Opel Combo Tour 1.7DTI Comfort

Inleiding

Met de Combo Tour wil Opel een deel van de koek in het segment van de Ludospaces. Dat zijn de wagens voor personenvervoer die qua concept het midden houden tussen een monovolume en een polyvalente bestelwagen. Ze moeten borg staan voor veel ruimte, een lage gebruikskost en moeten het bestelwagengevoel zo veel mogelijk van zich afschudden. Het segment was in 2001 goed voor 2,7% van de markt (13.000 voertuigen), terwijl het in 2000 nog slechts 2,3% innam. De voornaamste spelers in het segment zijn de Citroën Berlingo, Peugeot Partner en Renault Kangoo, maar ook Fiat heeft met de Doblo een Ludospace in huis terwijl Ford volgend jaar dan weer met een concurrent, de Tourneo op basis van de eveneens nog te lanceren Transit Connect, op de proppen komt. De Duitse constructeur opteert voor een personenwagenversie van de bestelwagenversie van de Corsa, de Combo. De achterbank geeft recht op de toevoeging ‘Tour’.

Opel biedt de Combo Tour aan met drie motoren en in twee uitvoeringen. De benzinerijder krijgt de beschikking over een 1.6l viercilinder die 86pk sterk is bij 5.400t/min. en 135Nm laat optekenen bij 3.000t/min. De dieselrijders kunnen kiezen tussen de 1.7DI die bij 4.400t/min. 65pk sterk is en vanaf 2.000t/min. 130Nm laat optekenen of de 1.7DTI die aan hetzelfde toerental 10pk extra ontwikkelt en al vanaf 1.800t/min 165Nm trekkracht ter beschikking heeft. De basisuitvoering is (zoals de naam het zelf al zegt) de Base. Die kost in volgorde van bovenstaande motoren minstens 11.750 €, 12.700 € of 13.400 € en heeft standaard recht op frontale airbags, dubbele symmetrische achterdeuren, asymmetrisch neerklapbare achterbank, bagageafdekking en een zijdelingse schuifdeur aan de rechterkant. De rijkelijker uitgeruste Comfort wissel voor respectievelijk 13.100 €, 14.050 € of 14.750 € van eigenaar. Voor dat bedrag krijg je ten opzichte van de Base ABS met remkrachtverdeler, actieve hoofdsteunen vooraan, centrale vergrendeling met afstandsbediening, elektrische ruiten vooraan, radio/cdspeler, achteruitontdooiing, een bestuurderszetel die in de hoogte regelbaar is en een extra schuifdeur aan de bestuurderszijde. Citroën vraagt voor de Berlingo Break Multispace 2.0HDI 15.100 €, Fiat rekent 13.990 € voor de Doblo SX 1.9JTD en Renault verwacht 14.900 € voor de Kangoo 1.9DTI Privilège. Op het eerste zicht lijkt de Combo Tour daarmee aantrekkelijk geprijsd, maar alle opgesomde concurrenten hebben meer vermogen (Citroën 90pk, Renault 80pk en Fiat zelfs 103pk) en met uitzondering van Fiat moeten ze de Opel op uitrusting niets toegeven. De optielijst biedt bij Opel voldoende mogelijkheid om de versies verder aan te kleden. Op onze testwagen, de Combo Tour 1.7DTI in Comfort-uitvoering, zaten naast de standaarduitrusting ook nog mistlampen (150 €), een bagagenet (60 €), Isofix voorziening voor een kinderzitje (40 €), airco (1.040 €), alarm (300 €), metaalkleur (315 €), aluminium velgen (400 €) én radio/cassette/CD-wisselaar met ingebouwde GSM (1.725 €). Daarmee komt de totale prijs op een zeer forse 18.780 €, al moeten we zeggen dat we op de Airco en eventueel de metaalkleur betwijfelen of Opel in dit segment veel gegadigden zal vinden voor de andere opties.

Exterieur

De Lucospace, met een lengte van 4,323m, een breedte van 1,685m en een hoogte van 1,792m, is afgeleid van de Corsa. Dat is in een oogopslag duidelijk omdat de snuit, en met name de motorkap met middenplooilijn en de lichtblokken met heldere lenzen en geïntegreerde richtingaanwijzers gewoon van de Corsa zijn overgenomen. Al de andere onderdelen, te beginnen bij de voet van de voorruit, zijn evenwel anders. De voorruit staat verticaler en is veel hoger dan bij het gewone model. Daarom werden de zijdeuren vooraan ook wat hoger. Beschermstrips op de flanken en grote ongespoten bumpers verminderen de gevoeligheid voor kleine aanrijdingen. De afwerking is stukken beter dan die van de vorige Combo die enkel in bestelwagenversie te krijgen was, maar toch steekt ze nog niet boven het gemiddelde uit. We noteerden minpunten voor de plaatsing van de rails voor de achterste schuifdeuren. Dat zijn aparte elementen die in het zwart zijn uitgevoerd en eigenlijk gewoon in de koets verankert worden. Daarvoor zijn er tegenwoordig elegantere oplossingen; een uitvoering in koetswerkkleur en een verzonken rail bijvoorbeeld. De aansluiting van de koetswerkpanelen was wel goed, maar de zichtbare lasnaden waren nogal slordigij onze Combo was evenwel één van de eerste productie-exemplaren dus dat zien we door de vingers.

Interieur

Opel wilde zo weinig mogelijk geld uitgeven aan het interieur en dat is dan ook een samenraapsel van alles wat ze in Rüsselheim bruikbaar achtten. Het dashboard en de voorzetels zijn afkomstig uit de Corsa, terwijl de achterbank en het rolgordijn dat de bagageruimte aan nieuwsgierige blikken moet onttrekken afkomstig zijn uit de Astra Break. Meteen is ook wel duidelijk dat je dat niet aan het interieur hoeft te zien. Het dashboard is duidelijk en ergonomisch in orde, maar we missen een diepteregeling naast de wel aanwezige hoogteregeling van het stuur. Bij de Comfort is een hoogteverstelling van de zetel standaard en de rijhouding daardoor best in orde, maar we kunnen ons voorstellen dat dat bij de Base -die de hoogteregeling op de bestuurderszetel moet missen- niet het geval is. De airco uit de Corsa zorgt voor een snelle ontwaseming ondanks de kleine luchtmonden tegen de voorruit, verhindert aandampen en zorgt voor een frisse bries tijdens warme dagen. De capaciteit ervan is echter te beperkt om het interieur in zonnige omstandigheden echt koel te houden.

De achterbank van de Astra biedt meer dan voldoende zitcomfort, terwijl de beenruimte achteraan voor iedereen ruimte op overschot moet bieden. In de hoogte is er vanzelfsprekend ook geen probleem. Boven de bestuurderspost zit nog een opbergvak over de volledige breedte en ook boven de schuifdeuren zijn opbergvakjes voorzien. We kunnen ons vooraan al niet voorstellen dat ook maar iemand plaatsgebrek (in de hoogte) zou krijgen terwijl achteraan de meeste kinderen zonder problemen zullen kunnen rechtstaan. Om maar te zeggen dat er ruimte in overvloed is. De instapdrempel achteraan is voor kinderen veel te hoog en we vinden het ook spijtig dat Opel de in de hoogte aanwezige centimeters -in tegenstelling tot de concurrentie- niet aanwend voor een hogere zitpositie. De diesel produceert een typisch rauw geluid. De decibels krijgen daarbij niet genoeg weerstand bij het binnendringen van het interieur, dat bij dit voertuigtype sowieso al een gigantische klankkast is. Daardoor wordt niet alleen het dieselgeluid vermoeiend vanaf 100km/u, ook regen maakt door de beperkte isolatie van de dakhemel behoorlijk wat lawaai.

De koffer is zoals het hoort in dit segment. Onder de bagageafdekking achter de achterbank kan je nog 455l kwijt. Als je laadt tot aan het dak kan zelfs 1.066l stockeren zonder dat je zitplaatsen moet opofferen. Leg je de in ongelijke delen neerklapbare achterbank wel plat, dan krijg je een laadvloer met een lengte van 1,65m en kan je tot 2.442l en 540kg laden. De openslaande deuren brengen je weer in de bestelwagensfeer, maar de laaddrempel van 55cm maakt de koffer met recht gemakkelijk toegankelijk.

Veiligheid

Standaard heeft het model recht op twee frontale airbags, drie driepuntsgordels achteraan en gordelspanners vooraan. De actieve hoofdsteunen vooraan zitten net als het ABS-systeem met elektronische remkrachtverdeler enkel op de Comfort-uitvoering. Wie het op de Base wil, moet 640 € bijbetalen.

Rijgedrag

De ingenieurs van het International Development Center van namen het onderstel onder handen. De ophanging werd speciaal ontworpen om een hoog laadvermogen, comfort en een voorbeeldige wegligging te combineren. Men maakt daarvoor gebruik van een onafhankelijke MCPhersonophanging vooraan en een semi-onafhankelijke achtertrein met torsieas in dubbel U-profiel. De ophanging filtert kleine oneffenheden weg zonder echt comfortabel te worden. Daarvoor is de veerweg te klein en het regelmatige contact (zeker geladen) met de stoppen kan voor springerige reacties zorgen. De wegligging van de Combo is ongetwijfeld exact zoals Opel het wou hebben; de wagen schuift zodra het ook maar een klein beetje te snel gaat met de snuit naar buitenzijde van de bocht. Dat onderstuurd gedrag is onvoorwaardelijk, dus ook als je de gas lost of bij lastenwissels zal de achterzijde in het gareel blijven. Heel voorspelbaar, maar niet echt dynamisch... net als de motor. De 1686cc viercilinder diesel van de testwagen heeft weliswaar directe inspuiting (900 bar), een turbo en een intercooler, maar ontwikkeld toch maar 75pk bij 4.400t/min. en 165Nm tussen 1.800 en 3000t/min. Dat lijkt niet zo slecht voor de 1.278kg zware Combo Tour, die een relatief goede Cx van 0,35 laat optekenen, maar het grote frontale oppervlak speelt het geheel al snel parten. Als je de diesel bij snelheden onder 100km/u tussen 2.000 en 3.500 krukasrotaties per minuut houdt, is het geheel soepel en redelijk vinnig. Daarboven moet je geduld hebben. Je kan naar 100km/u in 15,5sec en topsnelheid bedraagt 155km/u. De diesel vraagt gelukkig niet veel in de plaats. Een onderhoudsbeurt om de 30.000km en in ons geval een kleine 6l per 100km.

Conclusie

Opel mikt met de Combo op een dynamische groep kopers die de ruimte in hun auto nodig hebben voor een regelmatig bezoek aan de doe-het-zelf-zaak, hobbyspullen, of een tros kinderen met attributen. Daarvoor heeft de Combo Tour alvast ruimte op overschot. Spijtig dat de knorrige diesel, slechte geluidsisolatie en niet altijd even efficiënte ophanging maar voor middelmatige rijervaring zorgen.