Opel Astra Sports Tourer 2.0CDTI

Inleiding

Opel heeft goed nieuws. De jongste Astra-generatie slaat een bres in de verkoopscijfers van de concurrentie en presteert beter dan verwacht. Of gehoopt. Al 230.000 bestellingen zijn er binnen, met een gamma dat verre van compleet is. De GTC komt pas over een jaar, de TwinTop is zelfs onzeker, maar de o zo belangrijke break is er nu. In Europa moet die de verkoopscijfers nog met een kwart kunnen opkrikken. In ons land is de koetswerkvorm echter zo populair dat de afzet zou moeten verdubbelen. Volgend jaar wil GM in ons land al zo'n 5.600 stuks slijten.

Om de doelstelling te halen, pakt de break - die nu door een overijverige marketingafdeling is omgedoopt tot Sports Tourer - niet alleen uit met een appetijtelijke vormgeving. In een segment dat gedomineerd wordt door de leasingrijders moet je ook de ratio kunnen aanspreken. Niet alleen door een uitgebreid motorenpalet aan te bieden, ook door de prijs scherp te stellen. Een benzine komt er vanaf € 17.050, een diesel zal minstens € 18.700 kosten en de gemiddelde leaseprijs voor een diesel over 48 maand is € 420. Dat dat laatste scherp is, heeft alles te maken met de hoog ingeschatte restwaarde. De Astra zou zelfs meer waardevast zijn dan de Golf Variant die je toch als referentie kan bestempelen.

Benzines zijn er in atmosferische of geblazen toestand met 1,4 of 1,6l inhoud en vermogens van 100, 115, 120, 140 en 180pk. Dieselen kan met een 1.3 met 95pk, 1.7 met 110 of 125pk of een 2.0 die 160pk achter de hand houdt. De dertienhonderd is noemenswaardig omdat die dankzij een start/stop-motor een CO2-uitstoot laat optekenen van slechts 109gr/km. Voldoende om 3% overheidssponsoring te krijgen.

Exterieur

Bij z'n transformatie tot break (sorry, Sports Tourer) is de Astra weer enkele centimeters gegroeid. Hij is inmiddels 4,70m lang, 1,81m breed en 1,53m terwijl hij met 2,68m tussen voor- en achteras exacte dezelfde spreidstand aanneemt. Tot de B-stijl is deze meer functionele variant identiek aan de vijfdeurs. De snuit wordt derhalve gedomineerd de haviksogen terwijl centrale plooilijn op de motorkap inmiddels een typische Opel-signatuur oplevert.

Het vervolg dat Opel na de B-stijl creëerde laat een bijzonder homogene indruk na. De typische sikkelvorm komt terug in de portieren. En het dynamische lijnenspel dat Opel de moed geeft het label Sports Tourer op deze Astra te kleven is afkomstig van de ranker wordende glaspartij en de bolle heupen die echter niet van vetrolletjes, maar van spieren afkomstig zijn. De achterzijde is geënt op het bolle lijnenspel dat Insignia-rijders zo vaak loven, maar het kreeg uiteraard specifieke trekken. Met name de achterste lichtunits reiken de hand naar de vijfdeurs.

Interieur

Natuurlijk herkauwt Opel het interieur van de Astra vijfdeurs. En als je een beetje uitkijkt met de frivole kleurencombinaties die de constructeur in de catalogus parkeert, hoeft dat geen slechte zaak te zijn. Zonder de referentie te willen zijn, levert Opel een degelijk geassembleerde, verzorgd en relatief duur ogende boordplank af. Bijzondere kenmerken zijn de onder een hellingshoek van 30° geplaatste middenconsole. De knopjes zijn nog steeds talrijk en hun groepering is niet noodzakelijk de meest logische , toch is alles voldoende helder om de gewenning tot een minimum te beperken. De zithouding kan je naar believen instellen en het zitmeubilair (we reden in de optionele ergonomische zetels) is stevig zonder alle soepelheid te verliezen. Rij je 's avonds of 's nachts dan wordt de cabine discreet verlicht door rode sfeerverlichting. Die zit onder meer in de deurpanelen en onderaan de versnellingspook. De duidelijk afleesbare boordplank met twee grote ronde tellers is dan weer schizofreen; rij je in comfort-modus, dan is die hoofdzakelijk wit verlicht, terwijl in de sportmodus diep rood overheerst.

Aan de achterzijde is het plaatsaanbod vergelijkbaar met dat van de vijfdeurs, met als bonus enkele extra centimeters voor romp en hoofd. Het duurt wat langer eer de daklijn afloopt.

Achter de afgeronde kofferklep schuilt 500l laadvolume. Een handig ingedeelde ruimte overigens, met rechte wanden en zonder oneffenheden. Een bagagegordijn laat zich eenvoudig omhoog klappen of wegschuiven om de toegang te vereenvoudigen en wie dat liever helemaal weg wil, kan het kwijt onder de laadvloer. Hendels aan weerszijden van de bagageruimte (optioneel) maken het mogelijk om de achterzetels op te klappen zonder inspanning. Het beschikbare laadvolume stijgt dan tot 1.550l.

Veiligheid

Net als de vijfdeurs, profiteert de break van een stijvere koetswerkstructuur. In torsie levert die liefst 43% meer weerstand dan de vorige editie. Een geruststelling, vooral als je de driepuntsgordels (vooraan met spanners en spankrachtbegrenzers) hebt vastgegespt. Om de impact te verzachten zijn frontale en laterale airbags vooraan standaard. Gordijnairbags zijn er echter pas vanaf het tweede uitrustingsniveau. Hetzelfde geldt voor zetels met actieve hoofdsteunen.

ISOFIX bevestigingspunten zijn dan weer wel standaard, net als een uitgebreide rekeneenheid die ABS, remkrachtverdeler, noodremhulp en stabiliteitscontrole omvat. Helaas staat een derde hoofdsteun voor de achterbank in de optielijst (voor de belachelijke prijs van € 35). Dat is te idioot om los te lopen en het kost de Opel dan ook punten.

Wie de uitrustingslijst van de topversies en de optielijst consulteert, ontdekt nog een hoop extra veiligheidsverhogende snufjes. Die springen over uit de Insignia. We denken onder meer aan de automatische grootlicht-functie, adaptieve Xenonverlichting met niet minder dan 9 verschillende instellingen, een camera die snelheidsbeperkingen kan lezen, een waarschuwingssysteem voor wanneer je per ongeluk van je rijstrook afwijkt en zo gaat dat nog wel even door...

Rijgedrag

Tijdens deze eerste test bood Opel ons de keuze tussen een 1.4l Turbo benzinemotor en de tweeliter diesel. De eerste is meteen goed voor 120pk en 200Nm trekkracht. Interessant, maar omdat het segment in ons land gedomineerd wordt door diesels gingen we kilometers malen met de zelfontbrander. Met 160pk en 350Nm trekkracht de enige die de Astra Sports Tourer in minder dan 10 tellen naar 100km/u kan doen accelereren. De top bedraagt 212km/u en om meteen alle cijfertjes erdoor te jagen; het verbruiksgemiddelde (test) bedraagt 6,9l/100km (opgegeven: 5,1l - 134gr/ CO2/km).

Met deze motor is de Sports Tourer 1,6 ton zwaar, wat betekent dat de ingenieurs een flinke kluif hadden aan het waarmaken van de sportieve sensaties die het lijnenspel denkt te moeten oproepen. In vergelijking met z'n voorganger heeft de Astra break een breder spoor, grotere wielen, een achterophanging met een Watt-link voor meer stabiliteit en -op onze testauto- een adaptieve ophanging, gaspedaalrespons en stuurbekrachtiging. Gagdets die moeten verdoezelen dat de Astra behalve enige nervositeit rond de rechtuitstand stuurgevoel mist en dat het weggedrag ruimschoots adequaat is maar het onderspit delft tegen een deskundig afgestelde technisch superieure onafhankelijke ophanging. Het vermogen van het onderstel om de gevolgen van een onwaarschijnlijk pokdalig wegdek voor de inzittenden te beperken stellen we echter niet in vraag. Dat het weggedrag een voorspelbaar en veilig gradueel opbouwend onderstuur oplevert als je buiten de lijntjes gaat kleuren evenmin. Op een goede ondergrond zorgt Opels obsessie met dikke stabilisatorstangen (om de zware koets vlak door de bocht te gidsen) wel voor een gebrekkige filtering van kleine oneffenheden.

Conclusie

Opel heeft van nieuwe Astra vijfdeurs al 230.000 bestellingen op zak. Dat is beter dan verwacht en de break moet nu nog eens een volumestijging van 25% met zich mee brengen. En omdat de koetswerkvorm in ons land zo populair is, zou de Belgische afzet nu zelfs moeten verdubbelen. Een benzine komt er vanaf € 17.050, een diesel zal minstens € 18.700 kosten en de gemiddelde leaseprijs voor een diesel over 48 maand bedraagt een scherpe € 420. Benzines zijn er in atmosferische of geblazen toestand met 1,4 of 1,6l inhoud en vermogens van 100, 115, 120, 140 en 180pk. Dieselen kan met een 1.3 met 95pk, 1.7 met 110 of 125pk of een 2.0 die 160pk achter de hand houdt. Alleen de kleinste diesel is voldoende zuinig voor een CO2-korting.

De Astra Sports Tourer is 4,70m lang en 1,81m breed. Tot de B-stijl is hij identiek aan de vijfdeurs, maar erachter vinden we een dynamisch gelijnde achtersteven die geïnspireerd is op die van de succesvolle Insignia. De boordplank wordt overgenomen uit de vijfdeurs en behoudt z'n originele vormgeving, degelijke materiaalkeuze net als een occasionele ergonomische valkuil. Op de achterbank beschikt je over wat meer hoofdruimte, al wordt het verschil uiteraard vooral in de koffer gemaakt. Die is bijzonder handig vormgegeven en biedt je van 500 tot 1.550l stouwvolume.

De door ons geteste tweeliter diesel gidst 160pk en 350Nm door een wat hakerig schakelende zesbak om een sprinttijd van 9,5 tellen, een topsnelheid van 212km/u en een verbruiksgemiddelde van 5,1l/100km (CO2: 134gr/km) neer te zetten. Gezien het vermogen geen topwaarden en daar zit het leeggewicht van bijna 1,6 ton voor iets tussen. Net als de meeste van z'n concurrenten toont de Sports Tourer zich voorspelbaar, efficiënt gedempt en heeft hij een stuurwiel dat te weinig communiceert. Stabiliteitscontrole is standaard, maar de basisversie ontbeert gordijnairbags net als een derde hoofdsteun.