Opel Meriva 1.6 16v

Inleiding

Met de Meriva introduceert Opel haar vierde volumevariant, na de Zafira, de personenversie van de Combo -de Combo Tour- en de kleine Agila. Met de Zafira was Opel in 2000 de eerste Duitse speler op de markt van de compacte monovolumes, wat de constructeur -mede dank zij de mogelijkheid om te beschikken over zeven zitplaatsen- geen windeieren heeft gelegd. Logisch dus dat de autobouwer er als de kippen bij is om, als één van de eerste, een movolume te lanceren die gebaseerd is op een wagen uit het B-segment; de Corsa. Opel verwacht immers dat de Europese markt voor monovolumes van het formaat van de Meriva tegen 2005 zal groeien tot ongeveer 500.000 wagens per jaar.

De Meriva is verkrijgbaar met een 1.6, 1.6 16v en 1.8 16v benzinemotor en twee diesels met een inhoud van 1.7l. Dat is de 1.7 DTI en de 1.7 CDTI. Het vermogen van de benzinemotoren in volgorde van opsomming bedraagt 87, 100 en 125pk. De diesels zijn respectievelijk 75 en 100pk sterk. Er is keuze uit de uitrustingslijnen Essentia, Enjoy en Cosmo. De goedkoopste versie is de 1.6 Essentia voor € 13.995. De duurste is de 1.7 CDTI Cosmo voor € 16.745. Onze testversie, de 1.6 16v Cosmo, zit daar met een basisprijskaartje van € 15.495 tussenin. Naast de basisuitrusting van deze meest luxueuze versie (o.a.: lichtmetalen velgen, mistlampen vooraan en elektrisch bediende ruiten) is onze testwagen voorzien van elektronische klimaatregeling, gordijnairbags, elektrische en verwarmde buitenspiegels, een met leder bekleed stuurwiel, een ‘Convenience pack’, een ‘Family Pack’, een ‘Travel Assistant’, dubbele metaalkleur en een apart audiosysteem achteraan. Dat is een aantrekkelijke uitrusting, maar in deze vorm maakt de Meriva je wel al € 18.420 lichter.

Exterieur

De Meriva kreeg een koets die 4,04m lang, 1,69m breed en 1,62m hoog is en alvast bij onze testwagen op elk vlak het noodzakelijke afwerkingsniveau haalde. De wielbasis is relatief lang met een lengte van 2,63m. Daardoor heeft het model korte overhangen, wat de basis vormt voor een sportief getinte stijl. Opel ondersteunt dat gegeven met een licht aflopende daklijn, de obligate oplopende gordellijn en geprononceerde wielkasten. De extra zijruitjes vooraan en de bolle daklijn moeten zorgen voor een gevoel van ruimte. De Meriva is ook een echte Opel, want de ingenieurs trokken de hi-tech look die ze op de Vectra introduceerden door. Die is herkenbaar aan het trapeziumvormige patroon van de voorzijde, de centrale plooilijn in de motorkap, het nieuwe radiatorrooster met de verchroomde pijl en de driedimensionale stijl van de koplampen. De hoog geplaatste achterlichten zorgen voor een aanknopingspunt met de stijl van de Corsa.

Interieur

De binnenzijde moet de grote troef worden van de Meriva, en ook hier wordt de lijn die werd ingezet met de Vectra doorgetrokken. Net als aan de buitenzijde zijn we van mening dat de nieuwe stijl van Opel beter tot z’n recht komt bij een compacte wagen als deze, dan bij een grote als de Vectra. De gekozen materialen en bekledingen zien er goed uit en voelen aangenaam aan, terwijl de talrijke zilverkleurige accenten in het interieur (helaas niet aanwezig op de basisuitvoeringen) voor een moderne, contrasterende toets zorgen. De opstelling van de bedieningselementen is logisch, en vereist dan ook maar weinig aanpassing.

Zowel voor- als achteraan neem je plaats in uitstekend steunende zetels. Die zijn duidelijk ontwikkeld op langere reistijden en zijn meer dan behoorlijk efficiënt in het bestrijden van vermoeidheid. De zijdelingse steun kon beter, maar het hindert niet omdat de Meriva geen sportieve aspiraties heeft. Voor de bestuurder zit, op de conventionele plaats, het instrumentenbordje. Dat bestaat uit twee ronde overlappende klokken voor de toerenteller en de snelheidsmeter en twee aparte wijzertjes voor het brandstofpijl en de watertemperatuur. Dankzij de chroomomranding van de wijzerplaten ziet het er eigentijds en stijlvol uit. De rijhouding is uitstekend, dankzij de uitgebreide instellingsmogelijkheden van de bestuurderszitplaats en de hoogte- en diepteverstelling van het prettig bekrachtigde stuurwiel.

Flexibiliteit moet de grote troef zijn van deze monovolume. De achterbank is immers buitengewoon moduleerbaar. De zetels zijn opgedeeld in drie delen (40/20/40) en elk van die delen kan via Opel’s Flexspace-systeem (afkomstig uit de Zafira) volledig in de vloer geklapt worden. Als je dan de middelste zetel wegklapt kan je de buitenste zetels naar het midden toe verschuiven. Dan passen ze tussen de achterste wielkasten en kan je ze nog naar keuze tot 7cm achteruit of tot 13cm vooruit verstellen. En alsof dat nog niet voldoende is, kan je ook de hellingsgraad van de rugleuning achteraan verstellen én is de passagierszetel vooraan neerklapbaar. In de normale positie kan je in de koffer 350l kwijt, zonder de vijf inzittenden in hun ruimte te beperken. Als je de bagageafdekking verwijdert, de zetels naar voor schuift en de rugleuning in de meest verticale positie zet (17°), kan je al 560l kwijt. Met neergeklapte achterzetels kan het natuurlijk nog beter; 890l tot aan de bovenzijde van de voorzetels of 1.410l tot aan het dak. Met een neergeklapte passagierszetel vooraan loopt dat zelfs op tot 2.005l.

Opel heeft er ook alles aan gedaan om het de inzittenden achteraan -volwassenen of kinderen want beide kunnen zonder problemen plaatsnemen- zo goed mogelijk naar de zin te maken. Dat gaat met opklaptafeltjes en opbergvakjes aan de achterzijde van de voorzetels, een multifunctionele box met een opbergvak, bekerhouders en een verschuifbare armsteun tussen de beide buitenste zitplaatsen (Travel Assistant) en zelfs een apart audiosysteem met hoofdtelefoonaansluitingen. Daarmee kan zoonlief loeihard naar de CD luisteren terwijl de rest van de wagen rustig Radio 2 door de speakers hoort, om maar wat te zeggen. Wél spijtig is dat je al deze zaken uit de optielijst moet plukken.

Veiligheid

Opel rust de Meriva standaard uit met zowat elke denkbare veiligheidsvoorziening met uitzondering van tractiecontrole, ESP en gordijnairbags. Je hebt dus sowieso recht op ABS met remkrachtverdeler, frontale en laterale airbags vooraan, Isofix bevestigingspunten voor kinderzitjes, een remhulpsysteem en driepuntsgordels op alle zitplaatsen. Tractiecontrole is enkel voor de 1.8 en 1.7 CDTI voorzien. Gordijnairbags (in combinatie met actieve hoofdsteunen) kunnen wel, maar zijn een optie, net als ESP. Zelfs op de duurste uitvoeringen.

Rijgedrag

We reden met de Meriva 1.6 16v, waarvan Opel verwacht dat het de meest verkochte benzineversie zal worden. De krachtbron zit vooraan, dwars onder de kap en voor de as. Deze ECOTEC-motor heeft een inhoud van 1598cc en is goed voor 100pk bij 6.000t/min. Het koppel piekt op 150Nm bij 3.600t/min. Dat is voldoende om de compacte monovolume een topsnelheid te geven van 175km/u. De acceleratie naar 100km/u kan in 13,3sec. De ophanging bestaat vooraan uit een onafhankelijk wishbone-systeem op een subframe. Achteraan zit een wat minder efficiënte torsie-as met twee controle-armen. Een enkele torsiestang vooraan moet de koetswerkbewegingen in toom houden.

Bovenstaande gegevens vertalen zich in de praktijk naar een aangenaam vlot rijdende, comfortabele gezinswagen. De motor is steeds soepel en alert. Als je wil dat het echt vooruit gaat, zal je evenwel de aangenaam schakelde vijfbak (standaard Ő een Easystronic automaat is als optie verkrijgbaar) frequent moeten aanspreken. Dat je de Meriva gezwind door het stadsverkeer kan sturen heeft niet alleen te maken met de aangenaam kleine draaicirkel (10m), maar ook met de korte verhoudingen van de bak. Een nadeel daarvan is wel dat de combinatie op de autosnelweg constant een wat hoger toerental draait. Gelukkig is de geluidsisolatie van die aard dat dit niet opvalt, en blijft de invloed ervan op het gemiddelde (opgegeven) verbruik van 7,5l beperkt. Mede omdat de Meriva een wat meer gezapige rijstijl aanmoedigt, bleef ons testverbruik beperkt tot 7,9l/100km en dat vinden we best aanvaardbaar.

De ophanging is comfortabel, zonder dat de afstelling ervoor zorgt dat het geheel constant begint de schommelen of te deinen. De filtering is, ongeacht de ondergrond, uitstekend, maar dwarsrichels, drempels en de intussen zo talrijk geworden verkeersplateaus behoren niet tot de favoriete oefeningen van deze monovolume. Daarvoor is de afstelling wat te zacht en Ővooral- de koets te zwaar en te hoog. Om dezelfde reden heeft de Meriva de neiging om in de bochten te gaan hellen en steekt onderstuur, zij het uitstekend controleerbaar, nogal snel de kop op.

De stoppers van dienst zijn schijven op de vier wielen. Achteraan zijn die vol, met een diameter van 264mm, vooraan zijn er geventileerde exemplaren met een diameter van 280mm. Gezien de rustige inborst van de Meriva, voldoen die ruimschoots.

Conclusie

Net als bij de Zafira, die nog steeds één van de best verkopende monovolumes is, is Opel er als één van de eersten bij om in het echte compacte (B-) segment een volumevariant te lanceren. Het hoge prijskaartje en vooral de uitgebreide optielijst zijn een beetje een domper op de feestvreugde, maar de Meriva heeft toch heel wat te bieden.

Vooral het interieur is een schot in de roos; de gebruikte materialen zijn van hoge kwaliteit, de rijhouding perfect, het plaatsaanbod riant én de moduleerbaarheid is ongezien. Met een minimum aan moeite vergroot je de kofferruimte immers van 350 naar 2005l. De afwerkingskwaliteit is zowel binnen- als buiten op niveau en de aanvulling van de interieurruimte met een soepele motor en een aangenaam comfortabel weggedrag maken deze Meriva tot een uitstekende gezins- en reiswagen.