort achteraan. De 2.2 DTI is niet de modernste diesel en dat merk je, maar is toch voldoende krachtig om de 1.6 ton zware Signum vlot door het verkeer te loodsen.