Opel Mokka 1.7 CDTI

Inleiding

De Europese auto-industrie krijgt dezer dagen stevig op z'n donder van de economie. Die had al een slechte attitude maar heeft nu de knuppels en de boksijzers bovengehaald. Dat heeft de appetijt van de Europeaan niet aangescherpt. Toch zijn er zoals steeds enkelen die de dans ontspringen. En het segment van de kleine SUV kan voorlopig aan het onheil ontsnappen en zichzelf wat meer marktaandeel toe-eigenen. Aanwezigheid erin wordt dan ook almaar belangrijker.

Dat Opel aan al dat economisch geweld wat kneuzingen heeft overgehouden is al langer duidelijk. Maar het bedrijf slaagt er wel in om een kleine SUV bij de dealers binnen te rollen - exact om deze tijd overigens - terwijl de rest van de Duitse constructeurs ernaar staat te kijken. Dat Opel in staat was de collega's op snelheid te pakken, komt natuurlijk omdat bij moederhuis GM al de Chevrolet Trax op de wenslijst stond. Beide modellen zijn dan ook nagenoeg identiek.

De instapper kost bij Opel € 17.490. Daarvoor serveert het bedrijf een 115pk sterke 1.6 benzine die alleen met voorwielaandrijving te krijgen valt. Hogerop bij dezelfde brandstoftabel vinden we een 1.4 Turbo met 140pk. Meteen al voor € 22.290, maar dat is met inbegrip van vierwielaandrijving en een upgrade van afwerkingsniveau Essentia naar Enjoy. Dieselen kan alleen met een 1.7 CDTI in de versies Enjoy of Cosmo en hier heb je de keuze of je een automaat of vierwielaandrijving wil. De twee combineren gaat evenwel niet. Prijzen beginnen vanaf € 22.190 maar het testexemplaar met vierwielaandrijving (en manuele zesbak) tikt zonder enkele door Opel gemonteerde opties al af op € 25.990. Dat is in lijn met de prijszetting in het segment waarin je momenteel nog niet moet hopen op echte prijskrakers.

Exterieur

Voor- en achteraan staat de Mokka op een spoorbreedte van 1,54m, terwijl de totale breedte 1,77m bedraagt. En met een wielbasis die 2,55m van het totaal van 4,28m inneemt, is z'n voetafdruk best zelfzeker. Alleen vooraan gaat wat verloren in de overhang, zoals bij tegenwoordig elke auto die wordt verplicht om vriendelijk en zacht te zijn voor voetgangers.

De Mokka dankt z'n naam aan de koffieboon. Die is klein maar eens vermalen en verwerkt levert die een drank op die je tong aanvalt met een sterk karakter en smaak. Logisch dus dat de koetswerklijnen zich aan de buitenzijde wat aan je netvlies opdringen. Een hoge, oplopende schouderlijn en hoog gepositioneerde lichtblokken affirmeren de strijdlustige aard. Een flinke hoop stootvast plastic valt onder de vele cosmetische ingrepen en biedt natuurlijk wel bescherming tegen kleine krassen en putjes maar helpt je op terrein natuurlijk geen meter verder.

Erg veel aanpassingen kon Opel zich ten opzichte van z'n neef bij Chevolet niet veroorloven (letterlijk) maar door de eerder generische vormgeving zijn bumperschilden, logo's en een aangepaste grille voldoende om hem in het gamma van de Duitsers in te passen.

Interieur

Wie op zoek is naar elke laatste centimeter binnenruimte, mag z'n meetlat wel weer opbergen. Een SUV springt nu eenmaal minder efficiënt om met binnenruimte dan een monovolume (als de Meriva) of een simpele break. De ruimte tussen de kofferklep en de achterbank bedraagt niet meer dan 73cm en er past 356l in de koffer. De achterbank laat zich natuurlijk wel neerklappen. Dan kan je stukken laden die tot 1,43m lang zijn en stijgt het laadvolume tot 1.372l als je tot tegen het dak stapelt.

Opel biedt ook hier optioneel zetels aan met een orthopedische goedkeuring. Een praktijk die VW overigens op z'n nieuwe Golf heeft overgenomen. Ze zijn met een prijskaartje van € 250 ook best democratisch geprijsd, alleen waren we er ditmaal minder mee in de wolken dan in het verleden. En er zijn nog wel punten van kritiek. Zo zien de kunststoffen er wel goed uit, maar zijn ze op sommige plaatsen nog onaangenaam hard. En het bedieningssysteem van het merk met z'n zondvloed aan knopjes en -vooral- een onlogische functieverdeling tussen verschillende draaiknoppen kan ons nog steeds niet bekoren. Als we al helemaal aan het muggenziften gaan, had de positie van het stuurwiel ook wat verticaler gemogen. Gelukkig zorgt een uitgebreide verstelmogelijkheid er wel voor dat je je geen zorgen om een goede rijhouding hoeft te maken. Achteraan beschouwen we het plaatsaanbod als gemiddeld, met de ruimte ter hoogte van de knieën als grootste meevaller, dankzij een wat meer verticale zithouding.

Net als aan de buitenzijde, oogt het geheel binnenin wat druk. Er is kwistig gestrooid met sierranden en stiknaden. Je hebt de mogelijkheid om het geheel aan stevig kleurinfuus te leggen en zelfs de boordplank van een lapje vrolijk ogende kunststof te voorzien. Niet alles is even geslaagd, maar er zijn erg smaakvolle combinaties beschikbaar en Opel biedt je op z'n minst de keuze. De boordplank is helemaal gedompeld in Opel-DNA en dat is voor de homogeniteit van het gamma ook een opsteker.

Veiligheid

Opel doet vrolijk mee aan het opbod aan elektronische hulpvoorzieningen, naast de gelukkig ook erg adequate collectie van acht (!!) airbags en driepuntsgordels op alle zitplaatsen. Eigenlijk mag je er zo ongeveer van uitgaan dat alles wat op de Opel Insignia al zat - en dat is heel wat - nu ook op de Mokka te krijgen is. Natuurlijk hoort daar een uitgebreide stabiliteitsmodule bij. Maar het omvat bijvoorbeeld ook het camerasysteem dat enkele wegmarkeringen en verkeersborden herkent. Op die manier wordt rijstrookhulp een feit en mag je een herhaling van de belangrijkste verkeersborden op de boordplank verwachten. Uit het dashboard klinkt nu ook een alarm als je te dicht op je voorligger nadert.

De standaarduitrusting omvat tevens, al dan niet in een poging om enkele conceptuele beperkingen bij te plaasteren, standaard vertrekhulp op hellingen en afdaalhulp. Adaptieve verlichting met Xenon-technologie kan je ook steeds uit de lijst met extra's plukken.

Rijgedrag

Het onderstel, dat Opel steevast als ‘Duits' bestempeld wordt onder meer met de Chevrolet Trax - eigenlijk de tweelingbroer van deze auto - gedeeld. Het beschikt over een McPherson voorophanging en een torsie-as op de achterwielen. Dat laatste hoort niet thuis op een auto met een dergelijk prijskaartje. Het zorgt ervoor dat de twee achterwielen bewegen als er slechts één een put of bult te verwerken krijgt. Op goedkope auto's kan je het verantwoorden, maar hier zouden stabiliteit en comfort zichzelf een trap hoger kunnen zetten. Nu zou de Mokka vooral kleine oneffenheden beter mogen wegvagen en tijdens het remmen z'n achtertrein van wat meer laterale stabiliteit mogen voorzien. Nochtans is deze SUV voor een keer niet buitensporig stug afgeveerd, en gebruikt de ophanging de veerweg die ter beschikking staat en staat het comfort dus minder onder druk dan bij sommige van z'n concurrenten die onder hetzelfde hippe label opereren. De elektrische stuurbekrachtiging is voor Opel typisch afgesteld. Erg enthousiast rond de rechtuitstand en daardoor nerveus. Er zijn ongetwijfeld mensen die dat graag hebben, maar wij horen daar niet bij.

In afwachting van een fonkelnieuwe dieselmotor doet de Mokka het nog steeds met de 1.7 CDTi, die eigenlijk al zo oud is als de straat, maar die door moderne turbo- en injectietechnologie toch een erg adequate 130pk en 300Nm laat optekenen. De sprinttijd van 10,9 tellen (vierwielaandrijving, zesbak) illustreert dat de Mokka tegelijk ook niet van de lichtste is. Dat merk je vooral wanneer het koppel nog opgebouwd moet worden (onder 1.750t/min). En wanneer hij de sporen krijgt, verraadt de klank z'n leeftijd. Met een geoptimaliseerde rolweerstand en een start/stop-systeem blijft het verbruik dan weer erg redelijk. De gemengde cyclus rond je volgens de cijfers van de constructeur met 6,5l/100km (149gr/km CO2) en omdat het nu ook geen piepkleine motor is, hoef je voor een gedisciplineerde praktijktest niet zo veel meer uit te trekken.

Natuurlijk is deze SUV in de middenklasse niet geschikt om in het amazonewoud op vogelspinnen te gaan jagen. Daarvoor is de vierwielaandrijving wat te slaperig, de bodemvrijheid te gering en -bovenal- zijn bodem en ophanging niet voldoende beschermd. En aangezien tegenwoordig niemand zich nog zo'n stoten permitteert met dergelijk model, is dat geen enkel probleem. Met tolerantie tegen stranduitjes of winterse prikken voldoet hij ruimschoots aan het verwachtingspatroon van de meeste klanten.

Conclusie

Duitsers komen vaak nogal laat toe op het feest en blijven dan best lang plakken. Spijtig genoeg wordt er de jongste tijd maar weinig gefeest op de Europese automarkt. Eén van de weinige segmenten waar de constructeurs nog steeds reden tot het opzetten van een feestneus hebben, is dat van de compacte SUV. Opel is de eerste Duitser die zich in het bruisende marktdeel mengt. De prijsvork van de Mokka maakt duidelijk waarom constructeurs vrolijk doen over de auto, want zonder technisch uitzonderlijk te zijn, gaat de catalogusprijs van € 17.490 tot € 25.990. De marge is ongetwijfeld ‘gezond'. Vierwielaandrijving kan dan wel, maar een onafhankelijke achterophanging -eigenlijk een must voor een voertuig in deze prijsklasse- moet je ontberen.

De 1.7 CDTI met 130pk en de typische hakerig schakelende zesbak voor de autoconstructeur presteert aardig (0-100km in 10,9 tellen) in ruil voor een opgegeven verbruiksgemiddelde van 6,5l/100km maar z'n loopcultuur en klank verraden dat het blok in oorsprong al decennia oud is. Gelukkig zit er een moderner exemplaar in de pijplijn.

Zowel aan de buiten- als aan de binnenzijde kan je de stijl gerust omschrijven als barok. Opel volgt ermee alvast de heersende trends op de voet. Belangrijker is dat we binnenin ook niet veel verder komen dan detailkritiek. Wat minder knopjes, wat zachtere kunststof, een wat verticaler opgesteld stuur... niets dat de Mokka ervan weerhoudt om een degelijk aanbod te zijn. Beklijvend of opwindend achter het stuur? Dat nu ook weer niet. Of hij er tenminste goed uitziet, kan je zelf beoordelen in onze fotospecial.