Opel Insignia 2.0 CDTI Cosmo

Inleiding

Er waren tijden dat een Opel Rekord zowat als standaardkeuze gold voor de gemiddelde gezinswagen en de 'vertegenwoordigers' - het waren destijds nog geen account managers of sales executives - het land doorkruisten in een auto met 'Blitz' en dikke bult op de motorkap om de dieselmotor ruimte te geven, tenzij hun werkgever de voorkeur gaf aan de 'onverwoestbare' Peugeot 404 / 504... Met de Omega B in het begin van de jaren negentig slaagde Opel er nog behoorlijk in om zich stevig te verankeren in het hogere segment. De inbouw van een bij BMW ingekochte 2.5td dieselkrachtbron was daar niet vreemd aan. Vandaag nog duikt de Omega herhaald op in het straatbeeld, een bewijs dat de Opel-ingenieurs het destijds nog zo slecht niet hebben gedaan. Met het stopzetten van de Omega-productie in 2003, verdween ook de laatste 'grote' Opel.

De eerste Vectra verscheen in 1988 als opvolger van de Ascona en plaatste zich dan ook hiërarchisch onder de Omega A, die in 1986 debuteerde. In de loop van de opeenvolgende generaties, moest de Vectra echter de rol van topmodel voor het Opel-gamma overnemen. Omdat deze rolbedeling niet echt wou lukken, kwam er de Signum als kroon op het Vectra-programma en als vervanging van de Omega. De Opel Signum was geen klassieke sedan, noch een break; hij lokte klanten met eigenschappen die men normaal in een MPV verwacht. Maar het verwachte succesverhaal bleef uit...

Met de Insignia kiest Opel niet alleen voor een nieuwe naam, maar voor een zeer grondige ommezwaai. De Insignia verbaast vriend en vijand van de Duitse GM-dochter met een verfrissend design en maakt een enorme sprong vooruit op het vlak van de assemblagekwaliteit en materiaalkeuze voor de aankleding.  Rivalen uit het thuisland zijn vanzelfsprekend de Ford Mondeo en VW Passat. In deze autoklasse geven de Fransen zich niet zomaar gewonnen, met een bijzonder geslaagde Citroën C5, een moeizaam uit de startblokken schietende Renault Laguna en een Peugeot 407 die zich erg kranig houdt in afwachting van de aflossing door de 408. Vergeten we evenmin de opmars van Skoda en Mazda die met zijn 6 een meer dan waardig alternatief biedt in deze klasse. Tenslotte is er ook de niet te stuiten drang naar het 'premium'-prestige, wat bv. een Volvo S40, een BMW 1 en Audi A3 tot concurrenten maakt voor de Insignia. Naar grootte toe zouden we veeleer een Audi A4 en BMW 3 Reeks moeten aanslepen, maar dan wordt het prijsverschil al gauw meer dan 5.000 euro groot! Merk overigens op dat Opel de Insignia scherp prijst met 24.900 euro voor een 4-deurs met 110 pk CDTI onder de kap.

Exterieur

De look van de Opel Insignia breekt helemaal met zijn voorganger. Alleen al de moed om zo'n stijlverandering door te voeren verdient een applaus. Opel brengt de Insignia als 4-deurs sedan, 5-deurs hatchback en als 'Sports Tourer', wat heel wat dynamischer in de oren klinkt dan 'break' of 'Caravan' zoals lang gebruikelijk in Russelsheim. De Insignia oogt actueel, zoveel is zeker, en zijn proporties zitten goed. We zouden hem zelfs iets tijdloos durven toedichten. Allerhande rondingen typeren het ontwerp, zonder dat er een bepaalde lijn of specifiek detail echt uitspringt. Het meest opvallend is nog de 'J'-lijn die op de flanken achter de wielkasten geboetseerd zit. Met 4830 mm lengte is het zeker geen kleine jongen. De Insignia staat minimaal op 17" velgen (staal voor de 'Edition'-basisversie) en Opel levert graag grotere en mooie aluvelgen - standaard volgens het gekozen uitrustingsniveau of optioneel tot 20" - zonder daarvoor een hoge meerprijs aan te rekenen. Bijzonder is ook dat de hatchback zich visueel amper laat onderscheiden van de sedan. Heldere lichtblokken, die een inkijk bieden op hightech lichttechnologie (daarover later meer) en een accent met pijlvormig ingezette LED's, benadrukken het hedendaags design. De mistlichten (200 euro optie op Edition-basis) zitten perfect geplaatst voor een maximale uitlichting van het wegdek en de koetswerkmodulering biedt hen net voldoende bescherming tegen glasbreuk. De achterlichtblokken tonen een structuur die bijdraagt tot de herkenning van de Insignia, doch beperken deze bijdrage tot de nachtelijke ritten. Dat de ontwerpers niet zomaar wat lijntjes op papier hebben getrokken, bewijst de meer dan uitstekende Cx-waarde: 0,27!

Maar goed, vooral positieve verandering went snel en de euforie van de eerste aanblik, maakt al vlug plaats voor de dagelijkse realiteit. Tijdens bijna twee weken kriskras door België rijden en twee fotosessies, werden we nooit aangesproken over onze gloednieuwe Insignia's. Nochtans was de uitlevering van de wagen nog niet begonnen en hebben we ook nooit een andere Insignia op onze wegen ontmoet. Jammer, want deze jongste Opel-telg verdient echt wel beter. Schoonheidsfoutjes zijn de vervuiling van de ontgrendeling van de koffer/kofferklep, evenals de te kleine en snel vervuilende buitenspiegels. Tenslotte vermelden we nog dat 250 componenten uit gerecycleerd materiaal bestaan en 85% van de Insignia recycleerbaar is.

Interieur

Het interieur illustreert nog best de vernieuwing die Opel met de Insignia brengt. Het oogt allemaal zeer behaaglijk en bewoonbaar. Het meest opvallend is de wijde booglijn die vanuit het dashboard doorloopt in de portieren en de inzittenden vooraan helemaal omarmt. Wij kregen tweemaal een Cosmo-uitvoering de bruin/beige lederen interieuraankleding voorgeschoteld, die bijzonder charmeert door de zichtbare en voelbare kwaliteitsinspanningen. De houtdecoratie oogt hier nu eens niet banaal en de overgangen van de sierlijsten tussen dashboard en portieren verliepen perfect.

De zetels zitten goed en bieden heel wat regelmogelijkheden, maar men zit er wel enigszins bovenop, i.p.v. er heel door opgenomen te worden. De zetelverwarming - Opel biedt lederen zetels altijd aan in combinatie met zetelverwarming, wat een slimme en toe te juichen beslissing is - werkt in 3 stappen, waarbij de hoogste stand flink overdreven is en de verwarming teveel geconcentreerd zit in het centrum van het zitvlak. De automatische airco deed het prima en biedt de gebruikelijke 'dual zone' regelfunctionaliteit.

Wat opvalt, is het grote aantal bedieningsorganen die op het dashboard en stuurwiel verspreid zitten. De meest gebruikte worden nog eens herhaald op een plateau op de middentunnel, net achter de versnellingspook. Dat ziet er nogal ingewikkeld en verwarrend uit, maar valt uiteindelijk nog best mee. Voordeel is dat de toetsen door hun grote formaat gemakkelijk en foutloos te bedienen zijn tijdens het rijden. Ook de leesbaarheid van de opschriften is hierdoor verzekerd. Het scherm dat voor entertainment, navigatie en boordcomputer gebruikt wordt, zit hoog in het dashboard en is goed leesbaar onder alle omstandigheden. Het navigatiesysteem (1700 euro op de Cosmo) zelf laat zich heel vlot bedienen, vindt snel de positie van de auto op de kaart en rekent ook vlot, maar... de bijgeleverde kaartinformatie (Navtec) zorgt herhaald voor ergernis. De nummering in een straat blijkt niet te kloppen, zodat men helemaal fout zit, straten en wegen ontbreken... We misten eveneens een 'lane assist' en visuele ondersteuning van de begeleiding is aan de karige kant. Het is onbegrijpelijk dat bij een gloednieuwe auto als de Insignia geen up-to-date kaartmateriaal wordt geleverd. Voor nog meer ergernis zorgt de koppeling van de TMC-informatie aan de routeberekening. We maakten het mee dat de begeleiding ons van de snelweg haalde, om 15 km verderop rechtsomkeer te laten maken en weer terug de snelweg op te gaan waar we er eerder afreden. Een tijdverlies van meer dan een half uur! Het navigatiesysteem werkt met een DVD waarop de kaartinformatie zit, maar die moet men kopiëren naar een interne harde schijf om zo de speler vrij te houden voor muziek-CD's. Het interne geheugen biedt slechts 2 GB opslagcapaciteit, zodat men een keuze moet maken welke landen men opslaat. Voor de Benelux en een bijkomend land is er geen enkel probleem, maar wie een autovakantie naar bv. Hongarije plant, kan mogelijk niet alle benodigde informatie vanuit de DVD overschrijven en moet onderweg een deel van het geheugen wissen om een volgend land in te laden.

De interieurverlichting is correct - 2 plafondarmaturen met elk 2 leesspots - maar had toch iets meer pit mogen hebben. In de 4 portieren vinden we ruime en stevige kaartenbakken. Op de rugleuning van de voorste zetels bieden tassen opvang aan allerhande prularia. Op de middentunnel staan 2 bekerhouders paraat en onder de centrale armsteun zitten nog 2 kleinere compartimenten, waarvan 1 met aansluitingen (USB + 3,5 mm jack) voor draagbare muziekspelers. Links onderaan het dashboard is een bakje voorzien voor een zonnebril. Het handschoenkastje en de centrale armsteun achterin bieden nog meer praktische bergruimte. Zowel de 4-deurs sedan als 5-deurs hatchback hebben een ruime koffer, voorzien van handige organisatiehulpjes in de flanken en een standaard skiluik.

Veiligheid

Vanzelfsprekend kan de Insignia het zich niet veroorloven om op het vlak van veiligheidsuitrusting steken te laten vallen. ABS, ESP plus, Traction Control plus (TCS), elektronische remkrachtverdeling, maar ook 'cornering brake controller' staan op de lijst met elektronische rijhulpsystemen. Achterin zitten 3 Isofix bevestigingspunten voor kinderzitjes, evenals 3 hoofdsteunen met hoogteregeling. Verder zijn er 4 airbags voorin, aangevuld met gordijnairbags voor alle inzittenden. Een specifieke Opel-veiligheidsvoorziening is het 'pedal release system', waarbij de pedalen teruggetrokken worden om verwondingen aan voeten en onderbenen te voorkomen bij een aanrijding.

Een bijzonder vernieuwende veiligheidsuitrusting is de AFL-verlichting (Adaptive Forward Lighting, optie 900 euro). Het gaat om de automatische regeling van de lichtbundel in functie tot de weg, de snelheid en de tegenliggers. Zo wordt automatisch naar grootlicht geschakeld, voor zover er geen gevaar op verblinding van tegenliggers bestaat. Bochtenlicht, stadslicht, snelweglicht, zijn slechts enkele van de 8 mogelijke lichtbundelpatronen. In de praktijk toont AFL zich een bijzonder waardevol extra, zelfs in eigen land, waar we nog steeds verwend worden met veelal verlichte wegen. Nog een nieuwigheid is het Opel 'Eye' (500 euro optie), een camera die de verkeersborden langs de weg opspoort - voor zover het gaat om snelheidsbeperkingen en inhaalverbod- om ze dan duidelijk zichtbaar in het centrale display te projecteren.

Onder de noemer 'flex ride' biedt Opel een aanpasbare demping van het onderstel (950 euro optie of standaard op 'Sport'). Met een paar toetsen kiest men voor 'Tour' of 'Sport'. In deze laatste stand wordt de auto niet alleen harder afgeveerd, maar reageren ook stuur en gaspedaal directer, terwijl het schakelprogramma van de automatische bak eveneens wordt aangepast aan een sportievere rijstijl. Als kers op de taart kleurt de dashboardverlichting rood bij het indrukken van de 'Sport'-knop. Verder vermeldt de optielijst nog een bandenspanningcontrole à 200 euro en een Adaptive 4x4 - permanente vierwielaandrijving à 2250 euro - die echter uitsluitend in combinatie met de 2.0 turbo benzine mogelijk is.

Opel neemt in de accessoirelijst drie verschillende mogelijkheden voor winterbanden op, een initiatief dat we heel erg toejuichen, temeer daar de prijzen aansporen om de enige juiste keuze maken: de juiste band voor elk seizoen!

Rijgedrag

Als eerste reden we de 160 pk variant van de 2.0 CDTI, gevolgd door een automatische bak met 6 verhoudingen en mogelijkheid om manueel in te grijpen. De automaat schakelt te schokkerig en reageert niet alert genoeg bij het snel vertrekken. Dat doet hij ongeacht hoe men het gaspedaal behandelt. Ook bij een zachte druk met de bedoeling om rustig weg te rijden, reageert hij onzeker, twijfelend over welke versnelling hij zou kiezen. Hij laat de bekende en hinderlijke 'huilgeluiden' horen wanneer men het gaspedaal kordaat intrapt. Wie snel weg wil komen om bv. een kruispunt over te steken, weet zich verzekerd van een brutale reactie van de automaat, zonder zeker te zijn of de Insignia ook echt uit zijn sloffen schiet. Bij het loslaten van het gaspedaal is het al niet beter gesteld: de bak probeert terug te schakelen, maar doet dat erg onhandig, stotterend en schokkend. Dat is erg jammer, want we zijn er best van overtuigd geraakt dat deze motor heel wat potentieel in huis heeft. Dat blijkt o.a. wanneer men hem de sporen geeft bij 150 en meer op de teller, waar hij nog aangenaam alert reageert en zelfs duidelijk in zijn sas is boven de 160 km/u. De automaat maskert dus jammerlijk de kwaliteiten van de 160 pk diesel, die in stilte zijn werk doet - de mechanische geluiden van de automaat overstemmen ruimschoots de krachtbron - en aangenaam veel kracht paraat heeft. Deze motorisering laat ook behoorlijk wat koppelreacties voelen in het stuurwiel wanneer men de krachtbron aanspreekt. Het verbruik bleef ondanks de weinig harmonieuze samenwerking met de automatische schakelmechaniek beperkt tot 6,8 - 7,0 l/100 km. We haalden even 6,6 l/100 km, maar dat was niet lang houdbaar. Het stuur is elektrisch bekrachtigd en laat dat ook voelen door een ietwat wazig gevoel rond de rechtuitstand, waar de minste beweging al een behoorlijke uitwijking veroorzaakt. Naarmate men sneller in de bochten gaat en de Insignia de sporen geeft, wordt het stuurgevoel directer en preciezer. De bekleding van de velg zou nog iets minder glad mogen zijn. De wegligging heeft geen onaangename verrassingen in petto. Zodra men er lichtjes de zweep oplegt, wordt deze Insignia zelfs een aangename speelkameraad.

De overstap naar de 130 pk CDTI en handgeschakelde bak is even wennen. Deze motor laat zich veel nadrukkelijker horen, met de typische dieselgeluiden. Hij heeft voelbaar de handen vol met het voortbewegen van de Insignia, al schakelt de manuele bak vlot en precies via de goed in de hand liggende pook. De motor draait bijzonder weinig toeren bij normaal verkeer en wordt plots een stuk levendiger en aangenamer als de snelheidsmeter getallen aanduidt die in dit landje niet langer getolereerd worden. Opvallend was ook het verbruiksgemiddelde dat 7,0 tot 7,2 l/100 km bedroeg en daarmee lichtjes boven de 160 pk versie met automaat uitsteeg.

Conclusie

Met de Insignia kiest Opel niet alleen voor een nieuwe naam, maar voor een zeer grondige ommezwaai. De Insignia verbaast vriend en vijand van de Duitse GM-dochter met een verfrissend design en maakt een enorme sprong vooruit op het vlak van de assemblagekwaliteit en materiaalkeuze voor de aankleding. Rivalen uit het thuisland zijn vanzelfsprekend de Ford Mondeo en VW Passat. In deze autoklasse geven de Fransen zich niet zomaar gewonnen, met een bijzonder geslaagde Citroën C5, een moeizaam uit de startblokken schietende Renault Laguna en een Peugeot 407 die zich erg kranig houdt in afwachting van de aflossing door de 408. Vergeten we evenmin de opmars van Skoda en Mazda die met zijn 6 een meer dan waardig alternatief biedt in deze klasse.

Opel rijdt met de Insignia een nieuw tijdperk binnen, dat staat buiten kijf. Dat deze grondige vernieuwing nodig was, lijdt evenmin twijfel. Desondanks is het niet eenvoudig om een dergelijke sprong vooruit te maken. Opel toont zich dus een goede leerling en we vinden het zelfs jammer dat de Insignia juist nu moet debuteren, in een economisch klimaat dat de autosector niet bepaald verwent. De Insignia paart een geslaagde uiterlijke esthetiek aan een zeer behaaglijke interieurinrichting met kwalitatieve aankleding. Zijn weggedrag geeft geen aanleiding tot klagen en de beide door ons gereden diesels voldoen ruimschoots aan de verwachtingen. Vooral de 160 pk weet te bekoren door zijn prestaties gekoppeld aan een zuinig verbruik. De automaat is jammer genoeg te ontraden, een gemiste kans, zeker nu een automatische schakelmechaniek zich in het hedendaagse verkeer steeds meer als de aangewezen keuze manifesteert en meer gebruikers bereid zijn zich te bekeren tot een automaat.

De Insignia paart een comfortniveau boven de middelmaat aan een discrete portie rijplezier. Voor om en rond de 35.000 euro haalt men een uiterst volledig uitgeruste en zeer correct afgewerkte auto voor de deur. Vraag blijft echter of de koper finaal niet toch het prestige van een premium-merk verkiest en daarvoor zelfs bereid is in te leveren aan comfort en veiligheid...