Opel Corsa 1.2 Edition 75pk

Inleiding

De vorige keer dat Opel een ‘nieuwe’ Corsa voorstelde, ging het eigenlijk om een sterk doorgedreven opfrisbeurt. Nieuw uiterlijk, nieuw interieur, technische verbeteringen, maar dezelfde structuur. Ditmaal is de Corsa echt helemaal nieuw. Sterker nog, hij is de eerste vrucht van de overname door PSA. Een eerste indicatie van hoe de Fransen hun Duitse adoptiedochter zullen behandelen. En we zitten er met de loep bovenop.

Opel Corsa: het gamma

Dat het motorenpalet overhoop gegooid zou worden - PSA-aggregaten eerder dan die van GM - lag voor de hand. Het aanbod begint dan ook bij een atmosferische 1,2l driecilinder met 75pk, om vervolgens over te gaan in een turbovariant met hetzelfde slagvolume. Die bestaat in twee versies: met 100 of 130pk. De prijsvork gaat van 15.995 euro tot 23.995 euro. Dieselen kan nog met precies één motor: een 1,5l diesel met 102pk. In de verschillende uitrustingsversies gaat die (exclusief extra’s) van 19.795 euro tot 22.295 euro. Ah ja, er is ook nog een elektrische versie. Die Corsa-e is meteen ruim 30.000 euro duur. Om ervoor te zorgen dat het aanzienlijke prijsverschil niet al te hard opvalt, staat die niet mee op dezelfde prijslijst.

De nieuwe Opel Corsa getest

We houden bij deze eerste kennismaking bescheiden: de instap-twaalfhonderd in combinatie met een handgeschakelde vijfbak. Z’n Edition-uitrustingsniveau (het tweede) trakteert je op onder meer een manuele airco en handgrepen in koetswerkkleur voor 17.495 euro. Het is hier nog gespekt met pack navigatie dat al 1.200 euro kost, lichtpakket, metaalkleur en lichtmetalen velgen. De totale kost beloopt daardoor iets meer dan 20.600 euro.

Exterieur

Op vlak van afmetingen verandert de Corsa niet zo veel. Hij is 5cm langer en een halve centimeter breder dan z’n voorganger. Tegelijk is hij ook een paar centimeter lager, wat ervoor zorgt dat z’n frontale oppervlak wat gunstiger is dan voorheen. Een belangrijk wapen in het beperken van de uitstoot en de CO2-afgifte.

Opel-design voor nieuwe Corsa

De stilisten bij Opel plooiden over de structuur die dient voor de nieuwe Peugeot 208 een koetswerk dat tegelijk aanknoopt bij de vormgeving van de vorige editie en bijgevolg niet de indruk wekt dat de Fransen een keurslijf oplegden. Tenminste, dat is de eerste indruk. Bij nader onderzoek mag echter blijken dat de restricties aanzienlijk waren. Bij het openzwaaien van de achterportieren - de Corsa is er alleen als vijfdeurs - valt immers op dat ze aan de korte kant zijn. En aan de binnenzijde zit de rugleuning van de achterbank een centimeter of 10 meer naar achteren dan de portieropening. Precies identiek aan de Peugeot 208, waardoor je beide modellen een wat ongemakkelijk toegang tot de zitplaatsen achteraan kan aanwrijven. Een minpunt bij een auto die zich ook wil kunnen opwerpen als gezinswagen.

Achter de achterklep werd intussen wel flink vooruitgang geboekt. Het beschikbare laadvolume gaat er van 285 naar 309l. Standaard is de achterbank in twee delen neerklapbaar.

Interieur

Opel doet aan de binnenzijde z’n best om z’n klanten een vertrouwd gevoel te geven. Het is geen doorslag van het Peugeot-interieur ook al is de technologie van daar afkomstig. Dat valt eigenlijk alleen op rond het centrale display (in casu optioneel) dat ook het navigatiesysteem en multimedia omvat. Op dat vlak maakt de Corsa een zevenmijlsprong.

Links van het stuur zit de traditionele draaischakelaar voor de bediening van de lichten en voor je neus zitten twee conventionele wijzertjes. Het Franse product (dat trouwens wat duurder is, maar z’n best doet om via andere uitrustingskeuzes een directe vergelijking te bemoeilijken) heeft daar een elektronisch display met een 3D-effect. Zo’n conventionele wijzerplaat is overigens niet moeilijker afleesbaar dan die nieuwe snufjes en dat is toch waar het om gaat.

Saai, maar gerieflijk

Belangrijker is dat de afwerking en de materiaalkeuze. Die is degelijk en de gekozen tinten zijn Duits-saai. Maar het interieur is wel gerieflijk, de stoelen comfortabel en de zithouding nagenoeg perfect. Achteraan heb je dankzij een flink uitgeholde rugleuning voor de zetels ook behoorlijk war ruimte voor knieën en voeten. Je moet er alleen het eerder al beschreven kleine portier bijnemen.

Veiligheid

Het is een opsteker dat ook heel wat compacte gezinswagens tegenwoordig de maximale score van de onafhankelijke EuroNCAP crashtestorganisatie binnenrijven. Dat is onder meer zo voor de VW Polo en de Ford Fiësta. Deze Opel Corsa… niet. Die blijft steken op vier sterren.

Zonder fietserherkenning

Z’n botsresultaten zijn er met 84% voor inzittenden en 86% voor kinderen nochtans goed genoeg voor. En het is niet zo dat hij krenterig is uitgerust. Zo biedt hij standaard niet alleen de gebruikelijke collectie airbags, stabiliteitssystmeen, gordels en gordelspanners en hoofdsteunen. Hij gooit er ook best wel wat elektronische snufjes tegenaan. Een rijstrookassistent en noodremsysteem voor voetgangerherkenning zijn standaard. Maar wil je vijf sterren dan moet je camera ook fietsers herkennen en dat doet die van de Corsa niet.

Rijgedrag

Opel mag zich gelukkig prijzen met het onderstel van PSA. De Fransen zijn experten in het afstellen van een bodemstructuur. Waar ze echter minder goed in zijn, is het ‘verduitsen’ van die combinatie. Rijden doet deze Corsa helemaal anders dan z’n voorganger. En er zijn punten die meteen op de lijst van potentiële verbetering voor een opfrisbeurt (over een jaar of vier) kunnen. Zeg maar dat het stuurtje uitgesproken vaag is en dat het pookje nogal los communiceert over z’n schakelpatroon. De afstelling van het koppelingspedaal zetten we echter met stip op de lijst met minpunten. Opel lijkt bij de bediening het motortje af te knijpen, waardoor je al snel schokkerige schakelmomenten krijgt. Misser.

Comfortabel onderstel

Sturen en dempen doet de Corsa eigenlijk meer dan behoorlijk. Het testexemplaar werd daarbij geholpen door eerder bescheiden velgen en relatief zachte winterbanden. Een goede combinatie voor het filteren van kleine oneffenheden, al is het daardoor vanzelfsprekend ook wat minder communicatief. Remmen doet deze compacte Duitser absoluut correct, maar we vinden de trommelremmen achteraan (voor deze motorversie) niettemin wat krenterig.

Dat driecilindertje moet werken

Die kleine driecilinder is een relatief dapper motortje dat een klim in de toeren beloont met een sympathieke brom. Je moet hem natuurlijk ook flink op de staart trappen om er vaart in te krijgen. Een realistische acceleratietijd naar 100 is 15 seconden en met slechts 75pk en 115Nm moet je flink met het pookje roeren voor je op de snelweg aan een inhaalactie begint. Er zijn weliswaar maar drie cilindertjes die drinken, maar omdat je regelmatig de bodem van de kan moet opzoeken, komt je geheid hoger uit dan de 4,1l die Opel opgeeft. Reken op zes liter, of - als je gedisciplineerd bent - net iets minder. Bijna de helft meer dan opgegeven.

Conclusie

Je kan niet zeggen dat de nieuwe Corsa op vlak van design een regelrechte stijlbreuk is met z’n voorganger. Zo slim is Opel wel geweest. Dat moet hier immers niet alleen een nieuw product neerzetten in een felbevochten volumesegment. Het moet ook z’n sceptische klanten ervan overtuigen dat afhankelijkheid van Parijs in plaats van Detroit, betere producten zal opleveren.

Opel Corsa blijft herkenbaar

Aan de binnenzijde zal iemand die z’n oude Corsa inruilt voor een nieuwe, evenmin geshockeerd zijn. Het is allemaal voldoende herkenbaar. Je kan deze uitvoering zelfs gerust aanwrijven dat hij saai is. Het rijden is echter een andere zaak. Daar lijken de ingenieurs nog wat op zoek naar een eigen recept. Het comfort in deze configuratie is uitstekend, maar het is allemaal wat te vaag. Remmen, besturing, versnellingspook en vooral de koppeling. Er was beter wat langer aan gewerkt.

Ruimer dan voorheen

Ondanks dat alles is duidelijk dat de Corsa bij deze generatiewissel een bank vooruit gaat. Al was het maar omdat hij binnen gelijkaardige afmetingen merkbaar meer binnenruimte biedt.