Opel Antara 2.2 CDTi

Inleiding

Terwijl de zomer zich in ons land al nadrukkelijk aanbiedt, ging Auto55 op zoek naar de laatste restanten van de winter op de Schotse hoogvlakten om er de vernieuwde Opel Antara aan de tand te voelen. Die auto is onderhuids identiek aan de Chevrolet Captiva die een soortgelijke beurt onderging en waarvan we eerder al onze bevindingen publiceerden. In het kort komt het erop neer dat de aandrijflijn werd vernieuwd, het ophanging onder handen is genomen, het interieur is verbeterd en details aan het koetswerk zijn aangepast.

Het herwerkte gamma begint nog steeds met de bij ons quasi onverkoopbare 2.4l benzine die al vanaf € 22.230 te koop is. Een 2.2l CDTI - de versie die wij aan de tand voelden - is er vanaf € 24.580 maar moe het dan stellen met voorwielaandrijving. Een variant met vierwielaandrijving is er pas vanaf € 28.380 en als je je ook nog vergrijpt aan een automaat, betere uitrusting of een vermogensupgrade kan je tot € 31.930 uitgeven.

Exterieur

Aan het profiel van de Antara is niets gewijzigd. De SUV oogt voortaan wat frisser en dat is uitsluitend aan opsmuk te danken. Er is een nieuw radiatorrooster met chroomrand, een prominenter logo, nieuwe mistkoplampen, een donkere afwerking rond de deurdrempels en de vloer en - het meest ingrijpende element - herwerkte achterlichten. De bodembescherming is wat opvallender geworden zonder dat je er daarom nu wel op kan rekenen. Het is een sierelement, niets meer. Tot slot zijn er nieuwe velgen en die zijn voortaan weer wat groter. Nu kan je - uiteraard afhankelijk van de versie - kiezen uit 17, 18 of 19-duims.

De ingrepen zijn subtiel en al bij al kan je stellen dat de Antara er een tikkeltje meer bij de tijd uitziet. Of Opel het doel raakt - de Antara duurder en exclusiever doen ogen - dat is een oordeel dat we aan u overlaten. De afmetingen zijn op enkele millimeters na dan ook identiek gebleven.

Interieur

Het interieur behoudt z'n reeds gekende troefkaarten. Dat houdt in dat het plaatsaanbod nog steeds meer dan oké is (zij het minder dan bij de Captiva die nog met een derde zitrij verkrijgbaar is) en dat het comfort zowel voor- als achteraan best te pruimen is.

Waar Opel aan gewerkt heeft is het elimineren van minpunten die al van meet af aan boven dreven. Het is leuk dat het instrumentarium herwerkt is en een andere verlichting heeft gekregen al doet de geel-oranje-achtige verlichting nog steeds niet zeer modern aan. De aangepaste materiaalkeuze is niettemin de voornaamste nieuwigheid. Het geheel oogt en voelt op de meeste plaatsen stukken beter dan voorheen en lijkt beter bestand te zijn tegen krassen. Alleen in de middentunnel (uiteraard net daar waar je meestal al je prullen deponeert) kon beter plastic er schijnbaar niet vanaf. Er is wel weer meer bergruimte. Behalve portiervakken, een identiek gebleven koffervolume, een echt bruikbaar (lees: ruim) handschoenkastje en een afsluitbare armsteun heb je nu ook op de middentunnel een pak meer ruimte. De conventionele handremhendel heeft immers plaats geruimd voor een elektrisch exemplaar. Gooi nog vernieuwde sierlijstjes in de mix en je hebt niet alleen een opsomming die compleet is, maar ook een eindresultaat dat er best mag wezen.

Veiligheid

In de Antara vind je de standaardcollectie airbags. Dat betekent dat de SUV uitgerust is met frontale en zijdelingse exemplaren vooraan en gordijnairbags die zich over de volledige lengte van het passagierscompartiment ontplooien. En je hebt natuurlijk ook recht op driepunstgordels op alle zitplaatsen. Achteraan zijn de buitenste zitplaatsen voorzien van ISOFIX bevestigingspunten voor het vasthechten van kinderzitjes.

De elektronicawinkel omvat een moderne ABS-module die niet alleen het blokkeren van de wielen verhindert maar ook de remkracht over de schijven verdeelt en onder- en overstuur beperkt. Worden de parameters ruim overschreden dan komt stabiliteitscontrole tussen. Een afdaalhulp voor hellingen is ook standaard en als je een trekhaak monteert op een model dat geen instapversie is dan herkent en corrigeert die ook een slingerende aanhangwagen.

Rijgedrag

Eigenlijk zou Opel liefst van al hebben dat we spreken over een compleet nieuwe Antara. Dat is natuurlijk onzin, maar de reden ervoor zijn de ingrijpende wijzigingen aan het onderstel en de aandrijflijn. Alle motoren en de ophanging zijn nieuw of compleet onder handen genomen.

Voor ons is van belang dat de dieselversie nu 200cc extra slagvolume heeft (2,2l in plaats van 2,0), wat weliswaar fiscaal wat minder interessant is (voor particulieren - voor bedrijven is hij met een fors gereduceerde CO2-uitstoot van 167 ipv 197gr/km juist aantrekkelijker) maar het verbruik van de tweewielaangedreven versie zakte wel naar 6,3l/100km en dat is ruim een liter minder dan voorheen. Met 163pk (in plaats van 120) en zes in plaats van vijf versnellingen (of in het geval van de automaat zelfs zes in plaats van vier), is de rijervaring omgeturnd van doenbaar naar helemaal hedendaags, ook al blijven gangwissels een tikje rubberachtig aanvoelen in vergelijking met de concurrenten. De 163pk-versie waarop we ons hier baseren presteert ruimschoots adequaat met een sprinttijd van 9,9 tellen en een top van 189km/u. De inspanningen die Opel heeft verricht om motor- en transmissiegeluiden te elimineren zijn indrukwekkend. De nieuwe Antara is 3dB stiller dan voorheen maar omdat dat een exponentiële schaal is, wil dat zeggen dat het geluidsniveau gehalveerd is. Eigenlijk hoor je de diesel op de koudstart na nauwelijks draaien.

De architectuur van de ophanging bleef identiek maar zowel voor- als achteraan werden alle flexibele elementen (en dat zijn er nogal wat) herbekeken. Het resultaat is een betere isolatie van parasitaire trillingen, maar tegelijk is de Antara uitgesproken stug geworden. Opel volgt de trend die dicteert dat de klant eerst een hoge auto koopt om vervolgens te verwachten dat hij opgehangen is als een sportwagen (of erger, want die zijn zelden beenhard). De koetswerkbewegingen zijn beperkt, maar je offert nagenoeg alle comfort. We reden daarbij op de 18-duimsvelgen, de tussenmaat, en zouden daarom de 17-duimers aanbevelen en de 19-duimers resoluut afraden. Een beetje flexibiliteit is wel aangenaam...

Zelfs de vierwielaangedreven versies slepen zich in normale omstandigheden voort aan de voorwielen. Opel serveerde ons een klein parcours om het nut van ter hulp schietende achterwielen, een overrijhoek van 18° of een bodemvrijheid van 17,6° te demonstreren en de Antara deed dat voortreffelijk. Elke auto doet een door de constructeur zelf geprepareerd parcours goed, dus vertrouw ons als we zeggen dat je je in de Antara beter beperkt tot asfalt. Opel verkoopt - net als nagenoeg elke andere concurrent - "de idee" van terreinwaardigheid. De Antara verdraagt in z'n vierwielaangedreven variant dan weer 2 ton aan de trekhaak (500kg meer dan de voorwielaandrijver) en dat is respectabel.

Conclusie

Opel heeft de Antara vernieuwd. Dat is logisch, want ook zustermodel Chevrolet Captiva onderging een opfrisbeurt. Het herwerkte gamma begint nog steeds met de bij ons quasi onverkoopbare 2.4l benzine die al vanaf € 22.230 te koop is. Een 2.2l CDTI - de versie die wij aan de tand voelden - is er vanaf € 24.580 maar moe het dan stellen met voorwielaandrijving. Een variant met vierwielaandrijving is er pas vanaf € 28.380 en als je je ook nog vergrijpt aan een automaat, betere uitrusting of een vermogensupgrade kan je tot € 31.930 uitgeven.

Het uiterlijk is wat meer bij de tijd gebracht maar Opel beperkt zich in tegenstelling tot Chevrolet tot detailingrepen. Wat opsmuk, gewijzigde radiatorroosters vooraan en nieuwe achterlichten zijn de belangrijkste aanpassingen. Hetzelfde verhaal aan de binnenzijde, waar weliswaar een elektronische handrem wat extra ruimte creëert op de middentunnel, maar een opgewaardeerde materiaalkeuze blijft het grootste nieuws. Bij de veiligheidsuitrusting mag je voortaan op sommige versies een stabiliteitscontrole noteren die ook een slingerende aanhangwagen herkent.

Onderhuids heeft Opel het meeste werk verricht. Motoren en transmissies zijn nieuw en het onderstel is grondig onder handen genomen. De ophanging werd tijdens dat proces vooral een stuk stugger en we kunnen niet anders dan ons afvragen wie daarop zat te wachten. De diesel wint 200cc aan slagvolume en heeft nu zowel met automatische als manuele versnellingsbak recht op 6 versnellingen. Doe daar een gestegen vermogen (163pk) bovenop en je krijgt verbruiks- en prestatiecijfers die pakken interessanter zijn dan voorheen (top: 189km/u, sprint: 9,9 sec, verbruik: 6,3l/100km). Maar het meest indrukwekkend zijn de inspanningen die zijn verricht om motor- en transmissiegeluiden te elimineren. Het geluidsniveau is gehalveerd en eigenlijk hoor je de diesel nauwelijks nog draaien.