Opel Mokka 1.4 turbo 4x4

Inleiding

Opel is één van de weinige constructeurs die al begrepen heeft dat het woord 'klein' in 'kleine stadswagen' niet noodzakelijk hoeft te staan voor spartaans, sober, summier of enig ander s-woord dat duidt op een totaal gebrek aan eigenheid of comfort. Succesverhalen zoals de Mini of Fiat 500 drukken de concurrentie namelijk met hun neus op de feiten: mensen die om wat voor reden dan ook kiezen voor een compacte wagen, durven zich even goed - en steeds vaker trouwens - te verliezen in het heerlijk eindeloze aanbod accessoires, opsmukmogelijkheden en tirlantijntjes. Opel's tot in het absurde personaliseerbare Adam speelt handig op deze trend in, maar de Duitsers hebben ook brood gezien in een compacte doch niettemin van oren en poten voorziene suv. Die op zijn beurt met een al even indrukwekkende optiecataloog voor de dag komt.

Met de Mokka verwelkomde het snelgroeiende segment der compacte suv's haar eerste, en voorlopig enige Duitse lid. Opnieuw goed bekeken dus, want sinds zijn lancering eind 2012 staan er vandaag al vijf nullen achter het aantal bestelde exemplaren. Nochtans is de Mokka geen koopje; de prijsvork begint bijvoorbeeld bij een stevige € 17.490. Daarvoor serveert het bedrijf een 115pk sterke 1.6 benzine die alleen met voorwielaandrijving te krijgen valt. Hogerop bij dezelfde brandstoftabel vinden we een 1.4 turbo met 140pk. Meteen al voor € 20.390, nog steeds zonder vierwielaandrijving maar wel al in het hogere afwerkingsniveau Enjoy. Leg je € 22.390 op tafel, dan kan de achtertrein wel mee in de aandrijving worden betrokken. Dieselen kan alleen met een 1.7 CDTI in de versies Enjoy of Cosmo, al dan niet met vierwielaandrijving. Van die zelfontbrander waren we eerder al niet erg onder de indruk, dus nemen we voor deze gelegenheid de Mokka mee naar buiten met de 1.4 turbobenzine onder de kap en 4x4 badge op de poep.

Exterieur

Je kan voor elk (sub)segment wel altijd enkele rationele argumenten bedenken waarom een koper precies in die categorie voertuigen zijn heil zou moeten komen zoeken. Bij de suv's ... ligt dat wel een beetje moeilijk. Graag aangehaalde eigenschappen zoals een verhoogde veiligheid, stevigheid en terreinwaardigheid zijn ondertussen ofwel helemaal uitgehold, ofwel even goed van toepassing op de klassieke koetswerkvarianten waarmee ze doorgaans toch het onderstel delen. Het lijkt wel alsof de constructeurs, die dat uiteraard zelf ook wel weten, die waarheid vooral niet wereldkundig willen maken en zodoende menen aan overcompensatie te moeten doen. We zien immers geen andere verklaring waarom een auto zoals deze Mokka, een suv met de voetafdruk van een Corsa en een bodemvrijheid die irrelevant is in het terrein, zo nodig een hoop zwart beschermplastiek door de stadskern moet rondzeulen.

Goed, we bekijken de zaken wellicht iets te pragmatisch, want als het Opel's doel was een optisch krachtdadige en toch compacte suv neer te zetten, dan is het in haar opzet wel geslaagd. Net zoals de kleine koffieboon waaraan de hoogpoter zijn naam ontleent, komt de Mokka met zijn hoge, oplopende schouderlijn en hoog gepositioneerde lichtblokken pittig en alert voor de dag. Voor- en achteraan staat de Mokka op een spoorbreedte van 1,54m, terwijl de totale breedte 1,77m bedraagt. En met een wielbasis die 2,55m van het totaal van 4,28m inneemt, is z'n voetafdruk best zelfzeker. Alleen vooraan gaat wat dynamiek verloren in de overhang, zoals bij tegenwoordig elke auto die wordt verplicht om vriendelijk en zacht te zijn voor voetgangers. Dat is er dus ook aan te zien, want de hoge motorkap doet het geheel wat boller en voller ogen dan strikt noodzakelijk, en doet daarmee wat afbreuk aan de strijdlustige aard van het beestje. Anderzijds kan je die visuele trek ook best schattig vinden natuurlijk.

Interieur

Zoals al in de inleiding werd aangehaald, is ook Opel op de trein gesprongen richting het betere personaliseerwerk. Dat is dan ook aan de binnenkant van onze testwagen te zien. Er kan naar hartenlust met kleuren gecombineerd worden, terwijl de Duitsers ook in de verschillende uitrustingsniveaus al vrij gul zijn geweest met het aanbrengen van accenten allerhande. Net als de kleurstellingen zijn die de ene keer al wat meer geslaagd dan de andere, maar je hebt tenminste de keuze en een saaie boel is het in de Mokka nooit.

Soms heeft het interieurdepartement zelfs iets te kwistig met knopjes en draaiwieltjes rondgestrooid. Vooral wat de middenconsole betreft was een beetje meer ingetogenheid welkom geweest, al blijken de verschillende boordfuncties van de Mokka in het dagelijkse gebruik vlot en snel te bedienen, wat weer maar eens bewijst dat uiteindelijk alles went. Op de optielijst staan verder een hoop interessante en al bij al democratisch geprijsde snufjes, zoals het winterpack dat voor € 350 niet alleen toelaat de voorzetels, maar ook het stuur knapperig warm te stoken.

Opel gaat er prat op dat de Mokka, als vervoerder van vijf personen, aan zowat alle functionele behoeften van een gemiddeld gezin kan voldoen. Het verwijst daarbij naar de vijf behoorlijk ruime zetels natuurlijk, maar ook naar de in totaal 19 opbergvakken die in het interieur verspreid zijn. De ruimte tussen de kofferklep en de achterbank bedraagt anderzijds amper 73cm en er past theoretisch tot 356l in de koffer, wat verre van exemplarisch is. De achterbank laat zich natuurlijk wel neerklappen: dan kan je stukken laden tot 1,43m en stijgt het laadvolume tot 1.372l als je tot tegen het dak stapelt. Echt indrukwekkende cijfers zijn dit niet, maar de Mokka is dan ook een compacte suv natuurlijk.

Veiligheid

Acht airbags en driepuntsgordels op alle zitplaatsen inbegrepen: daarmee kan je in deze rubriek nog maar weinig verkeerd doen. Eigenlijk mag je er zo ongeveer van uitgaan dat alles wat op de Opel Insignia al zat - en dat is heel wat - nu ook op de Mokka te krijgen is. Natuurlijk hoort daar een uitgebreide stabiliteitsmodule bij, net zoals afdaal- en vertrekhulp.

Maar het omvat bijvoorbeeld ook het optionele Opel Eye, een camerasysteem dat enkele wegmarkeringen en verkeersborden herkent. Op die manier wordt rijstrookhulp een feit en mag je een herhaling van de belangrijkste verkeersborden op de boordplank verwachten. Uit het dashboard klinkt nu ook een alarm als je te dicht op je voorligger nadert. Zelf remmen doet de Mokka er evenwel niet mee. Voor € 600 is het ding de jouwe, wat erg schappelijk is, ware het niet dat je dan verplicht wordt de € 1.250 geprijsde adaptieve verlichting met Xenon-technologie en het Sight & Light pack (€ 350) uit de lijst met extra's te plukken. Een minpunt, al zijn beide pakketten op zich ook al erg interessant. En bovendien: het is toch maar mooi beschikbaar, niet?

Rijgedrag

Opel stelt nog een rits 'ouden van dagen' te werk in haar motorenpallet wiens pensioendatum telkenmale opnieuw naar achteren wordt verschoven, zoals 1.7 CDTI, maar deze 1.4 turbobenzine hoort daar niet bij. De compacte en moderne vierpitter namen we al eens mee de baan op naar aanleiding van een weekje met de Insignia Sports Tourer, en daarvan onthielden we enerzijds zijn bovengemiddelde dorst maar vooral zijn best indrukwekkende prestaties. Deze Mokka mag dan wel een paar segmenten lager ingeschaald staan, met een leeggewicht van knap 1,6 ton (ofwel amper lichter dan de Insignia) én een achtertrein die ook wel wat van de pk's lust, staat de kleine veertienhonderd ook nu weer voor een niet te onderschatten karwei. Het koppel piekt bij 200Nm en de 140 paardenkrachten moeten een topsnelheid van 186km/u toelaten. Van nul naar honderd neemt 9,8 seconden in beslag, en dat is lang niet onaardig ofschoon je daarvoor wel met enige aandacht voor het toerental aan het schakelpookje moet snokken. Volgens Opel komt de Mokka in deze configuratie met gemiddeld 6,4l/100km toe (149 CO2/km) en dat zou wel eens kunnen kloppen ook, want wij hielden de naald zonder problemen net boven de 7.

Het onderstel beschikt over een McPherson voorophanging en een torsie-as op de achterwielen. Dat laatste hoort niet thuis op een auto met een dergelijk prijskaartje. Het zorgt ervoor dat de twee achterwielen bewegen als er slechts één een put of bult te verwerken krijgt. Op goedkope auto's kan je dat nog verantwoorden, maar hier zouden stabiliteit en comfort zichzelf een trap hoger kunnen zetten. Dit gezegd zijnde werd deze suv voor een keer niet buitensporig stug afgeveerd, gebruikt de ophanging de veerweg die ter beschikking staat en staat het comfort dus minder onder druk dan bij sommige van z'n concurrenten die onder hetzelfde hippe label opereren. Concreet gesteld: zelfs op een pokdalige ondergrond treedt de Mokka vergevingsgezind voor je ruggenwervels op. En dat is uiteindelijk wat van tel is in dit segment ... of dat toch zou moeten zijn.

En dan is er nog, diepe zucht, de vierwielaandrijving. Alle beschermplastiek ten spijt is het overduidelijk dat de Mokka, net zoals zowat elke recente suv trouwens, helemaal niet is uitgerust voor een potje terreinwerk. Daarvoor ontbreekt het de Opel aan bodemvrijheid, adequate bescherming en aangepaste differentiëlen. Is dat een probleem? Natuurlijk niet, want geen hond die er vandaag nog aan zou denken een gloednieuwe en best stevig geprijsde vierwieler door de ongebreidelde natuur te jagen. Op de weg komt het intelligente systeem alleen in actie als het dat zelf nodig vindt. Met name wanneer je in de bochten de gripgrens van de voortrein opzoekt (een gedrag waartoe de Mokka met z'n gevoelloze elektrische stuurbekrachtiging overigens niet aanzet). Of wanneer de winter weer eens lijkt te twijfelen of de tijd rijp is om maar gelijk door te zetten naar een nieuwe ijstijd. De meerkost van € 2.000 valt dan ook vooral te verantwoorden door de grotere veiligheid die het levert en het besef dat het 65kg zware systeem amper de verbruikscijfers nadelig beïnvloedt, maar een must vinden we het niet.

Conclusie

Suv's mogen aanvankelijk dan wel als een voorbijgaand modeverschijnsel omschreven zijn, ondertussen slibben de wegen er van dicht. En dat verschijnsel is al lang genoeg aan de gang om meer dan een prominente vermelding op te leveren in de annalen van de autogeschiedenis. Van een afkalving van die expansie is bovendien nog geen sprake: vandaag is het de beurt aan de compacte suv om de markt te veroveren. Dergelijke vierwielers profiteren mee van de drang tot personalisatie die in het segment van stadswagentjes heerst en de huidige fiscaliteit die lage emissies tot een prioriteit heeft gemaakt. Opel kwam met de Mokka als eerste Duitse constructeur het jonge segment vervoegen, en wrijft zich nu al in de handen bij het natellen van het orderboek.

Onder de kap kan je kiezen voor een atmosferische 1.6 benzine, de nog altijd bij de pinken zijnde 1.7 CDTI of een modernere 1.4 turbobenzine. Het is die laatste die (optioneel) alle vier de wielen van onze testwagen van de nodige kracht voorziet om, als je alle zeilen bijzet, een topsnelheid van 186km/u te bereiken en de honderdspurt af te werken in net geen tien seconden. Ofschoon de Mokka niet van de lichtste is, blijft het normverbruik van 6,4l/100km steeds in het vizier en is de CO2 uitstoot van 149g/km voor een vierwielaangedreven benzineslurper best respectabel.

Wat het uiterlijk ook mag suggereren: het succes in de showroom verdient de kleine Opel natuurlijk niet door zijn terreinwaardigheid. Wel door zijn agressieve aanblik, aanvaardbare binnenruimte en uitgebreide personaliseringsmogelijkheden. Zowel de drie uitrustingsniveaus als de optielijst laten toe naar hartenlust kleuren en accenten te combineren. Het blijft gelukkig niet alleen bij esthetische zaken, ook handigheidjes zoals Opel's FlexFix fietsendrager zijn beschikbaar en het arsenaal veiligheidssystemen is zonder meer indrukwekkend. De Duitsers monteren maar liefst acht plofkussens op alle versies, kun je nagaan. Al heeft alles zijn prijs natuurlijk: instappen kan vanaf € 17.490 en deze 1.4 turbo 4x4 moet € 22.390 kosten zonder opties en in het laagste uitrustingsniveau. Onze testwagen in de Cosmo-uitvoering en voorzien van Opel Eye, leder, navigatie en metaalkleur flirt al gauw met de som van € 30.000. Bekijk gerust alle details in de fotospecial, en oordeel zelf of die forse prijs terecht is of niet.