MINI One D

Inleiding

De MINI is nu al een halve eeuw jong en heeft nog niets aan charme ingeboet. Hoewel de huidige MINI moeiteloos het beeld van zijn illustere voorbeeld oproept, heeft hij maar weinig meer te maken met het eenvoudige karretje dat Sir Alec Isigonis ontwierp en dat in augustus 1959 debuteerde. In die tijd werden auto's nog aan het genie van één man toegeschreven en niet aan de anonimiteit van een 'team'. Het origineel was amper 3 m 'kort'. Vandaag meet hij 3,70 m. Destijds was het een betaalbare opstap tot gemotoriseerde mobiliteit voor de Britse Jan-modaal, zoals de Kever dat al een tijd was voor de Duitse. Vandaag is de MINI een auto waarmee je gezien wil worden, een symbool van goede smaak en persoonlijke uiting. BMW heeft sinds de lancering in 2001 effectief de wedergeboorte van de MINI gerealiseerd. En ondanks een prijskaartje dat grondig afwijkt van de doelstelling van de oer-MINI, oogst de actuele versie opnieuw bij iedereen sympathie. In 2008 tekenden 7.147 Belgische kopers een bestelbon voor een MINI en ondanks een hard toeslaande crisis, kon het merk ook in 2009 nog 5.443 exemplaren slijten op de Belgische markt, genoeg voor een 19^e plaats. Daarmee eindigde quasi een enkel model voor het volledige gamma van Mazda, Honda, Chevrolet, Dacia - het crisismerk bij uitstek - en Alfa Romeo.

Nu we toch bij het thema prijs beland zijn, is er bijzonder goed nieuws voor wie al lang van een MINI droomde: het merk commercialiseert sinds kort een versie die recht geeft op -15% overheidskorting als gevolg van een lage CO2-uitstoot. Dit voordeel geldt enkel voor particulieren en is gekoppeld aan een geïndexeerd maximum, dat 4.540 euro bedroeg in 2009. De MINI One D waarover het gaat, kost 18.300 euro basisprijs. Hij ontwikkelt 90 pk en 215 Nm max. koppel vanaf een lage 1750 tr/min. Naast zijn gunstige CO2-uitstoot van 104 g/km die aanleiding is voor -15% korting, is er de standaard partikelfilter die nog eens 210 euro bovenop oplevert. Dat betekent in de praktijk dat je al een fraai uitgeruste MINI mag bestellen - in ons geval met voor ruim de helft van de basisprijs aan opties! - voor een totaal factuurbedrag van bijna 30.500 euro!

Negen jaar nadat BMW de MINI deed heropleven, hebben velen dit icoon al in het vizier genomen als concurrent en/of beoogd publiekspotentieel, maar is er nog altijd geen directe concurrent opgestaan. Hij blijft een buitenbeentje en een autocategorie op zich - tenminste zo willen het de marketeers van het merk en die zijn best succesvol gebleken - zodat de concurrentie zich niet zo gemakkelijk laat oplijsten. Maar laten we beginnen in de eigen groep: de BMW 1-Reeks met de 116d werpt zich op als alternatief voor wie het toch graag wat ruimer ziet. Met zijn 115 pk diesel kost hij in 3-deurs basisversie 23.800 euro. De 'special editions' die worden aangeboden kunnen de kloof tussen Mini en BMW 1-Reeks nog verder dichten. Jammer genoeg stoot hij 118 g/km CO2 uit en moet het daarmee afleggen tegen het gunsttarief dat de MINI geniet. Nog heel even geduld en Audi gaat flink in het offensief met de A1. Alfa Romeo rijdt de Mito voor, met een 1.3 JTDM dierselaar, eveneens goed voor 90 pk. Hij kost 16.850 euro, maar gezien hij 114 g/km CO2 laat opmeten, moet hij met 3% overheidskorting genoegen nemen i.p.v. 15% voor de MINI. Citroën pakt uit met de hoogst originele en verregaand personaliseerbare DS3 - typische MINI-kwaliteiten - waarin een ecologische 1.6 HDI aan de slag gaat. Aldus staan 92 pk ter beschikking en blijft de uitstoot tot 104 g/km beperkt, net binnen de norm voor 15% korting. Met een basisprijs van 18.700 euro zit de DS3 de MINI dus flink op de hielen. De Lancia Ypsilon probeert de Italiaanse eer te verdedigen, maar de 1.3 JTD aandrijving ontwikkelt wel een gelijk vermogen (90 pk), doch de 117 g/km CO2-uitstoot doen hem de das om. Of toch niet, want de Lancia Ypsilon 1.3 JTD is er minimaal in 'Oro'-uitvoering en dat betekent heel wat uirusting voor 15.990 euro. Nissan lanceerde recent de Cube in Europa als eigenzinnige designauto. Hij is echter voorlopig nog niet leverbaar met een dieselmotor. Bij Volvo slaat de C30 een goed figuur in DRIVe-uitvoering. De 1600 diesel is zelfs 110 pk sterk en stoor slechts 99 g CO2 per kilometer uit, zodat zijn 21.650 euro basisprijs mag verminderd worden met -15% overheidskorting. VW koesterde met de New Beetle als 'retro-icoon' minstens dezelfde ambities als MINI, maar tot een confrontatie in de inschrijvingsstatistieken kwam het alvast niet. De VW New Beetle staat ook vandaag nog in de marge genoteerd op de VW-prijslijst: de 1.9 TDI met 105 pk kost 21.220 euro, maar valt met zijn 143g CO2/kilometer helemaal uit de actuele eco-boot!

Exterieur

Zoals al gemeld is de actuele MINI ruim 70 cm langer dan het origineel dat de sixties inluidde. Maar de ontwerpets kennen hun vak en slaagden erin de juiste proporties tussen lengte, breedte en hoogte te vinden. Dat maakt dat de Mini stevig op de weg gedrukt staat en lang niet zo compact oogt als hij eigenlijk nog steeds is. Een bijzondere bijdrage tot het 'gebeiteld' beeld verlenen de haast verticaal oplopende dakzuilen. Zij accentueren als het ware het 'aandrukken' van de koets tegen het wegdek. Bovendien laten de zwart gekleurde raamstijlen het dak boven de auto zweven. In vooraanzicht wordt zijn breedte kracht bijgezet door het verloop van het met een dikke chroomband afgeboorde radiatorrooster en de haast even grote luchthapper onderaan. Nog meer chroomdecoratie vinden we rond de laag en diep geplaatste optionele mistlichten. Hun plaatsing is perfect voor een efficiënte verlichting en biedt ruim voldoende bescherming tegen glasbreuk. De koplampen met brede chroomomranding zijn ovaal en lichtjes naar achter gekanteld. Achter het doorzichtige glas vinden we de opvallende richtingaanwijzers. De koplampen lopen hier niet door in de flanken, wat extra zijdelingse richtingaanwijzers noodzakelijk maakt. Op onze testwagen waren ze voorzien van wit glas. Een chroombies loopt ook parallel aan de vensterlijn en rondom de auto door als 'retro'-accent. De klassiek ogende massieve portiergrepen zijn eveneens verchroomd. Onze testwagen reed door het leven op optionele 16" aluvelgen met 10 spaken en Dunlop SP Winter Sport 3D banden in maat 175/60, die overkoepeld werden door massief en breed uitstaan kunststof spatbordverbreders. Opvallend detail is de lang uitstekende 'antennespriet' op het dak.

Het chroomfeest gaat verder achteraan, met kaders rondom de vrij kleine achterlichtblokken en het zeer laag geplaatste derde remlicht, de brede horizontale koffergreep en de kleine ronde uitlaatpijp. Hoewel de MINI onder BMW-bewind al aan de tweede generatie toe is, bleef het koffervolume onveranderd 160 l klein, of 35 liter minder dan het origineel van Sir Alec Isigonis! We kunnen tot besluit van dit hoofdstuk moeilijk voorbij aan het gewicht van deze MINI: 1090 kg, of bijna het dubbele van de originele 600 kg, die met een 848cc motor (34 pk) werden voortbewogen.

Interieur

Het interieur van de MINI is nog steeds hartverwarmend, zelfs al er niet veel opties aan zijn toegevoegd, zoals dat bij onze testauto voor een week het geval was. Belangrijkste vaststelling is telkens weer dat de afwerkingskwaliteit die bij de eerste generatie behoorlijk ontgoochelde, nu helemaal voldoet en een BMW-waardig niveau heeft bereikt. Blikvangers zijn de centraal voor de bestuurder neergepote toerenteller en de immense centrale klok voor de snelheidsmeter en zoveel meer. Zo uitvergroot de klok ook is, de leesbaarheid wint daar nauwelijks bij, wat helemaal een contradictie is! Gelukkig is er een digitale herhaling van de snelheid in de kleinere klok van de toerenteller. Daarin verschijnt ook het klokje, de temperatuur en de informatie van de boordcomputer. De grote centrale klok toont onderaan een afgebakende zone voor de audio-installatie. Net onder de grote klok, bovenin de middenconsole, vinden we een sleuf voor de CD-speler, met daaronder een kleine, maar goed in de hand liggende volumeknop. Centraal in de middenconsole zat een optionele elektronisch geregelde airco (1325 euro). Ze presteerde uitstekend, ook tijdens de winterse dagen die we met onze MINI trotseerden, maar de temperatuurinstelling met het speelse draaiwiel aan de zijkant, werkt ergerlijk onprecies. Het is altijd teveel of te weinig, maar nooit precies goed.

Aangenaam verrassend is de ruimte die de voorste passagiers genieten. Daar tegenover staat dat hoe comfortabeler de voorste inzittenden zich nestelen, hoe krapper het ruimteaanbod achterin. De MINI kan zich eigen nauwelijks anders dan als een 2+2 verkopen. Maar goed, ook wie groot is uitgevallen, kan het voorin prima naar zijn zin krijgen, een gegeven waartoe de uitstekende zetels zeker bijdragen. Ze zijn royaal bemeten, goed gevormd en aan bestuurderszijde is er hoogteregeling. Ook de achterbank ziet er schitterend uit - het gaat om een paar individueel voorgevormde zetels - maar de beenruimte ontbreekt... De rugleuning van de achterbank is in twee gelijke delen neerklapbaar om uitbreiding van de kofferruimte te verzekeren. Aldus stijgt het laadvolume van 160 tot 680 liter.

Het stuur voelt erg prettig aan dankzij de juiste velgdikte en diameter, maar ook als gevolg van de fijne bekleding. Het laat zich in hoogte en diepte afstellen. Alleen hadden we nog graag een duimmerk gevoeld. Een erg handig detail is de derde zonneklep aan de linkerkant van de bestuurder, zodat deze door combinatie van de frontale en zijdelingse klep de beste beschutting kan vinden tegen hinderlijke lichtinstraling. Een bijzonder prettig maar volkomen overbodig extra is de sfeerverlichting met regelbare kleurkeuze (oranje, lila). De minuscule lichtpuntjes gaan schuil in de dakconsole vooraan en ook boven de verankeringspunten van de voorste gordels. Na al die jaren voelen we ons nog steeds uiterst gecharmeerd door de wipschakelaars - 5 stuks, voor o.a. zijruiten, mistlichten - onderaan de middenconsole, die ook nog eens herhaald worden in de dakconsole (o.a. leesspots, glazen schuifdak). Extra punten verdient de MINI ook voor zijn verbazend ruim handschoenvak, bergnetten op de zetelruggen, 2 bekerhouders in de middentunnel voor en één achter. De portierbakken stellen echter nauwelijks wat voor.

Veiligheid

De MINI zit niet verlegen om een zeer volledige veiligheidsuitrusting. Vanzelfsprekend is er het antiblokkeersysteem (ABS), gecompleteerd met ESP, wat bij MINI als dynamische stabiliteitscontrole (DSC) wordt aangeduid. Hier bovenop komt de automatische stabiliteits- en tractiecontrole (ASC+T). Daar komt nog het CBC-systeem (Cornering Brake Control) bij, dat het remgedrag verbetert bij remmen in een bocht, en de elektronische remkrachtverdeling (EBD), die het evenwicht van de remkracht over de voor- en achteras controleert, in functie van de gewichtsverdeling van de auto. Vergeten we evenmin te vermelden dat de MINI voor- en achteraan is uitgerust met schijfremmen met een flinke diameter. Standaard monteert MINI een bandenspanningscontrolesysteem dat waarschuwt wanneer de bandenspanning in een band terugloopt. Dat is onontbeerlijk in combinatie met 'Runflat'-banden die als optie genoteerd staan en toelaten om zelfs met een lege band nog 150 km door te rijden met een snelheid van maximaal 80 km/h. Gezien de minuscule koffer van de MINI, vinden de optie 'Runflat'-banden een aanrader.

Op alle 4 zitplaatsen troffen we in de hoogte regelbare hoofdsteunen en driepunts veiligheidsgordels met gordelspanners aan. Vooraan zijn er ook nog spankrachtbegrenzers. Een half dozijn airbags - voor-, zij- en hoofdairbags - moeten de inzittenden voldoende bescherming bieden wanneer het echt goed fout gaat. MINI voorziet standaard ISOFIX-bevestigingspunten voor kinderzitjes op de achterzetels.

Rijgedrag

De MINI One D is een belangrijk strijdwapen voor het merk in de wedloop om het drukken van de CO2-uitstoot. De krachtbron levert een mooie 90 pk en laat 104 g/km CO2 opmeten aan de uitlaat. Volgens de constructeur moet hij aan de pomp genoegen nemen met gemiddeld 3,9 l/100 km. Opvallend is dat de 110 pk sterke Cooper D niet meer vervuilt. Wij kwamen na een week op gemiddeld 7,7 l/100 km en dat is niet zo flatterend. Er zat heel wat stads- en fileverkeer bij en de winterbanden die ons mobiel hielden in de voor ons landje ongewone weersomstandigheden zullen het verbruik ook wel wat opgedreven hebben. Feit is dat de MINI duidelijk meer pk's lust, waarmee we niet willen zeggen dat de 90 pk tekort zouden schieten, maar de wegkwaliteiten van de auto smeken gewoon naar meer om zich voluit te laten gelden. De 90 pk krachtbron van de One D klimt nochtans mooi lineair in de toeren, toont zich soepel en vlot. De auto blijft comfortabel stil en houdt altijd kracht paraat. Niks te klagen dus, ware het niet dat we eerder al eens mochten proeven van meer. Aan de positieve zijde van de balans verschijnen bovendien een vlot schakelende 6-bak en een stuurinrichting met aangenaam direct gevoel en lineaire bekrachtiging. Tijdens onze ritten in stedelijk gebied viel het beperkt zicht vooruit op als gevolg van de verticaal opstaande en lage voorruit. Dit bleek herhaald hinderlijk aan verkeerslichten, waar we ons in gekke bochten moesten ringen om de situatie te kunnen overzien.

Conclusie

De MINI is nu al een halve eeuw jong en heeft nog niets aan charme ingeboet. Hoewel de huidige MINI moeiteloos het beeld van zijn illustere voorbeeld oproept, heeft hij maar weinig meer te maken met het eenvoudige karretje dat Sir Alec Isigonis ontwierp en dat in augustus 1959 debuteerde. Het origineel was amper 3 m 'kort'. Vandaag meet hij 3,70 m. Vandaag is de MINI een auto waarmee je gezien wil worden, een symbool van goede smaak en persoonlijke uiting. En ondanks een prijskaartje dat grondig afwijkt van de doelstelling van de oer-MINI, oogst de actuele versie opnieuw bij iedereen sympathie. Nu we toch bij het thema prijs beland zijn, is er bijzonder goed nieuws voor wie al lang van een MINI droomde: het merk commercialiseert sinds kort een versie die recht geeft op -15% overheidskorting als gevolg van een lage CO2-uitstoot. Dit voordeel geldt enkel voor particulieren en is gekoppeld aan een geïndexeerd maximum, dat 4.540 euro bedroeg in 2009. De MINI One D waarover het gaat, kost 18.300 euro basisprijs. Hij ontwikkelt 90 pk en 215 Nm max. koppel vanaf een lage 1750 tr/min. Naast zijn gunstige CO2-uitstoot van 104 g/km die aanleiding is voor -15% korting, is er de standaard partikelfilter die nog eens 210 euro bovenop oplevert. Dat betekent in de praktijk dat je al een fraai uitgeruste MINI mag bestellen - in ons geval met voor ruim de helft van de basisprijs aan opties! - voor een totaal factuurbedrag van bijna 30.500 euro!

Hij blijft een buitenbeentje en een autocategorie op zich - tenminste zo willen het de marketeers van het merk en die zijn best succesvol gebleken - zodat de concurrentie zich niet zo gemakkelijk laat oplijsten. Maar laten we beginnen in de eigen groep: de BMW 1-Reeks met de 116d werpt zich op als alternatief voor wie het toch graag wat ruimer ziet. Met zijn 115 pk diesel kost hij in 3-deurs basisversie 23.800 euro. De 'special editions' die worden aangeboden kunnen de kloof tussen Mini en BMW 1-Reeks nog verder dichten. Jammer genoeg stoot hij 118 g/km CO2 uit en moet het daarmee afleggen tegen het gunsttarief dat de MINI geniet. Nog heel even geduld en Audi gaat flink in het offensief met de A1. Alfa Romeo rijdt de Mito voor, met een 1.3 JTDM dieselaar, eveneens goed voor 90 pk. Hij kost 16.850 euro, maar gezien hij 114 g/km CO2 laat opmeten, moet hij met 3% overheidskorting genoegen nemen i.p.v. 15% voor de MINI. Citroën pakt uit met de hoogst originele en verregaand personaliseerbare DS3 - typische MINI-kwaliteiten - waarin een ecologische 1.6 HDI aan de slag gaat. Aldus staan 92 pk ter beschikking en blijft de uitstoot tot 104 g/km beperkt, net binnen de norm voor 15% korting. Met een basisprijs van 18.700 euro zit de DS3 de MINI dus flink op de hielen. De Lancia Ypsilon probeert de Italiaanse eer te verdedigen, maar de 1.3 JTD aandrijving ontwikkelt wel een gelijk vermogen (90 pk), doch de 117 g/km CO2-uitstoot doen hem de das om. Of toch niet, want de Lancia Ypsilon 1.3 JTD is er minimaal in 'Oro'-uitvoering en dat betekent heel wat uirusting voor 15.990 euro. Nissan lanceerde recent de Cube in Europa als eigenzinnige designauto. Hij is echter voorlopig nog niet leverbaar met een dieselmotor. Bij Volvo slaat de C30 een goed figuur in DRIVe-uitvoering. De 1600 diesel is zelfs 110 pk sterk en stoor slechts 99 g CO2 per kilometer uit, zodat zijn 21.650 euro basisprijs mag verminderd worden met -15% overheidskorting. VW koesterde met de New Beetle als 'retro-icoon' minstens dezelfde ambities als MINI, maar tot een confrontatie in de inschrijvingsstatistieken kwam het alvast niet. De VW New Beetle staat ook vandaag nog in de marge genoteerd op de VW-prijslijst: de 1.9 TDI met 105 pk kost 21.220 euro, maar valt met zijn 143g CO2/kilometer helemaal uit de actuele eco-boot!

De MINI One D heeft alles wat men van een MINI kan verwachten, met een flinke overheidskorting als extra aantrekkelijke troef. Voorin is het prima zitten en de afwerkingskwaliteit van het interieur boezemt vertrouwen in voor een jarenlang gelukkig samenzijn. De auto stuurt prettig en de motor toont zich levenslustig, zonder de MINI echter vleugels te geven, iets waar de onderstelkwaliteiten toch wel wat om smeken. Dankzij de overheidssteun valt de MINI One D met zijn overvloed aan imago- en statuskwaliteiten in een prijsklasse waar je anders slechts 'common sense' keuzes kan maken. Zolang dat voordeel behouden blijft, is de eindbalans voor de MINI meer dan ooit positief.