Opel Astra GTC 1.6 Turbo

Inleiding

Vroeger had je de snelle GSI's, tegenwoordig is OPC het modewoord bij Opel. En van de Astra komt er ook eentje, die we trouwens al in levende lijve hebben kunnen aanschouwen. In afwachting van een rit met die 280pk sterke hot hatch, kropen we achter het stuur van de voorlopig krachtigste telg uit Opel's vertegenwoordiger in het C-segment. En wel in de vorm van een GTC. Smullen! Of toch niet? Opel haastte zich om voor de testrit te vermelden dat de GTC geen sport(ieve) wagen is. Op papier lijkt het ons anders wel in orde; een geblazen 1,6 liter benzinemotor met 180pk en de Hiperstrut-ophanging aan de voorwielen, die we al kennen uit de Insignia OPC, én standaard is op alle GTC's. Voor dit soort auto laten we de snelweg liever links liggen, onze knalgele metgezel vraagt er tenslotte zelf om. Het bochtige parcours langs Cap de Formentor in het Spaanse Palma de Mallorca lijkt ons een ideaal speelterrein om te bepalen of er dan toch geen atleet in deze Opel verscholen zit. We zijn benieuwd...

Instappen doe je GTC-gewijs trouwens al vanaf € 19.550, met de 100pk-sterke 1.4-liter benzine (bestelbaar vanaf december 2011). Diezelfde krachtbron is er ook met turbo (en start/stop-systeem) en levert desgewenst 120 of 140pk. Er is keuze uit twee uitvoeringen, Enjoy en Sport; die laatste komt door de extra uitrusting duurder uit en is niet verkrijgbaar op de atmosferische versie. Dieselen kan je voorlopig enkel met de 2.0 CDTI, die 165pk onder de kap heeft (€ 24.200 - € 26.450) en later zal worden bijgestaan door een kleinere 1.7 DCTI met 110 of 130pk. Onze testwagen, een 1.6 turbo Sport met 180pk, staat te koop aan € 26.350. En dat zonder de vele extra snufjes uiteraard, maar daarover straks meer.

Exterieur

De Astra is volwassener geworden. Dat was al duidelijk bij de vijfdeurs, en de ontwerpers hebben die lijn gewoon doorgetrokken. Hij ligt 15mm lager dan zijn praktische broer en de wielen staan verder uit elkaar. De GTC toont daardoor meer présence en scoort met een soort van speelse agressiviteit. Het spreekt voor zich dat Opel de designtaal van de Insignia uitbreidt naar de andere segmenten, en daarbovenop durven we te beweren dat ze inspiratie hebben opgedaan buiten de GM-groep. Met een beetje verbeelding zie je wat Peugeot-invloeden in het front; schuin langs achter bekeken lijkt hij wel op een uit de kluiten gewassen Seat Ibiza en alles boven de gordellijn roept Renault Mégane Coupé.

Maar het resultaat mag er zijn. Als het wat meer mag, kan je kiezen voor optionele lichtmetalen 19- of 20-duims velgen die het beestje nog sportiever doen ogen. Onder onze testauto liggen 19-duimers (een meerkost van € 300 op de Sport) die we an sich groot genoeg vinden, en al zeker in verhouding tot de remschijven. Verder zijn zowat alle andere uiterlijke attributen optioneel: een achterspoiler (€ 300), elektrisch inklapbare buitenspiegels (€ 200), getinte ruiten achteraan (€ 250), metaalkleur (€ 550), briljantkleur (€ 350), LED achterlichten (€ 300), een afneembare trekhaak (€ 630)... Zoals je ziet kan het prijskaartje snel aandikken, en dan wordt het afwegen natuurlijk.

Interieur

Het eerste dat ons opvalt is de overvloed aan knopjes op de middenconsole. We weten ook wel dat elk van die dingen een functie heeft, maar er bestaat zoiets als overdaad. Uiteindelijk wordt je alles gewoon en gelukkig ziet het interieur er globaal gezien best strak uit. We vleien ons neer in de (optionele) ergonomisch zetels (€ 500 - bestuurder en passagier) en die maken hun naam ook echt waar. Voor in leder gehulde exemplaren betaal je € 1.200, wat op zich niet overdreven is. Een ingebouwd navigatiesysteem (Radio SD 900 Navi) is vanzelfsprekend ook een optie, eentje die € 1.150 kost. In ruil voor dat bedrag krijg je een nauwkeurig en prettig te bedienen navigatiesysteem voor Europa met een USB-poort, zeven luidsprekers en een iPod/MP3-aansluiting er bovenop. Voor een meerprijs van € 250 komt breidt je deze nog uit met digitale radio-ontvangst. Een nog duurdere installatie kan ook, maar daar moet je nog eens € 600 extra voor neertellen (zonder bluetooth en ingebouwde telefoon). Om de kosten te drukken biedt Opel het zogeheten Launch Pack aan (Zicht- en lichtpakket, Adaptive Forward Lighting, 19-duims lichtmetalen velgen, Parkpilot met grafisch info display en telefoonvoorbereiding met voicecontrol en Bluetooth) voor € 1.199. Afzonderlijk zou deze bundel je € 2.225 armer maken.

Duitse merken staan bekend om hun uitgebreide optiepolitiek, wij zijn ook bij deze Astra GTC inmiddels al de tel kwijt. Zaken als een elektrische handrem (€ 200) zijn een leuke gimmick, maar in zekere zin volstrekt overbodig. Zelfs voor een aansteker en asbak moet je bijbetalen (€ 25), en hetzelfde geldt voor de wettelijke kit voor ingebruikname (€ 149). Maar o ja, je krijgt er dan wel een mattenset en de voorste nummerplaat bijgeleverd. De kofferruimte is voor dit type wagen royaal te noemen, en met 380 liter voldoende voor de wekelijkse trip naar de supermarkt. Voorts getuigt de overgang van de boordplank naar het rechterportier eerder van Italiaanse nonchalantie dan van Duitse gründlichkeit, iets wat we dan weer niet gewoon zijn van een onze oosterburen. Al kan het hier wel om een alleenstaand geval gaan ... Even nakijken is de boodschap. Het gebruikte materiaal is wel van een degelijke kwaliteit en Opel weet zelfs sfeer te brengen dankzij indirecte rode verlichting onder de schakelpook en in de zijdeuren. Discotime!

Veiligheid

De Astra GTC behaalde het maximum van vijf sterren op de Euro NCAP crashtest en enkel op gebied van voetgangersveiligheid komt hij slechts net aan 50%. Inzittenden hebben meer geluk; inzake volwassenen scoort de GTC een puik resultaat van 91%, kinderen moeten het doen met een mindere 79%. De driedeurs is standaard uitgerust met ABS, frontale en zijdelingse airbags voor bestuurder en passagier, gordijnairbags, ESP met remassistentie, actieve hoofdsteunen achteraan, een anti-startsysteem en Isofix bevestigingspunten voor kinderzitjes achterin.

Om de lijn zo zuiver mogelijk te houden bracht men de dikke A-stijl erg ver naar voren, wat het zicht in de bochten op z'n zachtst gezegd belemmert. Ook als je een blik naar achter werpt zal je merken dat er ... weinig te zien is. Net zoals bij de Renault Mégane Coupé of de Citroën DS4 heeft Opel het esthetische aspect laten primeren op het functionele. Maar ach, we willen tegenwoordig allemaal een blits ogende wagen, dus wie gaat het hen dan ook kwalijk nemen. Het verlichtingssysteem is wel dik in orde. Zo kan je opteren voor het onlangs door EuroNCAP gelauwerde Adaptive Forward Lighting met Bi-Xenon (€ 1.150). Dat werkt een beetje zoals de meedraaiende koplampen van een oude Citroën DS, maar dan accurater en uiteraard ook helderder. Combineer dat met de Opel Eye Camera (€ 650) en je zou geen enkel verkeersbord, naderend voertuig of afwijking van de rijstrook over het hoofd mogen zien.

Rijgedrag

We moeten eerlijk zijn: we waren gewaarschuwd. Zoals eerder vermeld, werd ons door Opel al toevertrouwd dat de GTC niet uitblinkt in sportiviteit. Hij voelt inderdaad eerder zwaar en log aan (1.393 kg droog aan de haak) en je zou verwachten dat hij zich enkel leent voor een gezapige rijstijl. Maar dat is zonder het sportonderstel gerekend. De vooras is voorzien van performante veerpoten (Hiperstrut) en achteraan worden zijwaartse bewegingen onderdrukt door Wattstangen. Het FlexRide-onderstel is enkel optioneel verkrijgbaar (€ 950), hiermee kan je de het karakter van de wagen aan je rijstijl aanpassen. Er is keuze tussen ‘Tour' en ‘Sport', en met behulp van een elektronische dempingsregeling worden de schokdempers automatisch aangepast met één druk op die knop. Leuk is het wel, al vragen we ons af of er effectief veel gegadigden voor te vinden zijn.

Hoe vertaalt zich dat op ons bochtige traject? Simpel: de baanligging is zoals het hoort en zelfs in haarspeldbochten breekt het zweet ons niet uit. De motor daarentegen, is een ander paar mouwen. Ondanks de 180 paarden lijkt het alsof een deel ervan nooit de stal uitgeraken. De schakelwegen zijn bovendien erg lang en de 230Nm aan koppel zijn pas beschikbaar aan 5.500t/min, met als resultaat dat je bij een stevige rijstijl constant op en neer moet schakelen om de GTC levendig te houden. Het gemiddelde normverbruik van 7,2l/100km halen we dan ook niet niet, al heeft dat ook te maken met het traject en het sportieve gebruik. Een goeie 10l/100km is hier al meer aan de orde, al durven we wel te voorspellen dat rustige chauffeurs een pak dichter bij de opgegeven waarden zullen zitten.

Conclusie

Voor wie een Opel vooral snel moet kunnen gaan, hebben de Duitsers de OPC derivaten in het gamma. Van de Astra komt er ook zo eentje, maar in afwachting daarvan zet het merk alvast een minder gekruide GTC uitvoering in de cataloog. De Opel Astra GTC is groot, statig en knap vormgegeven. Smaken en kleuren verschillen uiteraard, maar wij vinden dit de mooiste Astra ooit. Binnenin zit je goed, zeker als je voor het Ergonomic Seat Comfort Pack kiest. Maar reken dan wel op een meerkost van € 500, als je wil dat de passagier er mee van kan genieten. Het veelvoud aan knopjes zullen sommige chauffeurs misschien wat té vinden, maar ten tijde van smartphones, tablets en dergelijke meer zal het voor niemand echt overkomen als raketwetenschap. Wel oppassen voor het mindere zicht naar achteren én schuin naar voren, een probleem waar wel meer concurrenten in dit segment onder lijden. Op gebied van veiligheid kunnen we kort zijn: het gros van de beschikbare technologieën worden standaard op je losgelaten.

Het rijgedrag zit snor, al is de GTC met zijn net geen 1,5 ton zware koets, niet bepaald een lichtgewicht. Gelukkig doen de Hiperstrut voorophanging en de Wattstangen achteraan hun ding zoals beloofd. Het optionele Flexride pakket laat bovendien toe het hinderende bierbuikje in de bochten enigzins te camoufleren. Maar net door die extra kilo's, stelt de kracht van onze 1,6l turbobenzine ons misschien wat teleur. Alhoewel de GTC de honderd rondt in 8,2 seconden, krijg je nooit de indruk dat het echt snedig vooruit gaat, en we nemen aan dat iemand die 180pk te verzekeren heeft, wel wat meer vlam in de pijp verlangt. Wijzelf zouden daarom eerder durven opteren voor de 2.0 DCTI, of de fiscaal interessantere 1.7 DCTI, die later verschijnt. De aankoopprijs is best concurrentieel te noemen, al kan het totale plaatje snel richting de € 30.000 gaan als je jezelf graag verwent met allerhande snufjes. Onze testwagen gaat de deur uit aan € 31.050, maar die is dan ook zeer rijkelijk uitgerust.