Opel Astra 1.7CDTI

Inleiding

De Opel Astra is intussen ook al weer aan haar derde generatie toe. In de herfst van vorig jaar werd de Astra H, de logische opvolger van de Astra G, voorgesteld. De commercialisering gebeurt sinds deze lente. Onnodig te zeggen dat dit model een sleutelrol speelt in de dynamisering en modernisering van het Opel-aanbod.

De nieuwe Astra is in eerste instantie te krijgen met 4 benzinemotoren en 2 diesels. Het gaat om een 1.4l Twinport met 90pk, een 1.6 met 105pk, een 1.8 met 125pk en een 170pk sterke 2-liter turbo. De diesels bestaan uit een 80pk sterke 1.7CDTI en eenzelfde motor met 100pk. Het aanbod zal in de toekomst nog worden uitgebreid, onder meer met een 150pk sterke 1.9CDTI. De beschikbare uitrustingsniveaus zijn in opgaande lijn Essentia, Enjoy, Sport, Elegance en Cosmo. Met uitzondering van de 2.0T zijn alle motoren verkrijgbaar vanaf basisniveau Essentia. De 1.4 kost in dat geval € 15.400, de 1.6 € 16.160 en de 1.8 € 17.350. Dieselen kan vanaf € 16.400 voor de 1.7CDTI 80pk. Met 100 dieselpaarden onder de kap bedraagt de instapkost € 17.850. De 2.0T is beschikbaar vanaf Enjoy voor € 20.450.

De versie op de testbank is de 100pk sterke 1.7CDTI in Enjoy-uitvoering. Die is verkrijgbaar vanaf € 18.150 en heeft dan onder meer recht op elektrisch bediende buitenspiegels, hoogteverstelling voor de bestuurderszetel, 16-duims wielen met 205/55-rubber en radio-cd-speler. Bij onze testwagen was de lijst onder meer aangevuld met bandenspanningscontrole, dubbele metaalkleur, boordcomputer, lichtmetalen 16-duimsvelgen, Bi-Xenon koplampen, met leder bekleed stuurwiel, Navigatiesysteem, elektronische klimaatregelingij Daardoor komt de totale kostprijs op meer dan € 26.045 euro. Dat is fors, maar toch is de Astra niet significant duurder dan pakweg aartsrivaal VW Golf. Afhankelijk van de uitrusting scheelt enkele honderdjes, voornamelijk door de dure airco (€ 1.500) die VW momenteel gratis geeft.

Exterieur

Grondige stijlevoluties doorvoeren op populaire modellen is een riskante onderneming omdat er veel van af hangt. Toch zijn er de laatste jaren veel volumeconstructeurs die hun compacte middenklasser een gevoelig ander uiterlijk gaven. De Peugeot 307, Mazda 3 en Renault Megane II bijvoorbeeld. Opel doet dat nu ook en leverde progressiever geproportioneerde Astra af. De lijn wordt gekenmerkt door strakke lijnen en contrasterende vlakken. De centrale vouw op de motorkap komt terug in het interieur en, weer aan de buitenzijde, op de kofferklep. Een potente uitstraling wordt bekomen door de wielkasten met extra welvingen te benadrukken. Een kenmerk dat van de vorige generatie werd overgenomen. Geheel in lijn met de trend wordt het koetswerk wat groter. De buitenafmetingen met een lengte van 4,27m, een breedte van 1,75m en een hoogte van 1,46m neigen naar de top van het segment. Opel verhoogde ook de koets voor een hogere zitpositie en een efficiëntere plaatsverdeling. De lichtunits zijn zowel voor- als achteraan opvallende stijlelementen. Vooraan kregen ze aparte chroomkleurige optieken op een glanzend zwarte achtergrond achter helder afdekglas. Achteraan opteerde Opel voor een combinatie van helder afdekmateriaal en matte kunststof.

Interieur

Bij het ontwikkelen van het interieur besteedde Opel veel aandacht aan de vormgeving en kwaliteit van het interieur. Dat resulteerde in goed ogende en leuk aanvoelende kunststoffen. De constructeur implementeerde ook een aantal op het eerste zicht minder opvallende nieuwigheden. Zo heeft de Astra voor de bediening van de richtingaanwijzers hetzelfde systeem als de Vectra, met bedieningshendels met een geheugenfunctie. Bij onze testwagen was het interieur uitgevoerd in lichte materialen en met een zetelbekleding die niet bij iedereen even zeer in de smaak viel, maar je kan natuurlijk ook voor een ander interieur opteren. Opel biedt zowel lichte als donkere combinaties aan, sportief of elegant, in stof, fluweel of leder. Het instrumentenbord is stijlvol en goed afleesbaar. Een modern accent is de aanwezigheid van chroomringen rond de wijzerplaten.

De zithouding is onder meer dankzij een standaard hoogteverstelling van de bestuurderszetel en een hoogte- diepteverstelling van het stuurwiel probleemloos in te stellen. Het zitmeubilair werd in vergelijking met de vorige Astra grondig onder handen genomen en dat was niet overbodig. Het is wat ons betreft nog steeds niet het beste uit z’n klasse, maar de verbeterde contouren, verhoogde zijsteunen, langere zitkussens en uitgebreidere instellingsmogelijkheden zorgen er wel voor het in deze nieuwe Astra aangenaam toeven is. De vermoeidheid wordt ook tijdens langere ritten efficiënt bestreden. De afwerking van onze testwagen zag er foutloos uit; nauw aansluitende panelen en gelijkmatige naden. Toch bleef het geheel niet vrij van parasietgeluiden. Een minpuntje dat we niet in overweging zullen nemen omdat het ging over een preproductie-exemplaar dat per definitie niet representatief is.

Achteraan zit je met je knieën behoorlijk ver opgetrokken, hoewel de hoogte geen enkel probleem vormt. Er is zonder meer ruimte genoeg voor kinderen en volwassenen. Wat meer ruimte onder de voorstoelen was wél welkom want je kan er je voeten niet kwijt. De kofferruimte is in de Astra maar liefst 380l groot, als je tenminste hebt geopteerd voor een reperatiekit voor de banden. Dat is het grootste volume in z’n klasse, maar de Duitsers hebben er ook wat voor opgeofferd. Om de recordwaarde te bereiken is de positie van de hoedenplank opvallend hoog. Het zicht achteruit gaat er daardoor niet op vooruit. In normale omstandigheden is de kofferruimte 347l groot en dat is misschien geen recordwaarde, de Astra hinkt er ook niet mee achterop. De achterbank kan neergeklapt worden, in twee of drie delen al naargelang de uitvoering en de opties, waarna een laadruimte met een maximale inhoud van 1265l ontstaat. De laadvloer is niet vlak. Ook niet als je opteert voor een hogere koffervloer met opbergruimte. In het beste geval kunnen we dan spreken over ‘nagenoeg’ vlak.

Veiligheid

SAFETEC is de term die Opel gebruikt om het gros van de veiligheidssystemen aan boord van de Astra te groeperen. Dat omvat onder meer het koetswerk met kreukelzones, het IDS-chassis, ABS met noodremhulp, driepuntsgordels op alle zitplaatsen, zes airbags (twee frontale en laterale exemplaren vooraan en gordijnairbags), actieve hoofdsteunen voorin, twee bevestigingspunten op de achterbank voor ISOFIX-kinderzitjes en pedalen die zich bij een frontale botsing loskoppelen om voet- en beenletsel te vermijden. Vier hoofdsteunen zijn ook standaard, maar een centraal exemplaar achteraan blijft spijtig genoeg optioneel (voor slechts € 100). Stabiliteitscontrole is op de meeste versies ook een optie van € 550. Overigens een geavanceerd systeem dat door Opel wordt aangeduid met de term ESPplus. Het valt voor op door z’n tolerantie en discrete werking.

Rijgedrag

De 1.7CDTI-motor in het vooronder van onze Astra is wel voorzien van common-rail directe injectie, maar de basisarchitectuur is niet meer van de jongste. Het vermogen van 100pk (bij 4.400t/min.) en het maximumkoppel van 240Nm (bij 2.300t/min) moet niettemin volstaan in deze klasse. 100km/u staat na 12,3sec op de teller en de topsnelheid bedraagt 181km/u. Trager zou ons geduld op de proef gesteld hebben, maar als je de prettig schakelende vijfbak regelmatig aanspreekt kan je vlot door het verkeer. Dat schakelen is noodzakelijk omdat het koppel relatief hoog vrijkomt en de motor over een beperkter toerental gebied ijverig voor de dag komt. De motor pikt wel zonder morren op vanaf 1.500t/min. De 1.7CDTI produceert meer trillingen en decibels dan gemiddeld. De Astra weet die evenwel verassend goed weg te filteren. In vergelijking met gedoodverfde concurrent VW Golf produceert de vijfdeurs ook merkbaar minder rol-, rij- en windgeluiden. Het verbruiksgemiddelde voor de gemengde cyclus bedraagt 5,0l. Tijdens onze test kwamen we uit op 6,4l/100km en ook dat willen we niet overdreven noemen. Als je rijdt met een pluim op het pedaal of je beperkt tot snelwegen (gebruiksgemiddelde 4,2l/100km) zou je met de tankinhoud van 52l meer dan 1000km moeten kunnen afleggen. Het remsysteem met schijven rondom (vooraan geventileerd) voldoet voor dagelijks gebruik. Wat sportiever rijden kan ook, al is fading natuurlijk niet geheel onbestaande.

Wat het chassis betreft introduceert Opel een primeur binnen het segment; het adaptieve ophangingssysteem IDSplus. Dat geeft een continue dempingsregeling, waardoor een in deze klasse zelden gezien comfort compromisloos combineerbaar is met dynamische rijeigenschappen. Het systeem is optioneel en was niet aanwezig op onze testwagen. Het onderstel zelf beschikt over een onafhankelijke voorophanging met McPherson veerpoten en een hulpchassis. Achteraan zit een conventionele torsie-as met dubbel u-profiel. Dat laatste is ondanks de geavanceerde architectuur spijtig, want steeds meer constructeurs kiezen in deze klasse voor een meervoudig geleide achterwielophanging. Dat je met een goed gekozen setje veren en dempers ook al wat kan doen wordt hier wel duidelijk. De achtertrein wordt namelijk nooit nerveus en ook de demping van oneffenheden is voortreffelijk. We hebben de koets nauwelijks op overbodige bewegingen kunnen betrappen. Hoewel de Astra behoorlijk zacht opgehangen werd, blijft het contact met de eindelooprubbers binnen de perken. Een stabilisatorstang gaat het rollen van de koets in de bochten tegen. Daardoor kan je snedig insturen en behoorlijk horizontaal de bocht door. De elektrohydraulisch bekrachtigde tandheugel geeft voldoende feedback voor de gemiddelde bestuurder, en in elk geval hoef je nooit te raden wat de voorwielen doen. Het weggedrag is beschaafd en kan ondanks een minder vooruitstrevende lay-out wedijveren met de belangrijkste concurrenten. Het evenwicht is delicaat, want het comfort gaat zienderogen achterruit zodra er meer gewicht op de achteras komt. Passagiers af bagage achteraan laten zich dus voelen.

Conclusie

De grotendeels in Antwerpen gebouwde Astra is klaar om de strijd aan te gaan in het zwaar bevochten C-segment. De inzet is hoog, maar de kaarten liggen goed nu de nieuwe VW Golf, nog altijd één van de belangrijkste concurrenten, maar moeilijk uit de startblokken komt. Opel, dat nog volop bezig is met de modernisering van het gamma, breekt met de lijn van de vorige Astra en komt fris en sportief, doch niet helemaal onherkenbaar, voor de dag. In lijn met de huidige trend wordt het model groter en hoger. Meer binnenruimte is daarvan het gevolg. Toch zet de Astra niet meteen een nieuwe norm binnen het segment. Vooral de voetruimte achteraan is krap. Opel boekt wel aanzienlijk veel winst wat materiaalkeuze, uitstraling en afwerking betreft.

De 1.7CDTI motor is niet meer van de jongste, maar de gevolgen daarvan blijven dankzij een goede demping van het geluid en de trillingen, beperkt. Om vlot te rijden moet het pookje regelmatig aangesproken worden, maar echt storend vinden we dat niet. De bodemplaat en het onderstel zijn technisch minder geavanceerd dan dat van vele concurrenten (waaronder de Golf). Een echt minpunt hoeft dat niet te zijn, want de Astra laat zich omschrijven als uitgesproken comfortabel en voorspelbaar. De gripgrens ligt ver en de vijfdeurs laat zich dan ook dynamisch sturen. Opel had dus veel aandacht voor de afstelling en heeft uitstekend werk geleverd. Het model is niet de meest economische keuze uit het segment, maar biedt bovengemiddeld veel rijplezier. De comfortuitrusting is compleet en op een enkel hiaat na (de derde hoofdsteun achteraan) kan van de veiligheidsvoorzieningen hetzelfde gezegd worden.