Mini Cooper D

Inleiding

De nieuwe Mini rust op het UKL1-onderstel dat BMW voor de volgende 1- en 2-reeks zal gebruiken. Die modellen worden dus voorwielaangedreven, tot heel wat spijt van de liefhebber die al vloekt sinds de intrede van de elektrisch bekrachtigde stuurinrichting. Maar voor de fans van Mini is voorwielaandrijving uiteraard geen issue. Waar sommigen het wel moeilijk mee hebben, is dat het model in afmetingen blijft groeien. Zo heeft ook alweer de derde generatie (sinds de wedergeboorte in 2001) een groeispurt meegemaakt. Die bespreken we straks.

Het aanbod

Bij de benzines bestaat het gamma voorlopig uit de Mini One First (75pk - € 16.200), Mini One (102pk - € 17.300), Mini Cooper (136pk - € 20.050) en Mini Cooper S (192pk - € 25.250), terwijl we bij de zelfontbranders spreken van de Mini One D (95pk - € 18.950), Mini Cooper D (116pk - € 21.850) en Mini Cooper SD (170pk - € 26.800). Voor de Mini Cooper D predikt het merk een gemiddeld verbruik van slechts 3,5l/100km, wat neerkomt op een CO2-uitstoot van 92g/km. Die cijfers zijn weliswaar enkel van toepassing op de standaard bandenmaat.

Een handgeschakelde zesversnellingsbak is standaard; een automaat met evenveel verhoudingen kan voor een meerprijs worden aangestipt - eventueel met schakelpeddels achter het stuur. Zijn ook te vinden op de optielijst: variabele demping met een comfort- en sportstand, wielen tot 18-duim in diameter voor de sportieveling en nog veel meer.

Exterieur

De Mini is dus - alweer - gegroeid. Natuurlijk heeft dat het typische lijnenspel beïnvloed, hoewel de tekenaars hun best hebben gedaan om de proporties in ere te houden. Maar je kan moeilijk ontkennen dat hij van opzij of achteraan gezien (nog) een pak statischer is geworden. Persoonlijk krijgen we heimwee naar 2001 of zelfs al een beetje naar vorig jaar, toen de Mini maar liefst 9,8cm korter, 4,4cm smaller en 7mm lager was. Voor de nieuweling meten we voortaan 3,82m in de lengte, 1,73m in de breedte en ruim 1,4m richting zon. Wat gelukkig ook gepaard gaat met de uitzetting van het koetswerk, is een grotere koffer (+ 51 liter) waardoor je nu net wat meer spullen kwijt kan.

Snufjes

LED-dagrijlichten worden standaard aangevoerd, LED-achterlichten zijn optioneel verkrijgbaar. En zoals vanouds voorziet het merk allerhande opties om je nieuwe aankoop op te smukken.

Interieur

In de nieuwe Mini zit de bediening van de ruiten voortaan op de normale plaats. In de deurpanelen in plaats van in de middenconsole dus. Er werd ook meer dan ooit de nadruk gelegd op materiaalkeuze en de immense centrale klok biedt niet langer plaats aan een tweede, compleet nutteloze snelheidsmeter die amper af te lezen valt. Mini heeft dus kritiek uit het verleden ter harte genomen, maar kon jammer genoeg niet alle foutjes weggommen. De plastic brandstofmeter is net speelgoed, er is nog te veel harde kunststof aanwezig en de tellers en de centrale console zijn nog steeds rommelig uitgewerkt.

Ondanks bovenstaande kritiek is het wel aangenaam toeven in de Mini. Verre reizen met vier volwassenen doe je liever met een grotere auto, maar wie vaker wel dan niet alleen of met twee onderweg is, zal niet klagen over de zitpositie. De enige stoorzenders komen in de vorm van iets te smalle zetels en een lastig te bereiken hendel voor de zetelverstelling. Net zoals in de vorige Mini dus.

Opties

Geïnteresseerden die graag diep in de buidel tasten, kunnen uiteraard de optielijst uitspitten. Daarop staat onder meer een 8,8" display gekoppeld aan een besturingssysteem verwant aan BMW's iDrive. Daarmee bedien je met veel gemak navigatie, telefoon en dergelijke meer, en ook het nieuwe Connected in-car-systeem waarmee je real-time verkeersinformatie, allerhande internetfuncties en de bekende sociale mediakanalen ter beschikking krijgt. Ook nieuw in de Mini zijn een head-up display, een actieve snelheidsregelaar en een parkeerassistent met achteruitrijcamera.

Veiligheid

De EuroNCAP-jury heeft de nieuwe Mini met 4 op 5 sterren huiswaarts gestuurd. Hij kreeg 79% in de categorie 'veiligheid voor volwassen inzittenden', terwijl voor de veiligheid van inzittende kinderen 73% gequoteerd werd. Voetgangers hebben iets meer pech (66%) en op gebied van rijhulpsystemen haalt de Mini zelfs nog een lager percentage (56%). Tot zijn uitrusting rekenen we een sextet airbags, Isofix-aanhechtingspunten, ABS, DSC (stabiliteitscontrole) met DTC (tractiecontrole), een automatische rem die na een aanrijding in werking schiet en een elektronisch sperdifferentieel op de vooras. Bandenspanningscontrole is tegenwoordig verplicht en dus ook aanwezig op de Mini.

Rijgedrag

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: de Mini Cooper D is een plezierig karretje. Daarvoor bedanken we onder meer zijn onderstel met multi-link achterwielophanging en z'n toch wel fijn afgestelde elektrische stuurinrichting. De nieuwe telg laat zich net als zijn voorgangers plaatsen waar je hem hebben wil (zonder zwaar over te hellen of met een drang om rechtdoor te gaan) en bovendien is hij iets comfortabeler afgeveerd dan voorheen. Al zijn de techneuten daar volgens sommigen (ook te vinden op de Auto55.be-redactie) nog niet ver genoeg in gegaan. De adaptieve demping laten installeren (met een sport- en comfortstand) kan helpen, maar dat kost je dan wel extra.

De andere reden waarom we de Mini Cooper D in het hart sluiten, is omwille van zijn krachtcentrale. Dat is een 1.5-liter driecilinder turbodiesel die volgens het merk gemiddeld 3,5l/100km lust (met de kleinste bandenmaat) en de atmosfeer elke kilometer met 92g CO2 verrijkt. De verbuiksopgave kopiëren, daar slagen we niet in. Wat ons wel lukt, is om de dorst beneden 5l/100km te houden zonder er veel moeite voor te doen. Maar wat nog belangrijker is: het blokje voldoet aan de verwachtingen op gebied van prestaties. 116pk en 270Nm koppel volstaan om de Mini Cooper D vlot uit de startblokken te doen schieten (9,2 seconden tot 100km/u) en je bij inhaalmanoeuvres te behoeden van ongemakkelijke situaties waarbij je om trekkracht verlegen zit. Ja, het kan zelfs de sportieve toer opgaan. Maar hou al doende uiteraard wel rekening met extra gewicht van passagiers. Met vier potige kerels aan boord komt de Cooper D heel wat minder vlot voor de dag en doet hij er beduidend langer over om tot stilstand te komen. Het meeste plezier beleef je dus alleen aan of met twee, en al zeker als je voor de handgeschakelde zesbak opteert - al is de automaat ook al zeer snel gebleken.

Conclusie

De nieuwe Mini, die tegenwoordig ook met vijf deuren te verkrijgen valt, is weer fors groter dan zijn voorganger. Bij de lengte kwam er zelfs bijna 10cm bij. Voor de inzittenden resulteert die groeischeut in iets meer bewegingsvrijheid, terwijl het beschikbare laadvolume van de koffer met 51 liter in de plus ging. En ook de aankleding werd aangepakt. Zo is de materiaalkeuze er wat op vooruitgegaan en werd komaf gemaakt met de haast onafleesbare centraal opgestelde snelheidsmeter. De bediening van de ruiten zit nu ook waar je het verwacht.

Volgens EuroNCAP is de nieuwe Mini 4 sterren waard. Dat is een normale score voor nieuwe auto's. Wat we echter nog belangrijker vinden, is dat onze testwagen (een 116pk sterke Cooper D) de verwachtingen op gebied van rijgedrag inlost. En hij doet dat met verve. Akkoord, sommige bestuurders zullen de demping nog steeds te stug vinden, maar meer kan je het karretje moeilijk verwijten. Meer nog: met 116pk en 270Nm heeft de rustige chauffeur overschot zat en kunnen zelfs snelle jongens en meisjes zich uitleven. Door in 9,2 tellen naar 100km/u te scheuren bijvoorbeeld of te toppen bij 205km/u, maar nog meer door gebruik te maken van de souplesse die het blokje zo typeert. Dat terwijl de 1.5-liter driecilinder turbodiesel op papier slechts 3,5l/100km verbruikt (92g/km CO2).