Mazda Tribute V6 TRSi

Inleiding

Mazda, dat z’n ding doet onder de vleugels van Ford, introduceert de Tribute. Dat is een SUV of softroader met Amerikaanse roots. Hij deelt het gros van de elementen met z’n tweelingbroer, de Ford Maverick. Die is voorlopig nog niet in België verkrijgbaar dus Mazda heeft een concurrent minder, al wil dat niet zeggen dat de markt dun bezaait ligt. Nissan komt met de X-Trail (vanaf 915.716 BEF of 22.700 EUR), Hyundai heeft de Santa Fé (vanaf 926.078 BEF of 22.957 EUR), Landrover heeft de Freelander (vanaf 925.397 BEF of 22.940 BEF), Mitsubishi zit in dat segment met de Pajero Pinin (vanaf 774.929 BEF of 19.210 EUR) en Subaru heeft de Forester (vanaf 833.900 BEF of 20.671 BEF). Als je het segment wat wil rekken naar onder toe dan kan ook vernieuwde Honda CR-V meegerekend worden.

De Mazda kost minimaal 790.621 BEF of 19.599 EUR en is op het eerste zicht wat duurder dan zijn concurrenten, al biedt hij in vergelijking met de meeste ook wat meer ruimte. Naast de standaard 2-liter krachtbron met 124pk en vijfversnellingsbak die enkel voorwielaandrijving krijgt, kan je ook nog voor een 4x4 variant van die tweeliter en een 4x4 3.0 V6 benzine met 197pk (zoals onze testwagen) opteren. De V6 wordt steeds gekoppeld aan een elektronisch gestuurde viertrapsautomaat. Al vanaf het eerste niveau (Si) zijn zaken als bekerhouders, lendensteun, flankbeschermers, elektrisch verstelbare buitenspiegels en elektrisch bediende ruiten standaard. Vanaf het tweede niveau (Si met 4x4) is airco voorzien. De V6 (altijd TRSi) kost minstens 1.250.496 BEF of 30.999 EUR en steeds voorzien van lederen interieur, elektrisch verstelbare zetels, dakrails, lichtmetalen velgenij eigenlijk blijft alleen de metaalkleur en het schuifdak in de optielijst staan. Met de metaalkleur van 14.925 BEF of 370 EUR erbij komt de prijs van de testwagen op 1.265.421 BEF of 31.369 EUR.

Exterieur

De Mazda Tribute is 4,39m lang, 1,71m hoog (zonder de dakrailing) en 1,82m breed. Het design is niet meteen het meest opvallende of originele, al is het wel bijdetijds en Őop het vijfhoekig radiatorrooster na- ook niet echt typisch Mazda. De standaard duotoon afwerking aan de buitenzijde zorgt voor een robuuster voorkomen en is bevorderlijk voor de uitstraling. De afwerking aan de buitenzijde is op het gewenste niveau en dat is een meevaller als je weet dat auto’s voor de Amerikaanse markt daar wel wat steken durven laten vallen. De antenne, die op de V6 elektrisch tevoorschijn komt, mocht wel in één van de stijlen weggewerkt zijn. Die is namelijk hoger dan de auto en als je dan al eens voor het onverhard zou kiezen, is de kans reëel dat die sneuvelt zodra je een paar lage takken tegenkomt.

Interieur

Binnenin is het verwantschap met Ford duidelijker. Je kijkt bijvoorbeeld op de wijzerplaat van een Ford Focus en ook de knopjes werden bij Ford geleend. Omdat de bediening en de kwaliteit ervan in orde is, en de ontwerpers het mooi in het design geïntegreerd hebben is er zeker niets slechts aan. De zesvoudig elektrisch verstelbare zetels en de hoogteverstelling van het stuur zorgen voor een goede rijhouding. Een diepteverstelling van het stuurwiel was leuk geweest, maar het is zeker geen noodzaak. De zetels zelf steunen goed in de rug. Als je terrein opzoekt of wat sneller bochtenwerk verkiest (de Tribute is eigenlijk voor geen van beiden ontworpen), wil je wel wat meer zijdelingse steun. Met een bodemvrijheid van 20cm heb je uiteraard een hogere opstap, maar het vorm geen onoverkomelijk probleem. Mazda heeft bovendien wat extra handgrepen geplaatst (bijv. aan de A-stijl) waardoor je je makkelijker aan boord kan hijsen. Ook achteraan is het aangenaam vertoeven en heb je meer dan voldoende hoofd- en beenruimte. In tegenstelling tot een aantal (niet alle) andere SUV’s heeft de Mazda behoorlijk grote achterportieren. Dat is een pluspunt. De afwerking binnenin is op helaas wel Amerikaans geïnspireerd. Het zit degelijk in elkaar -enkel achteraan wilde er wat rammelen- en het ziet er allemaal goed uit, maar zodra je de dingen van wat dichterbij gaat bekijken zie je wat foutjes. Zo zit de bedrading voor de elektrisch verstelbare zetels bijvoorbeeld volledig bloot.

Achter de inzittenden is er nog plaats voor 457l bagage. Je kan de achterbank (60/40) neerklappen voor een vlakke laadvloer van meer dan 1,5m lengte. Je kan dan 842l kwijt. De laaddrempel is door het concept wat aan de hoge kant, maar aan de andere kant is de achterruit apart te openen zodat je niet steeds die grote klep moet openen als je kleine zaken wil laden of in een (lage) parkeergarage staat.

Veiligheid

De Tribute krijgt standaard 4 airbags voor de voorste passagiers. Twee frontale exemplaren en 2 zijdelingse airbags die in de voorzetels zijn ingebouwd. ABS met remkrachtverdeler is ook voorzien. De voorste inzittenden krijgen gordelspanners met spankrachtbegrenzers, terwijl voor de achterbank 2 driepuntsgordels voorzien zijn en de middelste inzittende het daar met een heupgordel moet stellen.

Rijgedrag

Onze test-Tribute was voorzien van een zeer soepel en beschaafd draaiende 2967cc zescilinder in V benzinekrachtbron. Die is bij 6.000t/min 197pk sterk en ontwikkeld bij 4.750t/min 265Nm koppel. Naar 100km/u gaat dan in 11,8sec (al voelt het sneller aan) en de topsnelheid bedraagt 180km/u. De voor België interessantere 2-liter benzine houdt het op 124pk bij 5.300t/min en 175Nm bij 4.500t./min. Die is uiteraard minder potent, maar gekoppeld aan de handgeschakelde vijfbak kan je toch nog naar 100km/u in 13sec en ben je tot 169km/u snel. In de goedkoopste variant beschik je enkel over voorwielaandrijving terwijl de duurdere versies allen een permanente vierwielaandrijving meekrijgen. Die drijft voornamelijk de voorwielen aan, maar stuurt meer vermogen (tot 50%) naar de achterwielen als het snelheidsverschil tussen de voor- en achteras te groot wordt. In normale omstandigheden zorgt dat voor een optimale tractie terwijl het weggedrag dat van een voorwielaandrijver benadert. Met een schakelaar op het dashboard kan je ook de verdeling vastzetten op 50:50. Je kan dan wel wat meer terrein aan, maar door de beperkte veerweg en het ontbreken van een extra reductiebak moet je het zwaardere werk aan de echte 4x4’s laten. De automaat zelf zal in ons land niet veel afnemers vinden, maar wie hem toch koopt haalt een soepel schakelende (de schakelovergangen worden naar Amerikaanse gewoonte zo goed als volledig weggegomd) en alerte combinatie in huis. Het testverbruik van de zescilinder bedroeg 15,2. De constructeur geeft 12,8l/100km op. De 2-liter moet volgens de cijfers van de constructeur voldoende hebben aan 9,4l.

Mazda doet voor de ophanging beroep op McPherson veerpoten met een torsiestabilisator voor de voorwielen en een multilinkophanging met dubbelwerkende telescopische schokdempers en veren met progressieve hardheid voor de achteras. Daarmee rijdt de Tribute als een typische SUV. De demping is zacht; wat het comfort ten goede komt, maar nadelig is voor het snellere bochtenwerk en licht terreinwerk (dan deint de Mazda te veel en gaan de wielen gemakkelijk tot op de ‘stoppen’ de wielkast in).

Het remsysteem is er een met een dubbel diagonaal gescheiden circuit, rembekrachtiger en remkrachtbegrenzer voor de achterste wielen. Vooraan zijn geventileerde schijven met een diameter van 278mm geplaatst, achteraan zijn het trommels die 229mm diameter hebben. Als de Mazda gereden wordt zoals hij bedoeld is, is het systeem voor de 1.590kg zware V6 ruimschoots voldoende. De viercilinder krijgt hetzelfde remsysteem terwijl hij bijna 100kg minder weegt. Je zal daarmee dus nog iets meer reserve hebben.

Conclusie

De Mazda Tribute is een typische SUV geworden, met een op comfort gerichte ophanging en beperkte off-road capaciteiten. Hij is niet de goedkoopste uit zijn segment maar heeft wel enkele voordelen. Een instapversie met enkel voorwielaandrijving geeft de kopers die op voorhand weten dat ze een dergelijk type wagen enkel kiezen voor de hogere zitpositie en het stoere uiterlijk het voordeel dat ze niet een ‘duurdere’ vierwielaandrijving moeten betalen die ze toch niet gebruiken. Ook zeker positief is de beschikbare ruimte. Je kan met 5 personen comfortabel zitten en de kofferruimte moet voldoende zijn voor de bagage, terwijl de buitenafmetingen toch relatief beperkt blijven. De detailafwerking binnenin kan misschien nog wat beter, maar daarmee hebben we het enige echte minpunt wel gehad.