Opel Insignia Sports Tourer 2.0 CDTi 140

Inleiding

Na vijf jaar trouwe dienst was de Insignia aan vernieuwing toe. De binnen- en buitenkant werd onder handen genomen, we maakten kennis met de Country Tourer en er werd aan het motorenpalet gerommeld. De 120 en 140pk sterke varianten van de 2.0 CDTi (met start&stop) stoten nu nog slechts 99gr CO2/Km uit (5 gram extra voor de Sports Tourer), wat betekent dat de vier- en vijfdeursversies genoegen nemen met 3,7l/100km indien ze zijn uitgerust met een handbediende zesbak. En voor de zeldzame benzinerijder vernoemen we de direct ingespoten 2-liter benzine turbomotor met 250pk en 400Nm, de 1.6 van een gelijkaardig technologisch niveau die 170pk en 260Nm opwekt en de 1.4 Turbo met 140pk en 200Nm die weliswaar 7,6l/100km verbruikt maar een positieve CO2-balans van 124gr/km kan voorleggen. Een zestrapsautomaat kan enkel aan de 130, 163 en 195 paarden producerende variant van de tweeliter diesel en aan zowel de 1.6 als de 2.0 turbobenzine worden gepaard.

Wij testen de Sports Tourer (de breakversie dus) met de 140pk sterke 2.0 CDTi Ecoflex dieselmotor onder de kap. In combinatie met de handgeschakelde versnellingsbak kost zo'n Opel je minstens € 29.750. In het derde uitrustingsniveau Cosmo wordt dat € 31.600, en met de toevoeging van opties als leder, een uitvoerige GPS, parkeerhulp, intelligente koplampen, een elektrisch bedienbare laadklep, een adaptieve ophanging enzovoort, komen we voor onze testauto uit op € 41.630. Wat we ervan vinden, kom je zo meteen te weten.

Exterieur

De koetswerkdesigners van Opel namen hun toevlucht tot chroom en glanzend zwarte oppervlakken om de eerste rimpels te camoufleren. Zowel in de voorbumper, de grille als op de kofferklep wordt er rijkelijker gebruik gemaakt van dat materiaal. Kwestie van de breedte te onderlijnen. Voorts zijn de aanpassingen best miniem te noemen. Het radiatorrooster werd hertekend, de mistlichten zijn nu rond, de koplampen werden lichtjes bijgeveild en de dagrijlichten iets subtieler weggemoffeld. Achteraan dan treffen we voortaan wel lichtunits die beter in het plaatje passen.

Sports Tourer

Als break is de Sports Tourer 7cm langer en 2cm hoger dan de vijfdeurs. In totaal tellen we 4,91m in de lengte, 1,51m in de hoogte en 1,85m in de breedte, met een wielbasis die 2,74m overspant. We zijn wel nog steeds niet vergeten dat de Insignia een pak minder efficiënt met plaats omspringt dan z'n voorganger. De bolle kont kost een hoop centimeters, waardoor het koffervolume terugliep en ook achterin is er meer plaats in een nu zes jaar oude Vectra. Claustrofobisch zal je je evenwel niet voelen aan boord van de Sports Tourer. Zijn brede, elektrisch bedienbare kofferklep (optie) biedt toegang aan een koffer met 540l laadvolume. Dat is slechts 10l meer dan er in de vijfdeurs past. Maar met de achterbank neergeklapt wordt er uiteraard wel meer winst geboekt: 1.530l tegenover 1.470l. Redelijk, maar zeker niet uitzonderlijk. De Peugeot 308 SW bijvoorbeeld, een auto die zich in een lagergelegen segment bevindt, doet beter doet door 610 tot 1.660l ter beschikking te stellen.

Interieur

Van de ergonomisch erg goede zit- en rijhouding veranderen nieuwe bekledingsopties voor de zetels niets. En de boordplank - die is grondig herwerkt. Opel heeft na herhaalde kritiek besloten om de stortvloed aan knoppen en bedieningselementen te stelpen. Nu heeft de middenconsole een aanraakgevoelig scherm en zijn een hoop schakelaars verdwenen. De bediening is nu een stuk eenvoudiger en minder verwarrend dan voorheen, al wordt Opel nog steeds geen haantje-de-voorste op dat vlak. Je kan de meest courante zaken immers nog steeds op erg veel manieren bedienen. Op het stuurwiel (vaak onduidelijk welk knopje wat doet, want er staan er ook weer meer dan 10), in de middenconsole, op het aanraakscherm, via stembediening (die nooit begrijpt wat je wil) of via een compleet overbodige touchpad in de middentunnel.

Helemaal genezen van de knopjeskwaal is de Insignia dus niet. En er is nog een probleem. Opel doet z'n best om de navigatie- en audio-installatie van geavanceerde functies te voorzien. Zo zijn er nu ook apps, zoals een online radioservice, maar we kunnen ons echt niet indenken waarom je die in de auto zelf zou installeren. De software (met inbegrip van het navigatiesysteem) is immers traag en zit nog nokvol bugs. Zelfs muziek van de telefoon streamen was een uitdaging. Een weldenkend mens installeert muziek-, weer- of verkeerssoftware dan toch gewoon op z'n smartphone die hij altijd en overal bij de hand heeft?

Op het digitale display ter vervanging van de analoge klokken zaten we ook niet meteen te wachten, maar dat oogt wel uitstekend, is erg goed afleesbaar en is net iets beter in het weergeven van randinformatie (zoals het herhalen van de instructies van het navigatiesysteem) dan het kleine scherm tussen twee analoge klokken voorheen was. Dat de vormgeving met wat meer rood wordt gespekt als je de sport-knop op het dashboard indrukt, had je wellicht zelf ook al kunnen verzinnen.

Veiligheid

Opel had bij de lancering van de Insignia een punt gemaakt van de aanwezigheid van een flinke dosis actieve en passieve veiligheidssystemen. Over airbags (het zijn er 8), ABS, ESP en tractiecontrole moeten we het dus niet meer hebben. Meesturende koplampen met een grootlichtassistent en een camera die de verkeersborden leest waren ook reeds leverbaar. Idem met de dodehoekwaarschuwing. En bandenspanningscontrole is tegenwoordig sowieso verplicht.

Wat de Insignia aan de facelift dankt is een uitbreiding van de actieve veiligheidssnufjes. Reken daaronder maar de radargestuurde snelheidsregelaar en het systeem dat bij het achteruitkijken speurt naar aanstormend dwarsverkeer. Recente - en dus relevante - resultaten van EuroNCAP zijn er spijtig genoeg niet.

Rijgedrag

Onze Insignia Sports Tourer wordt aangedreven door een tweeliter turbodieselmotor die 140pk bij 4.000tr/min en een aardige 350Nm koppel (370 met overboost) tussen 1.750 en 2.500tr/min produceert. Maar wie nog lager in de toeren gaat, bij het vertrekken bijvoorbeeld, krijgt bij het opschakelen te maken met een slecht aangrijpende tweede versnelling. Dit valt met name op bij snelheden beneden 10km/u. De verhoudingen van de manuele zesbak zijn ook gewoon te lang en de krachtbron moet niet minder dan 1.733kg in beweging krijgen. Van dat hoge gewicht ben je je overigens ook tijdens het remmen gewaar. Eenmaal in de comfortzone - vanaf 1.800tr/min - accelereert onze testwagen wel merkbaar vlotter en is de motor voldoende gewillig. Maar reken niet teveel op de sportmodus van het (optionele) adaptieve onderstel om voor de gewenste dosis dynamiek te zorgen. Comfort en stabiliteit zijn hier de sleutelwoorden.

De ingenieurs wijzigden de ophanging en de programmatie van de elektrische stuurinrichting. Bij de achteras werden liefst 60% van de onderdelen aangepast. En dat is een goede zaak, want het stuur reageert merkbaar natuurlijker op input en zelfs met 18-duimers is duidelijk dat kleine oneffenheden met minder tegenzin geabsorbeerd worden dan voorheen.

In minder dan 11 tellen zit onze 140pk sterke leenauto niet aan 100km/u en de top ligt op 200km/u. Directe concurrenten zoals de VW Passat en Peugeot 508 SW zijn haast een seconde sneller. En wat het testverbruik betreft, dat zit bijna 3 liter boven de door Opel opgegeven 3,9l/100km (104g/km CO2). Wij kwamen ertoe door ongeveer 40% op de autosnelweg en 60% in de bebouwde kom te hebben vertoefd. De 2.0 CDTi voldoet aan de Euro5-norm.

Conclusie

Een facelift, een bijgespijkerde binnenkant, een aangepast motorenpalet, meer veiligheidssnufjes en een ruigere Country Tourer om het gamma te vervolledigen: meer heeft de Opel Insignia niet nodig om nog een aantal jaren extra op de teller te toveren. Of dat beweert de constructeur toch. Dus namen wij de proef op de som door de 140pk-variant van de 2.0 CDTi mee op sleeptouw te nemen. Die heb je vanaf € 29.750, al is onze testwagen (in uitrustingsniveau Cosmo en verder voorzien van oren en poten) met  z'n € 41.630 wel een pak duurder. 

Aan de basislijnen werd niet geraakt, wat inhoudt dat de de Insignia in verhouding tot z'n forse afmetingen nog steeds niet bijzonder veel binnenruimte biedt. Beeld je daarbij geen claustrofobische taferelen in, maar er zijn concurrenten (zelfs in lagere segmenten) die beter doen, of toch al zeker wat de kofferinhoudt betreft. In koude cijfers spreken we in de Sports Tourer (lees: break) over 540 liter (slechts 10l meer dan de vijfdeurs!) tot 1.530l met plaats voor twee. Waar wel verbetering werd geboekt, is in de ergonomie. Het dashboard is minder druk en we maken ook kennis met een touchpad - al blijkt dat laatste item al snel overbodig. En dan is er nog de mogelijkheid om apps te downloaden (wie doet dat eigenlijk in een auto?) en de toevoeging van een digitale tellerpartij. Ook weer onnodig, maar gelukkig wel goed afleesbaar.

Over de gekozen krachtbron kunnen we kort zijn. De Insignia ermee uitgerust voelt zich het meest thuis op de autosnelweg met de naald boven 1.800tr/min. Het blok is dan merkbaar het soepelst in de omgang. Ga je lager in toeren, dan komt het zware totaalgewicht (zo'n 1,73 ton) tot uiting en begint de manuele zesbak met erg lange verhoudingen op de zenuwen te werken. Sneller dan de concurrentie is deze auto in ieder geval niet. Naar 100 sprinten lukt in 11 seconden en zijn topsnelheid bedraagt 200km/u. Daar tegenover staan een opgegeven (doch niet erg realistisch) verbruik van 3,9l/100km (104g/km CO2) en een stabiel en comfortabel onderstel in combinatie met een efficiënte stuurinrichting.