Opel Cascada 1.6 SIDI Turbo

Inleiding

De nieuwste zonneklopper uit de Opel-fabriek krijgt voor de verandering niet 'Astra' op de kofferklep. De Cascada is voortaan een model op zich. De bedoeling van die door de marketing uitgedachte maatregel is duidelijk: de auto positioneren in een segment waar premiummodellen de plak zwaaien. Als je Opel mag geloven staat de nieuweling daar zelfs helemaal alleen. De Lancia Flavia zou je nog tot z'n competitie kunnen rekenen, maar dat is een vermomde Chrysler 200 Convertible; Niet echt de stuurmansauto die Opel meent te hebben gebouwd. En dakloze versies van andere middenklassers van het formaat van de Astra? Dat zijn geen concurrenten meer. Tenminste, dat is de strategie.

Instappen kan nadat je € 24.990 hebt overgeschreven. Voor dat bedrag neem je een 120pk sterke 1,4l turbo mee naar huis. Dezelfde motor met start/stop en 20 extra paarden kost € 1.000 meer, in gelijk welke uitvoering. Waar er trouwens twee van zijn. Dieselen kan vanaf € 28.690 met de 165pk opwekkende 2.0 CDTi - reeds getest in de Astra GTC - of met de tweeliter biturbo, 195pk sterk. Deze wordt tegenwoordig ook in de Astra en zelfs in de Zafira Tourer gelepeld en wordt nog voor de zomer bij de verdelers verwacht. Vandaag nemen we echter de benzinetopper onder handen: de nieuwe 1.6 SIDI turbomotor die 170pk naar de voorwielen leidt. Daarvoor hou je minstens € 27.390 achter de hand.

Exterieur

Met z'n 4,7m lange en 1,84m brede koetswerk, en een wielbasis die slechts 4cm korter is dan die van de Insignia, eigent de Cascada zichzelf heel wat oppervlakte toe. Het verschil in lengte met een dakloze Mercedes E bedraagt slechts enkele milimeters en een Audi A5 schiet zelfs bijna 7cm te kort. Zijn voorste spoorbreedte is nagenoeg gelijk aan die van de Insignia, met 2mm in het voordeel van onze testwagen. Frappant wel dat Opel de Insignia als ijkpunt voor de maten kiest. Want we willen gerust ook even de afmetingen vergelijken met die van de Astra waar het model zich zo veel van distantieert. En dan blijkt de lengte identiek aan die van de Astra Break, terwijl de wielbasis exact dezelfde is als die van de GTC. De variatie in spoorbreedte bedraagt nauwelijks enkele milimeters. Zo ver vliegt dat marketingballonnetje dus niet voor het ploft.

De ruime afmetingen eisen hun tol, en ondanks z'n stoffen dakje zet het dakloze familielid van de Astra een volle 1,7 ton op de weegschaal. Daar zitten de vele verstevigingsmaatregelen voor iets tussen. Ten behoeve van de veiligheid, en om de koets voldoende stijfheid te bezorgen. Men deed onder meer beroep op gekruiste stalen balken onderin, verstevigde A-stijlen en de breedste dorpels die Opel momenteel in de rekken heeft liggen.

De puik geïsoleerde softtop is bij de lancering verkrijgbaar in drie kleuren en laat zich - ook van op afstand - in 17 seconden openen of sluiten. Al rijdend kan dit tot 50km/u. Uit esthetische overwegingen ambieerde de ontwerper een vlakke rug waarbij de kantelbeveiliging is geïntegreerd en alles nauw aansluit wanneer de regenkap in de koffer is weggemoffeld. Het resultaat is er naar, maar wel ten koste van de stouwmogelijkheden.

Op papier klinkt het anders veelbelovend. Het totale volume kan tot 750l worden uitgebreid, de achterbank is in twee gelijke delen neerklapbaar en we kunnen er planken van 1,82m in kwijt. Maar met z'n viertjes op reis vertrekken zit er minder in, of toch als je de zonnestralen wil voelen. Want hoewel de laadruimte in cabriomodus nog steeds 280l slikt - een verschil van 100l met de hoed op - heb je maar weinig aan de beschikbare hoogte. Grote (harde) koffers laat je best thuis.

Interieur

Een poging om de niet erg zachte doch goedzittende bestuurdersstoel op de gewenste hoogte te krijgen mislukt. Opel treft daarmee vooral de langere medemens. Dit gezegd zijnde laat de zitpositie niet te wensen over. De stoelen zijn fors bemeten en bieden voldoende steun. Bekledingsmogelijkheden komen in viervoud, waarvan twee in stof en twee in leder, en het laatste duo is leverbaar met verwarming en ventilatie.

Hoewel we voorin niet van een ruimtegebrek kunnen spreken, verwacht je achterin best geen mirakels inzake beenruimte. Toch laat de Cascada zich als een volwaardige vierzitscabrio omschrijven. Maar voor een tripje met vier volwassen richting Côte d'Azur zouden we zelf op zoek gaan naar andere alternatieven.

De boordplank en bedieningselementen komen bekend voor, met een een stuurwiel dat hint naar de Insignia OPC. Naar onze smaak valt de velg net iets te dik uit, maar dat mag je gerust als detailkritiek beschouwen. Terechter mokken we vanwege de gehandhaafde optiepolitiek - zelfs voor de wettelijke kit moet je € 149 bijbetalen - en de gebruikte materialen, want hoewel Opel op sommige vlakken een bank vooruit verdient, zijn de onderlinge verschillen gewoon te groot. Voor de kunststof middenconsole gelden bijna Audi-normen, terwijl de middentunnel en het zuidelijke gedeelte van het dashboard niet bepaald uitblinken in finesse. Ook wil de afwerking bovenop de boordplank, meer bepaald ter hoogte van de A-stijl, niet helemaal mee. Opslagruimtes zijn er anders wel genoeg, met onder meer plaats voor drinkflessen van 1,5l.

Veiligheid

De inmiddels verplichte veiligheidssystemen buiten beschouwing gelaten (ABS, ESP...) voorziet de Cascada de bekende (optionele) snufjes die de constructeur reeds in meerdere modellen heeft ondergebracht. Zoals de Opel Eye Camera van de tweede generatie bijvoorbeeld, die je waarschuwt wanneer een voorligger te dicht nadert. Uit ondervinding kunnen we stellen dat deze toepassing de bestuurder nogal zwaar onderschat, en iets te ruim op voorhand de toeters en bellen bovenhaalt. Jammer, want het rijplezier wordt hierdoor verstoort.

Op vraag worden ook blinde vlekken in het oog gehouden en stelt de snelheidsregelaar automatisch bij. Verder heeft het merk een geavanceerd verlichtingssysteem voor verre kijkers en een moderne parkeerassistent in de aanbieding. Laatst aangehaalde gaat op zoek naar beschikbare parkeerplaatsen om je er vervolgens netjes in te gidsen.

Tot zijn standaarduitrusting behoren onder andere actieve hoofdsteunen, Isofix-ankers achterin, LED-achterlichten, parkeersensoren achteraan, cruise control, dubbele gordelspanners voor- en enkele spanners achteraan. Bij een koprol schieten actieve rolbeugels in actie, en bij een onzachte aanraking met een voorgevel kan je rekenen op frontale en zijdelingse airbags voor bestuurder en passagier. Mistlampen, parkeerhulp op hellingen en parkeersensoren vooraan komen pas vanaf het Cosmo-uitrustingsniveau aan bod.

Rijgedrag

Onze testwagen is uitgerust met de nieuwe en eerder aangekondigde 1.6 SIDI Turbo benzinemotor, die met 170 parate paarden minder vermogen dan zijn voorganger naar de voorwielen stuurt. Anderzijds steeg de maximale koppelwaarde tot 260Nm (+ 30Nm) of 280Nm in geval van overboost. Dat terwijl de SIDI met een opgegeven gemiddelde van 6,3l/100km zowat 20% minder zou moeten verbruiken. Het te volgen traject laat een grondige vergelijking echter niet toe.

Lekker klinken doet hij anders wel, en de toerenladder wordt gelijkmatiger beklommen dan voorheen. Naar 100km/u sprinten lukt in 9,6 seconden en toppen doet hij aan 222km/u. In ons geval is de motor aan een hangeschakelde zesversnellingsbak gekoppeld, maar een automaat met evenveel verhoudingen behoort evengoed tot de mogelijkheden.

Zoals ook standaard op de Astra GTC waar de Cascada z'n architectuur mee deelt, worden vooraan een stel performante veerpoten gemonteerd. De techniek - bij Opel heet dat Hiperstrut - kwam voor het eerst aan bod in de Insignia OPC en moet onder meer koppelreacties in het stuur tegengaan. Achteraan treffen we een vervormbare dwarstraverse bijgestaan door wattstangen. De combinatie van beide ophangingssystemen vertaalt zich naar een verrassend scherp doch comfortabel weggedrag. Tonnen stuurgevoel komt er weliswaar niet bij kijken, maar de Cascada laat zich wel gewillig over kronkelige bergpassen vervoeren en houdt zijn begeleider daarbij behoorlijk geamuseerd.

De relatief grote wendbaarheid bekoort, ondanks de merkbare kilo's, en het mag duidelijk wezen dat de stijfheid van de koets bovenaan het prioriteitenlijstje prijkte. De geleverde remkracht is bovendien niet van de poes. Op een minder verfijnde ondergrond, of wanneer de achterbank stevig beladen is, kan de afwezigheid van een multilink achterophanging hem eventueel parten spelen, maar daar zal de doorsneegebruiker niet van wakker liggen.

Conclusie

Na de Astra Twin Top volgt de Cascada, Spaans voor 'waterval', die op zijn ophangingssystemen na niet met de Astra (GTC) vergeleken wil worden. Onterecht trouwens, want de wielbasis en ophanging zijn identiek aan die van de Astra GTC, terwijl z'n lengte van 4,7m gelijk is aan die van de Astra Break. De marketingjongens parkeren hem nu in het kamp van de BMW 3, Mercedes E en Audi A5, maar dan met een zachter prijsje. Niet meteen iets waar wij voor vallen.

De Cascada wordt enkel met canvasdak aan de man gebracht. In theorie zorgt dat voor een lager gewicht, maar deze telg weegt door een hoop extra verstevigingen en centimeters toch bijna 200kg meer dan de TwinTop die hij moet doen vergeten. Het dak schikt zich netjes onder de gordellijn. In dat geval wordt er met 100 liter gesnoeid in de bagagecapacteit en blijft er nog een aardige 280 liter over. Maar de beschikbare hoogte wordt dan tevens voor een groot gedeelte ingeperkt, waardoor je niet eender wat kan meesjouwen als je cabrio wil rijden. Er is weliswaar plaats voor vier in de auto zelf, maar de personen in kwestie houden het dan best rustig wat de bagage betreft. De achterbank is wel in twee gelijke delen neerklapbaar.

We proberen de gloednieuwe 1.6 turbobenzine die 170pk en maximaal 280Nm koppel via een manuele zesbak naar de voorwielen loodst. Op papier wordt er elke kilometer 148g CO2 uitgeblazen en kom je met 6,3l brandstof in theorie 100km ver. Het blok klimt lineair in toeren en laat het op geen enkel moment echt afweten. Dat geldt ook voor het weggedrag. De stijfgetrokken zonnebader stelt zich verrassend wendbaar op, en zijn specifieke Hiperstrut-voorophanging, waarbij de demping en stuurfuncties van elkaar gescheiden worden, bijt zich telkens stevig vast in het asfalt waardoor de Cascada snel en beheerst bochten bedwingt.

Hij is te koop vanaf € 24.990, of € 27.390 indien je de krachtbron van onze testwagen onder de motorkap verkiest. Dieselen kan ook, met een tweeliter onder de kap, vanaf € 28.690. Nog voor de zomer zal de Cascada ook met de 2.0 CDTI Biturbo (195pk) leverbaar zijn, met een prijskaartje van minstens € 32.790. Meer tekst, foto's en de technische fiche kan je hier raadplegen. Meer beeld is er in de fotospecial.